Lucas 2
Jini wen bʌ tʼan (CTU76) vs NTLH
1 Ti jim bʌ ora jini ñuc bʌ yumʌl Augusto bʌ i c'aba' ti' xiq'uiyob quixtyañujob cha'an mi lu' majlel i yotsañob i c'aba' ti jun.
1 Naquele tempo o imperador Augusto mandou uma ordem para todos os povos do Império. Todas as pessoas deviam se registrar a fim de ser feita uma contagem da população.
2 Jini ñaxan bʌ tsic quixtyañu ti ujti che' ñac yumʌl jini Cirenio ya' ti Siria bʌ pañimil.
2 Quando foi feito esse primeiro recenseamento, Cirênio era governador da Síria.
3 Ti pejtyelel quixtañu an cha'an lu' majlicob ti yoque i lumal bʌ cha'an mi yotsañob i c'aba' ti jun.
3 Então todos foram se registrar, cada um na sua própria cidade.
4 Jin cha'an ti loq'ui majlel José ya' ti lum Nazaret bʌ i c'aba' ya' ti Galilea bʌ pañimil cha'an mi majlel ti lum Belén bʌ i c'aba' ya' ti Juda bʌ pañimil ba' ti ch'ocʌ David ti ñoj oniyix. Como José i jiñʌjlel David.
4 Por isso José foi de Nazaré, na Galileia, para a região da Judeia, a uma cidade chamada Belém, onde tinha nascido o rei Davi. José foi registrar-se lá porque era descendente de Davi.
5 José ti majli i yotsan i c'aba' yic'ot María tsa'ix bʌ i c'ajti. Chʌncol i cʌñʌtyan yalobil jini María.
5 Levou consigo Maria, com quem tinha casamento contratado . Ela estava grávida,
6 Che' jini che' ya' añob ti Belén, ti c'oti yorojlel cha'an mi quej i ch'oc an yalobil.
6 e aconteceu que, enquanto se achavam em Belém, chegou o tempo de a criança nascer.
7 Ti ch'ocʌ ñaxan bʌ yalobil i cha'an María. Alob. Ti' bʌc'ʌ ti bʌjq'uil. Ti tyots' choco ti buq'uijib alʌq'uil. Como mach'an ba' ti' tyajayob ba' mi yochelob ti wʌyel.
7 Então Maria deu à luz o seu primeiro filho. Enrolou o menino em panos e o deitou numa manjedoura , pois não havia lugar para eles na pensão.
8 Ya' ti jump'ej jamilol lʌc'ʌl ya' ti Belén an ajcʌñʌtya tiñʌme'. Mi' cʌñʌtyan i tiñʌme' ti ac'bʌlel. [Tiñʌme' yom i yʌle' oveja.]
8 Naquela região havia pastores que estavam passando a noite nos campos, tomando conta dos rebanhos de ovelhas.
9 Ti ora jach ti c'oti juntiquil ajtoñel i cha'an Dios ch'oyol bʌ ti panchan ya' ba'añob. Sʌcjaman ti sutyʌlel ya' ba'añob cha'an ti' ñuclel lac Yum. Ti' wen bʌc'ñʌyob jini ajcʌñʌtya tiñʌme'.
9 Então um anjo do Senhor apareceu, e a luz gloriosa do Senhor brilhou por cima dos pastores. Eles ficaram com muito medo,
10 Pero jini ajtoñel i cha'an Dios ch'oyol bʌ ti panchan ti' subeyob: Mach yom mi la' cha'len bʌq'uen. Como mic ch'ʌmbeñetla tyʌlel wen bʌ t'an mu' bʌ i yʌq'uen c'ajacña bʌ i yoj pejtyelel quixtyañujob.
10 mas o anjo disse: — Não tenham medo! Estou aqui a fim de trazer uma boa notícia para vocês, e ela será motivo de grande alegria também para todo o povo!
11 Como sajmʌl ti ch'ocʌ cha'añetla ya' ti lumal i cha'an bʌ David Ajcotyaya la' cha'an. Jiñʌch CRISTO lac Yum.
11 Hoje mesmo, na cidade de Davi , nasceu o Salvador de vocês — o Messias , o Senhor!
12 Jiñʌch i tsictisʌntyel cha'an mi quej la' cʌñe'. Mi quej la' c'otyel la' tyaj jini ch'oc alʌl bʌc'ʌl ti bʌjq'uil. Tyots'ol ti buq'uijib alʌq'uil. Che' ti yʌlʌ ajtoñel i cha'an Dios ch'oyol bʌ ti panchan.
12 Esta será a prova: vocês encontrarão uma criancinha enrolada em panos e deitada numa manjedoura .
13 Che' jini, ti saj ora jach ti tsictiyi ba'an ajtoñel i cha'an Dios cabʌl yambʌ ajtoñelob i cha'an Dios ch'oyol bʌ ti panchan tsa' bʌ i subeyob i wenlel Dios.
13 No mesmo instante apareceu junto com o anjo uma multidão de outros anjos, como se fosse um exército celestial. Eles cantavam hinos de louvor a Deus, dizendo:
14 Ti yʌlʌyob:
14 — Glória a Deus nas maiores alturas do céu! E paz na terra para as pessoas a quem ele quer bem!
15 Ti cha' sujtiyob majlel ti panchan jini ajtoñelob i cha'an Dios. Che' jini, jini ajcʌñʌtya tiñʌme' ti queji i subeñob i bʌ: Coxla. La' lac majlel ti Belén cha'an la quilan chʌ bʌ ti ujti yic'ot chʌ bʌ ti' subeyonla lac Yum. Che' ti yʌlʌyob.
15 Quando os anjos voltaram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: — Vamos até Belém para ver o que aconteceu; vamos ver aquilo que o Senhor nos contou.
16 Ora jach ti wa' majliyob. Ti c'oti i tyajob María yic'ot José yic'ot ch'oc alʌl tyots'ol bʌ ti buq'uijib alʌq'uil.
16 Eles foram depressa, e encontraram Maria e José, e viram o menino deitado na manjedoura.
17 Che' ñac ti yilʌyob jini ch'oc alʌl ti queji i subeñob yaño' bʌ je'el chʌ bʌ yes ti subentiyob ti jini ajtoñel i cha'an Dios ch'oyol bʌ ti panchan.
17 Então contaram o que os anjos tinham dito a respeito dele.
18 Tyoj bʌc'ñʌjel ti yubiyob ti pejtyelel tsa' bʌ i yubibeyob i t'an jini ajcʌñʌtya tiñʌme'.
18 Todos os que ouviram o que os pastores disseram ficaram muito admirados.
19 Pero María ti' bajñel ña'tyʌ ti' pusic'al pejtyelel jini tsa' bʌ ujti. Ti' bej pensali i sujmlel ti' pusic'al.
19 Maria guardava todas essas coisas no seu coração e pensava muito nelas.
20 Ti cha' sujtiyob jini ajcʌñʌtya tiñʌme'. Ti' bej subeyob ti pejtyelelob cha'an ñucʌch Dios cha'an jini tsa' bʌ subentiyob yic'ot tsa' bʌ i yilʌyob. Como chʌ'ʌch ti ujti bajche' ti subentiyob ti ajtoñel i cha'an Dios ch'oyol bʌ ti panchan.
20 Então os pastores voltaram para os campos, cantando hinos de louvor a Deus pelo que tinham ouvido e visto. E tudo tinha acontecido como o anjo havia falado.
21 Che' tsa'ix ts'ʌctiyi ocho o waxʌc q'uin i cha'an Jesús ti' tsepeyob i pʌchʌlel che' bajche' i tyʌlel mi' cha'leñob israelob. Ti yotsʌbeyob i c'aba' Jesús. Jiñʌch i c'aba' tsa' bʌ wʌ subenti María ti ajtoñel i cha'an Dios ch'oyol bʌ ti panchan che' max tyo ba'an ti' cʌñʌtyʌ yalobil.
21 Uma semana depois, quando chegou o dia de circuncidar o menino, puseram nele o nome de Jesus. Pois o anjo tinha dado esse nome ao menino antes de ele nascer.
22 Che' ñac ti ts'ʌctiyi i yorojlel cha'an mi' wen cʌñʌtyan i bʌ María che' bajche' ti xijq'uiyob ti Moisés ti ñoj oniyix, ti' pʌyʌyob majlel ya' ti templo jini alʌl ya' ti lum Jerusalén bʌ i c'aba' cha'an mi yʌq'uen Dios.
22 Chegou o dia de Maria e José cumprirem a cerimônia da purificação , conforme manda a Lei de Moisés. Então eles levaram a criança para Jerusalém a fim de apresentá-la ao Senhor.
23 Chʌ'ʌch ti' cha'leyob cha'an ts'ijbubil ti' t'an lac Yum ti ñoj oniyix ba' mi yʌle': Pejtyelel yʌx alʌl bʌ alob mu' bʌ i ch'oc an i cha'añʌch lac Yum. Chʌ'ʌch ts'ijbubil.
23 Pois está escrito na Lei do Senhor: “Todo primeiro filho será separado e dedicado ao Senhor.”
24 Ti majli ya' ti templo cha'an i yʌq'ueñob lac Yum Dios tsʌnsʌbil bʌ i majtyan che' bajche' i tyʌlel ti' cha'leyob che' bajche' mi yʌle' ti mandar i cha'an lac Yum ti ñoj oniyix. Mi yʌl: Aq'uen Dios cha'cojt xmucuy o mi cha'cojt x'ujcutsu', che' yom mi yʌq'uentyel lac Yum. Che' ts'ijbubil ti mandar lac Yum ti ñoj oniyix.
24 Eles foram lá também para oferecer em sacrifício duas rolinhas ou dois pombinhos, como a Lei do Senhor manda.
25 Ti jim bʌ ora ya' chumul ti Jerusalén juntiquil winic Simeón bʌ i c'aba'. Uts i pusic'al. Ti' bele' ch'ujutisʌ Dios. Ti' bej pijtyʌ cha'an i tyaje' i librejlel i pi'ʌlob jini israelo' bʌ. An Ch'ujul bʌ i Ch'ujlel Dios ti' pusic'al Simeón.
25 Em Jerusalém morava um homem chamado Simeão. Ele era bom e piedoso e esperava a salvação do povo de Israel. O Espírito Santo estava com ele,
26 Ti subenti Simeón ti Ch'ujul bʌ i Ch'ujlel Dios mach'an mi quej i sajtyel jintyo ba' bʌ ora tsa'ix i yilʌ Cristo jini yajcʌbil bʌ mu' bʌ quej i choque' tyʌlel lac Yum.
26 e o próprio Espírito lhe tinha prometido que, antes de morrer, ele iria ver o Messias enviado pelo Senhor.
27 Jini winic ti majli ti jini ñuc bʌ i templo israelob. Jini Ch'ujul bʌ i Ch'ujlel Dios ti' nijcʌbe i pusic'al i majlel. Che' ñac ti c'oti i ña' i tyat alʌl Jesús ti c'otiyob ti templo cha'an i mele' bajche' xiq'uilob cha'an jini oniyix bʌ mandar.
27 Guiado pelo Espírito, Simeão foi ao Templo. Quando os pais levaram o menino Jesus ao Templo para fazer o que a Lei manda,
28 Simeón ti' meq'ue jini alʌl. Ti' subu i ñuclel Dios. Ti yʌlʌ:
28 Simeão pegou o menino no colo e louvou a Deus. Ele disse:
29 C Yum, wale ch'ujbi c sajtel ti ñʌch'tyʌlel c pusic'al
29 — Agora, Senhor, cumpriste a promessa que fizeste e já podes deixar este teu partir em paz.
30 Tsa'ix quilʌ tic wut Ajcotyaya lojon c cha'an
30 Pois eu já vi com os meus próprios olhos a tua salvação,
31 tsa' bʌ a wʌc'ʌ ti tsictiyel ti' tyojlel pejtyelel quixtyañujob.
31 que preparaste na presença de todos os povos:
32 Jini Ajcotyaya jiñʌch i sʌclel yubil mu' bʌ quej i pʌstyʌl ba'an jini mach'ʌ israelo' bʌ cha'an mi quej i ña'tyañob.
32 uma luz para mostrar o teu caminho a todos os que não são judeus e para dar
33 Tyoj bʌc'ñʌjelob ti yubiyob José yic'ot María i ña' Jesús che' ti yubiyob jini tsa' bʌ i yʌlʌ Simeón cha'an jini mu' tyo bʌ quejel i cha'len jini ch'oc alʌl.
33 O pai e a mãe do menino ficaram admirados com o que Simeão disse a respeito dele.
34 Che' jini Simeón ti' subeyob cha'an tijicña mi quej yajñelob. Pero ti' sube jini María i ña' bʌ Jesús: Q'uele awilan cabʌl israelo' bʌ mi quej i yajlel yubil cha'an ti caj ma'an mi' yʌc' ti ñuc ili alʌl. Yic'ot cabʌl mi quejel i wa'chocontyel che' mi' yʌc'ob ti ñuc. Cabʌlob mach'ʌ ba'an mi quej i yʌc'ob ti ñuc mi quej i cha'leñob t'an ti' contra jini mu' bʌ quejel i pʌse' a walobil.
34 Simeão os abençoou e disse a Maria, a mãe de Jesus: — Este menino foi escolhido por Deus tanto para a destruição como para a salvação de muita gente em Israel. Ele vai ser um sinal de Deus; muitas pessoas falarão contra ele,
35 Che' jini, ti caj i melbal mi quejel i tsictiyel chʌ bʌ mi' bajñel pensaliñob ti' pusic'al ti jujuntiquil. Ñoj ch'ʌjyem mi quej a wubin ti a pusic'al pejtyelel i contrajintyel. C'ux mi quej a wubin ti a pusic'al. Che' ti subenti María ti Simeón.
35 e assim os pensamentos secretos delas serão conhecidos. E a tristeza, como uma espada afiada, cortará o seu coração, Maria.
36 Ya'an je'el juntiquil x'ixic mu' bʌ yʌle' chʌ bʌ mi xiq'ue' yʌle' Dios i c'aba' Ana. I yalobil Fanuel loq'uem ti junmujch' quixtyañujob i jiñʌjlel Aser. Wen ñejep'ix. Ti' tyaja i ñoxi'al che' ñac wen xc'alʌl tyo. Che' anix siete jabil i tyajbal i ñoxi'al ti sajti i ñoxi'al.
36 Havia ali também uma profetisa chamada Ana, que era viúva e muito idosa. Ela era filha de Fanuel, da tribo de Aser. Sete anos depois que ela havia casado, o seu marido morreu.
37 Pero c'ʌlʌl meba'ix ochenta y cuatro jabil. Mach'an ti' cʌyʌ templo. Ti' bej cha'libe i toñel lac Yum ti ch'ajb yic'ot ti oración ti q'uinil ti ac'bʌlel. Ti' poj cʌyʌ tyac we'el uch'el.
37 Agora ela estava com oitenta e quatro anos de idade. Nunca saía do pátio do Templo e adorava a Deus dia e noite, jejuando e fazendo orações.
38 Ti jini jach bʌ ora ti ochi Ana ya' ba'añob. Ñaxan ti' sube Dios wocox i yʌlʌ. Che' jini ti queji i suben ti pejtyelel jini mu' bʌ i pijtyañob cha'an mi' tyajob i librejlel año' bʌ ti Jerusalén cha'an jini alʌl Jesús.
38 Naquele momento ela chegou e começou a louvar a Deus e a falar a respeito do menino para todos os que esperavam a libertação de Jerusalém.
39 Jini José yic'ot María ti lu' ujti i cha'leñob bajche' mi xijq'uelob ti mandar i cha'an lac Yum tsa' bʌ i ts'ijbu Moisés ti ñoj oniyix. Che' jini ti cha' sujtiyob ya' ti lumal Nazaret bʌ i c'aba' ya' ti Galilea bʌ pañimil.
39 Quando terminaram de fazer tudo o que a Lei do Senhor manda, José e Maria voltaram para a Galileia, para a casa deles na cidade de Nazaré.
40 Jini alob Jesús ti bej coli majlel. Ti más p'ʌtyʌliyi majlel. Ti más ocʌ i ña'tyʌbal. Wen an i yutslel Dios yic'ot.
40 O menino crescia e ficava forte; tinha muita sabedoria e era abençoado por Deus.
41 I tyat i ña' Jesús ti jajabil ti majliyob ti Jerusalén cha'an i q'uiñejel pascua bʌ i c'aba'.
41 Todos os anos os pais de Jesus iam a Jerusalém para a Festa da Páscoa .
42 Che' ñac añʌch doce jabil i cha'an Jesús, ti lu' majliyob ti Jerusalén che' bajche' i tyʌlel mi' bej cha'leñob. Ti majli Jesús yic'otyob je'el.
42 Quando Jesus tinha doze anos, eles foram à Festa, conforme o seu costume.
43 Ti cha' lu' sujtiyob yaño' bʌ che' ñac ti ujti q'uin pero Jesús ti bajñel cʌyle ti Jerusalén. Mach'an ti' ña'tyʌ i ña' yic'ot José mi ti cʌyle.
43 Depois que a Festa acabou, eles começaram a viagem de volta para casa. Mas Jesus tinha ficado em Jerusalém, e os seus pais não sabiam disso.
44 Ti' lolon ña'tyʌyob lajal chʌncol i sujtyel Jesús je'el yic'ot i pi'ʌlob ti xʌmbal. Jump'ej q'uin ti' cha'leyob xʌmbal. Che' jini ti queji i wen sʌclan Jesús ya' ba'an i pi'ʌlo' bʌ yic'ot cʌñʌlo' bʌ i cha'an.
44 Eles pensavam que ele estivesse no grupo de pessoas que vinha voltando e por isso viajaram o dia todo. Então começaram a procurá-lo entre os parentes e amigos.
45 Mach'anix ti' tyajayob. Che' jini ti cha' sujtiyob majlel c'ʌlʌl ti Jerusalén cha'an i sʌclan Jesús ya'ya'i.
45 Como não o encontraram, voltaram a Jerusalém para procurá-lo.
46 Che' ñac ñumenix uxp'ej q'uin ti' cha' tyajayob Jesús ya' ti templo. Ya' buchul ba'an ajcʌntisajob tsa' bʌ i cʌntisʌyob jini mandar tsa' bʌ i sube Moisés. Jesús ti' ñʌch'tyʌ. Ti' c'ajtibeyob tyac je'el.
46 Três dias depois encontraram o menino num dos pátios do Templo, sentado no meio dos mestres da Lei, ouvindo-os e fazendo perguntas a eles.
47 Tyoj bʌc'ñʌjel ti yubiyob ti pejtyelelob tsa' bʌ i yubibeyob i t'an Jesús cha'an bajche' ti' jac'beyob yic'ot cha'an wen yujil.
47 Todos os que o ouviam estavam muito admirados com a sua inteligência e com as respostas que dava.
48 Tsijc' che'ob i pusic'al che' ñac ti yilʌyob Jesús i ña' i tyat. I ña' ti' sube: Calobil, ¿chucoch ti a cha'le che' bajche' jini? A tyat quic'ot ti lojon c wen cha'le pensal che' chʌncol lojon c sʌclañet. Che' ti yʌlʌ María.
48 Quando os pais viram o menino, também ficaram admirados. E a sua mãe lhe disse: — Meu filho, por que foi que você fez isso conosco? O seu pai e eu estávamos muito aflitos procurando você.
49 Che' jini Jesús ti' subeyob: ¿Chucoch ti la' sʌclʌyon? ¿Mach'a ba'an la' wujil isujm an cha'an mic cha'liben i toñel c Tyat? che'en.
49 Jesus respondeu:
50 Pero mach'an ti' ch'ʌmbeyob i sujmlel chʌ bʌ ti yʌlʌ.
50 Mas eles não entenderam o que ele disse.
51 Che' jini Jesús ti sujti ti Nazaret yic'otyob. Ti' bej jac'beyob i t'an. I ña' ti' lu' lotyo ti i pusic'al pejtyelel tsa' bʌ i cha'le.
51 Então Jesus voltou com os seus pais para Nazaré e continuava a ser obediente a eles. E a sua mãe guardava tudo isso no coração.
52 Jesús ti' bej más ña'tyʌ majlel yic'ot ti bej más coli majlel. Dios ti' bej más q'uele ti más wen yic'ot chʌ'ʌch je'el pejtyelel quixtyañujob.
52 Conforme crescia, Jesus ia crescendo também em sabedoria, e tanto Deus como as pessoas gostavam cada vez mais dele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.