Atos 4
Jini wen bʌ tʼan (CTU76) vs VC
1 Chʌncol tyo i pejcañob quixtyañujob Pedro yic'ot Juan che' ñac ti tyʌliyob curajob i cha'an bʌ israelob yic'ot i yumob policía i cha'an bʌ templo ya' ti Jerusalén yic'ot jumujch' winicob saduceojo' bʌ i c'aba'.
1 Enquanto eles falavam ao povo, vieram os sacerdotes, o chefe do templo e os saduceus,
2 Ti' mich'q'ueleyob Pedro yic'ot Juan como chʌncox i cʌntisañob quixtyañujob. Chʌncox i subeñob cha'an Jesús ti tyejchi loq'uel ba'an sajtyemo' bʌ. Chʌncol i yʌlob cha'an tsiquilʌch, che' jini, mi quej i tyejchelob yaño' bʌ ba'an sajtyemo' bʌ je'el.
2 contrariados porque ensinavam ao povo e anunciavam, na pessoa de Jesus, a ressurreição dos mortos.
3 Ti' chucuyob. Ti yotsʌyob ti cʌchol jintyo ti yijc'ʌlel. Mach ch'ujbi i wa' yʌc'ob ti melojel como iq'uix quejel.
3 Prenderam-nos e os meteram no cárcere até o outro dia, pois já era tarde.
4 Pero cabʌl tsa' bʌ yubiyob i t'an jini yajcʌbilo' bʌ ajsubt'añob ñumel ti' ch'ujbiyob. Che' jini ti oc'ʌyob jintyo anix lʌc'ʌl jop'ej mil che' winicob jach ti tsijquiyob.
4 Muitos, porém, dos que tinham ouvido a pregação creram; e o número dos fiéis elevou-se a mais ou menos cinco mil.
5 Ti yijc'ʌlel ti' much'quiyob i bʌ ya' ti Jerusalén jini israelob año' bʌ ñuc bʌ ye'tyel, yic'ot xñoxo' bʌ año' bʌ ye'tyel yic'ot ajcʌntisajob cha'an i mandar Moisés.
5 No dia seguinte reuniram-se em Jerusalém os chefes do povo, os anciãos, os escribas,
6 Ya'an je'el ñoj ñuc bʌ cura Anás bʌ i c'aba' yic'ot Caifás je'el, yic'ot Juan, Alejandro yic'ot pejtyelel i pi'ʌlob jini ñoj ñuc bʌ cura.
6 com Anás, sumo sacerdote, Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem pontifical.
7 Jiñob ti' xiq'uiyob i pʌy tyʌlel Juan yic'ot Pedro ya' ba'añob. Ti' c'ajtibeyob: ¿Majchiqui ti yʌq'uetla ti la' wenta cha'an mi la' cha'len che' bajche' chʌncol la' niq'ui cha'len? ¿Baqui ti la' tyaja i p'ʌtyʌlel lajmisaya? Che' ti' c'ajtibeyob.
7 Colocando-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em que nome fizestes isso?
8 Jini Ch'ujul bʌ i Ch'ujlel Dios am bʌ ti' pusic'al Pedro ti yʌq'ue i jaq'ue'. Ti yʌlʌ: Jatyetla, yumʌlet bʌ la, jatyetla, xñoxet bʌ la am bʌ la' we'tyel wʌ' ti lac lumal.
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, respondeu-lhes: Chefes do povo e anciãos, ouvi-me:
9 Chʌncol la' c'ajtibeñon lojon bajche' ti ujti, bajche' ti lajmisʌnti ili mach bʌ mejl i nijcan i yoc.
9 se hoje somos interrogados a respeito do benefício feito a um enfermo, e em que nome foi ele curado,
10 Mux c subeñetla che' jini, cha'an mi' lu' ña'tyan pejtyel israelob. Ili winiqui wʌ' ba'an wʌ'i ti lajmisʌnti cha'an ti caj ti lojon j c'ʌñʌ i p'ʌtyʌlel Jesucristo ch'oyol bʌ ti Nazaret. Jiñʌch jini tsa' bʌ la' tsʌnsʌ ti cruz, tsa' bʌ i tyeche loq'uel Dios ba'an sajtyemo' bʌ.
10 ficai sabendo todos vós e todo o povo de Israel: foi em nome de Jesus Cristo Nazareno, que vós crucificastes, mas que Deus ressuscitou dos mortos. Por ele é que esse homem se acha são, em pé, diante de vós.
11 Jiñʌch jini Jesús tsa' bʌ i tyaja ti t'an ts'ijbubil bʌ i t'an Dios ba' mi yʌle': Jiñʌch jini wen bʌ tyun yubil tsa' bʌ la' wa'choco xmel tyun bʌ otyotyetla. Pero jini tyun ti ochi bajche' oy ti xujc' otyot.
11 Esse Jesus, pedra que foi desprezada por vós, edificadores, tornou-se a pedra angular.
12 Mach'an yambʌ ba' ch'ujbi lac tyaj laj cotyʌntyel. Dios ma' ti yʌc'onla yambʌ ti pejtyelel mulawil ba' mi lac tyaje' laj cotyʌntyel. Cojach ti Jesús. Che' ti yʌlʌ.
12 Em nenhum outro há salvação, porque debaixo do céu nenhum outro nome foi dado aos homens, pelo qual devamos ser salvos.
13 Jini am bʌ ye'tyel ti yilʌyob wen ch'ejl ti' cha'leyob t'an Pedro yic'ot Juan. Tyoj bʌc'ñʌjel ti yubiyob como yujilob isujm mach'an ti cabʌl ochiyob ti q'uel jun mi añobic ye'tyel. Ti' ña'tyʌyob che' i pi'ʌlobʌch ti xʌmbal Jesús che' ñac wʌ' tyo an ti mulawil Jesús.
13 Vendo eles a coragem de Pedro e de João, e considerando que eram homens sem estudo e sem instrução, admiravam-se. Reconheciam-nos como companheiros de Jesus.
14 Mach'an chʌ bʌ ch'ujbi i yʌlob ti' contra Pedro yic'ot Juan como ya' wa'al yic'otyob jini tsa' bʌ c'oq'uisʌnti.
14 Mas vendo com eles o homem que tinha sido curado, não puderam replicar.
15 Ti' xiq'uiyob loq'uel ba'añob. Ti queji i bajñel pejcañob i bʌ jini año' bʌ ye'tyel.
15 Mandaram que se retirassem da sala do conselho, e conferenciaram entre si:
16 Ti yʌlʌyob: ¿Chuquiyes mi quejel lac tyumben ili winicob? Tisquilʌch tsa'ix i pʌsʌyob ñuc bʌ i p'ʌtyʌlel. Lu' yujilob isujm ili wʌ' bʌ chumulob ti Jerusalén. Mach ch'ujbi la cʌl mi lot.
16 Que faremos destes homens? Porquanto o milagre por eles feito se tornou conhecido de todos os habitantes de Jerusalém, e não o podemos negar.
17 Pero cha'an mach chʌc p'ojlic ili t'an ba'an quixtyañujob, la' lac wen tic'ob cha'an ma' mi' chʌc subeñob t'an cha'an jini Jesús. Che' ti yʌlʌyob año' bʌ i ye'tyel.
17 Todavia, para que esta notícia não se divulgue mais entre o povo, proibamos com ameaças, que no futuro falem a alguém nesse nome.
18 Che' jini ti' cha' pʌyʌyob tyʌlel Pedro yic'ot Juan. Ti' wen tiq'uiyob cha'an ma'an mi' chʌc cha'len subt'an mi cʌntisa cha'an jini Jesús.
18 Chamaram-nos e ordenaram-lhes que absolutamente não falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 Pero Pedro yic'ot Juan ti' jac'beyob: ¿Bajche'qui yom mi lojon c cha'len mi la' wʌl? ¿Yom ba mi lojon cac'ben i t'an Dios o mi lojon cac'beñet la' t'an jatyetla?
19 Responderam-lhes Pedro e João: Julgai-o vós mesmos se é justo diante de Deus obedecermos a vós mais do que a Deus.
20 Mach ch'ujbi lojon cʌy c sub jini tsa' bʌ lojon quilʌ, tsa' bʌ lojon cubi. Che' ti' jac'ʌyob Pedro yic'ot Juan.
20 Não podemos deixar de falar das coisas que temos visto e ouvido.
21 Jini ñuc bʌ curajob i cha'an israelob yic'ot xñoxob am bʌ ye'tyel ti' tiq'uiyob. Ti' coloyob. Ma'an chʌ bʌ ti tyumbeyob cha'an chʌncox i bʌc'ñañob quixtyañujob como jiñob chʌncox i q'uelob ti ñuc Pedro yic'ot Juan. Ti pejtyelel quixtyañu chʌncox i subob i ñuclel Dios cha'an jini tsa' bʌ ujti.
21 Eles então, ameaçando-os de novo, soltaram-nos, não achando pretexto para os castigar por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que tinha acontecido.
22 Jini winic tsa' bʌ lajmisʌnti ñumenix ti cuarenta i jabilel.
22 Pois já passava dos 40 anos o homem em quem se realizara essa cura milagrosa.
23 Che' ñac ti cojliyob Pedro yic'ot Juan ti sujtiyob majlel ya' ba'an ochemo' bʌ ti' t'an Dios. Ti' subeyob pejtyel tsa' bʌ subentiyob ti ñuc bʌ curajob yic'ot jini yaño' bʌ año' bʌ ye'tyel.
23 Postos em liberdade, voltaram aos seus irmãos e referiram tudo quanto lhes tinham dito os sumos sacerdotes e os anciãos.
24 Che' ñac jini ochemo' bʌ ti' t'an Dios ti yubiyob pejtyel bajche' ti ujti, ti jump'ejlob jach i pusic'al ti' cha'leyob oración. Ti yʌlʌyob: C Yum, jatyet Dioset. Ti a mele chan yic'ot mulawil. Ti a mele colem ja' tyac yic'ot pejtyel yan tyac bʌ.
24 Ao ouvirem isso, levantaram unânimes a voz a Deus e disseram: Senhor, vós que fizestes o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há.
25 C Yum, jatyet ti Ch'ujul bʌ a Ch'ujlel ti a cha'le t'an ti' ti' David jini ajtroñel a cha'an, jini lojon c yum ti ñoj oniyix. Ti yʌlʌ:
25 Vós que, pelo Espírito Santo, pela boca de nosso pai Davi, vosso servo, dissestes: Por que se agitam as nações, e imaginam os povos coisas vãs?
26 Jini yumʌlob ti mulawil yic'ot ñuco' bʌ ye'tyel ti' much'quiyob i bʌ
26 Levantam-se os reis da terra, e os príncipes se reúnem em conselho contra o Senhor e contra o seu Cristo {Sl 2,1s.}.
27 Ti oración ti bej alʌyob: Ñoj melelʌch wʌ' ti ili bʌ lum ti' much'quiyob i bʌ Herodes yic'ot Poncio Pilato yic'ot israelo' bʌ yic'ot jini mach bʌ israelob. Ti' lu' much'quiyob i bʌ ti' contra Jesús jini ch'ujul bʌ a walobil, jiñʌch jini tsa' bʌ a yajcʌ cha'an lojon cajcotyayaj.
27 Pois na verdade se uniram nesta cidade contra o vosso santo servo Jesus, que ungistes, Herodes e Pôncio Pilatos com as nações e com o povo de Israel,
28 Che' jini chʌ'ʌch ti lu' ts'ʌctiyi pejtyel tsa' bʌ a wʌ alʌ mi quej i wersa ujtyel.
28 para executarem o que a vossa mão e o vosso conselho predeterminaram que se fizesse.
29 Wale, C Yum, q'uele bajche' chʌncox i jop' i bʌc'tisañon lojon. Pero ajtroñelon lojon a cha'an, c Yum. Cotyañon lojon cha'an wen ch'ejl mi lojon c sub a wen t'an.
29 Agora, pois, Senhor, olhai para as suas ameaças e concedei aos vossos servos que com todo o desassombro anunciem a vossa palavra.
30 Pʌsʌ a p'ʌtyʌlel cha'an lajmicob xc'am'añob. Pʌsʌ ñuc tyac bʌ a p'ʌtyʌlel cha'an ti' p'ʌtyʌlel Jesús jini ch'ujul bʌ a walobil. Chʌ'ʌch ti' cha'leyob oración jini ochemo' bʌ ti' t'an Dios.
30 Estendei a vossa mão para que se realizem curas, milagres e prodígios pelo nome de Jesus, vosso santo servo!
31 Che' ñac ti ujtiyob ti oración ti' nijcʌ Dios jini otyot ba' much'quibilob. Ti bujt'iyob i pusic'al jujuntiquil ti Ch'ujul bʌ i Ch'ujlel Dios. Ch'ejl ti' bej subuyob i t'an Dios. Ma' sajlicob i bʌq'uen.
31 Mal acabavam de rezar, tremeu o lugar onde estavam reunidos. E todos ficaram cheios do Espírito Santo e anunciaram com intrepidez a palavra de Deus.
32 Jump'ej jach i pusic'al, jump'ej jach i pensal pejtyel jini ochemo' bʌ ti' t'an Dios. Ma'an majch ti yʌlʌ mi i bajñel i cha'an chʌ bʌ an i cha'an. Tyem i cha'añobʌch ti pejtyelelob.
32 A multidão dos fiéis era um só coração e uma só alma. Ninguém dizia que eram suas as coisas que possuía, mas tudo entre eles era comum.
33 Dios ti bej yʌq'ueyob cabʌl i p'ʌtyʌlel ti subt'an jini yajcʌbilo' bʌ ajsubt'añob ñumel. Ti' chʌc subuyob cha'an ti tyejchi loq'uel Jesús ba'an sajtyemo' bʌ. Ti pejtyelel tsa' bʌ i ch'ujbiyob ti' pusic'al i t'an Dios ti aq'uentiyob i yutslel i pusic'al Dios.
33 Com grande coragem os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus. Em todos eles era grande a graça.
34 — ausente —
34 Nem havia entre eles nenhum necessitado, porque todos os que possuíam terras e casas vendiam-nas,
35 — ausente —
35 e traziam o preço do que tinham vendido e depositavam-no aos pés dos apóstolos. Repartia-se então a cada um deles conforme a sua necessidade.
36 Ya'an yic'otyob juntiquil winic ch'oyol bʌ ti jump'ej saj lum joyol bʌ ti ja' Chipre bʌ i c'aba'. José i c'aba' jini winic. I jiñʌjlel Levita jini José. Jini yajcʌbilo' bʌ ajsubt'añob ñumel mi' pejcan José ti Bernabé. I sujmlel i c'aba' ti lac t'an mi yʌl jini mu' bʌ i cha' tijicnisʌbeñonla lac pusic'al.
36 Assim José {a quem os apóstolos deram o sobrenome de Barnabé que quer dizer Filho da Consolação}, levita natural de Chipre, possuía um campo.
37 Jini José ti' choño i lum. Ti' ch'ʌmbeyob tyʌlel i tyojol. Ti yʌq'ue ti' wenta yajcʌbilo' bʌ ajsubt'añob ñumel.
37 Vendeu-o e trouxe o valor dele e depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.