Atos 15
Jini wen bʌ tʼan (CTU76) vs NVT
1 Che' ñac ya' tyo an ti Antioquía Bernabé yic'ot Pablo ya' ti c'oti winicob ch'oyolo' bʌ ti Judea. Jiñob ti queji i cʌntisañob jini ochemo' bʌ ti' t'an Dios cha'an mach ch'ujbi i tyajob i cotyʌntyel jintyo mi' ñaxan wersa tsepben i pʌchʌlel che' bajche' ti xijq'uiyob ti i mandar Moisés.
1 Chegaram a Antioquia alguns homens da Judeia e começaram a ensinar aos irmãos: “A menos que sejam circuncidados, conforme exige a lei de Moisés, vocês não poderão ser salvos”.
2 Pablo yic'ot Bernabé cʌlʌx ti' cha'leyob t'an yic'ot jini tsijib julemo' bʌ tsa' bʌ i lolon xiq'uiyob i ch'ʌm tsep pʌchʌlel. Jin cha'an jini ochemo' bʌ ti' t'an Dios ti' lajayob i t'an cha'an Pablo yic'ot Bernabé yic'ot yambʌ juntiquil cha'tiquilob mi majlel ya' ti Jerusalén cha'an mi' wen pejcañob jini yajcʌbilo' bʌ ajsubt'añob ñumel yic'ot año' bʌ ye'tyel ti templo cha'an ya' mi' lajob i t'an cha'an bajche' yom lajmic jini t'an cha'an tsep pʌchʌlel.
2 Paulo e Barnabé discordaram deles e discutiram energicamente. Por fim, a igreja decidiu enviar Paulo e Barnabé a Jerusalém, acompanhados de alguns irmãos de Antioquia, para tratar dessa questão com os apóstolos e presbíteros.
3 Jini ochemo' bʌ ti' t'an Dios ya' ti Antioquía ti' xiq'uiyob majlel. Ya' ti bij ti ñumiyob ya' ti pañimil tyac Fenicia bʌ i c'aba' yic'ot Samaria bʌ i c'aba'. Ba'ical jach ti ñumiyob ti' wen subuyob bajche' jini mach bʌ israelob ti' cʌyʌyob oñiyix bʌ t'an cha'an mi' ch'ujbiñob Dios. Wen c'ajacñayob i yoj pejtyel ochemo' bʌ ti' t'an Dios che' ñac ti yubiyob jini t'an.
3 A igreja, portanto, enviou seus representantes a Jerusalém. No caminho, eles pararam na Fenícia e em Samaria para visitar os irmãos e contaram que os gentios também estavam sendo convertidos, o que muito alegrou a todos.
4 Jini yajcʌbilo' bʌ ajsubt'añob ñumel yic'ot ancianojob yic'ot ochemo' bʌ ti' t'an Dios ya' ti Jerusalén, lu' c'ajacñayob i yoj ti yubiyob che' ñac ti c'oti Bernabé yic'ot Pablo. Che' jini Bernabé yic'ot Pablo ti' subeyob pejtyel bajche' Dios ti' c'ʌñʌyob ti toñel.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram bem recebidos pela igreja, pelos apóstolos e presbíteros, e relataram tudo que Deus havia feito por meio deles.
5 Ya'an juntiquil cha'tiquil fariseojo' bʌ winicob ochemo' bʌ ti' t'an Dios je'el. Jini fariseojob jiñʌch jini tsa' bʌ i wersa ch'ujbibeyob pejtyel i mandar tyac Moisés. Che' jini, jiñob ti' wa'leyob. Ti yʌlʌyob: Jini mach bʌ israelob tsa' bʌ ochiyob ti' t'an Dios wersa yom mi tsepbentyelob i pʌchʌlel. Yom mi la' xic'beñob je'el cha'an mi' ch'ujbiñob jini i mandar Moisés. Che' ti yʌlʌyob.
5 Contudo, alguns dos irmãos que pertenciam à seita dos fariseus se levantaram e disseram: “É necessário que os convertidos gentios sejam circuncidados e guardem a lei de Moisés”.
6 Jini yajcʌbilo' bʌ ajsubt'añob ñumel yic'ot ancianojob ti' bajñel much'quiyob i bʌ cha'an mi' wen pensaliñob bajche' yom i jac'ob.
6 Os apóstolos e presbíteros se reuniram para decidir a questão.
7 Che' ñac ti ujtiyob ti cabʌl t'an, Pedro ti wa'le. Ti yʌlʌ: Hermañujob, wen la' wujil cha'an wajali Dios ti yajcʌyon loq'uel ti la' tyojlel cha'an mic subeñob mach bʌ israelob bajche' mi' tyajob i cotyʌntyel ti Jesús cha'an mi yochelob ti' t'an Dios je'el.
7 Depois de uma longa discussão, Pedro se levantou e se dirigiu a eles, dizendo: “Irmãos, vocês sabem que, há muito tempo, Deus me escolheu dentre vocês para falar aos gentios a fim de que eles pudessem ouvir as boas-novas e crer.
8 Dios mi' ña'tyan chʌ bʌ an ti' pusic'al pejtyel quixtyañujob. Dios ti' pʌsʌ cha'an melelʌch ochem ti' t'an Dios jini mach bʌ israelob como ti yʌq'ueyob jini Ch'ujul bʌ i Ch'ujlel Dios lajal che' bajche' ti yʌc'onla.
8 Deus conhece o coração humano e confirmou que aceita os gentios ao lhes dar o Espírito Santo, como o deu a nós.
9 Mach saj partejic bajche' ti' q'ueleyonla Dios yic'ot bajche' ti' q'ueleyob je'el. Junlajal mi' q'uelonla Dios. Ti' sʌc isʌbeyob i pusic'al je'el che' ñac ti' ch'ujbiyob Jesús.
9 Não fez distinção alguma entre nós e eles, pois purificou o coração deles por meio da fé.
10 Che' bajche' chʌncox a wʌle' mach wen bajche' ti' cha'le Dios yubil. Chʌncol a lolon chʌc xiq'ue' jini mach bʌ israelob ochemo' bʌ ti' t'an Dios cha'an mi' wersa cha'len yan tyac bʌ. Jini lac yumob ti ñoj oniyix mach ch'ujbi i lu' mele' bajche' jini. Mi joñonicla je'el. Mach ch'ujbi lac lu' ts'ʌctisan jini oniyix bʌ tic'ojel.
10 Então por que agora vocês provocam a Deus, sobrecarregando os discípulos gentios com um jugo que nem nós nem nossos antepassados conseguimos suportar?
11 Pero mach che'ic yom. Joñonla la cujil isujm cha'an lac Yum Jesucristo mi' cotyañonla cha'an jach ti yutslel i pusic'al. Chʌ'ʌch lajal ti cotyʌntiyob je'el. Ti lac majtyan jach ti' cotyʌyonla. Che' ti yʌlʌ Pedro.
11 Cremos que todos, nós e eles, somos salvos da mesma forma, pela graça do Senhor Jesus”.
12 Che' jini ti lajmiyob ti t'an. Ti' lu' ñʌch'tyʌbeyob i t'an Bernabé yic'ot Pablo che' ñac ti' wen tsictisʌbeyob bajche' ti' pʌsʌ Dios ñuc tyac bʌ i p'ʌtyʌlel ti' c'ʌbob ya' ti' tyojlel mach bʌ israelob.
12 Todos ouviram em silêncio enquanto Barnabé e Paulo lhes relatavam os sinais e maravilhas que Deus havia realizado por meio deles entre os gentios.
13 Che' ñac ti ujti ti t'an Bernabé yic'ot Pablo jini Jacobo ti yʌlʌ: Hermañujob, ñʌch'tyʌbeñon c t'an, che'en.
13 Quando terminaram de falar, Tiago se levantou e disse: “Irmãos, ouçam-me!
14 Simón Pedro tsa'ix i subonla cha'an cojach tyo ti' q'ueleyob Dios ti wen jini mach bʌ israelob. Dios ti yajcʌ loq'uel ti' tyojlel mu' bʌ yochelob ti yalobilob Dios.
14 Pedro lhes falou sobre como Deus visitou primeiramente os gentios para separar dentre eles um povo para si.
15 Lajalob jach i t'an jini tsa' bʌ i xiq'ui yʌle' Dios ti ñoj oniyix. Chʌncox i yujtyel wale iliyi bajche' ti' wʌ ts'ijbuyob. Mi yʌle' ti jini Ts'ijbubil bʌ i T'an Dios:
15 E isso está em pleno acordo com o que disseram os profetas. Como está escrito:
16 Che' mi yujtyel pejtyel jini mi quej c cha' tyʌlel.
16 ‘Depois disso voltarei e restaurarei a tenda caída de Davi. Reconstruirei suas ruínas e a restaurarei,
17 Chʌ'ʌch mi quej c mel cha'an jini mach bʌ israelob tsa' bʌ c yajcʌ mi quej i ch'ujbiñon
17 para que o restante da humanidade busque o Senhor, incluindo os gentios, todos os que chamei para serem meus. O Senhor falou,
18 Chʌ'ʌch mi yʌl jini lac Yum tsa' bʌ yʌc'ʌ ti cʌjñel ili tyac ti ñoj oniyix.
18 aquele que tornou essas coisas conhecidas desde a eternidade’.
19 Che' jini, Jacobo ti' bej cha'le t'an. Ti yʌlʌ: Joñon mic ña'tyan mach yom lac xic'ob ti tsepbentyel i pʌchʌlel jini mach bʌ israelob chʌncol bʌ i cʌy oniyix bʌ t'an cha'an mi yochelob ti' t'an Dios.
19 “Portanto, considero que não devemos criar dificuldades para os gentios que se convertem a Deus.
20 Pero jasʌl mi ti lac melbeyob jun cha'an lac subeñob cha'an mach'an mi' c'uxob chʌ bʌ jach tsa' bʌ ajq'ui ti melel jach bʌ dios tyac. Yic'ot mi' wen cʌñʌtyañob i bʌ cha'an ma'an t'an yic'ot yambʌ 'ixic, yic'ot ma'an mi' c'uxob yʌts'ʌl bʌ animal, yic'ot ma'an mi' c'uxob ch'ich'.
20 Ao contrário, devemos escrever a eles dizendo-lhes que se abstenham de alimentos oferecidos a ídolos, da imoralidade sexual, da carne de animais estrangulados e do sangue.
21 Como c'ʌlʌl ti ñoj oniyix ya' ti jujump'ej lum ti jujump'ej q'uinilel c'aj oj an jini mu' bʌ i q'uelbeñob ti c'am bʌ t'an i mandar tyac Moisés. Mi' sube' i sujmlel.
21 Pois essas leis de Moisés são pregadas todos os sábados nas sinagogas judaicas em todas as cidades há muitas gerações”.
22 Jini yajcʌbilo' bʌ ajsubt'añob ñumel yic'ot ancianojob yic'ot pejtyel ochemo' bʌ ti' t'an Dios ti' lajayob i t'an cha'an mi yajcañob cha'tiquil winic mu' bʌ i chocob majlel ya' ti Antioquía yic'ot Pablo yic'ot Bernabé. Ti yajcʌyob juntiquil Judas bʌ i c'aba' cha'chajp bʌ i c'aba' Barsabás. Ti yajcʌyob Silas je'el. Pejtyel jini ochemo' bʌ ti' t'an Dios mi' wen q'uelob ti ñuc ti cha'ticlel.
22 Então os apóstolos e presbíteros e toda a igreja em Jerusalém escolheram representantes e os enviaram a Antioquia da Síria, com Paulo e Barnabé, para informar sobre essa decisão. Os homens escolhidos eram dois líderes entre os irmãos: Judas, também chamado Barsabás, e Silas.
23 Ti' ch'ʌmʌyob majlel jun mu' bʌ i yʌl: Yajcʌbilon lojon bʌ ajsubt'an ñumel yic'ot ancianojob yic'ot ochemo' bʌ ti' t'an Dios mi lojon c choc majlel saludos cha'an pejtyel mach bʌ israeleticla hermañujob ya' ti Antioquía yic'ot ya' ti Siria yic'ot ya' ti Cilicia.
23 Esta foi a carta que levaram: “Nós, os apóstolos e presbíteros, e seus irmãos em Jerusalém, escrevemos esta carta aos irmãos gentios em Antioquia, Síria e Cilícia. Saudações.
24 Tsa'ix lojon cubi cha'tiquil uxtiquil winicob wʌ bʌ ch'oyol wʌ'i ti c'otiyob ya'ya'i. Chʌncol i lolon tyʌc'lañetla ti cabʌl t'an. Wale ma'an mi la' ña'tyan bajche' yoque yom la' ch'ujbin. Como chʌncol i lolon subeñetla cha'an yom mi la' ch'ʌm tsep pʌchʌlel yic'ot yom la' jac'ben pejtyel i mandar Moisés. Pero com lojon c subeñetla cha'an ma'an ti lojon c chocoyob majlel. Ma'an ti lojon c xiq'uiyob i cʌntisañetla che' bajche' jini.
24 “Soubemos que alguns homens, que daqui saíram sem nossa autorização, têm perturbado e inquietado vocês com seu ensino.
25 Jin cha'an ti lojon c laja lojon c t'an cha'an mi lojon c yajcan winicob mu' bʌ i majlel i jula' añetla. Mux i motin majlelob yic'ot jini p'untyʌbilo' bʌ hermañujob Bernabé yic'ot Pablo.
25 Portanto, depois de chegarmos a um consenso, resolvemos enviar-lhes alguns representantes com nossos amados irmãos Barnabé e Paulo,
26 Cabʌl tsajniyob Bernabé yic'ot Pablo ya' ba' bʌbʌq'uen tsʌnsʌnticob cha'an ti' cha'libeyob i toñel lac Yum Jesucristo.
26 que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Chʌncol lojon c choc majlel Judas yic'ot Silas cha'an mi' wen pejcañetla cha'an mi' más tsictisʌbeñetla i sujmlel jini tsa' bʌ lojon c subetla ti jun.
27 Estamos enviando Judas e Silas para confirmarem pessoalmente o que aqui escrevemos.
28 Jini Ch'ujul bʌ i Ch'ujlel Dios ti' wen cotyʌyon lojon c pensalin. Che' jini ti lojon c ña'tyʌ cha'an mach yom mi lojon c lolon subeñetla cabʌl chʌ bʌ yom mi la' mel. Jini jach mi lojon c subeñetla jini mandar wersa yom ch'ujbintic.
28 “Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês nenhum peso maior que estes poucos requisitos:
29 Jin jach jini mandar mu' bʌ i yʌle': Ma' mi la' c'uxe' we'el tsa' bʌ ajq'ui melel bʌ dios tyac. Ma' mi la' c'uxe' ch'ich'. Ma' mi la' c'uxe' yʌts'ʌl bʌ animal. Cʌñʌtyan la' bʌ cha'an ma'an t'an yic'ot yambʌ mach bʌ la' wijñamic mach bʌ la' ñoxi'alic. Mi ti la' ch'ujbi pejtyel jini, weñʌch mi quej la' wajñel. Jini jach mi lojon c subeñetla ti jun jini.
29 abstenham-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados, e de praticar a imoralidade sexual. Farão muito bem se evitarem essas coisas. “Que tudo lhes vá bem.”
30 Che' jini ili chʌntiquil winic ti loq'uiyob majlel. Che' ñac ti c'otiyob ya' ti Antioquía ti' xiq'ui i much'quiñob i bʌ pejtyel ochemo' bʌ ti' t'an Dios. Ti yʌq'ueyob jini carta.
30 Os mensageiros partiram de imediato para Antioquia, onde reuniram os irmãos e entregaram a carta.
31 Che' ñac ochemo' bʌ ti' t'an Dios ti' q'ueleyob jini carta c'ajañayob i yoj ti yubiyob. Ti ñuc isʌbentiyob i pusic'al cha'an ti jini tsa' bʌ i q'ueleyob ti jun.
31 Houve grande alegria em toda a igreja no dia em que leram essa mensagem animadora.
32 Dios ti yʌq'ueyob Judas yic'ot Silas i ña'tyan bajche' mi' wen cha'leñob subt'an. Jin cha'an jiñob ti' wen ñuc isʌbeyob i pusic'al ochemo' bʌ ti' t'an Dios je'el. Ti' xiq'uiyob i xuc'chocoñob i pusic'al ti' t'an Dios.
32 Então Judas e Silas, ambos profetas, encorajaram e fortaleceram os irmãos com muitas palavras.
33 Che' ñac ya' ti cʌyleyob cha'p'ej uxp'ej q'uin jini hermañujob ti yʌq'ueyob i cha' sujtyel c'ʌlʌl ya' ba'an jini tsa' bʌ i xiq'uiyob tyʌlel. Ti' subeyob sujtyel ti' ñʌch'tyʌlel i pusic'al.
33 Permaneceram ali algum tempo, e depois os irmãos os enviaram em paz de volta à igreja de Jerusalém.
34 Silas ti' q'uextyʌ i pusic'al cha'an cʌylec ya'i.
34 Silas, porém, resolveu permanecer ali.
35 Pablo yic'ot Bernabé ya' ti cʌyle ti Antioquía je'el. Jiñob yic'ot yaño' bʌ yi ti' bej cha'leyob cʌntisʌ yic'ot subt'an cha'an i t'an lac Yum.
35 Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia. Eles e muitos outros ensinavam e pregavam a palavra do Senhor naquela cidade.
36 Che' ñac ti ñumi cha'p'ej uxp'ej q'uin Pablo ti' sube Bernabé: Conla. La' lac cha' jula'an ti pejtyel lum tyac ba' ti lac subu i t'an lac Yum cha'an lac jula'an ochemo' bʌ ti' t'an Dios cha'an mi laj q'uel bajche' añob. Che' ti yʌlʌ Pablo.
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: “Voltemos para visitar cada uma das cidades onde pregamos a palavra do Senhor, para ver como os irmãos estão indo”.
37 Bernabé yom i pʌy majlel yic'ot Juan cha'chajp bʌ i c'aba' Marcos.
37 Barnabé queria levar João Marcos,
38 Pero mach chʌ'iqui ti' ña'tyʌ Pablo como ti' yambʌ ora jini Juan ti' cʌyʌyob ya' ti Panfilia.
38 mas Paulo se opôs, pois João Marcos tinha se separado deles na Panfília, não prosseguindo com eles no trabalho.
39 Cabʌl ti' cha'leyob tsʌts bʌ t'an. Pero mach junlajal ti' ña'tyʌyob. Jin cha'an ti' cʌyob i bʌ. Bernabé ti' pʌyʌ majlel Marcos. Ti ochiyob ti barco cha'an majlicob ti Chipre.
39 O desentendimento entre eles foi tão grave que os dois se separaram. Barnabé levou João Marcos e navegou para Chipre.
40 Pero Pablo ti yajcʌ Silas cha'an mi majlel yic'ot. Jini ochemo' bʌ ti' t'an Dios ti' tyajayob ti oración cha'an Dios mi' chʌc cotyañob. Che' jini ti loq'uiyob majlel.
40 Paulo escolheu Silas e partiu, e os irmãos o entregaram ao cuidado gracioso do Senhor.
41 Ti ñumiyob majlel ya' ti Siria yic'ot ya' ti Cilicia cha'an mi' xuc'chocobeñob i pusic'alob jini ochemo' bʌ ti' t'an Dios.
41 Então ele viajou por toda a Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas de lá.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.