Atos 15
Jini wen bʌ tʼan (CTU76) vs NTLH
1 Che' ñac ya' tyo an ti Antioquía Bernabé yic'ot Pablo ya' ti c'oti winicob ch'oyolo' bʌ ti Judea. Jiñob ti queji i cʌntisañob jini ochemo' bʌ ti' t'an Dios cha'an mach ch'ujbi i tyajob i cotyʌntyel jintyo mi' ñaxan wersa tsepben i pʌchʌlel che' bajche' ti xijq'uiyob ti i mandar Moisés.
1 Alguns homens foram da região da Judeia para a cidade de Antioquia e começaram a ensinar aos irmãos que eles não poderiam ser salvos se não fossem circuncidados , como manda a Lei de Moisés.
2 Pablo yic'ot Bernabé cʌlʌx ti' cha'leyob t'an yic'ot jini tsijib julemo' bʌ tsa' bʌ i lolon xiq'uiyob i ch'ʌm tsep pʌchʌlel. Jin cha'an jini ochemo' bʌ ti' t'an Dios ti' lajayob i t'an cha'an Pablo yic'ot Bernabé yic'ot yambʌ juntiquil cha'tiquilob mi majlel ya' ti Jerusalén cha'an mi' wen pejcañob jini yajcʌbilo' bʌ ajsubt'añob ñumel yic'ot año' bʌ ye'tyel ti templo cha'an ya' mi' lajob i t'an cha'an bajche' yom lajmic jini t'an cha'an tsep pʌchʌlel.
2 Paulo e Barnabé não concordaram e tiveram uma discussão muito forte com eles a respeito disso. Aí foi resolvido que Paulo e Barnabé e mais alguns irmãos fossem para Jerusalém, a fim de estudar esse assunto com os apóstolos e os presbíteros da igreja.
3 Jini ochemo' bʌ ti' t'an Dios ya' ti Antioquía ti' xiq'uiyob majlel. Ya' ti bij ti ñumiyob ya' ti pañimil tyac Fenicia bʌ i c'aba' yic'ot Samaria bʌ i c'aba'. Ba'ical jach ti ñumiyob ti' wen subuyob bajche' jini mach bʌ israelob ti' cʌyʌyob oñiyix bʌ t'an cha'an mi' ch'ujbiñob Dios. Wen c'ajacñayob i yoj pejtyel ochemo' bʌ ti' t'an Dios che' ñac ti yubiyob jini t'an.
3 Então a igreja de Antioquia mandou que eles fossem. Eles passaram pelas regiões da Fenícia e da Samaria, contando como os não judeus estavam se convertendo a Deus. E todos os irmãos ficaram muito alegres com essa notícia.
4 Jini yajcʌbilo' bʌ ajsubt'añob ñumel yic'ot ancianojob yic'ot ochemo' bʌ ti' t'an Dios ya' ti Jerusalén, lu' c'ajacñayob i yoj ti yubiyob che' ñac ti c'oti Bernabé yic'ot Pablo. Che' jini Bernabé yic'ot Pablo ti' subeyob pejtyel bajche' Dios ti' c'ʌñʌyob ti toñel.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros e lhes contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles.
5 Ya'an juntiquil cha'tiquil fariseojo' bʌ winicob ochemo' bʌ ti' t'an Dios je'el. Jini fariseojob jiñʌch jini tsa' bʌ i wersa ch'ujbibeyob pejtyel i mandar tyac Moisés. Che' jini, jiñob ti' wa'leyob. Ti yʌlʌyob: Jini mach bʌ israelob tsa' bʌ ochiyob ti' t'an Dios wersa yom mi tsepbentyelob i pʌchʌlel. Yom mi la' xic'beñob je'el cha'an mi' ch'ujbiñob jini i mandar Moisés. Che' ti yʌlʌyob.
5 Mas alguns membros do partido dos fariseus que também haviam crido se levantaram e disseram: — Os não judeus têm de ser circuncidados e têm de obedecer à Lei de Moisés.
6 Jini yajcʌbilo' bʌ ajsubt'añob ñumel yic'ot ancianojob ti' bajñel much'quiyob i bʌ cha'an mi' wen pensaliñob bajche' yom i jac'ob.
6 Então os apóstolos e os presbíteros se reuniram para estudar o assunto.
7 Che' ñac ti ujtiyob ti cabʌl t'an, Pedro ti wa'le. Ti yʌlʌ: Hermañujob, wen la' wujil cha'an wajali Dios ti yajcʌyon loq'uel ti la' tyojlel cha'an mic subeñob mach bʌ israelob bajche' mi' tyajob i cotyʌntyel ti Jesús cha'an mi yochelob ti' t'an Dios je'el.
7 Depois de muita discussão, Pedro se levantou e disse: — Meus irmãos, vocês sabem que há muito tempo Deus me escolheu entre vocês para anunciar o
8 Dios mi' ña'tyan chʌ bʌ an ti' pusic'al pejtyel quixtyañujob. Dios ti' pʌsʌ cha'an melelʌch ochem ti' t'an Dios jini mach bʌ israelob como ti yʌq'ueyob jini Ch'ujul bʌ i Ch'ujlel Dios lajal che' bajche' ti yʌc'onla.
8 E Deus, que conhece o coração de todos, mostrou que aceita os não judeus, pois deu o Espírito Santo também a eles, assim como tinha dado a nós.
9 Mach saj partejic bajche' ti' q'ueleyonla Dios yic'ot bajche' ti' q'ueleyob je'el. Junlajal mi' q'uelonla Dios. Ti' sʌc isʌbeyob i pusic'al je'el che' ñac ti' ch'ujbiyob Jesús.
9 Deus não fez nenhuma diferença entre nós e eles; ele perdoou os pecados deles porque eles creram.
10 Che' bajche' chʌncox a wʌle' mach wen bajche' ti' cha'le Dios yubil. Chʌncol a lolon chʌc xiq'ue' jini mach bʌ israelob ochemo' bʌ ti' t'an Dios cha'an mi' wersa cha'len yan tyac bʌ. Jini lac yumob ti ñoj oniyix mach ch'ujbi i lu' mele' bajche' jini. Mi joñonicla je'el. Mach ch'ujbi lac lu' ts'ʌctisan jini oniyix bʌ tic'ojel.
10 Então por que é que vocês estão querendo pôr Deus à prova, colocando uma carga nas costas dos que agora estão crendo? E essa carga nem nós nem os nossos antepassados pudemos carregar.
11 Pero mach che'ic yom. Joñonla la cujil isujm cha'an lac Yum Jesucristo mi' cotyañonla cha'an jach ti yutslel i pusic'al. Chʌ'ʌch lajal ti cotyʌntiyob je'el. Ti lac majtyan jach ti' cotyʌyonla. Che' ti yʌlʌ Pedro.
11 Pelo contrário, por meio da graça do Senhor Jesus, nós, judeus, cremos e somos salvos do mesmo modo que os não judeus.
12 Che' jini ti lajmiyob ti t'an. Ti' lu' ñʌch'tyʌbeyob i t'an Bernabé yic'ot Pablo che' ñac ti' wen tsictisʌbeyob bajche' ti' pʌsʌ Dios ñuc tyac bʌ i p'ʌtyʌlel ti' c'ʌbob ya' ti' tyojlel mach bʌ israelob.
12 Então todos os que estavam ali ficaram calados e escutaram Barnabé e Paulo contarem todos os milagres e maravilhas que Deus tinha feito por meio deles entre os não judeus.
13 Che' ñac ti ujti ti t'an Bernabé yic'ot Pablo jini Jacobo ti yʌlʌ: Hermañujob, ñʌch'tyʌbeñon c t'an, che'en.
13 Quando eles terminaram de falar, Tiago disse: — Meus irmãos, escutem!
14 Simón Pedro tsa'ix i subonla cha'an cojach tyo ti' q'ueleyob Dios ti wen jini mach bʌ israelob. Dios ti yajcʌ loq'uel ti' tyojlel mu' bʌ yochelob ti yalobilob Dios.
14 Simão acabou de explicar como Deus primeiro mostrou o seu cuidado pelos não judeus, escolhendo do meio deles um povo que seria dele.
15 Lajalob jach i t'an jini tsa' bʌ i xiq'ui yʌle' Dios ti ñoj oniyix. Chʌncox i yujtyel wale iliyi bajche' ti' wʌ ts'ijbuyob. Mi yʌle' ti jini Ts'ijbubil bʌ i T'an Dios:
15 As palavras dos profetas estão bem de acordo com isso, pois as Escrituras Sagradas dizem:
16 Che' mi yujtyel pejtyel jini mi quej c cha' tyʌlel.
16 “Depois disso eu voltarei — diz o Senhor — e construirei de novo o reino de Davi, que é como uma casa que caiu. Juntarei de novo os pedaços dela e tornarei a levantá-la.
17 Chʌ'ʌch mi quej c mel cha'an jini mach bʌ israelob tsa' bʌ c yajcʌ mi quej i ch'ujbiñon
17 Assim todas as outras pessoas, todos os outros povos que eu chamei para serem meus, vão procurar conhecer o Senhor. Assim diz o Senhor,
18 Chʌ'ʌch mi yʌl jini lac Yum tsa' bʌ yʌc'ʌ ti cʌjñel ili tyac ti ñoj oniyix.
18 que anunciou essas coisas desde os tempos antigos.”
19 Che' jini, Jacobo ti' bej cha'le t'an. Ti yʌlʌ: Joñon mic ña'tyan mach yom lac xic'ob ti tsepbentyel i pʌchʌlel jini mach bʌ israelob chʌncol bʌ i cʌy oniyix bʌ t'an cha'an mi yochelob ti' t'an Dios.
19 E Tiago continuou: — A minha opinião é esta: eu acho que não devemos atrapalhar os não judeus que estão se convertendo a Deus.
20 Pero jasʌl mi ti lac melbeyob jun cha'an lac subeñob cha'an mach'an mi' c'uxob chʌ bʌ jach tsa' bʌ ajq'ui ti melel jach bʌ dios tyac. Yic'ot mi' wen cʌñʌtyañob i bʌ cha'an ma'an t'an yic'ot yambʌ 'ixic, yic'ot ma'an mi' c'uxob yʌts'ʌl bʌ animal, yic'ot ma'an mi' c'uxob ch'ich'.
20 Penso que devemos escrever a eles uma carta, dizendo que não comam a carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, que não pratiquem imoralidade sexual, que não comam a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado e que não comam sangue.
21 Como c'ʌlʌl ti ñoj oniyix ya' ti jujump'ej lum ti jujump'ej q'uinilel c'aj oj an jini mu' bʌ i q'uelbeñob ti c'am bʌ t'an i mandar tyac Moisés. Mi' sube' i sujmlel.
21 Pois, desde os tempos antigos, a Lei de Moisés tem sido lida todos os sábados nas sinagogas , e as suas palavras são anunciadas em todas as cidades.
22 Jini yajcʌbilo' bʌ ajsubt'añob ñumel yic'ot ancianojob yic'ot pejtyel ochemo' bʌ ti' t'an Dios ti' lajayob i t'an cha'an mi yajcañob cha'tiquil winic mu' bʌ i chocob majlel ya' ti Antioquía yic'ot Pablo yic'ot Bernabé. Ti yajcʌyob juntiquil Judas bʌ i c'aba' cha'chajp bʌ i c'aba' Barsabás. Ti yajcʌyob Silas je'el. Pejtyel jini ochemo' bʌ ti' t'an Dios mi' wen q'uelob ti ñuc ti cha'ticlel.
22 Então os apóstolos e os presbíteros , com o apoio de toda a igreja, resolveram escolher entre eles alguns homens e mandá-los para Antioquia com Paulo e Barnabé. Os escolhidos foram Judas, chamado Barsabás, e Silas. Esses dois homens eram muito respeitados pelos membros da igreja.
23 Ti' ch'ʌmʌyob majlel jun mu' bʌ i yʌl: Yajcʌbilon lojon bʌ ajsubt'an ñumel yic'ot ancianojob yic'ot ochemo' bʌ ti' t'an Dios mi lojon c choc majlel saludos cha'an pejtyel mach bʌ israeleticla hermañujob ya' ti Antioquía yic'ot ya' ti Siria yic'ot ya' ti Cilicia.
23 E mandaram por eles a seguinte carta: “Nós, os apóstolos e os presbíteros, irmãos de vocês, mandamos saudações aos nossos irmãos não judeus que vivem em Antioquia e na
24 Tsa'ix lojon cubi cha'tiquil uxtiquil winicob wʌ bʌ ch'oyol wʌ'i ti c'otiyob ya'ya'i. Chʌncol i lolon tyʌc'lañetla ti cabʌl t'an. Wale ma'an mi la' ña'tyan bajche' yoque yom la' ch'ujbin. Como chʌncol i lolon subeñetla cha'an yom mi la' ch'ʌm tsep pʌchʌlel yic'ot yom la' jac'ben pejtyel i mandar Moisés. Pero com lojon c subeñetla cha'an ma'an ti lojon c chocoyob majlel. Ma'an ti lojon c xiq'uiyob i cʌntisañetla che' bajche' jini.
24 “Soubemos que alguns do nosso grupo foram até aí e disseram coisas que criaram problemas para vocês. Porém não foi com a nossa autorização que eles fizeram isso.
25 Jin cha'an ti lojon c laja lojon c t'an cha'an mi lojon c yajcan winicob mu' bʌ i majlel i jula' añetla. Mux i motin majlelob yic'ot jini p'untyʌbilo' bʌ hermañujob Bernabé yic'ot Pablo.
25 Portanto, nós todos resolvemos, sem nenhum voto contra, escolher alguns homens e mandá-los a vocês. Eles vão com os nossos queridos irmãos Barnabé e Paulo,
26 Cabʌl tsajniyob Bernabé yic'ot Pablo ya' ba' bʌbʌq'uen tsʌnsʌnticob cha'an ti' cha'libeyob i toñel lac Yum Jesucristo.
26 que têm arriscado a sua vida a serviço do nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Chʌncol lojon c choc majlel Judas yic'ot Silas cha'an mi' wen pejcañetla cha'an mi' más tsictisʌbeñetla i sujmlel jini tsa' bʌ lojon c subetla ti jun.
27 Estamos enviando, então, Judas e Silas para falarem pessoalmente com vocês sobre estas coisas que estamos escrevendo.
28 Jini Ch'ujul bʌ i Ch'ujlel Dios ti' wen cotyʌyon lojon c pensalin. Che' jini ti lojon c ña'tyʌ cha'an mach yom mi lojon c lolon subeñetla cabʌl chʌ bʌ yom mi la' mel. Jini jach mi lojon c subeñetla jini mandar wersa yom ch'ujbintic.
28 Porque o Espírito Santo e nós mesmos resolvemos não pôr nenhuma carga sobre vocês, a não ser estas proibições que são, de fato, necessárias:
29 Jin jach jini mandar mu' bʌ i yʌle': Ma' mi la' c'uxe' we'el tsa' bʌ ajq'ui melel bʌ dios tyac. Ma' mi la' c'uxe' ch'ich'. Ma' mi la' c'uxe' yʌts'ʌl bʌ animal. Cʌñʌtyan la' bʌ cha'an ma'an t'an yic'ot yambʌ mach bʌ la' wijñamic mach bʌ la' ñoxi'alic. Mi ti la' ch'ujbi pejtyel jini, weñʌch mi quej la' wajñel. Jini jach mi lojon c subeñetla ti jun jini.
29 não comam a carne de nenhum animal que tenha sido oferecido em sacrifício aos ídolos; não comam o sangue nem a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado; e não pratiquem imoralidade sexual. Vocês agirão muito bem se não fizerem essas coisas. Saúde a todos!”
30 Che' jini ili chʌntiquil winic ti loq'uiyob majlel. Che' ñac ti c'otiyob ya' ti Antioquía ti' xiq'ui i much'quiñob i bʌ pejtyel ochemo' bʌ ti' t'an Dios. Ti yʌq'ueyob jini carta.
30 Então mandaram que os quatro partissem, e eles foram para Antioquia. Lá reuniram os cristãos e entregaram a carta.
31 Che' ñac ochemo' bʌ ti' t'an Dios ti' q'ueleyob jini carta c'ajañayob i yoj ti yubiyob. Ti ñuc isʌbentiyob i pusic'al cha'an ti jini tsa' bʌ i q'ueleyob ti jun.
31 Quando estes a leram, ficaram muito alegres com as palavras de ânimo que havia nela.
32 Dios ti yʌq'ueyob Judas yic'ot Silas i ña'tyan bajche' mi' wen cha'leñob subt'an. Jin cha'an jiñob ti' wen ñuc isʌbeyob i pusic'al ochemo' bʌ ti' t'an Dios je'el. Ti' xiq'uiyob i xuc'chocoñob i pusic'al ti' t'an Dios.
32 Judas e Silas, que eram profetas , falaram muito com os irmãos, dando-lhes assim ânimo e força.
33 Che' ñac ya' ti cʌyleyob cha'p'ej uxp'ej q'uin jini hermañujob ti yʌq'ueyob i cha' sujtyel c'ʌlʌl ya' ba'an jini tsa' bʌ i xiq'uiyob tyʌlel. Ti' subeyob sujtyel ti' ñʌch'tyʌlel i pusic'al.
33 Eles passaram algum tempo ali, e depois os irmãos, fazendo votos de boa viagem, os mandaram de volta para aqueles que os tinham enviado.
34 Silas ti' q'uextyʌ i pusic'al cha'an cʌylec ya'i.
34 [Porém Silas achou melhor ficar ali.]
35 Pablo yic'ot Bernabé ya' ti cʌyle ti Antioquía je'el. Jiñob yic'ot yaño' bʌ yi ti' bej cha'leyob cʌntisʌ yic'ot subt'an cha'an i t'an lac Yum.
35 Mas Paulo e Barnabé ficaram algum tempo em Antioquia. Eles e muitos outros cristãos ensinavam e anunciavam a palavra do Senhor. A segunda viagem missionária de Paulo
36 Che' ñac ti ñumi cha'p'ej uxp'ej q'uin Pablo ti' sube Bernabé: Conla. La' lac cha' jula'an ti pejtyel lum tyac ba' ti lac subu i t'an lac Yum cha'an lac jula'an ochemo' bʌ ti' t'an Dios cha'an mi laj q'uel bajche' añob. Che' ti yʌlʌ Pablo.
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: — Vamos voltar e visitar os irmãos em todas as cidades onde já anunciamos a palavra do Senhor. Vamos ver se eles estão bem.
37 Bernabé yom i pʌy majlel yic'ot Juan cha'chajp bʌ i c'aba' Marcos.
37 Barnabé queria levar João Marcos.
38 Pero mach chʌ'iqui ti' ña'tyʌ Pablo como ti' yambʌ ora jini Juan ti' cʌyʌyob ya' ti Panfilia.
38 Porém Paulo não queria, pois Marcos não tinha ficado com eles até o fim da primeira viagem missionária, mas os havia deixado na província da Panfília.
39 Cabʌl ti' cha'leyob tsʌts bʌ t'an. Pero mach junlajal ti' ña'tyʌyob. Jin cha'an ti' cʌyob i bʌ. Bernabé ti' pʌyʌ majlel Marcos. Ti ochiyob ti barco cha'an majlicob ti Chipre.
39 Por isso eles tiveram uma discussão tão forte, que se separaram. Barnabé levou João Marcos consigo e embarcou para a ilha de Chipre,
40 Pero Pablo ti yajcʌ Silas cha'an mi majlel yic'ot. Jini ochemo' bʌ ti' t'an Dios ti' tyajayob ti oración cha'an Dios mi' chʌc cotyañob. Che' jini ti loq'uiyob majlel.
40 enquanto que Paulo escolheu Silas e seguiu viagem, depois que os irmãos o entregaram aos cuidados do Senhor.
41 Ti ñumiyob majlel ya' ti Siria yic'ot ya' ti Cilicia cha'an mi' xuc'chocobeñob i pusic'alob jini ochemo' bʌ ti' t'an Dios.
41 E Paulo atravessou a província da Síria e a região da Cilícia, dando força às igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.