Lucas 20
Chaʼ tsoʼo nu nchcuiʼ jiʼi̱ Jesucristo nu xuʼna na (CTANT) vs NVT
1 Ngua sca tsa̱ ngaꞌa̱ Jesús neꞌ laa nclyuꞌu yu jiꞌi̱ ñati̱; nchcuiꞌ yu chaꞌ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi, ñiꞌya̱ nu nduꞌni lyaá Ni jiꞌi̱ nguꞌ. Loꞌo liꞌ lijya̱ lcaa sti joꞌó nu laca loo, loꞌo mstru chaꞌ joꞌó, loꞌo nguꞌ cusuꞌ jiꞌi̱ quichi̱ biꞌ, stuꞌba ti lijya̱ nguꞌ slo Jesús.
1 Certo dia, quando Jesus ensinava o povo e anunciava as boas-novas no templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo se aproximaram dele
2 Nchcuane nguꞌ biꞌ jiꞌi̱ Jesús liꞌ:
2 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
3 Liꞌ nguxacui̱ Jesús chaꞌ jiꞌi̱ nguꞌ biꞌ:
3 “Primeiro, deixe-me fazer uma pergunta”, respondeu ele.
4 ¿Tilaca nda chacuayáꞌ jiꞌi̱ jyoꞌo Juan chaꞌ ntyucuatya yu jiꞌi̱ nguꞌ lacua? ¿Ha ycuiꞌ Ndyosi? ¿Ha ñati̱ chalyuu nda chacuayáꞌ jiꞌi̱ yu?
4 “A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”
5 Loꞌo liꞌ nguxana nguꞌ nchcuiꞌ tube nguꞌ loꞌo tyaꞌa nguꞌ:
5 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
6 Si ñacui̱ na chaꞌ ñati̱ chalyuu nda chacuayáꞌ jiꞌi̱ Juan biꞌ ni, liꞌ cujuii nu quiñaꞌa̱ tsa ñati̱ nu ndiꞌi̱ re jiꞌna loꞌo quee, chaꞌ tuꞌba jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi chaꞌ nchcuiꞌ Ni loꞌo ñati̱ ngua jyoꞌo Juan biꞌ, ntiꞌ nguꞌ.
6 Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos apedrejados pela multidão, pois todos estão convencidos de que João era profeta”.
7 Liꞌ nguxacui̱ nu nguꞌ tlyu biꞌ chaꞌ ná jlo tiꞌ nguꞌ tilaca nda chacuayáꞌ jiꞌi̱ jyoꞌo Juan biꞌ, chaꞌ ntyucuatya yu jiꞌi̱ nguꞌ.
7 Por fim, responderam a Jesus que não sabiam.
8 Liꞌ nacui̱ Jesús jiꞌi̱ nguꞌ:
8 E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
9 Loꞌo ti nguxana Jesús nda sca cui̱i̱ loꞌo nguꞌ nu ndu̱ slo:
9 Em seguida, Jesus se voltou para o povo e contou a seguinte parábola: “Um homem plantou um vinhedo e o arrendou a alguns lavradores. Depois, partiu para um lugar distante, onde passou um longo tempo.
10 Nu loꞌo cua ndyalaa tyempo suu nguꞌ siꞌyu biꞌ, liꞌ ngulo nu xuꞌna yuu biꞌ cña jiꞌi̱ sca msu jiꞌi̱ yu, chaꞌ tsaa jña jiꞌi̱ nguꞌ nu ndyuꞌni cña neꞌ loꞌo jiꞌi̱ yu, chaꞌ ta nguꞌ sa yuꞌbe siꞌyu nu ngaꞌa̱ chaꞌ tyacua jiꞌi̱ xuꞌna yuu biꞌ. Pana nu nguꞌ biꞌ ni, ngujuiꞌi̱ nguꞌ jiꞌi̱ msu biꞌ, nguloꞌo nguꞌ jiꞌi̱; loꞌo nguxtyu̱u̱ yu ñaa yu slo xuꞌna yu, ni sca na ná nda nguꞌ jiꞌi̱.
10 Na época da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção. Os lavradores atacaram o servo, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
11 Liꞌ nda xuꞌna yuu biꞌ chaca msu ndyaa. Pana la cuiꞌ juaꞌa̱ nguaꞌni nguꞌ loꞌo nu chaca msu biꞌ; chiyaꞌa̱ tsa nchcuiꞌ nguꞌ loꞌo, liꞌ ngujuiꞌi̱ nguꞌ jiꞌi̱, loꞌo la cuiꞌ juaꞌa̱ ná nda nguꞌ ni sca siꞌyu jiꞌi̱.
11 Então o dono da propriedade enviou outro servo, mas eles também o insultaram, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
12 Xaꞌ nda xuꞌna yuu biꞌ jiꞌi̱ chaca msu ndyaa, chaꞌ jña yu na nu ntsuꞌu lo cña biꞌ. Pana loꞌo yu biꞌ, tiꞌí tsa nguaꞌni quicha nguꞌ nu ndyuꞌni cña biꞌ jiꞌi̱, ñaꞌa̱ cuayáꞌ nu nguloꞌo nguꞌ jiꞌi̱ nde chu̱ꞌ loꞌo biꞌ.
12 Enviou ainda um terceiro, e eles o feriram e o expulsaram do vinhedo.
13 ’Loꞌo liꞌ ngulacua tiꞌ xuꞌna yuu biꞌ: “¿Ñiꞌya̱ cuaꞌni naꞌ juani? Ndiꞌya̱ cuaꞌni naꞌ: Ta naꞌ jiꞌi̱ sñiꞌ ycuiꞌ ca naꞌ nu tyacaꞌa tsa jnaꞌ chaꞌ tsaa ca biꞌ. Ná tyiqueeꞌ tyajaꞌa̱ nguꞌ taquiyaꞌ nguꞌ jiꞌi̱ yu biꞌ”, nacui̱ xuꞌna yuu biꞌ liꞌ.
13 “‘Que farei?’, disse o dono do vinhedo. ‘Já sei; enviarei meu filho amado. Certamente eles o respeitarão.’
14 Nu loꞌo naꞌa̱ nguꞌ nu ndyuꞌni cña neꞌ loꞌo biꞌ jiꞌi̱ yu cuañiꞌ chaꞌ lijya̱ yu, liꞌ ndiꞌya̱ nchcuiꞌ nguꞌ loꞌo tyaꞌa nguꞌ: “Yu cua laca nu ntiꞌ chaꞌ quiꞌya jiꞌi̱ cña re. ¿Ñiꞌya̱ cuaꞌni na chaꞌ cujuii na jiꞌi̱ chaꞌ tyanu cña re jiꞌna, chaꞌ caca na xuꞌna loꞌo re?” nacui̱ nu nguꞌ cuxi biꞌ jiꞌi̱ tyaꞌa nguꞌ liꞌ.
14 “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
15 Hora ti nguloꞌo nguꞌ jiꞌi̱ sñiꞌ xuꞌna yuu biꞌ chu̱ꞌ loꞌo. Liꞌ ndyujuii nguꞌ jiꞌi̱.
15 Então o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram. “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará com eles?”, perguntou Jesus.
16 Nclyacua tiꞌ naꞌ chaꞌ ca̱a̱ ycuiꞌ xuꞌna yuu tuꞌni, chaꞌ cujuii jiꞌi̱ nu nguꞌ cuxi biꞌ, loꞌo liꞌ ta yuu biꞌ jiꞌi̱ xaꞌ ñati̱ chaꞌ cuaꞌni nguꞌ cña ndacua.
16 “Ele virá, matará os lavradores, e arrendará o vinhedo a outros.” “Que isso jamais aconteça!”, disseram os que o ouviam.
17 Naꞌa̱ tsa Jesús jiꞌi̱ nguꞌ, liꞌ xaꞌ nchcuiꞌ loꞌo nguꞌ chaca quiyaꞌ:
17 Jesus olhou para eles e perguntou: “Então o que significa esta passagem das Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular’?
18 Naꞌ laca̱ ñiꞌya̱ laca quee tonu biꞌ ―nacui̱ Jesús―, chaꞌ ñiꞌya̱ nu nguaꞌni cuityi niꞌi̱ loꞌo quee biꞌ, juaꞌa̱ ndyuꞌni ma̱ loꞌo naꞌ. Pana si ntiꞌ ñati̱ cuaꞌa jiꞌi̱ chaꞌ jnaꞌ, ngaꞌaa tsoꞌo tyiꞌi̱ ñati̱ biꞌ liꞌ; loꞌo cuaꞌni cuayáꞌ Ni jiꞌi̱ lcaa ñati̱ chalyuu, tye chaꞌ tsiyaꞌ ti jiꞌi̱ ñati̱ nu ná ntajaꞌa̱ xñi chaꞌ jnaꞌ loꞌo tya ngutiꞌi̱ nguꞌ nde chalyuu.
18 Quem tropeçar nessa pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.
19 Loꞌo liꞌ lcaa sti joꞌó nu laca loo loꞌo nguꞌ mstru chaꞌ joꞌó, ngua tiꞌ nguꞌ chaꞌ xñi nguꞌ jiꞌi̱ Jesús chaꞌ tyaa loꞌo nguꞌ jiꞌi̱ preso la cuiꞌ hora biꞌ; cua ngua cuayáꞌ tiꞌ nguꞌ biꞌ, chaꞌ jiꞌi̱ ycuiꞌ nguꞌ nchcuiꞌ Jesús loꞌo nchcuiꞌ yu cui̱i̱ biꞌ. Pana ntsi̱i̱ nguꞌ xi jiꞌi̱ ñati̱ quichi̱ biꞌ.
19 Os mestres da lei e os principais sacerdotes queriam prender Jesus ali mesmo, pois perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, tinham medo da reação do povo.
20 Liꞌ ngusta nguꞌ jiꞌi̱ ñati̱ chaꞌ tyu̱ cua̱ jiꞌi̱ Jesús, chaꞌ cuiꞌya nguꞌ cuentya ni chaꞌ ta yu; cuaana ti nguaꞌni nguꞌ juaꞌa̱, chaꞌ culacua tiꞌ Jesús chaꞌ ñati̱ tsoꞌo laca nguꞌ. Na cua ntiꞌ nguꞌ chaꞌ cuna nguꞌ sca chaꞌ nu tyuꞌu tuꞌba Jesús, loꞌo liꞌ xquiꞌya chaꞌ biꞌ taca jiꞌi̱ nguꞌ sta nguꞌ quiꞌya jiꞌi̱ yu. Liꞌ tyaa loꞌo nguꞌ jiꞌi̱ yu yaꞌ nguꞌ gobierno, chaꞌ cuaꞌni cuayáꞌ nguꞌ jiꞌi̱ yu.
20 Esperando uma oportunidade, os líderes enviaram espiões que fingiam ser pessoas sinceras. Tentaram fazer Jesus dizer algo que pudesse ser relatado ao governador romano, de modo que ele fosse preso.
21 Biꞌ chaꞌ nchcuane nguꞌ cuiñi biꞌ jiꞌi̱ Jesús liꞌ:
21 Disseram: “Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina o que é certo, não se deixa influenciar por outros e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade.
22 Tyuꞌu chaꞌ clyu tiꞌ jinuꞌu̱, cachaꞌ liñi nuꞌu̱ jiꞌi̱ ya: ¿Ha ntsuꞌu chacuayáꞌ jiꞌna chaꞌ ta na cñi cña loo na jiꞌi̱ rey tlyu nu ndiꞌi̱ xaꞌ tsuꞌ biꞌ, o tsoꞌo la si ná ta na cñi cña loo jiꞌi̱ rey biꞌ? ―nacui̱ ñati̱ biꞌ jiꞌi̱ Jesús.
22 Então, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?”.
23 Ngua tii Jesús ñaꞌa̱ chaꞌ cuiñi nu ntsuꞌu tyiquee nguꞌ loꞌo nchcuane nguꞌ jiꞌi̱ yu juaꞌa̱. Liꞌ nacui̱ yu jiꞌi̱ nguꞌ:
23 Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse:
24 Culuꞌu ma̱ sca cñi plata ꞌna.
24 “Mostrem-me uma moeda de prata. De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
25 Nguxacui̱ nguꞌ chaꞌ jiꞌi̱ yu liꞌ:
25 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
26 Ná ngujui ñiꞌya̱ nu sta nguꞌ quiꞌya jiꞌi̱ Jesús nde su ndiꞌi̱ nguꞌ quichi̱ biꞌ. Pana ndube tsa tiꞌ nguꞌ jiꞌi̱ yu xquiꞌya chaꞌ nu cua nguxacui̱ yu jiꞌi̱ nguꞌ biꞌ, biꞌ chaꞌ ti̱ tya ndyaa tiꞌi̱ nguꞌ biꞌ liꞌ.
26 Eles não conseguiam apanhá-lo em nada que ele dizia diante do povo. Em vez disso, admiraram-se de sua resposta e se calaram.
27 Ca tiyaꞌ la liꞌ ndyalaa chaca taju nguꞌ judío, ndyaa naꞌa̱ nguꞌ jiꞌi̱ Jesús. Nguꞌ saduceo laca nguꞌ biꞌ, nguꞌ nu nacui̱ chaꞌ ná ntsuꞌu ni sca jyoꞌo nu taca jiꞌi̱ tyuꞌú chaca quiyaꞌ.
27 Então vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
28 Loꞌo liꞌ nacui̱ nguꞌ biꞌ jiꞌi̱ Jesús:
28 e perguntaram: “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
29 Pana ndiꞌya̱ ngua sca quiyaꞌ: Ngutiꞌi̱ cati tyaꞌa nguꞌ quiꞌyu xcuiꞌ tyaꞌa ngula nguꞌ. Ngujui clyoꞌo nu cusuꞌ la, pana ngujuii yu loꞌo bilya caja ni sca sñiꞌ yu.
29 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
30 Tyaꞌa ngula yu nu nchca tyucuaa ngujui clyoꞌo loꞌo nu cunaꞌa̱ tiꞌi biꞌ liꞌ, pana la cuiꞌ ti ngujuii yu loꞌo bilya caja sñiꞌ yu.
30 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu.
31 Loꞌo juaꞌa̱ tyaꞌa ngula yu nu nchca tyuna, biꞌ ngujui clyoꞌo loꞌo nu cunaꞌa̱ biꞌ; juaꞌa̱ lcaa tyaꞌa nguꞌ biꞌ, ngujui clyoꞌo nguꞌ loꞌo nu cunaꞌa̱ biꞌ. Pana ngujuii ca taꞌa cati tyaꞌa nguꞌ quiꞌyu biꞌ, loꞌo ni sca sñiꞌ nguꞌ ná ntsuꞌu loꞌo nu cunaꞌa̱ biꞌ.
31 Então o terceiro irmão se casou com ela. O mesmo aconteceu aos sete irmãos, que morreram sem deixar filhos.
32 Ca su ndye chaꞌ liꞌ, loꞌo nu cunaꞌa̱ biꞌ ngujuii liꞌ ―nacui̱ nguꞌ jiꞌi̱ Jesús―.
32 Por fim, a mulher também morreu.
33 Nu loꞌo tyuꞌú lcaa jyoꞌo chaca quiyaꞌ, ¿tilaca laca nu caca clyoꞌo nu cunaꞌa̱ biꞌ chañi ca? Loꞌo ngutuꞌú nu cunaꞌa̱ biꞌ chalyuu, ngujui clyoꞌo choꞌ loꞌo tsaca yu, loꞌo liꞌ ngujui clyoꞌo choꞌ loꞌo chaca yu, ñaꞌa̱ cuayáꞌ nu ngujui clyoꞌo loꞌo ca taꞌa cati tyaꞌa nguꞌ biꞌ. ¿Tilaca laca nu chañi ca chaꞌ ngua clyoꞌo choꞌ biꞌ?
33 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
34 Liꞌ nguxacui̱ Jesús chaꞌ jiꞌi̱ nguꞌ biꞌ:
34 Jesus respondeu: “O casamento é para pessoas deste mundo.
35 Pana ñati̱ nu caja chaca chalyuu nu ná ngaꞌa̱ chaꞌ tye jiꞌi̱ nguꞌ ca slo ycuiꞌ Ndyosi ni, nu loꞌo tyuꞌú nguꞌ biꞌ chaca quiyaꞌ, ngaꞌaa caja clyoꞌo nguꞌ, ni ngaꞌaa ta nguꞌ jiꞌi̱ sñiꞌ nguꞌ chaꞌ caca clyoꞌo nguꞌ,
35 Mas, na era futura, aqueles que forem considerados dignos de ser ressuscitados dos mortos não se casarão nem se darão em casamento,
36 chaꞌ ca biꞌ ngaꞌaa ntsuꞌu chaꞌ cajaa nguꞌ tsiyaꞌ ti. Caca nguꞌ biꞌ ñiꞌya̱ laca xca̱ nu ndiꞌi̱ slo ycuiꞌ Ndyosi; caca nguꞌ sñiꞌ ycuiꞌ Ndyosi tsiyaꞌ ti, chaꞌ cua ndyuꞌú nguꞌ chaca quiyaꞌ.
36 e nunca mais morrerão. Nesse sentido, serão como os anjos. São filhos de Deus e filhos da ressurreição.
37 Jyoꞌo cusuꞌ Moisés ndachaꞌ jiꞌna chaꞌ chañi chaꞌ tyuꞌú jyoꞌo ñati̱ chaca quiyaꞌ. Lo quityi biꞌ nguscua Moisés ñiꞌya̱ ngua loꞌo naꞌa̱ yu yaca caꞌcña ti nu ndyatu̱ quiiꞌ tyucui ñaꞌa̱ lo yaca biꞌ, pana ná ndye ndyaqui̱ biꞌ. Liꞌ nguañi nchcuiꞌ ycuiꞌ Ndyosi laja quiiꞌ biꞌ loꞌo nacui̱ Ni chaꞌ Xuꞌna jyoꞌo Abraham laca Ni, Xuꞌna jyoꞌo Isaac laca Ni, Xuꞌna jyoꞌo Jacob laca Ni. Ñati̱ tyaꞌa na nu ngutiꞌi̱ chalyuu re cua saꞌni la ngua nguꞌ jyoꞌo biꞌ.
37 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, o próprio Moisés provou isso quando escreveu a respeito do arbusto em chamas. Ele se referiu ao Senhor como ‘o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
38 Pana ná nacui̱ quityi biꞌ, chaꞌ na cua ngua ycuiꞌ Ndyosi Xuꞌna nguꞌ biꞌ, masi ñaꞌa̱ ti tya laca Ni Xuꞌna nguꞌ biꞌ juani; juaꞌa̱ ndyuꞌu chaꞌ biꞌ. Biꞌ chaꞌ loꞌo jiꞌi̱ ñati̱ luꞌú laca Ni loo, loꞌo juaꞌa̱ ntiꞌ tsa Ni chaꞌ lcaa ñati̱ chalyuu tyiꞌi̱ cuentya jiꞌi̱ ycuiꞌ Ni ―nacui̱ Jesús.
38 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos, pois para ele todos vivem”.
39 Liꞌ nacui̱ sca tucua ti mstru chaꞌ joꞌó biꞌ jiꞌi̱ Jesús:
39 “Mestre, o senhor disse bem!”, comentaram alguns mestres da lei.
40 Ndyutsi̱i̱ nguꞌ liꞌ. Ngaꞌaa nguaꞌni tyiquee nguꞌ chaꞌ chcuiꞌ nguꞌ xi xaꞌ la chaꞌ loꞌo Jesús.
40 E ninguém mais teve coragem de lhe fazer perguntas.
41 Liꞌ nchcuane Jesús jiꞌi̱ nguꞌ:
41 Então Jesus lhes perguntou: “Por que se diz que o Cristo é filho de Davi?
42 Ndiꞌya̱ chaꞌ nguscua ycuiꞌ David biꞌ lo quityi Salmos:
42 Afinal, o próprio Davi escreveu no Livro de Salmos: ‘O Senhor disse ao meu Senhor, Sente-se no lugar de honra à minha direita
43 “ñaꞌa̱ cuayáꞌ nu cuaꞌni tye naꞌ chaꞌ jiꞌi̱ lcaa tyaꞌa cusu̱u̱ nuꞌu̱”, nacui̱ ycuiꞌ Ndyosi jiꞌi̱ Cristo liꞌ.
43 até que eu humilhe seus inimigos, e os ponha debaixo de seus pés’.
44 Xuꞌna naꞌ, nguaꞌni ycuiꞌ David jiꞌi̱ Cristo. ¿Ñiꞌya̱ caca chcuiꞌ nguꞌ chaꞌ jyoꞌo cusuꞌ ti jiꞌi̱ Cristo ngua David lacua?
44 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
45 Loꞌo liꞌ nchcuiꞌ Jesús loꞌo nu nguꞌ nu ndyaca tsaꞌa̱ jiꞌi̱. Loꞌo juaꞌa̱ lcaa ñati̱ nu ndiꞌi̱ slo nchcaꞌa̱ jyaca̱ nguꞌ jiꞌi̱ chaꞌ nu nchcuiꞌ Jesús loꞌo nguꞌ biꞌ:
45 Então, enquanto as multidões o ouviam, Jesus se voltou para seus discípulos e disse:
46 ―Tii ti tiꞌ ma̱ chaꞌ ná cñiloꞌo mstru chaꞌ joꞌó jua jiꞌi̱ ma̱. Ndiya tsa tiꞌ mstru biꞌ, chaꞌ laca nguꞌ tlyu; biꞌ chaꞌ lacuꞌ nguꞌ biꞌ lateꞌ tyucui̱ cuꞌ, chaꞌ lye tsa cuaꞌni chi̱ nguꞌ loo nguꞌ biꞌ loꞌo tsaa nguꞌ biꞌ lcayaꞌ, juaꞌa̱ ntiꞌ nguꞌ mstru biꞌ. Xcuiꞌ lo yaca xlya nu tsoꞌo la ñaꞌa̱ ntyucua nguꞌ biꞌ neꞌ laa jiꞌi̱ nguꞌ, juaꞌa̱ ntyucua nguꞌ biꞌ ca su tsoꞌo la loꞌo ndyaꞌa̱ nguꞌ biꞌ taꞌa.
46 “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças. E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
47 Hasta nxlyaá nguꞌ biꞌ ñaꞌa̱ tsaca niꞌi̱ jiꞌi̱ nu cunaꞌa̱ tiꞌi. Cñiloꞌo ti nguꞌ biꞌ jiꞌi̱ ñati̱ chaꞌ ñati̱ tsoꞌo laca nguꞌ biꞌ; biꞌ chaꞌ quiñaꞌa̱ tsa chaꞌ joꞌó nchcuiꞌ nguꞌ, tyiqueeꞌ tsa nchcuiꞌ nguꞌ loꞌo ycuiꞌ Ndyosi liꞌ. Pana tucua chaꞌ ntsuꞌu tyiquee nguꞌ biꞌ; biꞌ chaꞌ tlyu la chaꞌ tiꞌí caca jiꞌi̱ nguꞌ biꞌ, lye la chcubeꞌ nguꞌ biꞌ liꞌ.
47 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.