Lucas 20
Chaʼ tsoʼo nu nchcuiʼ jiʼi̱ Jesucristo nu xuʼna na (CTANT) vs ARIB
1 Ngua sca tsa̱ ngaꞌa̱ Jesús neꞌ laa nclyuꞌu yu jiꞌi̱ ñati̱; nchcuiꞌ yu chaꞌ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi, ñiꞌya̱ nu nduꞌni lyaá Ni jiꞌi̱ nguꞌ. Loꞌo liꞌ lijya̱ lcaa sti joꞌó nu laca loo, loꞌo mstru chaꞌ joꞌó, loꞌo nguꞌ cusuꞌ jiꞌi̱ quichi̱ biꞌ, stuꞌba ti lijya̱ nguꞌ slo Jesús.
1 Num desses dias, quando Jesus ensinava o povo no templo, e anunciava o evangelho, sobrevieram os principais sacerdotes e os escribas, com os anciãos.
2 Nchcuane nguꞌ biꞌ jiꞌi̱ Jesús liꞌ:
2 e falaram-lhe deste modo: Dize-nos, com que autoridade fazes tu estas coisas? Ou, quem é o que te deu esta autoridade?
3 Liꞌ nguxacui̱ Jesús chaꞌ jiꞌi̱ nguꞌ biꞌ:
3 Respondeu-lhes ele: Eu também vos farei uma pergunta; dizei-me, pois:
4 ¿Tilaca nda chacuayáꞌ jiꞌi̱ jyoꞌo Juan chaꞌ ntyucuatya yu jiꞌi̱ nguꞌ lacua? ¿Ha ycuiꞌ Ndyosi? ¿Ha ñati̱ chalyuu nda chacuayáꞌ jiꞌi̱ yu?
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Loꞌo liꞌ nguxana nguꞌ nchcuiꞌ tube nguꞌ loꞌo tyaꞌa nguꞌ:
5 Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: do céu, ele dirá: Por que não crestes?
6 Si ñacui̱ na chaꞌ ñati̱ chalyuu nda chacuayáꞌ jiꞌi̱ Juan biꞌ ni, liꞌ cujuii nu quiñaꞌa̱ tsa ñati̱ nu ndiꞌi̱ re jiꞌna loꞌo quee, chaꞌ tuꞌba jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi chaꞌ nchcuiꞌ Ni loꞌo ñati̱ ngua jyoꞌo Juan biꞌ, ntiꞌ nguꞌ.
6 Mas, se dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará; pois está convencido de que João era profeta.
7 Liꞌ nguxacui̱ nu nguꞌ tlyu biꞌ chaꞌ ná jlo tiꞌ nguꞌ tilaca nda chacuayáꞌ jiꞌi̱ jyoꞌo Juan biꞌ, chaꞌ ntyucuatya yu jiꞌi̱ nguꞌ.
7 Responderam, pois, que não sabiam donde era.
8 Liꞌ nacui̱ Jesús jiꞌi̱ nguꞌ:
8 Replicou-lhes Jesus: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
9 Loꞌo ti nguxana Jesús nda sca cui̱i̱ loꞌo nguꞌ nu ndu̱ slo:
9 Começou então a dizer ao povo esta parábola: Um homem plantou uma vinha, arrendou-a a uns lavradores, e ausentou-se do país por muito tempo.
10 Nu loꞌo cua ndyalaa tyempo suu nguꞌ siꞌyu biꞌ, liꞌ ngulo nu xuꞌna yuu biꞌ cña jiꞌi̱ sca msu jiꞌi̱ yu, chaꞌ tsaa jña jiꞌi̱ nguꞌ nu ndyuꞌni cña neꞌ loꞌo jiꞌi̱ yu, chaꞌ ta nguꞌ sa yuꞌbe siꞌyu nu ngaꞌa̱ chaꞌ tyacua jiꞌi̱ xuꞌna yuu biꞌ. Pana nu nguꞌ biꞌ ni, ngujuiꞌi̱ nguꞌ jiꞌi̱ msu biꞌ, nguloꞌo nguꞌ jiꞌi̱; loꞌo nguxtyu̱u̱ yu ñaa yu slo xuꞌna yu, ni sca na ná nda nguꞌ jiꞌi̱.
10 No tempo próprio mandou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no embora de mãos vazias.
11 Liꞌ nda xuꞌna yuu biꞌ chaca msu ndyaa. Pana la cuiꞌ juaꞌa̱ nguaꞌni nguꞌ loꞌo nu chaca msu biꞌ; chiyaꞌa̱ tsa nchcuiꞌ nguꞌ loꞌo, liꞌ ngujuiꞌi̱ nguꞌ jiꞌi̱, loꞌo la cuiꞌ juaꞌa̱ ná nda nguꞌ ni sca siꞌyu jiꞌi̱.
11 Tornou a mandar outro servo; mas eles espancaram também a este e, afrontando-o, mandaram-no embora de mãos vazias.
12 Xaꞌ nda xuꞌna yuu biꞌ jiꞌi̱ chaca msu ndyaa, chaꞌ jña yu na nu ntsuꞌu lo cña biꞌ. Pana loꞌo yu biꞌ, tiꞌí tsa nguaꞌni quicha nguꞌ nu ndyuꞌni cña biꞌ jiꞌi̱, ñaꞌa̱ cuayáꞌ nu nguloꞌo nguꞌ jiꞌi̱ nde chu̱ꞌ loꞌo biꞌ.
12 E mandou ainda um terceiro; mas feriram também a este e lançaram-no fora.
13 ’Loꞌo liꞌ ngulacua tiꞌ xuꞌna yuu biꞌ: “¿Ñiꞌya̱ cuaꞌni naꞌ juani? Ndiꞌya̱ cuaꞌni naꞌ: Ta naꞌ jiꞌi̱ sñiꞌ ycuiꞌ ca naꞌ nu tyacaꞌa tsa jnaꞌ chaꞌ tsaa ca biꞌ. Ná tyiqueeꞌ tyajaꞌa̱ nguꞌ taquiyaꞌ nguꞌ jiꞌi̱ yu biꞌ”, nacui̱ xuꞌna yuu biꞌ liꞌ.
13 Disse então o senhor da vinha: Que farei? Mandarei o meu filho amado; a ele talvez respeitarão.
14 Nu loꞌo naꞌa̱ nguꞌ nu ndyuꞌni cña neꞌ loꞌo biꞌ jiꞌi̱ yu cuañiꞌ chaꞌ lijya̱ yu, liꞌ ndiꞌya̱ nchcuiꞌ nguꞌ loꞌo tyaꞌa nguꞌ: “Yu cua laca nu ntiꞌ chaꞌ quiꞌya jiꞌi̱ cña re. ¿Ñiꞌya̱ cuaꞌni na chaꞌ cujuii na jiꞌi̱ chaꞌ tyanu cña re jiꞌna, chaꞌ caca na xuꞌna loꞌo re?” nacui̱ nu nguꞌ cuxi biꞌ jiꞌi̱ tyaꞌa nguꞌ liꞌ.
14 Mas quando os lavradores o viram, arrazoaram entre si, dizendo: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 Hora ti nguloꞌo nguꞌ jiꞌi̱ sñiꞌ xuꞌna yuu biꞌ chu̱ꞌ loꞌo. Liꞌ ndyujuii nguꞌ jiꞌi̱.
15 E lançando-o fora da vinha, o mataram. Que lhes fará, pois, o senhor da vinha?
16 Nclyacua tiꞌ naꞌ chaꞌ ca̱a̱ ycuiꞌ xuꞌna yuu tuꞌni, chaꞌ cujuii jiꞌi̱ nu nguꞌ cuxi biꞌ, loꞌo liꞌ ta yuu biꞌ jiꞌi̱ xaꞌ ñati̱ chaꞌ cuaꞌni nguꞌ cña ndacua.
16 Virá e destruirá esses lavradores, e dará a vinha a outros. Ouvindo eles isso, disseram: Tal não aconteça!
17 Naꞌa̱ tsa Jesús jiꞌi̱ nguꞌ, liꞌ xaꞌ nchcuiꞌ loꞌo nguꞌ chaca quiyaꞌ:
17 Mas Jesus, olhando para eles, disse: Pois, que quer dizer isto que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular?
18 Naꞌ laca̱ ñiꞌya̱ laca quee tonu biꞌ ―nacui̱ Jesús―, chaꞌ ñiꞌya̱ nu nguaꞌni cuityi niꞌi̱ loꞌo quee biꞌ, juaꞌa̱ ndyuꞌni ma̱ loꞌo naꞌ. Pana si ntiꞌ ñati̱ cuaꞌa jiꞌi̱ chaꞌ jnaꞌ, ngaꞌaa tsoꞌo tyiꞌi̱ ñati̱ biꞌ liꞌ; loꞌo cuaꞌni cuayáꞌ Ni jiꞌi̱ lcaa ñati̱ chalyuu, tye chaꞌ tsiyaꞌ ti jiꞌi̱ ñati̱ nu ná ntajaꞌa̱ xñi chaꞌ jnaꞌ loꞌo tya ngutiꞌi̱ nguꞌ nde chalyuu.
18 Todo o que cair sobre esta pedra será despedaçado; mas aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó.
19 Loꞌo liꞌ lcaa sti joꞌó nu laca loo loꞌo nguꞌ mstru chaꞌ joꞌó, ngua tiꞌ nguꞌ chaꞌ xñi nguꞌ jiꞌi̱ Jesús chaꞌ tyaa loꞌo nguꞌ jiꞌi̱ preso la cuiꞌ hora biꞌ; cua ngua cuayáꞌ tiꞌ nguꞌ biꞌ, chaꞌ jiꞌi̱ ycuiꞌ nguꞌ nchcuiꞌ Jesús loꞌo nchcuiꞌ yu cui̱i̱ biꞌ. Pana ntsi̱i̱ nguꞌ xi jiꞌi̱ ñati̱ quichi̱ biꞌ.
19 Ainda na mesma hora os escribas e os principais sacerdotes, percebendo que contra eles proferira essa parábola, procuraram deitar-lhe as mãos, mas temeram o povo.
20 Liꞌ ngusta nguꞌ jiꞌi̱ ñati̱ chaꞌ tyu̱ cua̱ jiꞌi̱ Jesús, chaꞌ cuiꞌya nguꞌ cuentya ni chaꞌ ta yu; cuaana ti nguaꞌni nguꞌ juaꞌa̱, chaꞌ culacua tiꞌ Jesús chaꞌ ñati̱ tsoꞌo laca nguꞌ. Na cua ntiꞌ nguꞌ chaꞌ cuna nguꞌ sca chaꞌ nu tyuꞌu tuꞌba Jesús, loꞌo liꞌ xquiꞌya chaꞌ biꞌ taca jiꞌi̱ nguꞌ sta nguꞌ quiꞌya jiꞌi̱ yu. Liꞌ tyaa loꞌo nguꞌ jiꞌi̱ yu yaꞌ nguꞌ gobierno, chaꞌ cuaꞌni cuayáꞌ nguꞌ jiꞌi̱ yu.
20 E, aguardando oportunidade, mandaram espias, os quais se fingiam justos, para o apanharem em alguma palavra, e o entregarem à jurisdição e à autoridade do governador.
21 Biꞌ chaꞌ nchcuane nguꞌ cuiñi biꞌ jiꞌi̱ Jesús liꞌ:
21 Estes, pois, o interrogaram, dizendo: Mestre, sabemos que falas e ensinas retamente, e que não consideras a aparência da pessoa, mas ensinas segundo a verdade o caminho de Deus;
22 Tyuꞌu chaꞌ clyu tiꞌ jinuꞌu̱, cachaꞌ liñi nuꞌu̱ jiꞌi̱ ya: ¿Ha ntsuꞌu chacuayáꞌ jiꞌna chaꞌ ta na cñi cña loo na jiꞌi̱ rey tlyu nu ndiꞌi̱ xaꞌ tsuꞌ biꞌ, o tsoꞌo la si ná ta na cñi cña loo jiꞌi̱ rey biꞌ? ―nacui̱ ñati̱ biꞌ jiꞌi̱ Jesús.
22 é-nos lícito dar tributo a César, ou não?
23 Ngua tii Jesús ñaꞌa̱ chaꞌ cuiñi nu ntsuꞌu tyiquee nguꞌ loꞌo nchcuane nguꞌ jiꞌi̱ yu juaꞌa̱. Liꞌ nacui̱ yu jiꞌi̱ nguꞌ:
23 Mas Jesus, percebendo a astúcia deles, disse-lhes:
24 Culuꞌu ma̱ sca cñi plata ꞌna.
24 Mostrai-me um denário. De quem é a imagem e a inscrição que ele tem? Responderam: De César.
25 Nguxacui̱ nguꞌ chaꞌ jiꞌi̱ yu liꞌ:
25 Disse-lhes então: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
26 Ná ngujui ñiꞌya̱ nu sta nguꞌ quiꞌya jiꞌi̱ Jesús nde su ndiꞌi̱ nguꞌ quichi̱ biꞌ. Pana ndube tsa tiꞌ nguꞌ jiꞌi̱ yu xquiꞌya chaꞌ nu cua nguxacui̱ yu jiꞌi̱ nguꞌ biꞌ, biꞌ chaꞌ ti̱ tya ndyaa tiꞌi̱ nguꞌ biꞌ liꞌ.
26 E não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Ca tiyaꞌ la liꞌ ndyalaa chaca taju nguꞌ judío, ndyaa naꞌa̱ nguꞌ jiꞌi̱ Jesús. Nguꞌ saduceo laca nguꞌ biꞌ, nguꞌ nu nacui̱ chaꞌ ná ntsuꞌu ni sca jyoꞌo nu taca jiꞌi̱ tyuꞌú chaca quiyaꞌ.
27 Chegaram então alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, e perguntaram-lhe:
28 Loꞌo liꞌ nacui̱ nguꞌ biꞌ jiꞌi̱ Jesús:
28 Mestre, Moisés nos deixou escrito que se morrer alguém, tendo mulher mas não tendo filhos, o irmão dele case com a viúva, e suscite descendência ao irmão.
29 Pana ndiꞌya̱ ngua sca quiyaꞌ: Ngutiꞌi̱ cati tyaꞌa nguꞌ quiꞌyu xcuiꞌ tyaꞌa ngula nguꞌ. Ngujui clyoꞌo nu cusuꞌ la, pana ngujuii yu loꞌo bilya caja ni sca sñiꞌ yu.
29 Havia, pois, sete irmãos. O primeiro casou-se e morreu sem filhos;
30 Tyaꞌa ngula yu nu nchca tyucuaa ngujui clyoꞌo loꞌo nu cunaꞌa̱ tiꞌi biꞌ liꞌ, pana la cuiꞌ ti ngujuii yu loꞌo bilya caja sñiꞌ yu.
30 então o segundo, e depois o terceiro, casaram com a viúva;
31 Loꞌo juaꞌa̱ tyaꞌa ngula yu nu nchca tyuna, biꞌ ngujui clyoꞌo loꞌo nu cunaꞌa̱ biꞌ; juaꞌa̱ lcaa tyaꞌa nguꞌ biꞌ, ngujui clyoꞌo nguꞌ loꞌo nu cunaꞌa̱ biꞌ. Pana ngujuii ca taꞌa cati tyaꞌa nguꞌ quiꞌyu biꞌ, loꞌo ni sca sñiꞌ nguꞌ ná ntsuꞌu loꞌo nu cunaꞌa̱ biꞌ.
31 e assim todos os sete, e morreram, sem deixar filhos.
32 Ca su ndye chaꞌ liꞌ, loꞌo nu cunaꞌa̱ biꞌ ngujuii liꞌ ―nacui̱ nguꞌ jiꞌi̱ Jesús―.
32 Depois morreu também a mulher.
33 Nu loꞌo tyuꞌú lcaa jyoꞌo chaca quiyaꞌ, ¿tilaca laca nu caca clyoꞌo nu cunaꞌa̱ biꞌ chañi ca? Loꞌo ngutuꞌú nu cunaꞌa̱ biꞌ chalyuu, ngujui clyoꞌo choꞌ loꞌo tsaca yu, loꞌo liꞌ ngujui clyoꞌo choꞌ loꞌo chaca yu, ñaꞌa̱ cuayáꞌ nu ngujui clyoꞌo loꞌo ca taꞌa cati tyaꞌa nguꞌ biꞌ. ¿Tilaca laca nu chañi ca chaꞌ ngua clyoꞌo choꞌ biꞌ?
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será ela esposa, pois os sete por esposa a tiveram?
34 Liꞌ nguxacui̱ Jesús chaꞌ jiꞌi̱ nguꞌ biꞌ:
34 Respondeu-lhes Jesus: Os filhos deste mundo casaram-se e dão-se em casamento;
35 Pana ñati̱ nu caja chaca chalyuu nu ná ngaꞌa̱ chaꞌ tye jiꞌi̱ nguꞌ ca slo ycuiꞌ Ndyosi ni, nu loꞌo tyuꞌú nguꞌ biꞌ chaca quiyaꞌ, ngaꞌaa caja clyoꞌo nguꞌ, ni ngaꞌaa ta nguꞌ jiꞌi̱ sñiꞌ nguꞌ chaꞌ caca clyoꞌo nguꞌ,
35 mas os que são julgados dignos de alcançar o mundo vindouro, e a ressurreição dentre os mortos, nem se casam nem se dão em casamento;
36 chaꞌ ca biꞌ ngaꞌaa ntsuꞌu chaꞌ cajaa nguꞌ tsiyaꞌ ti. Caca nguꞌ biꞌ ñiꞌya̱ laca xca̱ nu ndiꞌi̱ slo ycuiꞌ Ndyosi; caca nguꞌ sñiꞌ ycuiꞌ Ndyosi tsiyaꞌ ti, chaꞌ cua ndyuꞌú nguꞌ chaca quiyaꞌ.
36 porque já não podem mais morrer; pois são iguais aos anjos, e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Jyoꞌo cusuꞌ Moisés ndachaꞌ jiꞌna chaꞌ chañi chaꞌ tyuꞌú jyoꞌo ñati̱ chaca quiyaꞌ. Lo quityi biꞌ nguscua Moisés ñiꞌya̱ ngua loꞌo naꞌa̱ yu yaca caꞌcña ti nu ndyatu̱ quiiꞌ tyucui ñaꞌa̱ lo yaca biꞌ, pana ná ndye ndyaqui̱ biꞌ. Liꞌ nguañi nchcuiꞌ ycuiꞌ Ndyosi laja quiiꞌ biꞌ loꞌo nacui̱ Ni chaꞌ Xuꞌna jyoꞌo Abraham laca Ni, Xuꞌna jyoꞌo Isaac laca Ni, Xuꞌna jyoꞌo Jacob laca Ni. Ñati̱ tyaꞌa na nu ngutiꞌi̱ chalyuu re cua saꞌni la ngua nguꞌ jyoꞌo biꞌ.
37 Mas que os mortos hão de ressurgir, o próprio Moisés o mostrou, na passagem a respeito da sarça, quando chama ao Senhor; Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 Pana ná nacui̱ quityi biꞌ, chaꞌ na cua ngua ycuiꞌ Ndyosi Xuꞌna nguꞌ biꞌ, masi ñaꞌa̱ ti tya laca Ni Xuꞌna nguꞌ biꞌ juani; juaꞌa̱ ndyuꞌu chaꞌ biꞌ. Biꞌ chaꞌ loꞌo jiꞌi̱ ñati̱ luꞌú laca Ni loo, loꞌo juaꞌa̱ ntiꞌ tsa Ni chaꞌ lcaa ñati̱ chalyuu tyiꞌi̱ cuentya jiꞌi̱ ycuiꞌ Ni ―nacui̱ Jesús.
38 Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Liꞌ nacui̱ sca tucua ti mstru chaꞌ joꞌó biꞌ jiꞌi̱ Jesús:
39 Responderam alguns dos escribas: Mestre, disseste bem.
40 Ndyutsi̱i̱ nguꞌ liꞌ. Ngaꞌaa nguaꞌni tyiquee nguꞌ chaꞌ chcuiꞌ nguꞌ xi xaꞌ la chaꞌ loꞌo Jesús.
40 Não ousavam, pois, perguntar-lhe mais coisa alguma.
41 Liꞌ nchcuane Jesús jiꞌi̱ nguꞌ:
41 Jesus, porém, lhes perguntou: Como dizem que o Cristo é filho de Davi?
42 Ndiꞌya̱ chaꞌ nguscua ycuiꞌ David biꞌ lo quityi Salmos:
42 Pois o próprio Davi diz no livro dos Salmos: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
43 “ñaꞌa̱ cuayáꞌ nu cuaꞌni tye naꞌ chaꞌ jiꞌi̱ lcaa tyaꞌa cusu̱u̱ nuꞌu̱”, nacui̱ ycuiꞌ Ndyosi jiꞌi̱ Cristo liꞌ.
43 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés.
44 Xuꞌna naꞌ, nguaꞌni ycuiꞌ David jiꞌi̱ Cristo. ¿Ñiꞌya̱ caca chcuiꞌ nguꞌ chaꞌ jyoꞌo cusuꞌ ti jiꞌi̱ Cristo ngua David lacua?
44 Logo Davi lhe chama Senhor como, pois, é ele seu filho?
45 Loꞌo liꞌ nchcuiꞌ Jesús loꞌo nu nguꞌ nu ndyaca tsaꞌa̱ jiꞌi̱. Loꞌo juaꞌa̱ lcaa ñati̱ nu ndiꞌi̱ slo nchcaꞌa̱ jyaca̱ nguꞌ jiꞌi̱ chaꞌ nu nchcuiꞌ Jesús loꞌo nguꞌ biꞌ:
45 Enquanto todo o povo o ouvia, disse Jesus aos seus discípulos:
46 ―Tii ti tiꞌ ma̱ chaꞌ ná cñiloꞌo mstru chaꞌ joꞌó jua jiꞌi̱ ma̱. Ndiya tsa tiꞌ mstru biꞌ, chaꞌ laca nguꞌ tlyu; biꞌ chaꞌ lacuꞌ nguꞌ biꞌ lateꞌ tyucui̱ cuꞌ, chaꞌ lye tsa cuaꞌni chi̱ nguꞌ loo nguꞌ biꞌ loꞌo tsaa nguꞌ biꞌ lcayaꞌ, juaꞌa̱ ntiꞌ nguꞌ mstru biꞌ. Xcuiꞌ lo yaca xlya nu tsoꞌo la ñaꞌa̱ ntyucua nguꞌ biꞌ neꞌ laa jiꞌi̱ nguꞌ, juaꞌa̱ ntyucua nguꞌ biꞌ ca su tsoꞌo la loꞌo ndyaꞌa̱ nguꞌ biꞌ taꞌa.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar com vestes compridas, e gostam das saudações nas praças, dos primeiros assentos nas sinagogas, e dos primeiros lugares nos banquetes;
47 Hasta nxlyaá nguꞌ biꞌ ñaꞌa̱ tsaca niꞌi̱ jiꞌi̱ nu cunaꞌa̱ tiꞌi. Cñiloꞌo ti nguꞌ biꞌ jiꞌi̱ ñati̱ chaꞌ ñati̱ tsoꞌo laca nguꞌ biꞌ; biꞌ chaꞌ quiñaꞌa̱ tsa chaꞌ joꞌó nchcuiꞌ nguꞌ, tyiqueeꞌ tsa nchcuiꞌ nguꞌ loꞌo ycuiꞌ Ndyosi liꞌ. Pana tucua chaꞌ ntsuꞌu tyiquee nguꞌ biꞌ; biꞌ chaꞌ tlyu la chaꞌ tiꞌí caca jiꞌi̱ nguꞌ biꞌ, lye la chcubeꞌ nguꞌ biꞌ liꞌ.
47 que devoram as casas das viúvas, fazendo, por pretexto, longas orações; estes hão de receber maior condenação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.