Lucas 16
Chaʼ tsoʼo nu nchcuiʼ jiʼi̱ Jesucristo nu xuʼna na (CTANT) vs VC
1 Liꞌ nchcuiꞌ Jesús loꞌo nu nguꞌ nu ndyaca tsaꞌa̱ jiꞌi̱:
1 Jesus disse também a seus discípulos: Havia um homem rico que tinha um administrador. Este lhe foi denunciado de ter dissipado os seus bens.
2 Liꞌ ngusiꞌya xuꞌna jiꞌi̱ msu nu laca loo biꞌ, chaꞌ xcuane jiꞌi̱ msu biꞌ: “¿Ni chaꞌ ta laca nu nchcuiꞌ nguꞌ loꞌo naꞌ chaꞌ jinuꞌu̱?”, nacui̱ yu. “¿Ni cña ndyuꞌni nuꞌu̱ nu cua nchcuiꞌ nguꞌ loꞌo naꞌ? Tya nuꞌu̱ cuentya jnaꞌ juani, cuachaꞌ clya nuꞌu̱ chaꞌ jnaꞌ, ñaꞌa̱ chaꞌ nu cua nguaꞌni nuꞌu̱. Ngaꞌaa caca nuꞌu̱ loo jiꞌi̱ msu ꞌna juani.”
2 Ele chamou o administrador e lhe disse: Que é que ouço dizer de ti? Presta contas da tua administração, pois já não poderás administrar meus bens.
3 Quiñaꞌa̱ tsa ngulacua tiꞌ msu nu laca loo biꞌ liꞌ: “¿Na laca cuaꞌni naꞌ juani, si ngaꞌaa ta xuꞌna naꞌ cña nu cuaꞌni naꞌ? Ngaꞌaa jlo tiꞌ naꞌ ñiꞌya̱ cuaꞌni naꞌ liꞌ. Ná qué naꞌ chaꞌ cuaꞌni naꞌ cña lo yuu; loꞌo si tsaꞌa̱ jña naꞌ msta̱, la cuiꞌ ti juaꞌa̱ ca tyujuꞌu tsa tiꞌ naꞌ liꞌ.
3 O administrador refletiu então consigo: Que farei, visto que meu patrão me tira o emprego? Lavrar a terra? Não o posso. Mendigar? Tenho vergonha.
4 Pana cua jlo tiꞌ naꞌ ñiꞌya̱ nu cuaꞌni naꞌ chaꞌ caja su tyiꞌi̱ naꞌ toniꞌi̱ jiꞌi̱ ñati̱, nu loꞌo ngaꞌaa ta xuꞌna naꞌ cña nu cuaꞌni naꞌ.” Juaꞌa̱ ngulacua tiꞌ msu biꞌ, chaꞌ cuxi ti tyiquee yu.
4 Já sei o que fazer, para que haja quem me receba em sua casa, quando eu for despedido do emprego.
5 Liꞌ ngusiꞌya yu jiꞌi̱ lcaa ñati̱ nu ndacui jiꞌi̱ xuꞌna yu, nchcuane yu jiꞌi̱ nguꞌ liꞌ: “¿Ni tsa lo ta ndacui nuꞌu̱ jiꞌi̱ xuꞌna naꞌ?” nacui̱ yu jiꞌi̱ tsaca nguꞌ.
5 Chamou, pois, separadamente a cada um dos devedores de seu patrão e perguntou ao primeiro: Quanto deves a meu patrão?
6 “Sca mil tyaꞌa litro setye ndacui naꞌ jiꞌi̱”, nacui̱ nguꞌ biꞌ liꞌ. Hora ti nacui̱ msu nu laca loo biꞌ jiꞌi̱ nguꞌ biꞌ: “Nde nscua quityi nu nscua cuentya jinuꞌu̱. Cuaꞌa̱ clya nuꞌu̱ re chaꞌ cuiñá chaca quityi, nu ñacui̱ chaꞌ caꞌyu siyento ti litro setye ndacui nuꞌu̱ jiꞌi̱ nu cusuꞌ biꞌ”, nacui̱ msu biꞌ jiꞌi̱.
6 Ele respondeu: Cem medidas de azeite. Disse-lhe: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve: cinqüenta.
7 Liꞌ nchcuane yu jiꞌi̱ chaca nguꞌ: “Nuꞌu̱ ni, ¿ni tsa lo ndacui jiꞌi̱ xuꞌna naꞌ?” “Sca siyento tyaꞌa cujui̱ nscuaꞌ trigo”, nacui̱ nguꞌ biꞌ liꞌ. “Ha̱a̱”, nacui̱ yu, “nde nscua quityi nu nscua cuentya jinuꞌu̱”, nacui̱ nu msu biꞌ. “Cuaꞌa̱ clya nuꞌu̱ ca nde chaꞌ scua chaca quityi nu ñacui̱ chaꞌ jacuayala tyaꞌa cujui̱ ti, tsa biꞌ ti ndacui jiꞌi̱ nu cusuꞌ.”
7 Depois perguntou ao outro: Tu, quanto deves? Respondeu: Cem medidas de trigo. Disse-lhe o administrador: Toma os teus papéis e escreve: oitenta.
8 Tiyaꞌ la ngua cuayáꞌ tiꞌ ycuiꞌ nu laca xuꞌna yu ñiꞌya̱ nu ndyuꞌni yu. “Tajuaꞌ tsa ndyuꞌni msu nu laca loo biꞌ ꞌna laja loꞌo ndyuꞌni yu cña”, nacui̱ nu cusuꞌ culiyaꞌ biꞌ.
8 E o proprietário admirou a astúcia do administrador, porque os filhos deste mundo são mais prudentes do que os filhos da luz no trato com seus semelhantes.
9 ’Ndiꞌya̱ chcuiꞌ naꞌ loꞌo ma̱ lacua: Tsoꞌo ti cuaꞌni ma̱ loꞌo lcaa chaꞌ tsoꞌo nu ntsuꞌu jiꞌi̱ ma̱ nde chalyuu; xtyucua ma̱ jiꞌi̱ xaꞌ ñati̱ loꞌo chaꞌ tsoꞌo nu ntsuꞌu jiꞌi̱ ma̱ ñaꞌa̱ cuayáꞌ tye chalyuu jiꞌi̱ ma̱, chaꞌ juaꞌa̱ caja tyaꞌa tsoꞌo ma̱ nde chalyuu. Loꞌo liꞌ ta ycuiꞌ Ndyosi su tyiꞌi̱ ma̱ slo Ni, su ná ngaꞌa̱ chaꞌ tye chalyuu jiꞌi̱ ma̱ liꞌ.
9 Eu vos digo: fazei-vos amigos com a riqueza injusta, para que, no dia em que ela vos faltar, eles vos recebam nos tabernáculos eternos.
10 ’Ñati̱ nu tsoꞌo tsa nguaꞌni lyiji sca cña piti ti, juaꞌa̱ tsoꞌo tsa cuaꞌni nguꞌ biꞌ, masi sca cña nu cua tlyu la; pana ñati̱ nu ñiloꞌo jiꞌi̱ xuꞌna nguꞌ loꞌo cuaꞌni nguꞌ sca cña piti ti, ná tyiqueeꞌ ná caca cuaꞌni nguꞌ biꞌ sca cña nu cua tlyu la.
10 Aquele que é fiel nas coisas pequenas será também fiel nas coisas grandes. E quem é injusto nas coisas pequenas, sê-lo-á também nas grandes.
11 Si ná nchca cñaꞌa̱si̱i̱ ma̱ sca chaꞌ tsoꞌo nu ntsuꞌu jiꞌi̱ ma̱ nde chalyuu, ni ná ta ycuiꞌ Ndyosi sca cña tsoꞌo la chaꞌ cuaꞌni ma̱ cuentya jiꞌi̱ ycuiꞌ Ni.
11 Se, pois, não tiverdes sido fiéis nas riquezas injustas, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Lcaa chaꞌ tsoꞌo nu ntsuꞌu jiꞌi̱ ma̱ chalyuu, na nda ycuiꞌ Ndyosi chaꞌ biꞌ jña ti ma̱; si ná cuaꞌni tsoꞌo ti ma̱ loꞌo chaꞌ biꞌ, ¿ñiꞌya̱ cuaꞌni ma̱ loꞌo chaꞌ tsoꞌo nu nda Ni chaꞌ tyanu neꞌ cresiya jiꞌi̱ ma̱?
12 E se não fostes fiéis no alheio, quem vos dará o que é vosso?
13 ’Sca msu ni, ná caca cuaꞌni yu cña jiꞌi̱ tucua tyaꞌa xuꞌna yu sca tyempo ti; jiꞌi̱ sca ti xuꞌna yu taca cuaꞌni yu cña. Ná tyiqueeꞌ tiꞌí tiꞌ yu ñaꞌa̱ yu jiꞌi̱ tsaca ñati̱ liꞌ, cuati jiꞌi̱ chaca ñati̱ biꞌ tsoꞌo ntsuꞌu tyiquee yu ñaꞌa̱ yu jiꞌi̱; hasta tsoꞌo la cuaꞌni yu cña jiꞌi̱ ñati̱ biꞌ, pana jiꞌi̱ tsaca ñati̱ biꞌ, lasa la cuaꞌni yu cña jiꞌi̱. Ná caca xñi na chaꞌ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi nu Xuꞌna na si ntsuꞌu tsa tyiquee na ñaꞌa̱ na jiꞌi̱ cñi, chaꞌ ñiꞌya̱ si laca chaca xuꞌna na, juaꞌa̱ laca cñi biꞌ liꞌ.
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores: ou há de odiar a um e amar o outro, ou há de aderir a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e ao dinheiro.
14 Pana ntsuꞌu tsa tyiquee nguꞌ fariseo chaꞌ jiꞌi̱ cñi, biꞌ chaꞌ loꞌo ndyuna nguꞌ chaꞌ nu nchcuiꞌ Jesús, ngustí loꞌo ti nguꞌ jiꞌi̱ yu.
14 Ora, ouviam tudo isto os fariseus, que eram avarentos, e zombavam dele.
15 Liꞌ nguxtyacui Jesús chaꞌ loꞌo nguꞌ biꞌ:
15 Jesus disse-lhes: Vós procurais parecer justos aos olhos dos homens, mas Deus vos conhece os corações; pois o que é elevado aos olhos dos homens é abominável aos olhos de Deus.
16 ’Nu tyempo cua saꞌni la ni, ntsuꞌu chaꞌ cusuꞌ jiꞌi̱ ñati̱, la cuiꞌ chaꞌ nu nda ycuiꞌ Ndyosi loꞌo Moisés, juaꞌa̱ loꞌo nguꞌ nu ngua tuꞌba jiꞌi̱ Ni tya saꞌni la; pana nu loꞌo ñaa Juan, tya liꞌ nguxana ngañi chaꞌ tsoꞌo jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi, chaꞌ caca Ni loo neꞌ tyiquee ñati̱. Quiñaꞌa̱ tsa ñati̱, lye tsa nda nguꞌ juersa chaꞌ xñi nguꞌ chaꞌ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi.
16 A lei e os profetas duraram até João. Desde então é anunciado o Reino de Deus, e cada um faz violência para aí entrar.
17 ’Ná tlyu cña tye lcaa na nu ntsuꞌu nde cua̱, juaꞌa̱ tye tyucui ñaꞌa̱ chalyuu; pana ná tye tsiyaꞌ ti ni sca siꞌyu chaꞌ jiꞌi̱ lcaa chaꞌ nu cua nda ycuiꞌ Ndyosi loꞌo na nu ngua saꞌni la.
17 Mais facilmente, porém, passará o céu e a terra do que se perderá uma só letra da lei.
18 Tya nchcuiꞌ la Jesús loꞌo nguꞌ liꞌ:
18 Todo o que abandonar sua mulher e casar com outra, comete adultério; e quem se casar com a mulher rejeitada, comete adultério também.
19 ’Cua ntsuꞌu sca nu culiyaꞌ, loꞌo xcuiꞌ lateꞌ quiñaꞌa̱ ngaꞌa̱, xcuiꞌ lateꞌ tsoꞌo ñaꞌa̱ nchcuꞌ yu. Loꞌo juaꞌa̱ lye tsa ndyuꞌni yu, lcaa tsa̱ ndyaca taꞌa slo yu.
19 Havia um homem rico que se vestia de púrpura e linho finíssimo, e que todos os dias se banqueteava e se regalava.
20 Pana ntsuꞌu sca ñati̱ tiꞌi nu naa Lázaro, nu xcuiꞌ quichuꞌ ntucua tyucui ñaꞌa̱ yu. Toniꞌi̱ ti jiꞌi̱ nu culiyaꞌ biꞌ nchcaꞌa̱ Lázaro lcaa tsa̱.
20 Havia também um mendigo, por nome Lázaro, todo coberto de chagas, que estava deitado à porta do rico.
21 Cua ntiꞌ yu tiꞌi biꞌ masi cacu yu satya na nu ndyalú toꞌ mesa su ndyacu nu culiyaꞌ biꞌ liꞌ. Loꞌo juaꞌa̱ ndyaꞌa̱ xneꞌ su ngaꞌa̱ yu chaꞌ nclyeꞌe loo quichuꞌ nu ntsuꞌu hichu̱ꞌ yu tiꞌi biꞌ.
21 Ele avidamente desejava matar a fome com as migalhas que caíam da mesa do rico... Até os cães iam lamber-lhe as chagas.
22 Ndyalaa tsa̱ nu ngujuii nu tiꞌi biꞌ; loꞌo nu xca̱ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi ni, ndyaa loꞌo nguꞌ jiꞌi̱ ca slo jyoꞌo cusuꞌ Abraham, ca su tlyu nu nguaꞌni choꞌo ycuiꞌ Ndyosi. Loꞌo juaꞌa̱ ngujuii nu culiyaꞌ biꞌ, nguxatsiꞌ nguꞌ jiꞌi̱ liꞌ.
22 Ora, aconteceu morrer o mendigo e ser levado pelos anjos ao seio de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.
23 Pana nu loꞌo cua ntsuꞌu nu culiyaꞌ biꞌ su nchcubeꞌ yu ca bilyaa, liꞌ ngusicua̱ hique yu naꞌa̱ yu jiꞌi̱ jyoꞌo cusuꞌ Abraham tyijyuꞌ ti, loꞌo juaꞌa̱ naꞌa̱ yu chaꞌ stuꞌba ti ntucua jyoꞌo Lázaro loꞌo.
23 E estando ele nos tormentos do inferno, levantou os olhos e viu, ao longe, Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Liꞌ ngusiꞌya nu culiyaꞌ biꞌ jiꞌi̱ Abraham: “Sti ya Abraham, cuaꞌni tyaꞌna tiꞌ nuꞌu̱ jnaꞌ. Ta nuꞌu̱ jiꞌi̱ Lázaro jua chaꞌ ca̱a̱ ca̱loꞌo xi hitya chaꞌ coꞌo naꞌ, masi loꞌo sne ti yu cuichaꞌ yu xi tuꞌba naꞌ chaꞌ caꞌya tyacalaꞌ xi ltseꞌ naꞌ, chaꞌ lye tsa tyiqueꞌ ntiꞌ naꞌ su ntsuꞌu naꞌ lo quiiꞌ re.”
24 Gritou, então: - Pai Abraão, compadece-te de mim e manda Lázaro que molhe em água a ponta de seu dedo, a fim de me refrescar a língua, pois sou cruelmente atormentado nestas chamas.
25 Liꞌ nacui̱ jyoꞌo Abraham jiꞌi̱: “Sñiꞌ”, nacui̱, “tsoꞌo tsa ngua hi̱ loꞌo ngutiꞌi̱ nuꞌu̱ nde chalyuu. Loꞌo Lázaro re ni, siꞌi juaꞌa̱ ngua jiꞌi̱ yu, chaꞌ lye tsa nchcubeꞌ yu su ngutiꞌi̱ yu chalyuu. Biꞌ chaꞌ caja su tsoꞌo tyiꞌi̱ yu ca nde juani; loꞌo nuꞌu̱ ni, ngaꞌa̱ chaꞌ chcubeꞌ nuꞌu̱.
25 Abraão, porém, replicou: - Filho, lembra-te de que recebeste teus bens em vida, mas Lázaro, males; por isso ele agora aqui é consolado, mas tu estás em tormento.
26 Tya ntsuꞌu la chaꞌ jiꞌi̱ cuare nde su ndiꞌi̱ ya, ntsuꞌu sca laja cuaꞌa̱ tlyu claꞌbe laja su ndiꞌi̱ cuare loꞌo cuꞌma̱; biꞌ chaꞌ si ntsuꞌu nguꞌ nu ntiꞌ tsaa nde slo cuꞌma̱, ná caca jiꞌi̱ nguꞌ tyaa nguꞌ. Loꞌo juaꞌa̱ cuꞌma̱ nu ntsuꞌu ma̱ nde jua, ná caca jiꞌi̱ ma̱ tya̱a̱ ma̱ ca nde.”
26 Além de tudo, há entre nós e vós um grande abismo, de maneira que, os que querem passar daqui para vós, não o podem, nem os de lá passar para cá.
27 Liꞌ tyaꞌna tsa nchcuiꞌ nu culiyaꞌ biꞌ loꞌo: “Cuaꞌni nuꞌu̱ sca chaꞌ tsoꞌo loꞌo naꞌ, Abraham sti naꞌ”, nacui̱ nu culiyaꞌ biꞌ. “Ta jiꞌi̱ Lázaro chaꞌ tsaa yu toꞌ tyi sti naꞌ,
27 O rico disse: - Rogo-te então, pai, que mandes Lázaro à casa de meu pai, pois tenho cinco irmãos,
28 ca su ntsuꞌu caꞌyu tyaꞌa nguꞌ tyaꞌa naꞌ, chaꞌ chcuiꞌ yu loꞌo nguꞌ, chaꞌ ná ca̱a̱ nguꞌ ca nde su ntsuꞌu naꞌ nchcubeꞌ naꞌ.”
28 para lhes testemunhar, que não aconteça virem também eles parar neste lugar de tormentos.
29 Pana nacui̱ Abraham jiꞌi̱: “Cua jlo tiꞌ nguꞌ biꞌ lcaa ñaꞌa̱ chaꞌ nu nguscua jyoꞌo Moisés; juaꞌa̱ nu xaꞌ la quityi jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi nu nguscua jyoꞌo cusuꞌ cua saꞌni, ntsuꞌu biꞌ jiꞌi̱ nguꞌ tyaꞌa nuꞌu̱. Tsoꞌo si cuaꞌa̱ jyaca̱ nguꞌ jiꞌi̱ chaꞌ nu nscua lo quityi biꞌ.”
29 Abraão respondeu: - Eles lá têm Moisés e os profetas; ouçam-nos!
30 Liꞌ nguxacui̱ nu culiyaꞌ biꞌ chaꞌ jiꞌi̱: “Tsoꞌo lacua, sti naꞌ Abraham. Pana si tsaa sca nguꞌ jyoꞌo re ca su ndiꞌi̱ nguꞌ, liꞌ culochu̱ꞌ nguꞌ chaꞌ cuxi nu ndyuꞌni nguꞌ.”
30 O rico replicou: - Não, pai Abraão; mas se for a eles algum dos mortos, arrepender-se-ão.
31 Xaꞌ nchcuiꞌ jyoꞌo Abraham loꞌo nu culiyaꞌ biꞌ liꞌ: “Loꞌo ná ntiꞌ nguꞌ taquiyaꞌ nguꞌ jiꞌi̱ chaꞌ nu nguscua Moisés, loꞌo juaꞌa̱ ná taquiyaꞌ nguꞌ jiꞌi̱ jyoꞌo cusuꞌ nu nguaꞌa̱ loo ycuiꞌ Ndyosi cña jiꞌi̱ chaꞌ chcuiꞌ loꞌo ñati̱, la cuiꞌ juaꞌa̱ ná taquiyaꞌ nguꞌ jiꞌi̱ xaꞌ la chaꞌ nu ta Ni loꞌo nguꞌ, masi tyuꞌú sca nu cua ngujuii chaca quiyaꞌ chaꞌ chcuiꞌ loꞌo nguꞌ”.
31 Abraão respondeu-lhe: - Se não ouvirem a Moisés e aos profetas, tampouco se deixarão convencer, ainda que ressuscite algum dos mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.