Lucas 16
Chaʼ tsoʼo nu nchcuiʼ jiʼi̱ Jesucristo nu xuʼna na (CTANT) vs ARIB
1 Liꞌ nchcuiꞌ Jesús loꞌo nu nguꞌ nu ndyaca tsaꞌa̱ jiꞌi̱:
1 Dizia Jesus também aos seus discípulos: Havia certo homem rico, que tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar dissipando os seus bens.
2 Liꞌ ngusiꞌya xuꞌna jiꞌi̱ msu nu laca loo biꞌ, chaꞌ xcuane jiꞌi̱ msu biꞌ: “¿Ni chaꞌ ta laca nu nchcuiꞌ nguꞌ loꞌo naꞌ chaꞌ jinuꞌu̱?”, nacui̱ yu. “¿Ni cña ndyuꞌni nuꞌu̱ nu cua nchcuiꞌ nguꞌ loꞌo naꞌ? Tya nuꞌu̱ cuentya jnaꞌ juani, cuachaꞌ clya nuꞌu̱ chaꞌ jnaꞌ, ñaꞌa̱ chaꞌ nu cua nguaꞌni nuꞌu̱. Ngaꞌaa caca nuꞌu̱ loo jiꞌi̱ msu ꞌna juani.”
2 Chamou-o, então, e lhe disse: Que é isso que ouço dizer de ti? Presta contas da tua mordomia; porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 Quiñaꞌa̱ tsa ngulacua tiꞌ msu nu laca loo biꞌ liꞌ: “¿Na laca cuaꞌni naꞌ juani, si ngaꞌaa ta xuꞌna naꞌ cña nu cuaꞌni naꞌ? Ngaꞌaa jlo tiꞌ naꞌ ñiꞌya̱ cuaꞌni naꞌ liꞌ. Ná qué naꞌ chaꞌ cuaꞌni naꞌ cña lo yuu; loꞌo si tsaꞌa̱ jña naꞌ msta̱, la cuiꞌ ti juaꞌa̱ ca tyujuꞌu tsa tiꞌ naꞌ liꞌ.
3 Disse, pois, o mordomo consigo: Que hei de fazer, já que o meu senhor me tira a mordomia? Para cavar, não tenho forças; de mendigar, tenho vergonha.
4 Pana cua jlo tiꞌ naꞌ ñiꞌya̱ nu cuaꞌni naꞌ chaꞌ caja su tyiꞌi̱ naꞌ toniꞌi̱ jiꞌi̱ ñati̱, nu loꞌo ngaꞌaa ta xuꞌna naꞌ cña nu cuaꞌni naꞌ.” Juaꞌa̱ ngulacua tiꞌ msu biꞌ, chaꞌ cuxi ti tyiquee yu.
4 Agora sei o que vou fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 Liꞌ ngusiꞌya yu jiꞌi̱ lcaa ñati̱ nu ndacui jiꞌi̱ xuꞌna yu, nchcuane yu jiꞌi̱ nguꞌ liꞌ: “¿Ni tsa lo ta ndacui nuꞌu̱ jiꞌi̱ xuꞌna naꞌ?” nacui̱ yu jiꞌi̱ tsaca nguꞌ.
5 E chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, perguntou ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 “Sca mil tyaꞌa litro setye ndacui naꞌ jiꞌi̱”, nacui̱ nguꞌ biꞌ liꞌ. Hora ti nacui̱ msu nu laca loo biꞌ jiꞌi̱ nguꞌ biꞌ: “Nde nscua quityi nu nscua cuentya jinuꞌu̱. Cuaꞌa̱ clya nuꞌu̱ re chaꞌ cuiñá chaca quityi, nu ñacui̱ chaꞌ caꞌyu siyento ti litro setye ndacui nuꞌu̱ jiꞌi̱ nu cusuꞌ biꞌ”, nacui̱ msu biꞌ jiꞌi̱.
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Disse-lhe então: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve cinqüenta.
7 Liꞌ nchcuane yu jiꞌi̱ chaca nguꞌ: “Nuꞌu̱ ni, ¿ni tsa lo ndacui jiꞌi̱ xuꞌna naꞌ?” “Sca siyento tyaꞌa cujui̱ nscuaꞌ trigo”, nacui̱ nguꞌ biꞌ liꞌ. “Ha̱a̱”, nacui̱ yu, “nde nscua quityi nu nscua cuentya jinuꞌu̱”, nacui̱ nu msu biꞌ. “Cuaꞌa̱ clya nuꞌu̱ ca nde chaꞌ scua chaca quityi nu ñacui̱ chaꞌ jacuayala tyaꞌa cujui̱ ti, tsa biꞌ ti ndacui jiꞌi̱ nu cusuꞌ.”
7 Perguntou depois a outro: E tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 Tiyaꞌ la ngua cuayáꞌ tiꞌ ycuiꞌ nu laca xuꞌna yu ñiꞌya̱ nu ndyuꞌni yu. “Tajuaꞌ tsa ndyuꞌni msu nu laca loo biꞌ ꞌna laja loꞌo ndyuꞌni yu cña”, nacui̱ nu cusuꞌ culiyaꞌ biꞌ.
8 E louvou aquele senhor ao injusto mordomo por haver procedido com sagacidade; porque os filhos deste mundo são mais sagazes para com a sua geração do que os filhos da luz.
9 ’Ndiꞌya̱ chcuiꞌ naꞌ loꞌo ma̱ lacua: Tsoꞌo ti cuaꞌni ma̱ loꞌo lcaa chaꞌ tsoꞌo nu ntsuꞌu jiꞌi̱ ma̱ nde chalyuu; xtyucua ma̱ jiꞌi̱ xaꞌ ñati̱ loꞌo chaꞌ tsoꞌo nu ntsuꞌu jiꞌi̱ ma̱ ñaꞌa̱ cuayáꞌ tye chalyuu jiꞌi̱ ma̱, chaꞌ juaꞌa̱ caja tyaꞌa tsoꞌo ma̱ nde chalyuu. Loꞌo liꞌ ta ycuiꞌ Ndyosi su tyiꞌi̱ ma̱ slo Ni, su ná ngaꞌa̱ chaꞌ tye chalyuu jiꞌi̱ ma̱ liꞌ.
9 Eu vos digo ainda: Granjeai amigos por meio das riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 ’Ñati̱ nu tsoꞌo tsa nguaꞌni lyiji sca cña piti ti, juaꞌa̱ tsoꞌo tsa cuaꞌni nguꞌ biꞌ, masi sca cña nu cua tlyu la; pana ñati̱ nu ñiloꞌo jiꞌi̱ xuꞌna nguꞌ loꞌo cuaꞌni nguꞌ sca cña piti ti, ná tyiqueeꞌ ná caca cuaꞌni nguꞌ biꞌ sca cña nu cua tlyu la.
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 Si ná nchca cñaꞌa̱si̱i̱ ma̱ sca chaꞌ tsoꞌo nu ntsuꞌu jiꞌi̱ ma̱ nde chalyuu, ni ná ta ycuiꞌ Ndyosi sca cña tsoꞌo la chaꞌ cuaꞌni ma̱ cuentya jiꞌi̱ ycuiꞌ Ni.
11 Se, pois, nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Lcaa chaꞌ tsoꞌo nu ntsuꞌu jiꞌi̱ ma̱ chalyuu, na nda ycuiꞌ Ndyosi chaꞌ biꞌ jña ti ma̱; si ná cuaꞌni tsoꞌo ti ma̱ loꞌo chaꞌ biꞌ, ¿ñiꞌya̱ cuaꞌni ma̱ loꞌo chaꞌ tsoꞌo nu nda Ni chaꞌ tyanu neꞌ cresiya jiꞌi̱ ma̱?
12 E se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 ’Sca msu ni, ná caca cuaꞌni yu cña jiꞌi̱ tucua tyaꞌa xuꞌna yu sca tyempo ti; jiꞌi̱ sca ti xuꞌna yu taca cuaꞌni yu cña. Ná tyiqueeꞌ tiꞌí tiꞌ yu ñaꞌa̱ yu jiꞌi̱ tsaca ñati̱ liꞌ, cuati jiꞌi̱ chaca ñati̱ biꞌ tsoꞌo ntsuꞌu tyiquee yu ñaꞌa̱ yu jiꞌi̱; hasta tsoꞌo la cuaꞌni yu cña jiꞌi̱ ñati̱ biꞌ, pana jiꞌi̱ tsaca ñati̱ biꞌ, lasa la cuaꞌni yu cña jiꞌi̱. Ná caca xñi na chaꞌ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi nu Xuꞌna na si ntsuꞌu tsa tyiquee na ñaꞌa̱ na jiꞌi̱ cñi, chaꞌ ñiꞌya̱ si laca chaca xuꞌna na, juaꞌa̱ laca cñi biꞌ liꞌ.
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque ou há de odiar a um e amar ao outro, o há de odiar a um e amar ao outro, o há de dedicar-se a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 Pana ntsuꞌu tsa tyiquee nguꞌ fariseo chaꞌ jiꞌi̱ cñi, biꞌ chaꞌ loꞌo ndyuna nguꞌ chaꞌ nu nchcuiꞌ Jesús, ngustí loꞌo ti nguꞌ jiꞌi̱ yu.
14 Os fariseus, que eram gananciosos, ouviam todas essas coisas e zombavam dele.
15 Liꞌ nguxtyacui Jesús chaꞌ loꞌo nguꞌ biꞌ:
15 E ele lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações; porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 ’Nu tyempo cua saꞌni la ni, ntsuꞌu chaꞌ cusuꞌ jiꞌi̱ ñati̱, la cuiꞌ chaꞌ nu nda ycuiꞌ Ndyosi loꞌo Moisés, juaꞌa̱ loꞌo nguꞌ nu ngua tuꞌba jiꞌi̱ Ni tya saꞌni la; pana nu loꞌo ñaa Juan, tya liꞌ nguxana ngañi chaꞌ tsoꞌo jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi, chaꞌ caca Ni loo neꞌ tyiquee ñati̱. Quiñaꞌa̱ tsa ñati̱, lye tsa nda nguꞌ juersa chaꞌ xñi nguꞌ chaꞌ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi.
16 A lei e os profetas vigoraram até João; desde então é anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem forceja por entrar nele.
17 ’Ná tlyu cña tye lcaa na nu ntsuꞌu nde cua̱, juaꞌa̱ tye tyucui ñaꞌa̱ chalyuu; pana ná tye tsiyaꞌ ti ni sca siꞌyu chaꞌ jiꞌi̱ lcaa chaꞌ nu cua nda ycuiꞌ Ndyosi loꞌo na nu ngua saꞌni la.
17 É, porém, mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 Tya nchcuiꞌ la Jesús loꞌo nguꞌ liꞌ:
18 Todo aquele que repudia sua mulher e casa com outra, comete adultério; e quem casa com a que foi repudiada pelo marido, também comete adultério.
19 ’Cua ntsuꞌu sca nu culiyaꞌ, loꞌo xcuiꞌ lateꞌ quiñaꞌa̱ ngaꞌa̱, xcuiꞌ lateꞌ tsoꞌo ñaꞌa̱ nchcuꞌ yu. Loꞌo juaꞌa̱ lye tsa ndyuꞌni yu, lcaa tsa̱ ndyaca taꞌa slo yu.
19 Ora, havia um homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, e todos os dias se regalava esplendidamente.
20 Pana ntsuꞌu sca ñati̱ tiꞌi nu naa Lázaro, nu xcuiꞌ quichuꞌ ntucua tyucui ñaꞌa̱ yu. Toniꞌi̱ ti jiꞌi̱ nu culiyaꞌ biꞌ nchcaꞌa̱ Lázaro lcaa tsa̱.
20 Ao seu portão fora deitado um mendigo, chamado Lázaro, todo coberto de úlceras;
21 Cua ntiꞌ yu tiꞌi biꞌ masi cacu yu satya na nu ndyalú toꞌ mesa su ndyacu nu culiyaꞌ biꞌ liꞌ. Loꞌo juaꞌa̱ ndyaꞌa̱ xneꞌ su ngaꞌa̱ yu chaꞌ nclyeꞌe loo quichuꞌ nu ntsuꞌu hichu̱ꞌ yu tiꞌi biꞌ.
21 o qual desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 Ndyalaa tsa̱ nu ngujuii nu tiꞌi biꞌ; loꞌo nu xca̱ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi ni, ndyaa loꞌo nguꞌ jiꞌi̱ ca slo jyoꞌo cusuꞌ Abraham, ca su tlyu nu nguaꞌni choꞌo ycuiꞌ Ndyosi. Loꞌo juaꞌa̱ ngujuii nu culiyaꞌ biꞌ, nguxatsiꞌ nguꞌ jiꞌi̱ liꞌ.
22 Veio a morrer o mendigo, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico, e foi sepultado.
23 Pana nu loꞌo cua ntsuꞌu nu culiyaꞌ biꞌ su nchcubeꞌ yu ca bilyaa, liꞌ ngusicua̱ hique yu naꞌa̱ yu jiꞌi̱ jyoꞌo cusuꞌ Abraham tyijyuꞌ ti, loꞌo juaꞌa̱ naꞌa̱ yu chaꞌ stuꞌba ti ntucua jyoꞌo Lázaro loꞌo.
23 No inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe a Abraão, e a Lázaro no seu seio.
24 Liꞌ ngusiꞌya nu culiyaꞌ biꞌ jiꞌi̱ Abraham: “Sti ya Abraham, cuaꞌni tyaꞌna tiꞌ nuꞌu̱ jnaꞌ. Ta nuꞌu̱ jiꞌi̱ Lázaro jua chaꞌ ca̱a̱ ca̱loꞌo xi hitya chaꞌ coꞌo naꞌ, masi loꞌo sne ti yu cuichaꞌ yu xi tuꞌba naꞌ chaꞌ caꞌya tyacalaꞌ xi ltseꞌ naꞌ, chaꞌ lye tsa tyiqueꞌ ntiꞌ naꞌ su ntsuꞌu naꞌ lo quiiꞌ re.”
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia-me Lázaro, para que molhe na água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Liꞌ nacui̱ jyoꞌo Abraham jiꞌi̱: “Sñiꞌ”, nacui̱, “tsoꞌo tsa ngua hi̱ loꞌo ngutiꞌi̱ nuꞌu̱ nde chalyuu. Loꞌo Lázaro re ni, siꞌi juaꞌa̱ ngua jiꞌi̱ yu, chaꞌ lye tsa nchcubeꞌ yu su ngutiꞌi̱ yu chalyuu. Biꞌ chaꞌ caja su tsoꞌo tyiꞌi̱ yu ca nde juani; loꞌo nuꞌu̱ ni, ngaꞌa̱ chaꞌ chcubeꞌ nuꞌu̱.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo os males; agora, porém, ele aqui é consolado, e tu atormentado.
26 Tya ntsuꞌu la chaꞌ jiꞌi̱ cuare nde su ndiꞌi̱ ya, ntsuꞌu sca laja cuaꞌa̱ tlyu claꞌbe laja su ndiꞌi̱ cuare loꞌo cuꞌma̱; biꞌ chaꞌ si ntsuꞌu nguꞌ nu ntiꞌ tsaa nde slo cuꞌma̱, ná caca jiꞌi̱ nguꞌ tyaa nguꞌ. Loꞌo juaꞌa̱ cuꞌma̱ nu ntsuꞌu ma̱ nde jua, ná caca jiꞌi̱ ma̱ tya̱a̱ ma̱ ca nde.”
26 E além disso, entre nós e vós está posto um grande abismo, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem os de lá passar para nós.
27 Liꞌ tyaꞌna tsa nchcuiꞌ nu culiyaꞌ biꞌ loꞌo: “Cuaꞌni nuꞌu̱ sca chaꞌ tsoꞌo loꞌo naꞌ, Abraham sti naꞌ”, nacui̱ nu culiyaꞌ biꞌ. “Ta jiꞌi̱ Lázaro chaꞌ tsaa yu toꞌ tyi sti naꞌ,
27 Disse ele então: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 ca su ntsuꞌu caꞌyu tyaꞌa nguꞌ tyaꞌa naꞌ, chaꞌ chcuiꞌ yu loꞌo nguꞌ, chaꞌ ná ca̱a̱ nguꞌ ca nde su ntsuꞌu naꞌ nchcubeꞌ naꞌ.”
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham eles também para este lugar de tormento.
29 Pana nacui̱ Abraham jiꞌi̱: “Cua jlo tiꞌ nguꞌ biꞌ lcaa ñaꞌa̱ chaꞌ nu nguscua jyoꞌo Moisés; juaꞌa̱ nu xaꞌ la quityi jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi nu nguscua jyoꞌo cusuꞌ cua saꞌni, ntsuꞌu biꞌ jiꞌi̱ nguꞌ tyaꞌa nuꞌu̱. Tsoꞌo si cuaꞌa̱ jyaca̱ nguꞌ jiꞌi̱ chaꞌ nu nscua lo quityi biꞌ.”
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 Liꞌ nguxacui̱ nu culiyaꞌ biꞌ chaꞌ jiꞌi̱: “Tsoꞌo lacua, sti naꞌ Abraham. Pana si tsaa sca nguꞌ jyoꞌo re ca su ndiꞌi̱ nguꞌ, liꞌ culochu̱ꞌ nguꞌ chaꞌ cuxi nu ndyuꞌni nguꞌ.”
30 Respondeu ele: Não! pai Abraão; mas, se alguém dentre os mortos for ter com eles, hão de se arrepender.
31 Xaꞌ nchcuiꞌ jyoꞌo Abraham loꞌo nu culiyaꞌ biꞌ liꞌ: “Loꞌo ná ntiꞌ nguꞌ taquiyaꞌ nguꞌ jiꞌi̱ chaꞌ nu nguscua Moisés, loꞌo juaꞌa̱ ná taquiyaꞌ nguꞌ jiꞌi̱ jyoꞌo cusuꞌ nu nguaꞌa̱ loo ycuiꞌ Ndyosi cña jiꞌi̱ chaꞌ chcuiꞌ loꞌo ñati̱, la cuiꞌ juaꞌa̱ ná taquiyaꞌ nguꞌ jiꞌi̱ xaꞌ la chaꞌ nu ta Ni loꞌo nguꞌ, masi tyuꞌú sca nu cua ngujuii chaca quiyaꞌ chaꞌ chcuiꞌ loꞌo nguꞌ”.
31 Abraão, porém, lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.