Atos 22

Chaʼ tsoʼo nu nchcuiʼ jiʼi̱ Jesucristo nu xuʼna na (CTANT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 ―Cuꞌma̱ nguꞌ cusuꞌ, nguꞌ tyaꞌa naꞌ ―nacui̱ Pablo jiꞌi̱ nguꞌ―, cuaꞌa̱ jyaca̱ ma̱ jiꞌi̱ chaꞌ nu chcuiꞌ naꞌ loꞌo ma̱ ―nacui̱―, si caca cuaꞌni lyaá naꞌ jiꞌi̱ ycuiꞌ ca naꞌ loꞌo chcuiꞌ naꞌ loꞌo ma̱.
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 Ndyuna nguꞌ judío chaꞌ nchcuiꞌ Pablo chaꞌcña jiꞌi̱ nguꞌ loꞌo nguꞌ, biꞌ chaꞌ ti̱ ti ndiꞌi̱ nguꞌ laja loꞌo nchcuiꞌ yu:
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 ―Tyaꞌa cuꞌma̱ nguꞌ judío laca naꞌ ―nacui̱ Pablo jiꞌi̱ nguꞌ―. Quichi̱ Tarso ngula naꞌ ca loyuu su cuentya Cilicia; tiyaꞌ la ndyalaa naꞌ quichi̱ Jerusalén re, chaꞌ ngua tsaꞌa̱ naꞌ slo mstru Gamaliel liꞌ. Tsoꞌo ngua tsaꞌa̱ naꞌ lcaa chaꞌ nu nda ycuiꞌ Ndyosi loꞌo jyoꞌo cusuꞌ jiꞌna nu nscua lo quityi. Tyucui tyiquee naꞌ ngua tiꞌ naꞌ taquiyaꞌ naꞌ lcaa chaꞌ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi, la cuiꞌ ñiꞌya̱ nu ndyuꞌni ma̱ tsa̱ juani.
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 Cua saꞌni la loꞌo ycuiꞌ naꞌ lcaꞌa̱ cusu̱u̱ naꞌ jiꞌi̱ nguꞌ nu ntsuꞌu chaꞌ jiꞌi̱ loꞌo Jesucristo, chaꞌ cujuii naꞌ jiꞌi̱ nguꞌ. Ntejeyaꞌ naꞌ jiꞌi̱ nguꞌ biꞌ, masi nguꞌ quiꞌyu, masi nguꞌ cunaꞌa̱, ngusuꞌba naꞌ jiꞌi̱ nguꞌ neꞌ chcua̱.
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 Jlo tiꞌ xuꞌna sti joꞌó, loꞌo juaꞌa̱ nguꞌ cusuꞌ quichi̱ re ni, jlo tiꞌ nguꞌ chaꞌ biꞌ; biꞌ chaꞌ cua nda nguꞌ quityi jnaꞌ nu nguscua nguꞌ chaꞌ tsaa slo nguꞌ judío tyaꞌa na ca quichi̱ Damasco. Ndyaꞌa̱ naꞌ ca biꞌ chaꞌ clyana la naꞌ jiꞌi̱ ñati̱ nu cua ngusñi chaꞌ jiꞌi̱ Jesucristo, chaꞌ tya̱a̱ loꞌo naꞌ jiꞌi̱ nguꞌ biꞌ nde Jerusalén re, chaꞌ xcubeꞌ ma̱ jiꞌi̱ nguꞌ biꞌ.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 ’Ndyaꞌa̱ naꞌ tyucui̱i̱, cua tyalaa ti naꞌ ca quichi̱ Damasco biꞌ. Nde hora ngua, loꞌo tsi tsiyaꞌ ca ndacaꞌa̱ sca xee tlyu jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi nde cua̱; tyucui ñaꞌa̱ lo yuu su ndu̱ naꞌ ngujuiꞌi̱ xee biꞌ.
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 Nclyú naꞌ tyucui̱i̱ liꞌ, ndyuna naꞌ chaꞌ nchcuiꞌ sca ñati̱ loꞌo naꞌ: “Saulo, Saulo”, nacui̱ yu, “¿ni chaꞌ laca nxu̱u̱ tyaꞌa nuꞌu̱ loꞌo naꞌ?”
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 “¿Tilaca laca nuꞌu̱, cusuꞌ?” nacui̱ naꞌ jiꞌi̱ liꞌ. “Jesús Nazaret laca naꞌ”, nacui̱ yu jnaꞌ. “Nxu̱u̱ tyaꞌa nuꞌu̱ loꞌo ycuiꞌ naꞌ, biꞌ chaꞌ nchca quicha tiꞌ naꞌ.”
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 Cua naꞌa̱ nguꞌ nu ndyaꞌa̱ loꞌo naꞌ xee biꞌ. Ndyutsi̱i̱ tsa nguꞌ liꞌ, masi ná ndyuna nguꞌ chaꞌ nu nchcuiꞌ Jesús loꞌo naꞌ.
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 “¿Na laca nu ntiꞌ nuꞌu̱ chaꞌ cuaꞌni naꞌ, Xuꞌna?” nacui̱ naꞌ jiꞌi̱ Jesús liꞌ. “Tyatu̱ nuꞌu̱”, nacui̱ nu Xuꞌna na jnaꞌ, “tsaa nuꞌu̱ ca quichi̱ Damasco. Ndejua ndiꞌi̱ sca ñati̱ nu culuꞌu jinuꞌu̱ lcaa ñaꞌa̱ cña nu ntsuꞌu chaꞌ cuaꞌni nuꞌu̱.”
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 Ngua cuityi̱ꞌ naꞌ xquiꞌya xee tlyu biꞌ liꞌ, biꞌ chaꞌ nu nguꞌ tyaꞌa ndyaꞌa̱ naꞌ biꞌ, ngusñi nguꞌ yaꞌ naꞌ chaꞌ tsaa la ya tyucui̱i̱ nde quichi̱ Damasco biꞌ.
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 ’Ndiꞌi̱ sca nu cusuꞌ nu naa Ananías quichi̱ biꞌ, nu ndaquiyaꞌ tsa jiꞌi̱ lcaa chaꞌ nu nguscua jyoꞌo Moisés lo quityi saꞌni. Lcaa nguꞌ judío tyaꞌa na nu ndiꞌi̱ quichi̱ Damasco ni, nchcuiꞌ nguꞌ chaꞌ tsoꞌo tsa tyiquee nu Ananías biꞌ.
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 Ndyalaa nu cusuꞌ biꞌ slo naꞌ liꞌ: “Saulo tyaꞌa na”, nacui̱ yu jnaꞌ, “cuaꞌni ycuiꞌ Ndyosi chaꞌ tyaala cloo nuꞌu̱ chaca quiyaꞌ juani”. Hora ti ndyaala cloo naꞌ chaca quiyaꞌ, naꞌa̱ naꞌ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ananías liꞌ.
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 “Ycuiꞌ Ndyosi nu nguaꞌni tlyu sti na jiꞌi̱, biꞌ laca nu ngusubi jinuꞌu̱ cua saꞌni la”, nacui̱ Ananías jnaꞌ. “Ngusubi ycuiꞌ Ni jinuꞌu̱ chaꞌ ca cuayáꞌ tiꞌ nuꞌu̱ ñaꞌa̱ chaꞌ nu ntiꞌ ycuiꞌ Ni, chaꞌ ñaꞌa̱ nuꞌu̱ jiꞌi̱ ycuiꞌ nu liñi ca, chaꞌ cuna nuꞌu̱ chaꞌ nu chcuiꞌ Ni loꞌo nuꞌu̱”, nacui̱ jnaꞌ.
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 “Ntsuꞌu chaꞌ tsaa nuꞌu̱ slo lcaa ñati̱ chaꞌ cachaꞌ nuꞌu̱ jiꞌi̱ nguꞌ lcaa ñaꞌa̱ chaꞌ nu cua naꞌa̱ nuꞌu̱, lcaa ñaꞌa̱ chaꞌ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi nu cua ndyuna nuꞌu̱.
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 Ngaꞌaa ntsuꞌu chaꞌ jatya la nuꞌu̱ ca nde; tyatu̱ clya nuꞌu̱ juani; cua ngüityi̱ ycuiꞌ Ni quiꞌya nu ntsuꞌu jinuꞌu̱, xquiꞌya chaꞌ ngusñi nuꞌu̱ chaꞌ jiꞌi̱ Jesús. Loꞌo liꞌ tyucuatya nguꞌ jinuꞌu̱.” Juaꞌa̱ nchcuiꞌ Ananías loꞌo naꞌ liꞌ.
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 ’Nu loꞌo nguxtyu̱u̱ naꞌ nde Jerusalén, liꞌ ndyaa naꞌ neꞌ laa tlyu jua chaꞌ chcuiꞌ naꞌ loꞌo ycuiꞌ Ndyosi. Ñiꞌya̱ ntiꞌ si nchcuiꞌ sca xcalá na,
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 juaꞌa̱ cua naꞌa̱ naꞌ jiꞌi̱ ycuiꞌ nu Xuꞌna na. “Tyaa clya nuꞌu̱”, nacui̱ nu Xuꞌna na jnaꞌ, “tyuꞌu nuꞌu̱ quichi̱ Jerusalén re; yaa clya nuꞌu̱”, nacui̱ Ni, “chaꞌ ná jlya tiꞌ nguꞌ nde loꞌo chcuiꞌ nuꞌu̱ chaꞌ jnaꞌ loꞌo nguꞌ.”
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 “Xuꞌna”, nacui̱ naꞌ jiꞌi̱ nu Xuꞌna na liꞌ, “jlo tiꞌ nguꞌ quichi̱ re chaꞌ ngutaꞌa̱ naꞌ neꞌ laa lcaa quichi̱, chaꞌ ngusñi naꞌ jiꞌi̱ nguꞌ nu ntsuꞌu chaꞌ jiꞌi̱ loꞌo nuꞌu̱, ngusuꞌba naꞌ jiꞌi̱ nguꞌ biꞌ neꞌ chcua̱, ngujuiꞌi̱ naꞌ jiꞌi̱ nguꞌ biꞌ.
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 Nu loꞌo ngu̱ nguꞌ quee jiꞌi̱ Esteban, ndyalú tañi yu; ndyujuii nguꞌ jiꞌi̱ yu xquiꞌya chaꞌ liñi nchcuiꞌ yu chaꞌ jinuꞌu̱ loꞌo nguꞌ. Loꞌo naꞌ ni, stuꞌba ti ndu̱ naꞌ loꞌo nguꞌ biꞌ liꞌ, ngunaꞌa̱si̱i̱ naꞌ steꞌ nguꞌ nu ndyujuii jiꞌi̱ yu. Tsoꞌo ntiꞌ naꞌ tyempo biꞌ, nu loꞌo naꞌa̱ naꞌ chaꞌ cua ngujuii yu biꞌ.” Juaꞌa̱ nchcuiꞌ naꞌ loꞌo ycuiꞌ Ndyosi neꞌ laa biꞌ.
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 “Tyaa nuꞌu̱ juani”, nacui̱ ycuiꞌ nu Xuꞌna na jnaꞌ liꞌ. “Culo naꞌ cña jinuꞌu̱ chaꞌ tsaa nuꞌu̱ xaꞌ quichi̱ tyijyuꞌ la, chaꞌ culuꞌu nuꞌu̱ jiꞌi̱ xaꞌ ñati̱; ngaꞌaa siꞌi jiꞌi̱ nguꞌ judío tyaꞌa nuꞌu̱ ti culuꞌu nuꞌu̱.”
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 Loꞌo ndyuna nguꞌ quichi̱ chaꞌ biꞌ, ngaꞌaa ntiꞌ nguꞌ cuna la nguꞌ chaꞌ liꞌ. Nxiꞌya loꞌo tsa nguꞌ jiꞌi̱ sendaru chaꞌ ñasi̱ꞌ nguꞌ:
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 Cui̱i̱ ngusiꞌya loꞌo nguꞌ jiꞌi̱ Pablo liꞌ, ngusaaꞌ nguꞌ steꞌ ycuiꞌ ca nguꞌ, ngusñi nguꞌ yuu ngu̱ nde cua̱ chaꞌ ñasi̱ꞌ tsa nguꞌ.
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 Biꞌ chaꞌ ngulo xuꞌna sendaru cña chaꞌ tsaa loꞌo sendaru jiꞌi̱ preso niꞌi̱, chaꞌ quijiꞌi̱ sendaru jiꞌi̱ yu loꞌo juata nu ntsuꞌu chcua̱ laja. Cuaꞌni nguꞌ juaꞌa̱ ngua tiꞌ xuꞌna sendaru, chaꞌ liꞌ tyajaꞌa̱ yu cachaꞌ yu ñaꞌa̱ chaꞌ cuxi nu nguaꞌni yu, chaꞌ ngusiꞌya tsa nguꞌ quichi̱ xquiꞌya chaꞌ biꞌ.
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 Cua ngusca̱ꞌ nguꞌ jiꞌi̱ yu chaꞌ quijiꞌi̱ juata nguꞌ jiꞌi̱ yu, loꞌo liꞌ nchcuiꞌ Pablo loꞌo nu capitán biꞌ:
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 Hora ti ngusna capitán ndyaa nda xi chaꞌ loꞌo xuꞌna sendaru liꞌ:
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 Hora ti lijya̱ nu xuꞌna sendaru biꞌ slo Pablo liꞌ.
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 ―Quiñaꞌa̱ tsa cayaꞌ nda naꞌ chaꞌ laca naꞌ nguꞌ romano ―nacui̱ xuꞌna sendaru liꞌ.
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 Nu sendaru nu ndiꞌi̱ slo yu chaꞌ quijiꞌi̱ nguꞌ jiꞌi̱ yu ni, hora ti ndatsuꞌ nguꞌ loꞌo ndyuna nguꞌ chaꞌ nu nchcuiꞌ yu. Liꞌ cua ndyutsi̱i̱ tsa xuꞌna sendaru chaꞌ cua ngulo cña jiꞌi̱ nguꞌ, chaꞌ ngusca̱ꞌ nguꞌ jiꞌi̱ sca nguꞌ romano, masi ná loꞌo chacuayáꞌ jiꞌi̱ ycuiꞌ bese.
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 Ca chaca tsa̱ tya ntiꞌ xuꞌna sendaru ca cuayáꞌ tiꞌ ni quiꞌya laca nu ngusta nguꞌ judío biꞌ jiꞌi̱ Pablo. Ngusati̱ꞌ nguꞌ carena chcua̱ nu ndyaaca̱ꞌ Pablo liꞌ. Ngulo xuꞌna sendaru biꞌ cña jiꞌi̱ sti joꞌó tlyu loꞌo jiꞌi̱ lcaa nguꞌ cusuꞌ chaꞌ tyuꞌu tiꞌi̱ nguꞌ seꞌi̱ ti. Liꞌ ndyaa loꞌo jiꞌi̱ Pablo ca slo nguꞌ biꞌ.
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.