Atos 22
Chaʼ tsoʼo nu nchcuiʼ jiʼi̱ Jesucristo nu xuʼna na (CTANT) vs NTLH
1 ―Cuꞌma̱ nguꞌ cusuꞌ, nguꞌ tyaꞌa naꞌ ―nacui̱ Pablo jiꞌi̱ nguꞌ―, cuaꞌa̱ jyaca̱ ma̱ jiꞌi̱ chaꞌ nu chcuiꞌ naꞌ loꞌo ma̱ ―nacui̱―, si caca cuaꞌni lyaá naꞌ jiꞌi̱ ycuiꞌ ca naꞌ loꞌo chcuiꞌ naꞌ loꞌo ma̱.
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Ndyuna nguꞌ judío chaꞌ nchcuiꞌ Pablo chaꞌcña jiꞌi̱ nguꞌ loꞌo nguꞌ, biꞌ chaꞌ ti̱ ti ndiꞌi̱ nguꞌ laja loꞌo nchcuiꞌ yu:
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 ―Tyaꞌa cuꞌma̱ nguꞌ judío laca naꞌ ―nacui̱ Pablo jiꞌi̱ nguꞌ―. Quichi̱ Tarso ngula naꞌ ca loyuu su cuentya Cilicia; tiyaꞌ la ndyalaa naꞌ quichi̱ Jerusalén re, chaꞌ ngua tsaꞌa̱ naꞌ slo mstru Gamaliel liꞌ. Tsoꞌo ngua tsaꞌa̱ naꞌ lcaa chaꞌ nu nda ycuiꞌ Ndyosi loꞌo jyoꞌo cusuꞌ jiꞌna nu nscua lo quityi. Tyucui tyiquee naꞌ ngua tiꞌ naꞌ taquiyaꞌ naꞌ lcaa chaꞌ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi, la cuiꞌ ñiꞌya̱ nu ndyuꞌni ma̱ tsa̱ juani.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Cua saꞌni la loꞌo ycuiꞌ naꞌ lcaꞌa̱ cusu̱u̱ naꞌ jiꞌi̱ nguꞌ nu ntsuꞌu chaꞌ jiꞌi̱ loꞌo Jesucristo, chaꞌ cujuii naꞌ jiꞌi̱ nguꞌ. Ntejeyaꞌ naꞌ jiꞌi̱ nguꞌ biꞌ, masi nguꞌ quiꞌyu, masi nguꞌ cunaꞌa̱, ngusuꞌba naꞌ jiꞌi̱ nguꞌ neꞌ chcua̱.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Jlo tiꞌ xuꞌna sti joꞌó, loꞌo juaꞌa̱ nguꞌ cusuꞌ quichi̱ re ni, jlo tiꞌ nguꞌ chaꞌ biꞌ; biꞌ chaꞌ cua nda nguꞌ quityi jnaꞌ nu nguscua nguꞌ chaꞌ tsaa slo nguꞌ judío tyaꞌa na ca quichi̱ Damasco. Ndyaꞌa̱ naꞌ ca biꞌ chaꞌ clyana la naꞌ jiꞌi̱ ñati̱ nu cua ngusñi chaꞌ jiꞌi̱ Jesucristo, chaꞌ tya̱a̱ loꞌo naꞌ jiꞌi̱ nguꞌ biꞌ nde Jerusalén re, chaꞌ xcubeꞌ ma̱ jiꞌi̱ nguꞌ biꞌ.
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 ’Ndyaꞌa̱ naꞌ tyucui̱i̱, cua tyalaa ti naꞌ ca quichi̱ Damasco biꞌ. Nde hora ngua, loꞌo tsi tsiyaꞌ ca ndacaꞌa̱ sca xee tlyu jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi nde cua̱; tyucui ñaꞌa̱ lo yuu su ndu̱ naꞌ ngujuiꞌi̱ xee biꞌ.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Nclyú naꞌ tyucui̱i̱ liꞌ, ndyuna naꞌ chaꞌ nchcuiꞌ sca ñati̱ loꞌo naꞌ: “Saulo, Saulo”, nacui̱ yu, “¿ni chaꞌ laca nxu̱u̱ tyaꞌa nuꞌu̱ loꞌo naꞌ?”
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 “¿Tilaca laca nuꞌu̱, cusuꞌ?” nacui̱ naꞌ jiꞌi̱ liꞌ. “Jesús Nazaret laca naꞌ”, nacui̱ yu jnaꞌ. “Nxu̱u̱ tyaꞌa nuꞌu̱ loꞌo ycuiꞌ naꞌ, biꞌ chaꞌ nchca quicha tiꞌ naꞌ.”
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 Cua naꞌa̱ nguꞌ nu ndyaꞌa̱ loꞌo naꞌ xee biꞌ. Ndyutsi̱i̱ tsa nguꞌ liꞌ, masi ná ndyuna nguꞌ chaꞌ nu nchcuiꞌ Jesús loꞌo naꞌ.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 “¿Na laca nu ntiꞌ nuꞌu̱ chaꞌ cuaꞌni naꞌ, Xuꞌna?” nacui̱ naꞌ jiꞌi̱ Jesús liꞌ. “Tyatu̱ nuꞌu̱”, nacui̱ nu Xuꞌna na jnaꞌ, “tsaa nuꞌu̱ ca quichi̱ Damasco. Ndejua ndiꞌi̱ sca ñati̱ nu culuꞌu jinuꞌu̱ lcaa ñaꞌa̱ cña nu ntsuꞌu chaꞌ cuaꞌni nuꞌu̱.”
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 Ngua cuityi̱ꞌ naꞌ xquiꞌya xee tlyu biꞌ liꞌ, biꞌ chaꞌ nu nguꞌ tyaꞌa ndyaꞌa̱ naꞌ biꞌ, ngusñi nguꞌ yaꞌ naꞌ chaꞌ tsaa la ya tyucui̱i̱ nde quichi̱ Damasco biꞌ.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 ’Ndiꞌi̱ sca nu cusuꞌ nu naa Ananías quichi̱ biꞌ, nu ndaquiyaꞌ tsa jiꞌi̱ lcaa chaꞌ nu nguscua jyoꞌo Moisés lo quityi saꞌni. Lcaa nguꞌ judío tyaꞌa na nu ndiꞌi̱ quichi̱ Damasco ni, nchcuiꞌ nguꞌ chaꞌ tsoꞌo tsa tyiquee nu Ananías biꞌ.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Ndyalaa nu cusuꞌ biꞌ slo naꞌ liꞌ: “Saulo tyaꞌa na”, nacui̱ yu jnaꞌ, “cuaꞌni ycuiꞌ Ndyosi chaꞌ tyaala cloo nuꞌu̱ chaca quiyaꞌ juani”. Hora ti ndyaala cloo naꞌ chaca quiyaꞌ, naꞌa̱ naꞌ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ananías liꞌ.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 “Ycuiꞌ Ndyosi nu nguaꞌni tlyu sti na jiꞌi̱, biꞌ laca nu ngusubi jinuꞌu̱ cua saꞌni la”, nacui̱ Ananías jnaꞌ. “Ngusubi ycuiꞌ Ni jinuꞌu̱ chaꞌ ca cuayáꞌ tiꞌ nuꞌu̱ ñaꞌa̱ chaꞌ nu ntiꞌ ycuiꞌ Ni, chaꞌ ñaꞌa̱ nuꞌu̱ jiꞌi̱ ycuiꞌ nu liñi ca, chaꞌ cuna nuꞌu̱ chaꞌ nu chcuiꞌ Ni loꞌo nuꞌu̱”, nacui̱ jnaꞌ.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 “Ntsuꞌu chaꞌ tsaa nuꞌu̱ slo lcaa ñati̱ chaꞌ cachaꞌ nuꞌu̱ jiꞌi̱ nguꞌ lcaa ñaꞌa̱ chaꞌ nu cua naꞌa̱ nuꞌu̱, lcaa ñaꞌa̱ chaꞌ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi nu cua ndyuna nuꞌu̱.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 Ngaꞌaa ntsuꞌu chaꞌ jatya la nuꞌu̱ ca nde; tyatu̱ clya nuꞌu̱ juani; cua ngüityi̱ ycuiꞌ Ni quiꞌya nu ntsuꞌu jinuꞌu̱, xquiꞌya chaꞌ ngusñi nuꞌu̱ chaꞌ jiꞌi̱ Jesús. Loꞌo liꞌ tyucuatya nguꞌ jinuꞌu̱.” Juaꞌa̱ nchcuiꞌ Ananías loꞌo naꞌ liꞌ.
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 ’Nu loꞌo nguxtyu̱u̱ naꞌ nde Jerusalén, liꞌ ndyaa naꞌ neꞌ laa tlyu jua chaꞌ chcuiꞌ naꞌ loꞌo ycuiꞌ Ndyosi. Ñiꞌya̱ ntiꞌ si nchcuiꞌ sca xcalá na,
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 juaꞌa̱ cua naꞌa̱ naꞌ jiꞌi̱ ycuiꞌ nu Xuꞌna na. “Tyaa clya nuꞌu̱”, nacui̱ nu Xuꞌna na jnaꞌ, “tyuꞌu nuꞌu̱ quichi̱ Jerusalén re; yaa clya nuꞌu̱”, nacui̱ Ni, “chaꞌ ná jlya tiꞌ nguꞌ nde loꞌo chcuiꞌ nuꞌu̱ chaꞌ jnaꞌ loꞌo nguꞌ.”
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 “Xuꞌna”, nacui̱ naꞌ jiꞌi̱ nu Xuꞌna na liꞌ, “jlo tiꞌ nguꞌ quichi̱ re chaꞌ ngutaꞌa̱ naꞌ neꞌ laa lcaa quichi̱, chaꞌ ngusñi naꞌ jiꞌi̱ nguꞌ nu ntsuꞌu chaꞌ jiꞌi̱ loꞌo nuꞌu̱, ngusuꞌba naꞌ jiꞌi̱ nguꞌ biꞌ neꞌ chcua̱, ngujuiꞌi̱ naꞌ jiꞌi̱ nguꞌ biꞌ.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Nu loꞌo ngu̱ nguꞌ quee jiꞌi̱ Esteban, ndyalú tañi yu; ndyujuii nguꞌ jiꞌi̱ yu xquiꞌya chaꞌ liñi nchcuiꞌ yu chaꞌ jinuꞌu̱ loꞌo nguꞌ. Loꞌo naꞌ ni, stuꞌba ti ndu̱ naꞌ loꞌo nguꞌ biꞌ liꞌ, ngunaꞌa̱si̱i̱ naꞌ steꞌ nguꞌ nu ndyujuii jiꞌi̱ yu. Tsoꞌo ntiꞌ naꞌ tyempo biꞌ, nu loꞌo naꞌa̱ naꞌ chaꞌ cua ngujuii yu biꞌ.” Juaꞌa̱ nchcuiꞌ naꞌ loꞌo ycuiꞌ Ndyosi neꞌ laa biꞌ.
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 “Tyaa nuꞌu̱ juani”, nacui̱ ycuiꞌ nu Xuꞌna na jnaꞌ liꞌ. “Culo naꞌ cña jinuꞌu̱ chaꞌ tsaa nuꞌu̱ xaꞌ quichi̱ tyijyuꞌ la, chaꞌ culuꞌu nuꞌu̱ jiꞌi̱ xaꞌ ñati̱; ngaꞌaa siꞌi jiꞌi̱ nguꞌ judío tyaꞌa nuꞌu̱ ti culuꞌu nuꞌu̱.”
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Loꞌo ndyuna nguꞌ quichi̱ chaꞌ biꞌ, ngaꞌaa ntiꞌ nguꞌ cuna la nguꞌ chaꞌ liꞌ. Nxiꞌya loꞌo tsa nguꞌ jiꞌi̱ sendaru chaꞌ ñasi̱ꞌ nguꞌ:
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Cui̱i̱ ngusiꞌya loꞌo nguꞌ jiꞌi̱ Pablo liꞌ, ngusaaꞌ nguꞌ steꞌ ycuiꞌ ca nguꞌ, ngusñi nguꞌ yuu ngu̱ nde cua̱ chaꞌ ñasi̱ꞌ tsa nguꞌ.
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 Biꞌ chaꞌ ngulo xuꞌna sendaru cña chaꞌ tsaa loꞌo sendaru jiꞌi̱ preso niꞌi̱, chaꞌ quijiꞌi̱ sendaru jiꞌi̱ yu loꞌo juata nu ntsuꞌu chcua̱ laja. Cuaꞌni nguꞌ juaꞌa̱ ngua tiꞌ xuꞌna sendaru, chaꞌ liꞌ tyajaꞌa̱ yu cachaꞌ yu ñaꞌa̱ chaꞌ cuxi nu nguaꞌni yu, chaꞌ ngusiꞌya tsa nguꞌ quichi̱ xquiꞌya chaꞌ biꞌ.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Cua ngusca̱ꞌ nguꞌ jiꞌi̱ yu chaꞌ quijiꞌi̱ juata nguꞌ jiꞌi̱ yu, loꞌo liꞌ nchcuiꞌ Pablo loꞌo nu capitán biꞌ:
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Hora ti ngusna capitán ndyaa nda xi chaꞌ loꞌo xuꞌna sendaru liꞌ:
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Hora ti lijya̱ nu xuꞌna sendaru biꞌ slo Pablo liꞌ.
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 ―Quiñaꞌa̱ tsa cayaꞌ nda naꞌ chaꞌ laca naꞌ nguꞌ romano ―nacui̱ xuꞌna sendaru liꞌ.
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Nu sendaru nu ndiꞌi̱ slo yu chaꞌ quijiꞌi̱ nguꞌ jiꞌi̱ yu ni, hora ti ndatsuꞌ nguꞌ loꞌo ndyuna nguꞌ chaꞌ nu nchcuiꞌ yu. Liꞌ cua ndyutsi̱i̱ tsa xuꞌna sendaru chaꞌ cua ngulo cña jiꞌi̱ nguꞌ, chaꞌ ngusca̱ꞌ nguꞌ jiꞌi̱ sca nguꞌ romano, masi ná loꞌo chacuayáꞌ jiꞌi̱ ycuiꞌ bese.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Ca chaca tsa̱ tya ntiꞌ xuꞌna sendaru ca cuayáꞌ tiꞌ ni quiꞌya laca nu ngusta nguꞌ judío biꞌ jiꞌi̱ Pablo. Ngusati̱ꞌ nguꞌ carena chcua̱ nu ndyaaca̱ꞌ Pablo liꞌ. Ngulo xuꞌna sendaru biꞌ cña jiꞌi̱ sti joꞌó tlyu loꞌo jiꞌi̱ lcaa nguꞌ cusuꞌ chaꞌ tyuꞌu tiꞌi̱ nguꞌ seꞌi̱ ti. Liꞌ ndyaa loꞌo jiꞌi̱ Pablo ca slo nguꞌ biꞌ.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.