Atos 16

Chaʼ tsoʼo nu nchcuiʼ jiʼi̱ Jesucristo nu xuʼna na (CTANT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ndyalaa Pablo loꞌo Silas ca quichi̱ Derbe, liꞌ ndyalaa nguꞌ ca quichi̱ Listra. Quichi̱ biꞌ ndyacua tyaꞌa nguꞌ loꞌo sca yu cuañiꞌ tyaꞌa ngusñi nguꞌ chaꞌ jiꞌi̱ Jesucristo nu naa Timoteo. Xtyaꞌa̱ yu laca sca nu cunaꞌa̱ judío nu ntsuꞌu chaꞌ jiꞌi̱ loꞌo Jesucristo, pana nguꞌ griego ngua sti yu.
1 Paulo foi primeiro a Derbe e depois a Listra, onde havia um jovem discípulo chamado Timóteo. A mãe dele era uma judia convertida, e o pai era grego.
2 Nu ñati̱ jiꞌi̱ Jesús ca quichi̱ Listra biꞌ, tsoꞌo tsa nchcuiꞌ nguꞌ chaꞌ jiꞌi̱ nu Timoteo biꞌ, loꞌo juaꞌa̱ tsoꞌo nchcuiꞌ nguꞌ jiꞌi̱ yu biꞌ ca quichi̱ Iconia.
2 Os irmãos em Listra e em Icônio o tinham em alta consideração,
3 Ngua tiꞌ Pablo chaꞌ tsaa Timoteo loꞌo nguꞌ liꞌ, biꞌ chaꞌ ngusiꞌyu Pablo quiji̱ Timoteo chaꞌ culacua̱ yu. Ná ca ñasi̱ꞌ nguꞌ judío lcaa quichi̱ su tyaꞌa̱ yu loꞌo nguꞌ liꞌ, masi jlo tiꞌ lcaa nguꞌ chaꞌ nguꞌ griego ngua sti yu.
3 de modo que Paulo pediu que ele os acompanhasse em sua viagem. Em respeito aos judeus da região, providenciou que Timóteo fosse circuncidado antes de partirem, pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 Nchcuiꞌ nguꞌ loꞌo tyaꞌa ñati̱ jiꞌi̱ Jesús lcaa quichi̱ su ndyaꞌa̱ nguꞌ, chaꞌ ca cuayáꞌ tiꞌ nguꞌ biꞌ lcaa ñaꞌa̱ chaꞌ nu nguscua nguꞌ Jerusalén lo quityi biꞌ; nguscua nguꞌ nu ngua tsaꞌa̱ jiꞌi̱ Jesús tya clyo loꞌo nguꞌ cusuꞌ quityi biꞌ, chaꞌ ca cuayáꞌ tiꞌ nguꞌ xaꞌ tsuꞌ lcaa ñaꞌa̱ cña nu ntsuꞌu chaꞌ cuaꞌni nguꞌ nu laca ñati̱ jiꞌi̱ Jesucristo.
4 Em toda cidade por onde passavam, instruíam os irmãos a seguirem as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém.
5 Loꞌo ndyuna nguꞌ chaꞌ biꞌ, liꞌ cua ngua tlyu la tyiquee nguꞌ chaꞌ jiꞌi̱ Jesucristo; ngaꞌaa ndyutsi̱i̱ nguꞌ liꞌ. Loꞌo juaꞌa̱ ngua chaꞌ lcaa tsa̱ ndyatu̱ la ñati̱ nu ntsuꞌu chaꞌ jiꞌi̱ loꞌo Jesucristo.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número a cada dia.
6 Loꞌo liꞌ ná nda Xtyiꞌi ycuiꞌ Ndyosi chacuayáꞌ jiꞌi̱ nguꞌ chaꞌ culuꞌu nguꞌ chaꞌ jiꞌi̱ Jesucristo ca quichi̱ nde loyuu su cuentya Asia, biꞌ chaꞌ nteje tacui nguꞌ loyuu su cuentya Frigia, loꞌo juaꞌa̱ loyuu su cuentya Galacia,
6 Em seguida, Paulo e Silas viajaram pela região da Frígia e da Galácia, pois o Espírito Santo os impediu de pregar a palavra na província da Ásia.
7 ndyalaa nguꞌ tyucui̱i̱ nu tsaa ca loyuu su cuentya Misia liꞌ. Ngulacua tiꞌ nguꞌ chaꞌ tya tsaa la nguꞌ ca loyuu su cuentya Bitinia, pana ná nda Xtyiꞌi ycuiꞌ Jesús chacuayáꞌ chaꞌ tsaa nguꞌ cajua;
7 Então, chegando à fronteira da Mísia, tentaram ir para o norte, em direção à Bitínia, mas o Espírito de Jesus não permitiu.
8 biꞌ chaꞌ nteje tacui nguꞌ loyuu su cuentya Misia ndyaa lye la nguꞌ, ndyalaa nguꞌ quichi̱ Troas ca toꞌ tyujoꞌo liꞌ.
8 Assim, seguiram viagem pela Mísia até o porto de Trôade.
9 Ngua sca talya laja loꞌo ndiꞌi̱ Pablo quichi̱ biꞌ, liꞌ nchcuiꞌ xcalá yu. Cua naꞌa̱ Pablo sca nguꞌ Macedonia nu ndachaꞌ jiꞌi̱ yu: “Tyeje tacui ma̱ chaca tsuꞌ tyujoꞌo, ca̱a̱ ma̱ xaꞌ tsuꞌ ca nde Macedonia, loyuu quichi̱ tyi naꞌ”, nacui̱ nu quiꞌyu biꞌ, “chaꞌ xtyucua ma̱ jiꞌi̱ cua”, nacui̱ jiꞌi̱ Pablo laja xcalá.
9 Naquela noite, Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia em pé lhe suplicava: “Venha para a Macedônia e ajude-nos!”.
10 Loꞌo liꞌ ngusñi ya tyucui̱i̱ chaꞌ tsaa ya chaca tsuꞌ tyujoꞌo biꞌ ca loyuu Macedonia, xquiꞌya chaꞌ nchcuiꞌ xcalá Pablo. (Loꞌo naꞌ ndyaꞌa̱ naꞌ loꞌo nguꞌ. Lucas naa naꞌ, naꞌ nu nscua̱ quityi re.) Jlo tiꞌ ya chaꞌ ycuiꞌ Ndyosi laca nu ngulo cña jiꞌi̱ ya chaꞌ tsaa ya ndejua, chaꞌ ta ya chaꞌ jiꞌi̱ Jesucristo loꞌo ñati̱ nu ndiꞌi̱ ndejua.
10 Então decidimos partir de imediato para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para anunciar ali as boas-novas.
11 Hora ti ndyaa ya ndyatí̱ ya neꞌ yaca niꞌi̱ chaꞌ tsaa ya chaca tsuꞌ, nduꞌu ya ndyaa ya liꞌ. Cuati naꞌa̱ ya ca su naa Samotracia, sca loyuu piti ti claꞌbe tyujoꞌo laca biꞌ. Ca chaca tsa̱ ndyalaa ya chaca tsuꞌ tyujoꞌo biꞌ, ca quichi̱ Neápolis.
11 Embarcamos em Trôade e navegamos diretamente para a ilha de Samotrácia e, no dia seguinte, chegamos a Neápolis.
12 Ca biꞌ ngusñi ya tyucui̱i̱ ndyaa ya nde quichi̱ Filipos, quichi̱ nu laca loo jiꞌi̱ lcaa quichi̱ loyuu su cuentya Macedonia laca quichi̱ Filipos biꞌ. (Loꞌo nguxana ti quichi̱ biꞌ, ngüiñá nguꞌ romano jiꞌi̱.) Loꞌo liꞌ ndyanu ya tyu̱u̱ tsa̱ quichi̱ biꞌ.
12 Dali, alcançamos Filipos, cidade importante dessa região da Macedônia e colônia romana, e ali permanecemos vários dias.
13 Loꞌo nu ngua tsa̱ nu ndiꞌi̱ cñaꞌ nguꞌ judío, liꞌ nduꞌu ya quichi̱ ndyaa ya ca toꞌ staꞌa̱ su ndyuꞌu tiꞌi̱ nguꞌ judío chaꞌ chcuiꞌ nguꞌ loꞌo ycuiꞌ Ndyosi tsa̱ biꞌ; nguluꞌu ya xi jiꞌi̱ nguꞌ cunaꞌa̱ nu ndyuꞌu tiꞌi̱ ndacua ti.
13 No sábado, saímos da cidade e fomos à margem do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com algumas mulheres ali reunidas.
14 Lidia naa sca nu cunaꞌa̱ biꞌ; nguꞌ Tiatira laca, loꞌo cña jiꞌi̱ laca chaꞌ ndujuiꞌ lateꞌ nde quichi̱ Filipos biꞌ, sca lo lateꞌ nu cuaa ñaꞌa̱, nu tsoꞌo xi ñaꞌa̱. Nduꞌni tlyu maꞌ cusuꞌ biꞌ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi, chaꞌ tsoꞌo ndyuna maꞌ chaꞌ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi nu Xuꞌna na; juaꞌa̱ nguxtyucua Ni jiꞌi̱ maꞌ chaꞌ cuiꞌya tsoꞌo cuentya ñiꞌya̱ nu ndyuꞌu chaꞌ nu nguluꞌu Pablo jiꞌi̱ nguꞌ.
14 Uma delas era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, da cidade de Tiatira, comerciante de tecido de púrpura. Enquanto ela nos ouvia, o Senhor lhe abriu o coração, e ela aceitou aquilo que Paulo estava dizendo.
15 Liꞌ ntyucuatya nguꞌ jiꞌi̱ Lidia loꞌo jiꞌi̱ lcaa tyaꞌa nguꞌ nu ndiꞌi̱ slo.
15 Foi batizada, junto com sua família, e pediu que nos hospedássemos em sua casa. “Se concordam que creio de fato no Senhor, venham ficar em minha casa”, disse ela, e insistiu até que aceitamos.
16 Ngua sca tsa̱ ndyaa ya su ndyuꞌu tiꞌi̱ nguꞌ chaꞌ chcuiꞌ nguꞌ loꞌo ycuiꞌ Ndyosi, loꞌo liꞌ ndyacua tyaꞌa ya loꞌo sca nu cunaꞌa̱ cuañiꞌ tyucui̱i̱. Quicha nu cunaꞌa̱ biꞌ, chaꞌ cua saꞌni tsa ngusñi cuiꞌi̱ jiꞌi̱. Cuentya jiꞌi̱ cuiꞌi̱ biꞌ nchca tii nu cunaꞌa̱ biꞌ ñiꞌya̱ nu lijya̱ tyempo jiꞌi̱ nguꞌ ca nde loo la, biꞌ laca chaꞌ nu nda cuiꞌi̱ biꞌ loꞌo nu cunaꞌa̱ biꞌ. Msu nu ngüiꞌya ti nguꞌ laca nu cunaꞌa̱ biꞌ, loꞌo ná nda xuꞌna choꞌ cayaꞌ jiꞌi̱. Nguaꞌni tsa xuꞌna choꞌ ngana, chaꞌ nda nguꞌ quichi̱ quiñaꞌa̱ tsa cñi jiꞌi̱ xuꞌna choꞌ, chaꞌ caja chaꞌ jiꞌi̱ nguꞌ ñiꞌya̱ nu caca jiꞌi̱ nguꞌ nde loo la loꞌo nchcuiꞌ nu cunaꞌa̱ biꞌ loꞌo nguꞌ.
16 Certo dia, enquanto íamos ao lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava possuída por um espírito pelo qual ela predizia o futuro. Com suas adivinhações, ganhava muito dinheiro para seus senhores.
17 Ndyaa lcaꞌa̱ choꞌ jiꞌi̱ Pablo loꞌo jiꞌi̱ cuare. Cui̱i̱ tsa ngusiꞌya nu cunaꞌa̱ quicha biꞌ lijya̱:
17 Ela seguia Paulo e a nós, gritando: “Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vieram anunciar como vocês podem ser salvos!”.
18 Tyu̱u̱ tsa̱ lcaꞌa̱ nu cunaꞌa̱ biꞌ jiꞌi̱ ya, loꞌo la cuiꞌ juaꞌa̱ nxiꞌya tsa. Liꞌ ngaꞌaa ndiya tiꞌ Pablo chaꞌ nxiꞌya choꞌ. Nguxtyacui yu nde chu̱ꞌ yu tyucui̱i̱ su ndyaa yu, nchcuiꞌ yu loꞌo nu cunaꞌa̱ quicha biꞌ chaꞌ jiꞌi̱ cuiꞌi̱ nu ngusñi jiꞌi̱ choꞌ, chaꞌ tyuꞌu cuiꞌi̱ biꞌ tyaa liꞌ:
18 Isso continuou por vários dias, até que Paulo, indignado, se voltou e disse ao espírito dentro da jovem: “Eu ordeno em nome de Jesus Cristo que saia dela”. E, no mesmo instante, o espírito a deixou.
19 Tyaala tsa nguꞌ nu laca xuꞌna nu cunaꞌa̱ biꞌ. Hora ti ngusñi xuꞌna biꞌ jiꞌi̱ Pablo loꞌo jiꞌi̱ Silas, ndyaa loꞌo xuꞌna biꞌ jiꞌi̱ nguꞌ slo nguꞌ nu laca loo jiꞌi̱ quichi̱, chaꞌ nda xuꞌna nu cunaꞌa̱ biꞌ cuentya chaꞌ ngaꞌaa caca cuaꞌni nguꞌ ngana loꞌo nu cunaꞌa̱ biꞌ si ngaꞌaa ntsuꞌu cuiꞌi̱ cuxi jiꞌi̱.
19 Quando os senhores da escrava viram que suas expectativas de lucro haviam sido frustradas, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram à presença das autoridades, na praça do mercado.
20 Ngusta nguꞌ quiꞌya jiꞌi̱ Pablo loꞌo Silas ca slo bese liꞌ:
20 “Estes judeus estão tumultuando a cidade!”, gritaram para os magistrados.
21 Xaꞌ chaꞌ ncluꞌu nguꞌ re jiꞌna nu ná ntsuꞌu chacuayáꞌ jiꞌna chaꞌ cuaꞌni na, chaꞌ nguꞌ romano laca na.
21 “Eles ensinam costumes que nós, romanos, não podemos seguir, pois contrariam nossas leis!”
22 Ñasi̱ꞌ tsa lcaa nguꞌ quichi̱ liꞌ. Ngulo bese cña chaꞌ tyuꞌu steꞌ Pablo loꞌo steꞌ Silas, chaꞌ quijiꞌi̱ nguꞌ jiꞌi̱ nguꞌ biꞌ loꞌo yaca.
22 Logo, uma multidão revoltada se juntou contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que os dois fossem despidos e açoitados com varas.
23 Quiñaꞌa̱ tsa quiyaꞌ ngujuiꞌi̱ yaca nguꞌ jiꞌi̱ nguꞌ biꞌ, liꞌ ngusuꞌba nguꞌ jiꞌi̱ nguꞌ biꞌ neꞌ chcua̱. Loꞌo juaꞌa̱ ngulo nguꞌ cña jiꞌi̱ nguꞌ nu ngaꞌa̱ cua̱ toꞌ niꞌi̱ chcua̱ chaꞌ tsoꞌo tsa ñaꞌa̱si̱i̱ nguꞌ jiꞌi̱ nguꞌ biꞌ.
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu ordens para não os deixar escapar,
24 Biꞌ chaꞌ nguaꞌni clya nu laca loo jiꞌi̱ niꞌi̱ chcua̱ biꞌ, ngusuꞌba yu jiꞌi̱ nguꞌ neꞌ cuarto claꞌbe niꞌi̱ chcua̱ biꞌ, loꞌo liꞌ ngusca̱ꞌ yu quiyaꞌ nguꞌ loꞌo yaca.
24 por isso os colocou no cárcere interno, prendendo-lhes os pés no tronco.
25 Nu loꞌo ngua claꞌbe talya ngaꞌa̱ Pablo loꞌo Silas neꞌ chcua̱ biꞌ; nchcuiꞌ nguꞌ loꞌo ycuiꞌ Ndyosi, ndyula tuꞌba nguꞌ ji̱i̱ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ni. Loꞌo juaꞌa̱ ndyuna lcaa preso tyaꞌa ntsuꞌu nguꞌ neꞌ chcua̱.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos ouviam.
26 Tsi tsiyaꞌ ca ngulacui̱ chalyuu liꞌ, lye tsa ngüiña niꞌi̱ chcua̱; ndyaala lcaa toniꞌi̱ chcua̱ biꞌ liꞌ, xquiꞌya chaꞌ ngulacui̱ tsa chalyuu, loꞌo juaꞌa̱ ngusiꞌyu cuꞌ ju̱u̱ chcua̱ su ndyaaca̱ꞌ nguꞌ.
26 De repente, houve um forte terremoto, e até os alicerces da prisão foram sacudidos. No mesmo instante, todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 Hora ti ngue tiꞌ nu laca loo jiꞌi̱ niꞌi̱ chcua̱ biꞌ, naꞌa̱ yu chaꞌ ntucua yaala toniꞌi̱. Ndyutsi̱i̱ tsa yu liꞌ, chaꞌ ngulacua tiꞌ yu chaꞌ cua ngusna lcaa preso jiꞌi̱. Hora ti ngusñi yu maxtyi jiꞌi̱ chaꞌ cujuii yu jiꞌi̱ ycuiꞌ ca yu.
27 Quando o carcereiro acordou, viu as portas da prisão escancaradas. Imaginando que os prisioneiros haviam escapado, puxou a espada para se matar.
28 Cui̱i̱ ngusiꞌya Pablo jiꞌi̱ yu liꞌ:
28 Paulo, porém, gritou: “Não se mate! Estamos todos aqui!”.
29 Ngusiꞌya nu laca loo chaꞌ ca̱a̱ loꞌo nguꞌ jiꞌi̱ quiiꞌ. Liꞌ ndyatí̱ yu niꞌi̱ chcua̱, lye tsa nchcua̱ yu lijya̱ yu liꞌ, chaꞌ ndyutsi̱i̱ tsa yu. Ndatu̱ sti̱ꞌ yu slo Pablo loꞌo Silas liꞌ.
29 O carcereiro mandou que trouxessem luz e correu até o cárcere, onde se prostrou, tremendo de medo, diante de Paulo e Silas.
30 Liꞌ ngulo yu jiꞌi̱ nguꞌ neꞌ chcua̱.
30 Então ele os levou para fora e perguntou: “Senhores, que devo fazer para ser salvo?”.
31 ―Xñi nuꞌu̱ chaꞌ jiꞌi̱ ycuiꞌ Jesucristo nu Xuꞌna na ―nacui̱ Pablo jiꞌi̱ yu―, biꞌ nu taca jiꞌi̱ cuaꞌni lyaá jiꞌi̱ lcaa ma̱, loꞌo jinuꞌu̱, loꞌo jiꞌi̱ sñiꞌ nuꞌu̱, loꞌo jiꞌi̱ lcaa nguꞌ nu ndiꞌi̱ slo nuꞌu̱.
31 Eles responderam: “Creia no Senhor Jesus, e você e sua família serão salvos”.
32 Nu Pablo loꞌo Silas ni, nguluꞌu nguꞌ chaꞌ jiꞌi̱ Jesús jiꞌi̱ lcaa nguꞌ nu ndiꞌi̱ ca slo nu laca loo jiꞌi̱ niꞌi̱ chcua̱ biꞌ liꞌ.
32 Então pregaram a palavra do Senhor a ele e a toda a sua família.
33 Talya tsa ngua liꞌ, pana nguiꞌí̱ nu laca loo biꞌ jiꞌi̱ su tiꞌí jiꞌi̱ Pablo loꞌo jiꞌi̱ Silas, su ngujuiꞌi̱ yaca nguꞌ jiꞌi̱ nguꞌ. Liꞌ ntyucuatya nguꞌ jiꞌi̱ nu laca loo biꞌ, loꞌo jiꞌi̱ lcaa nguꞌ nu ndiꞌi̱ slo.
33 Mesmo sendo tarde da noite, o carcereiro cuidou deles e lavou suas feridas. Em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 Ndyaa loꞌo yu jiꞌi̱ Pablo loꞌo Silas niꞌi̱ jiꞌi̱ yu, chaꞌ ta yu na cacu nguꞌ. Tsoꞌo tsa tyiquee nu laca loo biꞌ juani, chaꞌ cua ngusñi yu chaꞌ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi; la cuiꞌ ti tsoꞌo ntsuꞌu tyiquee lcaa nguꞌ nu ndiꞌi̱ slo yu.
34 Depois, levou-os para sua casa e lhes serviu uma refeição, e ele e toda a sua família se alegraram porque creram em Deus.
35 Nguxee chaca tsa̱, liꞌ ngulo bese cña jiꞌi̱ policía chaꞌ tsaa nguꞌ chcuiꞌ nguꞌ loꞌo nu laca loo jiꞌi̱ niꞌi̱ chcua̱ biꞌ, chaꞌ culaá jiꞌi̱ nguꞌ biꞌ.
35 Na manhã seguinte, os magistrados mandaram os guardas ordenarem ao carcereiro: “Solte estes homens!”.
36 Liꞌ nchcuiꞌ nu laca loo biꞌ loꞌo Pablo loꞌo Silas:
36 Então o carcereiro mandou dizer a Paulo: “Os magistrados disseram que você e Silas estão livres. Vão em paz”.
37 ―Ná tsoꞌo ―nacui̱ Pablo jiꞌi̱ policía―. Cua naꞌa̱ lcaa nguꞌ quichi̱ re nu loꞌo ngujuiꞌi̱ yaca nguꞌ jiꞌi̱ ya, masi nguꞌ romano laca cuare. Bilya ca cuayáꞌ jiꞌi̱ ya loꞌo ngusuꞌba nguꞌ jiꞌi̱ ya neꞌ chcua̱ re ―nacui̱―. Loꞌo juani ntiꞌ nguꞌ chaꞌ culaá nguꞌ jiꞌi̱ ya cuaana ti. Siꞌi juaꞌa̱ ngaꞌa̱ chaꞌ caca. Tsoꞌo la ca̱a̱ ycuiꞌ nguꞌ chaꞌ culaá nguꞌ jiꞌi̱ ya.
37 Paulo, no entanto, respondeu: “Eles nos açoitaram publicamente sem julgamento e nos colocaram na prisão, e nós somos cidadãos romanos. Agora querem que vamos embora às escondidas? De maneira nenhuma! Que venham eles mesmos e nos soltem”.
38 Ndyaa policía liꞌ, ndachaꞌ nguꞌ jiꞌi̱ bese lcaa ñaꞌa̱ chaꞌ nu nchcuiꞌ Pablo loꞌo nguꞌ. Nu loꞌo ngua cuayáꞌ tiꞌ bese chaꞌ nguꞌ romano laca Pablo loꞌo Silas, ndyutsi̱i̱ tsa bese biꞌ liꞌ.
38 Os guardas relataram isso aos magistrados, que ficaram assustados por saber que Paulo e Silas eram cidadãos romanos.
39 Hora ti ndyaa ycuiꞌ bese ca toꞌ niꞌi̱ chcua̱ liꞌ:
39 Foram até a prisão e lhes pediram desculpas. Então os trouxeram para fora e suplicaram que deixassem a cidade.
40 Liꞌ nduꞌu Pablo loꞌo Silas niꞌi̱ chcua̱, ndyaa nguꞌ slo maꞌ Lidia chaca quiyaꞌ. Xaꞌ nchcuiꞌ nguꞌ loꞌo ñati̱ jiꞌi̱ Jesucristo biꞌ, chaꞌ caca tlyu tyiquee nguꞌ xquiꞌya Jesús. Nduꞌu nguꞌ ndyaa nguꞌ liꞌ.
40 Quando Paulo e Silas saíram da prisão, voltaram à casa de Lídia. Ali se encontraram com os irmãos e os encorajaram mais uma vez. Depois, partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.