Atos 12
Chaʼ tsoʼo nu nchcuiʼ jiʼi̱ Jesucristo nu xuʼna na (CTANT) vs NVT
1 Nu ngua tyempo biꞌ, rey nu ngua naa Herodes ni, nchcubeꞌ tsa jiꞌi̱ ñati̱ jiꞌi̱ Jesucristo.
1 Por essa época, o rei Herodes Agripa começou a perseguir violentamente algumas pessoas da igreja.
2 Ngulo rey biꞌ cña jiꞌi̱ msu jiꞌi̱ chaꞌ cujuii nguꞌ jiꞌi̱ Jacobo loꞌo maxtyi. (Jacobo biꞌ ngua tyaꞌa ngula Juan.)
2 Mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 Chaa tsa tiꞌ nguꞌ judío chaꞌ ndyujuii rey jiꞌi̱ Jacobo, biꞌ chaꞌ loꞌo jiꞌi̱ Pedro ntejeyaꞌ nu rey biꞌ liꞌ. La cuiꞌ tsa̱ nu ngusñi rey jiꞌi̱ yu, liꞌ ngua sca taꞌa jiꞌi̱ nguꞌ judío, taꞌa nu loꞌo ndacu nguꞌ xlyá tiji nu ná loꞌo scua̱ tiyeꞌ ndyaꞌ.
3 Quando Herodes viu quanto isso agradava os judeus, também prendeu Pedro durante a celebração da Festa dos Pães sem Fermento.
4 Ntejeyaꞌ nguꞌ jiꞌi̱ Pedro, liꞌ ndyaa loꞌo nguꞌ jiꞌi̱, ngusuꞌba nguꞌ jiꞌi̱ neꞌ chcua̱. Liꞌ ndyatu̱ jacua latya sendaru cua̱ jiꞌi̱, jacua tyaꞌa sendaru ntsuꞌu jiꞌi̱ sca latya nguꞌ; ndiꞌi̱ nguꞌ biꞌ cua̱ toꞌ niꞌi̱ chcua̱ su ntsuꞌu Pedro. Nu loꞌo tye tsa̱ taꞌa pascua, liꞌ tyuꞌu tiꞌi̱ lcaa nguꞌ quichi̱ chaꞌ cuaꞌni cuayáꞌ nu Herodes biꞌ jiꞌi̱ Pedro, ntiꞌ ycuiꞌ rey biꞌ;
4 Depois, lançou-o na cadeia, sob a guarda de quatro escoltas, cada uma com quatro soldados. A intenção de Herodes era apresentar Pedro aos judeus para julgamento público depois da Páscoa.
5 biꞌ chaꞌ ntsuꞌu chaꞌ ñaꞌa̱si̱i̱ tsoꞌo sendaru jiꞌi̱ yu loꞌo ntsuꞌu yu neꞌ chcua̱. Pana laja liꞌ lye tsa nchcuiꞌ tyaꞌa ñati̱ jiꞌi̱ Jesucristo loꞌo ycuiꞌ Ndyosi chaꞌ cuaꞌni lyaá Ni jiꞌi̱ Pedro.
5 Enquanto Pedro estava no cárcere, a igreja orava fervorosamente a Deus por ele.
6 Cua ngua talya liꞌ. Chaca tsa̱ cua culo ti Herodes jiꞌi̱ Pedro chaꞌ ca cuayáꞌ jiꞌi̱ yu slo nguꞌ quichi̱ biꞌ. Cua ngusca̱ꞌ nguꞌ jiꞌi̱ Pedro loꞌo tucua tyaꞌa carena, sca carena ntsuꞌu yaꞌ sca sendaru. Loꞌo juaꞌa̱ ndu̱ xaꞌ la sendaru cua̱ toniꞌi̱ chcua̱ nde liyaꞌ. Liꞌ nguaꞌya xcalá ti Pedro.
6 Na noite antes de Pedro ser levado a julgamento, ele dormia, preso com duas correntes entre dois soldados, e outros montavam guarda na porta da prisão.
7 Laja loꞌo lajaꞌ ti yu, hora ti nduꞌu tucua sca xca̱ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi su ngaꞌa̱ yu. Tsoꞌo tsa xee ngulane neꞌ niꞌi̱ chcua̱ liꞌ. Nguxtyuꞌu xca̱ biꞌ jiꞌi̱ Pedro, nchcuiꞌ xca̱ loꞌo yu liꞌ:
7 De repente, uma luz intensa brilhou na cela, e um anjo do Senhor apareceu. Tocou no lado de Pedro para acordá-lo e disse: “Depressa! Levante-se!”, e as correntes caíram dos pulsos de Pedro.
8 Xaꞌ nchcuiꞌ xca̱ loꞌo yu liꞌ:
8 Então o anjo lhe disse: “Vista-se e calce as sandálias”, e Pedro obedeceu. “Agora vista a capa e siga-me”, ordenou o anjo.
9 Liꞌ nduꞌu lcaꞌa̱ Pedro jiꞌi̱ xca̱ biꞌ, pana ná ngua tii yu chaꞌ chañi chaꞌ ndyalaa xca̱ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi slo yu; ngua tiꞌ yu chaꞌ laja xcalá ti yu ngua chaꞌ biꞌ.
9 Pedro deixou a cela, seguindo o anjo. O tempo todo, porém, pensava que era uma visão, sem entender que era real o que ocorria.
10 Nteje tacui nguꞌ slo sendaru nu ngaꞌa̱ cua̱ neꞌ niꞌi̱ chcua̱, loꞌo juaꞌa̱ nteje tacui nguꞌ slo xi xaꞌ la sendaru nu ngaꞌa̱ cua̱. Liꞌ ndyalaa nguꞌ ca toniꞌi̱ chcua̱ tlyu, xcuiꞌ chcua̱ laca toniꞌi̱ biꞌ. Loꞌo liꞌ ndyaala toniꞌi̱ biꞌ ycuiꞌ ti; juaꞌa̱ ngua ngutuꞌu nguꞌ toꞌ calle, ndyaa nguꞌ ndyalaa nguꞌ nde sca jyaca̱ calle biꞌ. Loꞌo liꞌ nduꞌu nu xca̱ biꞌ ndyaa, chaca tya Pedro ndyanu calle biꞌ.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos de guarda e, quando chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o portão se abriu sozinho para eles. Os dois passaram e foram caminhando ao longo da rua até que, subitamente, o anjo o deixou.
11 Liꞌ nda Pedro cuentya:
11 Por fim, Pedro caiu em si. “É verdade mesmo!”, disse ele. “O Senhor enviou seu anjo para me salvar daquilo que Herodes e os judeus planejavam me fazer!”
12 Ngulacua tsa tiꞌ Pedro su ndu̱ ycuiꞌ ti yu. Nu loꞌo ngua cuayáꞌ tiꞌ yu, liꞌ ndyaa yu ca slo María xtyaꞌa̱ Juan Marcos. Ca niꞌi̱ biꞌ ndyuꞌu tiꞌi̱ tyu̱u̱ tyaꞌa ñati̱ jiꞌi̱ Jesús, nchcuiꞌ nguꞌ loꞌo ycuiꞌ Ndyosi.
12 Quando Pedro se deu conta disso, foi à casa de Maria, mãe de João Marcos, onde muitos estavam reunidos para orar.
13 Ngujuiꞌi̱ yaꞌ yu toniꞌi̱, loꞌo liꞌ sca nu cunaꞌa̱ cuañiꞌ nu naa Rode, biꞌ nu ndyaa naꞌa̱ toniꞌi̱. Ñaꞌa̱ ndu̱ ti nu cunaꞌa̱ biꞌ toniꞌi̱ nde niꞌi̱ ti.
13 Ele bateu à porta da frente, e uma serva chamada Rode foi atender.
14 Hora ti ndyuloo nu cunaꞌa̱ biꞌ xtyiꞌi Pedro loꞌo nchcuiꞌ yu. Chaa tsa tiꞌ choꞌ liꞌ. Ngusna choꞌ ndyaa chcuiꞌ loꞌo tyaꞌa ndiꞌi̱ choꞌ niꞌi̱ biꞌ, pana ñaꞌa̱ ti tya ndu̱ ycuiꞌ Pedro nde liyaꞌ chaꞌ bilya saala nguꞌ toniꞌi̱.
14 Ao reconhecer a voz de Pedro, ficou tão contente que, em vez de abrir a porta, correu de volta para dentro dizendo a todos: “Pedro está à porta!”.
15 ―Cua ngua tonto hique nuꞌu̱ ―nacui̱ nguꞌ jiꞌi̱ Rode liꞌ.
15 Eles, porém, disseram: “Você está fora de si!”. Diante da insistência dela, concluíram: “Deve ser o anjo dele”.
16 Ñaꞌa̱ ti tya ndu̱ Pedro nde liyaꞌ ntyijiꞌi̱ yaꞌ yu toniꞌi̱. Liꞌ ndyaa nguꞌ chaꞌ saala nguꞌ toniꞌi̱. Loꞌo naꞌa̱ nguꞌ jiꞌi̱ Pedro ndu̱, liꞌ ndube tsa tiꞌ nguꞌ chaꞌ cua ndyalaa ycuiꞌ yu.
16 Enquanto isso, Pedro continuava a bater. Quando, por fim, abriram a porta e o viram, ficaram admirados.
17 Nguaꞌni yaꞌ yu jiꞌi̱ nguꞌ liꞌ, chaꞌ ca ti̱ ti nguꞌ. Ndachaꞌ yu jiꞌi̱ nguꞌ ñiꞌya̱ ngua loꞌo nguaꞌni ycuiꞌ Ndyosi nu Xuꞌna na chaꞌ tsoꞌo chaꞌ ngulo Ni jiꞌi̱ yu neꞌ chcua̱.
17 Ele fez um sinal para se acalmarem e lhes contou como o Senhor o havia tirado da prisão. “Contem a Tiago e aos outros irmãos o que aconteceu”, disse ele. Então foi para outro lugar.
18 Nu loꞌo nguxee chaca tsa̱ quiñaꞌa̱ tsa ngulacua tiꞌ sendaru biꞌ, chaꞌ ngaꞌaa ngua cuayáꞌ tiꞌ nguꞌ macala ndyaa Pedro.
18 Ao amanhecer, houve grande alvoroço entre os soldados a respeito do que tinha acontecido a Pedro.
19 Liꞌ ngulo rey Herodes cña jiꞌi̱ sendaru chaꞌ tsaa nguꞌ tsaana nguꞌ jiꞌi̱ yu. Ndyaa nguꞌ liꞌ, pana ngaꞌaa nquije yu jiꞌi̱ sendaru biꞌ. Liꞌ nchcuane Herodes jiꞌi̱ sendaru nu ngaꞌa̱ cua̱ jiꞌi̱ Pedro niꞌi̱ chcua̱, pana ngaꞌa ndyiji ñiꞌya̱ nu xacui̱ sendaru chaꞌ jiꞌi̱ rey, chaꞌ ná jlo tiꞌ nguꞌ ñiꞌya̱ ngua jiꞌi̱ Pedro; biꞌ chaꞌ ngulo Herodes cña jiꞌi̱ xaꞌ sendaru chaꞌ cujuii nguꞌ jiꞌi̱ lcaa sendaru nu nguaꞌa̱ cua̱ jiꞌi̱ nu Pedro biꞌ. Liꞌ nduꞌu rey biꞌ loyuu su cuentya Judea, ndyaa ca quichi̱ Cesarea, chaꞌ ca biꞌ tyiꞌi̱ xi ngua tiꞌ.
19 Herodes ordenou que fosse feita uma busca completa por ele. Não conseguindo encontrá-lo, interrogou os guardas e mandou executá-los. Depois disso, Herodes partiu da Judeia e foi passar algum tempo em Cesareia.
20 Loꞌo liꞌ ngua ñasi̱ꞌ tsa nu Herodes biꞌ jiꞌi̱ nguꞌ quichi̱ Tiro, loꞌo juaꞌa̱ jiꞌi̱ nguꞌ quichi̱ Sidón. Nu ngua tya clyo la cua nda rey Herodes na cacu nguꞌ quichi̱ biꞌ, loꞌo liꞌ ngaꞌaa nda rey na cacu nguꞌ, chaꞌ ñasi̱ꞌ tsa tiꞌ rey ñaꞌa̱ jiꞌi̱ nguꞌ. Stuꞌba ti ntsuꞌu tyiquee lcaa nguꞌ quichi̱ biꞌ loꞌo tyaꞌa nguꞌ, chaꞌ tsaa nguꞌ slo rey chaꞌ chcuiꞌ nguꞌ loꞌo. Liꞌ tsoꞌo tsa nchcuiꞌ nguꞌ quichi̱ loꞌo nu cusuꞌ Blasto nu laca cña jiꞌi̱ rey biꞌ; biꞌ chaꞌ tsoꞌo nchcuiꞌ nu Blasto biꞌ loꞌo rey cuentya jiꞌi̱ nguꞌ quichi̱ biꞌ, chaꞌ tyaalaꞌ chaꞌ jiꞌi̱ rey loꞌo nguꞌ biꞌ.
20 O rei Herodes estava muito irado com o povo de Tiro e Sidom. Assim, as duas cidades se uniram na tentativa de se reconciliar com o rei, pois dependiam de suas terras para obter alimento. Então, tendo conquistado o apoio de Blasto, assistente pessoal do rei,
21 Liꞌ ngusta Herodes sca tsa̱ chaꞌ tyuꞌu tiꞌi̱ nguꞌ sca seꞌi̱ ti. Ndyacuꞌ Herodes lcaa lateꞌ tsoꞌo nu ntsuꞌu jiꞌi̱ chaꞌ laca rey, ndyaa ntucua lo yaca xlya tsoꞌo su ntyucua ycuiꞌ rey, chaꞌ ta sca cui̱i̱ loꞌo nguꞌ nu loꞌo ndyuꞌu tiꞌi̱ nguꞌ slo. Liꞌ nguxana rey nda cui̱i̱ loꞌo nguꞌ biꞌ.
21 conseguiram uma audiência. No dia marcado, Herodes, vestindo seus trajes reais, sentou-se em seu trono e fez um discurso para eles.
22 Cui̱i̱ tsaa ngusiꞌya loꞌo nguꞌ jiꞌi̱ rey liꞌ:
22 O povo o ovacionava, gritando: “É a voz de um deus, e não de um homem!”.
23 Hora ti ndyalaa sca xca̱ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi slo rey chaꞌ ta sca quicha tlyu jiꞌi̱ nu Herodes biꞌ, ndyatí̱ conuꞌ neꞌ rey biꞌ liꞌ. Tiꞌí tsa neꞌ rey liꞌ, chaꞌ ndyacu conuꞌ biꞌ neꞌ. Ngujuii rey liꞌ, chaꞌ cua nda chacuayáꞌ jiꞌi̱ nguꞌ chaꞌ nguaꞌni tlyu nguꞌ jiꞌi̱ rey ñiꞌya̱ nu nduꞌni tlyu na jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi; masi sca ñati̱ chalyuu ti ngua rey biꞌ, pana nda chacuayáꞌ chaꞌ cuaꞌni tlyu nguꞌ jiꞌi̱.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor feriu Herodes com uma enfermidade, pois ele não ofereceu a glória a Deus. Foi comido por vermes e morreu.
24 Liꞌ quiñaꞌa̱ tsa ñati̱ ndyuna chaꞌ jiꞌi̱ ycuiꞌ nu Xuꞌna na, ndyatu̱ la nguꞌ nu ngusñi chaꞌ jiꞌi̱ Jesucristo liꞌ.
24 Enquanto isso, a palavra de Deus continuava a se espalhar, e havia muitos novos convertidos.
25 Nu loꞌo cua ndye cña jiꞌi̱ Bernabé loꞌo Saulo ca quichi̱ Jerusalén, liꞌ nguxtyu̱u̱ nguꞌ ñaa nguꞌ nde quichi̱ Antioquía chaca quiyaꞌ. Ñaa loꞌo nguꞌ jiꞌi̱ Juan, la cuiꞌ nu naa Juan Marcos.
25 Quando Barnabé e Saulo terminaram sua missão em Jerusalém, voltaram levando consigo João Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.