Gênesis 44
Yak'usda Ooghuni (CRXNTPO) vs NTLH
1 'Ink'ez nyoon duyoh whumoodih unli-un 'en 'uyulhni, “Dune ts'iyawh 'ezdla-i ut'alh-i buba idilhbun, soo nahitilelh-un 'et 'uldaz-i, 'ink'ez sooniya huye huyonket, 'i cha 'ezdla-i buba denayin'aih.
1 Depois disso José deu ao administrador da sua casa a seguinte ordem: — Encha de mantimento os sacos que esses homens trouxeram, o quanto puderem carregar, e ponha na boca dos sacos o dinheiro de cada um.
2 'Ink'ez slubot silver 'unt'oh-i, 'i 'udek'oh-un 'en 'ezdla-i ooba deyin'aih, 'ink'ez lhes mai' huye onket-i cha buba denayin'aih.” 'Et daja Joseph yulhni la, whuz un'a 'uja.
2 E, na boca do saco de mantimentos que pertence ao irmão mais moço, ponha o meu copo de prata, junto com o dinheiro que ele pagou pelo seu mantimento. O administrador fez tudo como José havia mandado.
3 Soo bundada' yulhkai 'et 'awet dune whenabuhalh'a' dudonkey tucha.
3 De manhã bem cedo os irmãos de José saíram de viagem, com os seus jumentos.
4 'Et nyo keyoh whuti 'awet whan'unyaz hanahidil, 'et Joseph nyoon yuba 'ut'en-un 'uyulhni, “Dudinyai', nyoonne buba nanyalh 'ink'ez but'asinya de, 'et 'ubudini, ‘'Et di ha hoonzoo-un 'et hoontsi' hukw'un'a kw'elha whuzulhtsi?
4 Quando eles já tinham saído da cidade, mas ainda não estavam longe, José disse ao seu administrador: — Vá depressa atrás daqueles homens e, quando os alcançar, diga o seguinte: “Por que vocês pagaram o bem com o mal?
5 Ndi lubot 'i iloh eh smoodih ye 'utnai-i 'ink'ez 'i be nus whunilh'en yutnai te? Hoontsi' hukw'un'a uhja 'et dahja.”’
5 Por que roubaram o copo de prata do meu patrão? Ele usa esse copo para beber e para adivinhar as coisas. Vocês cometeram um crime.”
6 'Et butasuya 'ink'ez ndi khuni 'i be bubulh yailhduk.
6 Quando o administrador os alcançou e disse o que José havia ordenado,
7 'Ink'ez 'uhuyulhni, “'Et di ha smoodih ndi khuni 'i be nebulh yailhduk? 'Aw mba 'utenne 'aw whuz un'a ndulhuts'ut'en whe' hoont'oh.
7 eles responderam: — Por que o senhor está falando desse jeito? Nós não seríamos capazes de fazer uma coisa dessas!
8 Nilh'en ndi sooniya yun k'ut Canaan ts'e ha nats'andzai, ne'ezdlai-i bet nats'in'ai'-i. Nts'en'a silver k'us gold bulh 'i nemoodih ooyoh 'et ts'uduntit'ih?
8 Nós lhe trouxemos de volta do país de Canaã o dinheiro que encontramos na boca dos sacos de mantimentos de cada um de nós. Então por que iríamos roubar prata ou ouro da casa do seu patrão?
9 Mbe la mba 'uten-un ooghu nayinla-un de, 'en daootsah 'ink'ez wheni cha nemoodih be 'ulhna ts'ooleh sih.”
9 Se o senhor encontrar o copo com algum de nós, ele será morto, e nós ficaremos seus escravos.
10 'Ink'ez 'utni, “'Et daja duhni la, mbe ooch'e' toh nats'inla de, 'en si se'ulhna tileh 'ink'ez nohni 'aw nohk'elhoowhutalts'ulh.”
10 O administrador disse: — Concordo com vocês, mas só aquele com quem estiver o copo é que será meu escravo; os outros poderão ir embora.
11 'Et soo 'a cho 'et 'ilhone hinli ndai la be 'uzdla-i yun nahuyanla 'ink'ez hik'una'an'uk.
11 Então eles puseram depressa os sacos de mantimentos no chão, e cada um abriu o seu.
12 'Et nyoon dune 'udetso whudilhdzulh-un, 'en ooch'e' 'i cho yet nuniztai, 'udek'oh-un whuts'un, 'ink'ez nyoo lubot 'i Benjamin oo'ezdla-i bet nayin'ai.
12 O administrador de José procurou em cada saco de mantimentos, começando pelo do mais velho até o do mais moço; e o copo foi encontrado na boca do saco de mantimentos de Benjamim.
13 'Et dunaih ye yidalhch'ul 'ink'ez nyoo dudonkey hik'ena 'inla, 'ink'ez keyoh whuti ts'e nahoosdil.
13 Então os irmãos rasgaram as suas roupas em sinal de tristeza, colocaram de novo as cargas em cima dos jumentos e voltaram para a cidade.
14 'Et Judah 'ink'ez dulhutsinke Joseph ooyoh ts'u nahoosdil, 'awhuz 'et 'ut'en, hibut 'et yun nachaniti.
14 Quando Judá e os seus irmãos chegaram à casa de José, ele ainda estava ali. Eles se ajoelharam na frente dele e encostaram o rosto no chão.
15 'Ink'ez Joseph 'ubulhni, “Dant'i 'ut'en i' 'uhla? 'Aw eh t'eoonuzuhzun dant'oh-un 'ust'oh, 'en dune nus whunilh'en whe 'unt'oh t'eooninzin!”
15 Aí José perguntou: — Por que foi que vocês fizeram isso? Vocês não sabiam que um homem como eu é capaz de adivinhar as coisas?
16 'Et Judah 'utni, “Nemoodih daja uzdutanelh? K'us nts'en'a 'aw nek'elhuholhts'it hukw'un'a na'ts'uhooleh? Yak'usda (Elohim) mba 'ut'enne 'ut'en nts'ih-i bulh nabinla. Njan nuzdilhya, moodihti be 'ulhna wheni cha 'ink'ez mbe ndi lubot oo'ezdlai-i be yuz'ai 'en cha.”
16 Judá respondeu: — Senhor, o que podemos falar ou responder? Como podemos provar que somos inocentes? Deus descobriu o nosso pecado. Aqui estamos e somos todos seus escravos, nós e aquele com quem estava o copo.
17 'Et hoonts'i 'utni, “'Aw 'et ndosneh ait'oh. 'Et hoonts'i mbe slubot nuyu'a-un, 'en se'ulhna tileh. 'Et nohni, nohdzi whudooghel whe nohbá oots'u nahdulh.”
17 José disse: — De jeito nenhum! Eu nunca faria uma coisa dessas! Só aquele que estava com o meu copo é que será meu escravo. Os outros podem voltar em paz para a casa do pai.
18 'Et Judah yuzih neninya 'ink'ez 'utni, “'Aw smoodihti si mbut yatisduk 'et sgha oonin'aih, 'ink'ez be hunilch'e-i mba 'ut'en-un bulh hunolch'eh junih. Pharaoh dilt'oh whe 'int'oh.
18 Então Judá chegou perto de José e disse: — Senhor, me dê licença para lhe falar com franqueza. Não fique aborrecido comigo, pois o senhor é como se fosse o próprio rei.
19 Smoodih mba 'ut'enne budini, ‘Nohbá hoonli k'us nohulhutsin?’
19 O senhor perguntou: “Vocês têm pai ou outro irmão?”
20 'Et nemoodih 'uts'utni, ‘Nebá hoonli, duneti 'ink'ez duneti suli' whe ooyaz whuzdli', ts'oodun unli, 'en bulhutsin dazsai, 'ink'ez ndun ts'oodun ooloo buzkeh 'enne didutch'oh gaih 'unli, 'ink'ez oobá yuk'entsi.’
20 Nós respondemos assim: “Temos pai, já velho, e um irmão mais moço, que nasceu quando o nosso pai já estava velho. O irmão do rapazinho morreu. Agora ele é o único filho da sua mãe que está vivo, e o seu pai o ama muito.”
21 'Et mba 'ut'enne 'ubudini, ‘Ndiz sts'olhtelh. Noos'en sih.’
21 Aí o senhor nos disse para trazer o rapazinho porque desejava vê-lo.
22 'Et smoodihti 'uts'utni, ‘'Aw ndun duneyaz dubá yuch'a ooya' ait'oh. Dubá yuch'a suya de, oobá datitsah.’
22 Nós respondemos que ele não podia deixar o seu pai, pois, se deixasse, o seu pai morreria.
23 'Et hoonts'i mba ut'enne 'ubudini, “Ndun 'udek'oh-un nohulhutsin, 'aw ndiz lhtulhtel de, 'aw snin 'aw naooht'en ait'oh.’
23 Mas o senhor disse que, se ele não viesse, o senhor não nos receberia.
24 'Et whuz un'a mba 'ut'en-un oozih neznindil, 'ubá 'ink'ez daja dini la, nemoodih inli uzdani'.
24 — Quando chegamos à nossa casa, contamos ao nosso pai tudo o que o senhor tinha dito.
25 'Ink'ez 'ubá 'une'ulhni, ‘Whuz nahdulh 'ink'ez ut'alh-iyaz oohket.’
25 Depois ele nos mandou voltar para comprarmos mais mantimentos.
26 'Et hoonts'i 'uts'utni, ‘'Aw whuz naztoodilh ait'oh, 'udek'oh-un neulhutsin nebulh 'ut'en de, 'et de za whuz naztidulh. 'En ooyit de 'aw nyoon dune oonin nalhts'utist'el.’
26 Nós respondemos: “Não podemos ir; não seremos recebidos por aquele homem se o nosso irmão mais moço não for com a gente. Nós só vamos se o nosso irmão mais moço for junto.”
27 'Et mba 'ut'en-un, 'ubá 'une'ulhni, ‘T'eoonuhzun s'at nane dune sghu sulhtsi.
27 Então o nosso pai disse: “Vocês sabem que a minha mulher Raquel me deu dois filhos.
28 'Ink'ez 'ilhoghun 'en sgho whenya 'ink'ez 'udusni, “'Alha la yabe' yudalhch'ul.” 'Et whuts'un 'aw nalhuzist'en.
28 Um deles já me deixou; eu nunca mais o vi. Deve ter sido despedaçado por animais selvagens.
29 'Et hoonts'i ndun 'en cha sghulhchoot de, 'ink'ez hoonli hoonts'i-un bulh 'uhooja de, ndi sts'egha' dulgi-i ts'odi be nyo ts'un k'ut ts'e tisyalh.’
29 E, se agora vocês me tirarem este também, e alguma desgraça acontecer com ele, vocês matarão de tristeza este velho.”
30 'Et huwa mba 'ut'en-un, hukwa ndun ts'oodun 'aw nebulh lhe'ust'en, tube nzih utitelh-un hukwa' ninzun 'et huwa.
30 — ausente —
31 'Et 'uwhutanelh, ndun dune-un nebulh lhe'ust'en de, datitsah. 'Et mba 'ut'enne, wheni gha, mba 'ut'en-un nebá, 'en ootsigha' dulgi suli' k'et ts'un k'ut ts'e tiyalh.
31 — ausente —
32 'Et ndun mba 'ut'en-un, ndun duneyaz yuk'edanya whe 'unt'oh. ‘'Aw whusanalhustel de, 'en sbá ghun 'ilhiz sk'ewhutalts'ulh whe' hoont'oh,’ dasni'.
32 E tem mais: eu garanti ao meu pai que seria responsável pelo rapaz. Eu disse assim: “Se eu não lhe trouxer o rapaz de volta, serei culpado diante do senhor pelo resto da minha vida.”
33 'Et huwa si nyo ndun duneyaz 'en ook'et nye'usna oosle', 'ink'ez nyoon duneyaz dudulhutsinke bubulh natoot'as.
33 Por isso agora eu peço ao senhor que me deixe ficar aqui como seu escravo em lugar do rapaz. E permita que ele volte com os seus irmãos.
34 'Et huwa nts'en'a suba, sbá oots'u toosya' ndun duneyaz sulh lhe'ust'en de, 'et sih ntis'elh dawhultsi' lah sbá ook'ewhutalts'ulh 'et huwa?”
34 Como posso voltar para casa se o rapaz não for comigo? Eu não quero ver essa desgraça cair sobre o meu pai.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.