Gênesis 37
Yak'usda Ooghuni (CRXNTPO) vs NTLH
1 'Et Jacob nyo Canaan yun k'ut 'et whut'i 'et 'aw oobá t'enuszun.
1 Jacó ficou morando na terra de Canaã, onde o seu pai tinha vivido.
2 Jacob nts'oh tune'ust'en: Joseph 'en whunizyat 'on 'at lhtak'ant'it be yus k'ut (17) 'et nus khuna-i gha' un'aih dulhutsinke tubulh, bubulh 'ut'en nyoonne bulhutsinke 'enne Bilhah buzkeh 'ink'ez Zilpah buzkeh cha, oobá oo'atke, 'enne bubulh 'ut'en 'ink'ez Joseph dubá 'en yulh nahoolnuk tank'us ne'hut'en huwun.
2 Esta é a história da família de Jacó. Quando José era um jovem de dezessete anos, cuidava das ovelhas e das cabras, junto com os seus irmãos, os filhos de Bila e de Zilpa, que eram mulheres do seu pai. E José contava ao pai as coisas erradas que os seus irmãos faziam.
3 'Et Israel, Joseph 'onghunne duzkeh buba nus yuk'entsi'. 'Udek'oh ooye' 'ink'ez duneti whe ooye' yuzdli' 'et huwa, 'ink'ez dzoot yuba 'inla, lhelhts'un 'ot'en-i 'i dzoot yuba' yinla.
3 Jacó já era velho quando José nasceu e por isso ele o amava mais do que a todos os seus outros filhos. Jacó mandou fazer para José uma túnica longa, de mangas compridas.
4 'Et bulhutsinke dalcho-i be la bubá Joseph yuk'entsi' huwhunilh'en, 'inka hits'u dutni 'ink'ez 'aw soo cho hiyulh yalhulhduk.
4 Os irmãos viam que o pai amava mais a José do que a eles e por isso tinham ódio dele e eram grosseiros quando falavam com ele.
5 'Et Joseph nusuti 'ink'ez dulhutsinke bubulh nahoolnuk. 'Et 'onus hits'u dutni suli'.
5 Certa vez José teve um sonho e o contou aos seus irmãos. Aí é que ficaram com mais raiva dele
6 'Et 'ubulhni, “Ndi oowanususti-i oozulhts'ai.
6 porque ele disse assim: — Escutem, que eu vou contar o sonho que tive.
7 'Et ats'o nus lhes hananyai-i, 'aw lhdunilt'o whe be ne'ts'udulhch'uz 'ink'ez ndi lhadusla-i 'i ats'o do 'uja 'ink'ez ants'i usyin le'unt'oh, 'ink'ez be ne'dilhchus-i nohch'e' 'i ndi lhadusla-i 'i hinadilhya 'ink'ez hibut yo untutsulh.”
7 Sonhei que estávamos no campo amarrando feixes de trigo. De repente, o meu feixe ficou de pé, e os feixes de vocês se colocaram em volta do meu e se curvavam diante dele.
8 'Ink'ez bulhutsinke 'et 'uhuyulhni, “Nelerwe tanleh whe 'udini 'ink'ez nemoodih tanleh whe 'udini?” 'Et ts'o 'onus hits'u dutni nute-un huwa 'ink'ez ooghuni cha huwa ts'iyawh hits'u dutni.
8 Então os irmãos perguntaram: — Quer dizer que você vai ser nosso rei e que vai mandar em nós? E ficaram com mais ódio dele ainda por causa dos seus sonhos e do jeito que ele os contava.
9 'Et doo cha 'udun huwunusuti 'ink'ez dulhutsinke hubudani' 'ink'ez 'utni, “Whunulh'en doo cha 'udun huwunususti. 'Andit ndi dzenis ooza' 'ink'ez 'ulhdzis ooza' cha 'ink'ez whunizyai 'on 'at 'ilho sum, 'i cha sbut yo 'uhuntutsulh.”
9 Depois José sonhou outra vez e contou também esse sonho aos seus irmãos. Ele disse assim: — Eu tive outro sonho. Desta vez o sol, a lua e onze estrelas se curvaram diante de mim.
10 'Et dubá yudani' 'ink'ez dulhutsinke cha budani' 'ink'ez oobá hukwa' yundani' 'ink'ez 'uyulhni, “Dainja whe 'inja? Ndiz un'a nusinti nloo 'ink'ez si cha 'ink'ez nyulhutsinke ts'iyawh mbut yo untitsulh whe' dini?”
10 Quando José contou esse sonho ao pai e aos irmãos, o pai o repreendeu e disse: — O que quer dizer esse sonho que você teve? Por acaso a sua mãe, os seus irmãos e eu vamos nos ajoelhar diante de você e encostar o rosto no chão?
11 'Ink'ez bulhutsinke highe 'oolnih 'ink'ez oobá 'en 'ants'i huwu nuninuzut za 'unt'oh.
11 Os irmãos de José tinham inveja dele, mas o seu pai ficou pensando no caso.
12 'Et bulhutsinke bubá ooghuna' Shechem ts'e higha' ti'alh ha whuz whehandil.
12 Um dia os irmãos de José levaram as ovelhas e as cabras do seu pai até os pastos que ficavam perto da cidade de Siquém.
13 'Ink'ez Israel, Joseph 'ulhni, “Nyulhutsinke Shechem ts'e whuz khuna-i gha' hu'aih. 'Anih whuz nyutoos'a sih!” 'Et 'uyulhni, “A, njan susda.”
13 Então Jacó disse a José: — Venha cá. Vou mandar você até Siquém, onde os seus irmãos estão cuidando das ovelhas e das cabras. — Estou pronto para ir — respondeu José.
14 'Et whe Israel 'uyulhni, “Sla 'ineh whe, inyalh nyulhutsinke soo 'uhint'oh whe, khuna-i cha soo 'unt'oh whe, 'ink'ez khuni 'i whuz sba naton'alh.” 'Et whe njan Hebron whenkoh 'et wheyalh'a' 'ink'ez Shechem ts'e whenya.
14 Jacó disse: — Vá lá e veja se os seus irmãos e os animais vão bem e me traga notícias. Então dali, do vale de Hebrom, Jacó mandou que José fosse até Siquém, e ele foi. Quando chegou lá,
15 'Et 'uyoon dune Joseph nayilhti 'ants'i nus 'et ats'o nus lhelhts'oyalh 'ink'ez dune 'uyulhni, “Di huninta whe 'int'en?”
15 ele foi andando pelo campo. Aí um homem o viu e perguntou: — O que você está procurando?
16 'Et utni, “Sulhutsinke bukunusta whe 'ust'en. Sudini nts'e suba khuna-i gha' hun'aih.”
16 — Estou procurando os meus irmãos — respondeu José. — Eles estão por aí, em algum pasto, cuidando das ovelhas e das cabras. O senhor sabe aonde foram?
17 'Et dune 'utni, “'Utsun whehandil whe' hint'oh. ‘Dothan nts'ez uztoodilh,’ hutni whe 'et hubudasts'o.” 'Et Joseph whuz buba whenanya 'ink'ez Dothan 'et nabinla
17 O homem respondeu: — Eles já foram embora daqui. Eu ouvi quando disseram que iam para Dotã. Aí José foi procurar os seus irmãos e os achou em Dotã.
18 'Et 'az de uyalh hitilh'en whe lhahodinla hituzilhghelh-un.
18 Eles viram José de longe e, antes que chegasse perto, começaram a fazer planos para matá-lo.
19 'Et 'ulhodutni, “Nyoon nute-un 'az de uyalh.
19 Eles disseram: — Lá vem o sonhador!
20 'Et huwa 'andit ts'uzoolhghelh 'ink'ez tsak'et 'ats'ooneh! 'Ink'ez la 'uzdooni', ‘Khuna-i yellhoh,’ uzdooni' la, huwunute-un dahoneh subah!”
20 Venham, vamos matá-lo agora. Depois jogaremos o corpo num poço seco e diremos que um animal selvagem o devorou. Assim, veremos no que vão dar os sonhos dele.
21 'Et hoonts'i Reuban budants'o 'ink'ez bula k'ehayalhti 'ink'ez 'utni, “'Aw lhts'uzoolhghelh.”
21 Quando Rúben ouviu isso, quis salvá-lo dos seus irmãos e disse: — Não vamos matá-lo.
22 'Ink'ez Reuban 'ubulhni, “'Aw buzkaih hoolhtselh junih! 'Ants'i njan tsak'et 'et 'atsoolhtelh, chunt'oh 'uhoont'oh, 'aw ootalhizohnal.” 'Et de la yoolhyih 'ink'ez dubá ts'un naitoolhtelh, 'inka 'utni.
22 Não derramem sangue. Vocês podem jogá-lo neste poço, aqui no deserto, mas não o machuquem. Rúben disse isso porque planejava salvá-lo dos irmãos e mandá-lo de volta ao pai.
23 'Et 'uhooja Joseph dulhutsinke bugha ninya whe nyoo dzoot huye hayalhti, nyoo dzoot lhelhtsun 'ot'en-i.
23 Quando José chegou ao lugar onde os seus irmãos estavam, eles arrancaram dele a túnica longa, de mangas compridas, que ele estava vestindo.
24 'Et huyilhchoot 'ink'ez nyo tsak'et 'et 'ahuyano, nyo tsak'et 'aw too hooloh. none|src="CO00705B.tif" size="span" copy="©1978 David C. Cook" ref="GEN 37.24"
24 Depois o pegaram e o jogaram no poço, que estava vazio e seco.
25 'Ink'ez natl'ahudilts'i' 'uhuti'ulh wheni, 'et do hitan'en whe 'az de Ishmael whut'enne 'az de hidulh, Gilead ts'e hahandil. Camel dunt'i-i khuna-i cha ts'iyawh bulh, bulh buta'whut'en-i, lhai cha huyilelh, 'ink'ez balm 'ink'ez myrrh huyulhni, ndunt'i-i cha Egypt ts'e huyutizdla.
25 E sentaram-se para comer. De repente, viram que ia passando uma caravana de ismaelitas que vinha de Gileade e ia para o Egito. Os seus camelos estavam carregados de perfumes e de especiarias .
26 'Et Judah dulhutsinke 'ubulhni, “Di suba negha ookat neulhutsin ts'uzilhghi 'ink'ez buzkai' ts'untilh'i de?
26 Aí Judá disse aos irmãos: — O que vamos ganhar se matarmos o nosso irmão e depois escondermos a sua morte?
27 'Anih nyoonne Ismael whut'enne 'az de udulhne, 'enne be buts'e' ts'oket, 'aw kw'elhts'udolhni, neulhutsin 'unt'oh, 'ink'ez neyust'e cha unli.” 'Et bulhutsinke huyoozalhts'ai'.
27 Em vez de o matarmos, vamos vendê-lo a esses ismaelitas. Afinal de contas ele é nosso irmão, é do nosso sangue. Os irmãos concordaram.
28 'Et ndunne Medianne 'ooketne 'owhuya hidulh, 'et bulhutsinke Joseph nyo tsak'et hanahuyalhti 'ink'ez nyoonne Ismail whut'enne, 'enne nat whunizyai (20) silver, 'i k'elha huye 'onket 'ink'ez nyoonne Joseph huyilhchoot 'ink'ez Egypt ts'e whehuyalhti.
28 Quando alguns negociantes midianitas passaram por ali, os irmãos de José o tiraram do poço e o venderam aos ismaelitas por vinte barras de prata. E os ismaelitas levaram José para o Egito.
29 'Et Reuban nyo tsak'et whuz naoosja 'ink'ez Joseph 'aw nyo tsak'et hooloh, 'et dunaih yayidalhch'ul.
29 Quando Rúben voltou ao poço e viu que José não estava lá dentro, rasgou as suas roupas em sinal de tristeza.
30 'Ink'ez dulhutsinke bughu nanja 'ink'ez 'utni, “Duneyaz 'awet hooloh suli'! Nts'e subah toosya?”
30 Ele voltou para o lugar onde os seus irmãos estavam e disse: — O rapaz não está mais lá! E agora o que é que eu vou fazer?
31 'Et nyoo Joseph oodzoot huyilhchoot 'ink'ez dúbe ntsool-iyaz, 'i hizilhghi 'ink'ez nyoo dzoot 'i buzkaih hiye tunahuyulhchooz.
31 Então os irmãos mataram um cabrito e com o sangue mancharam a túnica de José.
32 'Et ndi dzoot lhelhts'un 'ot'en-i, 'i bubá hits'u nahuyoolhchooz 'ink'ez 'uhutni, “Ndi nats'ilhchooz nye' oodzoot tila 'unt'oh k'us 'awundooh tilah?”
32 Depois levaram a túnica ao pai e disseram: — Achamos isso aí. Será que é a túnica do seu filho?
33 'Et nayoolhts'it 'ink'ez 'utni, “Sye' oodzoot 'unt'oh! Khuna-i 'ants'i yellhoh, 'aw nawh lhe'hoot'oh Joseph yabe' yidalhch'ul.”
33 Jacó a reconheceu e disse: — Sim, é a túnica do meu filho! Certamente algum animal selvagem o despedaçou e devorou.
34 'Et Jacob dunaih yayidalhch'ul 'ink'ez doso 'i duts'itoh nayuzguz, 'ink'ez duye' lhatdzin whe yuk'eninudleh.
34 Então, em sinal de tristeza, Jacó rasgou as suas roupas e vestiu roupa de luto. E durante muito tempo ficou de luto pelo seu filho.
35 'Et ooye'ke 'ink'ez ootse'ke cha ts'iyawh k'enahino'ah kwa' hut'en. 'Et hoonts'i 'aw k'enahino'ah ait'oh 'ink'ez 'utni, “Nyo sts'un k'ut ts'e tisyalh, sye' ook'eni untislelh.” 'Ink'ez oobá yuk'etso.
35 Todos os seus filhos e filhas tentaram consolá-lo, mas ele não quis ser consolado e disse: — Vou ficar de luto por meu filho até que vá me encontrar com ele no E continuou de luto por seu filho José.
36 'Et nyoonne Median whut'enne, yun k'ut Egypt ts'e, nyoon Potiphar huyulhni, 'en ts'un huye 'onket. 'En Pharaoh lhuganne moodih, nyo huwunline bumoodih cha unli.
36 Enquanto isso, os midianitas venderam José a Potifar, oficial e capitão da guarda do rei do Egito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.