Romanos 7

Ɨ niuucari tɨ jejcua, tɨ ajta jɨme'en ra'axa a'ɨjna ɨ tavastara'a, ɨ Cɨriistu'u tɨ ji'i Jesús tɨ̀ tu'irájtuaa (CRNNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Neꞌihuaamuaꞌa, mɨ sej ramuaꞌaree aꞌij tɨ téꞌaxa ɨ́ yuꞌuxari jetze ɨ́ mej jɨ́n tíꞌaijta, ayée nu tejáꞌamuaꞌixaateꞌe tɨ aꞌɨ́ɨn niuucari ayée naꞌa tíꞌiraꞌaijteꞌe ɨ́ jaꞌatɨ tɨ́j naꞌa tɨ auj ruuri. Capu chéꞌe tíꞌiraꞌaíiteꞌe aꞌame tɨ́ꞌɨj huámɨꞌɨni.
1 Ignorais, irmãos {falo aos que têm conhecimentos jurídicos}, que a lei só tem domínio sobre o homem durante o tempo que vive?
2 Ayee pu tiꞌayajna, tɨ puaꞌa ꞌɨ́itaꞌa ayén ari viɨ́cheꞌe, ayée pu tíꞌiraꞌaijteꞌe aꞌɨ́jna ɨ́ niuucari tɨ nuꞌu ayén ruxeꞌeveꞌe tɨ aꞌɨ́ɨn ꞌɨ́itaꞌa ayén huateáturan jamuan ɨ́ rucɨ́n tɨ́j naꞌa tɨ auj ruuri. Ajta tɨ puaꞌa aꞌɨ́ɨn cɨ́naꞌaraꞌan ɨ́ ꞌɨ́itaꞌa huámɨꞌɨni, capu chéꞌe ayén tíꞌiraꞌaíiteꞌe aꞌame.
2 Assim, a mulher casada está sujeita ao marido pela lei enquanto ele vive; mas, se o marido morrer, fica desobrigada da lei que a ligava ao marido.
3 Aꞌɨ́j pu jɨ́n, tɨ puaꞌa nuꞌu seɨj jamuan huatévicheꞌen tɨ puaꞌa auj ruuri ɨ́ cɨ́naꞌaraꞌan, ayée mú tiraatamuáꞌamuateꞌe muáꞌajuꞌu meꞌɨ́jna ɨ́ ꞌɨ́itaꞌa tɨjɨ́n tɨ huaújxanaꞌacɨraꞌate. Mɨ́ ajta tɨ puaꞌa aꞌɨ́ɨn cɨ́naꞌaraꞌan ayén huámɨꞌɨni, aꞌɨ́jna ɨ́ niuucari capu chéꞌe tíꞌiraꞌaíiteꞌe aꞌame. Ajta camu chéꞌe miyen raatamuáꞌamuateꞌe muáꞌajuꞌu tɨjɨ́n tɨ huaújxanaꞌacɨraꞌate, tɨ puaꞌa seɨj jamuan huatévicheꞌen.
3 Por isso, enquanto viver o marido, se se tornar mulher de outro homem, será chamada adúltera. Porém, morrendo o marido, fica desligada da lei, de maneira que, sem se tornar adúltera, poderá casar-se com outro homem.
4 Seajta múꞌeen, neꞌihuaamuaꞌa, aꞌiné Cɨríistuꞌu pu ayén rajpuaíjtzi jáꞌaraa ɨ́ rutevij jɨmeꞌe múꞌejmi jetze meꞌecan aꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ huamɨ́ꞌɨ ɨ́ cúruu jetze, capu chéꞌe tejáꞌamuaꞌaíiteꞌe aꞌame aꞌɨ́jna ɨ́ niuucari ɨ́ mej jɨ́n tíꞌaijta. Aꞌɨ́j xu jɨ́n, múꞌeen seɨj jetze xu ajtémeꞌecan. Aꞌii pu aꞌɨ́ɨn púꞌeen aꞌɨ́jna tɨ Dios ayén raꞌajjáj huáꞌa tzajtaꞌa ɨ́ mɨꞌɨchite sej si siyen raatátuiireꞌen ɨ́ Dios jemi setɨ́j senaꞌa sej seꞌɨ́jna jɨ́n huarɨ́j tɨ íꞌixɨꞌepɨꞌɨn.
4 Assim, meus irmãos, também vós estais mortos para a lei, pelo sacrifício do corpo de Cristo, para pertencerdes a outrem, àquele que ressuscitou dentre os mortos, a fim de que demos frutos para Deus.
5 Ayee puꞌu xaa neꞌu titáaruu tɨ́ꞌɨj ayén tíꞌitaꞌaijteꞌecaꞌa aꞌɨ́jna tɨ aꞌij puaꞌa ꞌeen. Aꞌɨ́jna ɨ́ niuucari ɨ́ mej jɨ́n tíꞌaijta, aꞌɨ́ɨ pu caꞌaníjraꞌa raatáꞌa aꞌɨ́jna tɨ aꞌij puaꞌa ꞌeen tɨ huiiráninei ɨ́ ta tzajtaꞌa. Ajta aꞌɨ́ɨn tɨ aꞌij puaꞌa ꞌeen, ayée pu tíꞌimuarɨꞌecaꞌa ɨ́ ta tzajtaꞌa, tetɨ́j tenaꞌa veꞌée ɨ́ ta jetze, tej ti tiyen raamuáꞌitɨn tej huácuiꞌini.
5 De fato, quando estávamos na carne, as paixões pecaminosas despertadas pela lei operavam em nossos membros, a fim de frutificarmos para a morte.
6 Ajta íjii, capu chéꞌe tíꞌitaꞌaíiteꞌe aꞌame aꞌɨ́jna ɨ́ niuucari ɨ́ mej jɨ́n tíꞌaijta, aꞌiné Cɨríistuꞌu pu huamɨ́ꞌɨ ta jetze meꞌecan. Aꞌɨ́ɨ pu aꞌɨ́jna jetze taateájtuaa tej ti jéjcuacan jɨ́n tiꞌitévaꞌɨrihuaꞌan teꞌɨ́jna jɨmeꞌe ɨ́ yeꞌirá tɨ aꞌɨ́jna jetze meꞌecan ɨ́ xɨéjniuꞌucareꞌaraꞌan ɨ́ Dios, tej ti caí chéꞌe tiyen tiꞌitévaꞌɨrihuaꞌan ɨ́ yeꞌirá jɨmeꞌe tɨ míꞌimeꞌecan, tɨ ajta téꞌeyuꞌusiꞌihuacaꞌa.
6 Agora, mortos para essa lei que nos mantinha sujeitos, dela nos temos libertado, e nosso serviço realiza-se conforme a renovação do Espírito e não mais sob a autoridade envelhecida da letra.
7 ¿Aꞌiné huataújmuaꞌa aꞌɨ́jna? ¿Ni ayén huataújmuaꞌa, tɨ aꞌɨ́ɨn niuucari ɨ́ mej jɨ́n tíꞌaijta, ni caí aꞌɨ́ɨn púꞌeen ɨ́ tɨ aꞌij puaꞌa ꞌeen? Capu xaa neꞌu, aꞌiné canu niyen ramuaꞌaréerencheꞌe tiꞌitɨ́j tɨ pɨ́rɨcɨ tɨ aꞌij puaꞌa ꞌeen tɨ puaꞌa caí huateáturancheꞌe itejmi jemi aꞌɨ́jna ɨ́ niuucari ɨ́ mej jɨ́n tíꞌaijta. Tɨ́ puaꞌa caí ayén tinaatáꞌixaateꞌencheꞌe aꞌɨ́jna ɨ́ niuucari tɨjɨ́n: “Capej tíꞌinecuaꞌatze”, canu jaꞌanáj ramuaꞌaréerencheꞌe tɨ ayén aꞌij puaꞌa ꞌeen tɨ puaꞌa niyen tíꞌinecuaꞌatze.
7 Que diremos, então? Que a lei é pecado? De modo algum. Mas eu não conheci o pecado senão pela lei. Porque não teria idéia da concupiscência, se a lei não dissesse: Não cobiçarás {Ex 20,17}.
8 Ajta aꞌɨ́jna tɨ aꞌij puaꞌa ꞌeen tɨ huiiráninei yú ne tzajtaꞌa, aꞌɨ́ɨ pu ayén tiꞌihuaújxeꞌeviste neetzi jetze nej ni jeíhua huápɨꞌɨ tíꞌinecuaꞌatze aꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ aꞌɨ́ɨn niuucari ayén tinaamuáꞌate aꞌij tɨ huataújmuaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ niuucari tɨ jɨ́meꞌen yee “capej tíꞌinecuaꞌatze.” Ayee puꞌu, aꞌiné tɨ puaꞌa caí ayén seijreꞌe ɨ́ niuucari ɨ́ mej jɨ́n tíꞌaijta, capu rɨꞌɨrí tej tiyen tíꞌiramuaꞌareere tiꞌitɨ́j tɨ pɨ́rɨcɨ tɨ aꞌij puaꞌa ꞌeen.
8 Foi o pecado, portanto, que, aproveitando-se da ocasião que lhe foi dada pelo preceito, excitou em mim todas as concupiscências; porque, sem a lei, o pecado estava morto.
9 Ajta jéjcua ɨmuá nu niyen nexɨéehua áꞌucheꞌecaneꞌe; canu tiꞌitɨ́j tíꞌijmuaꞌareerecaꞌa. Capu tíꞌineꞌaijteꞌecaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ niuucari ɨ́ mej jɨ́n tíꞌaijta. Aj nu ni niyen raꞌutámuaꞌareeriꞌi neꞌɨ́jna ɨ́ niuucari. Netɨ́ꞌɨj ni niyen tiráamuaꞌareeriꞌi tɨ́j naꞌa ɨ́ nej jɨ́n auteájturaa neꞌɨ́jna jemi ɨ́ niuucari. Canu chéꞌe rɨ́ꞌɨ mé teꞌuchéꞌecaneꞌe.
9 Quando eu estava sem a lei, eu vivia; mas, sobrevindo o preceito, o pecado recobrou vida,
10 Ajta, ayée pu tináꞌamitɨejteꞌecaꞌa tɨ ayén tiuꞌurɨ́j. Aꞌɨ́jna ɨ́ niuucari tɨ jɨ́n Dios ayén tiraaxɨ́ꞌepɨꞌɨntare tɨ nuꞌu jɨ́n rɨ́ꞌɨ titaatáꞌacareꞌencheꞌe, capu ayén rɨ́ꞌɨ titaatáꞌa tzɨ́teꞌe, sino ayée puꞌu naꞌuxɨ́jte nej ni niyen huámɨꞌɨni neꞌɨ́jna jɨmeꞌe nej caí raꞌaráꞌaste neꞌɨ́jna ɨ́ niuucari.
10 e eu morri. Assim o mandamento, que me devia dar a vida, conduziu-me à morte.
11 Ayee pu aꞌɨ́jna jɨ́n teꞌirájraa. Aꞌɨ́jna tɨ aꞌij puaꞌa ꞌeen, ayée pu tiꞌihuaújxeꞌeviste ineetzi jetze aꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ aꞌɨ́ɨn niuucari ayén tiuꞌutaxájtacaꞌa tiꞌitɨ́j tɨ pɨ́rɨcɨ tɨ aꞌij puaꞌa ꞌeen. Ajta áꞌiyen, aꞌɨ́ɨn tɨ aꞌij puaꞌa ꞌeen ayén náacuanamua nej ni caí niyen raꞌaráꞌasten neꞌɨ́jna ɨ́ niuucari. Ayee pu aꞌɨ́jna jɨ́n huarɨ́j, aꞌɨ́ɨ pu ɨ́ niuucari ayén naꞌuxɨ́jte nej ni huámɨꞌɨni aꞌɨ́jna jɨmeꞌe nej caí raꞌaráꞌastijre.
11 Porque o pecado, aproveitando da ocasião do mandamento, seduziu-me, e por ele me levou à morte.
12 Aꞌɨ́j pu jɨ́n, capu tiꞌitɨ́j ráꞌaturaateꞌe aꞌɨ́jna ɨ́ niuucari ɨ́ mej jɨ́n tíꞌaijta. Ajta aꞌɨ́jna tɨ jɨ́n ayén tihuáꞌaijteꞌe, capu ajta tiꞌitɨ́j ráꞌaturaateꞌe. Ayee pu ꞌeen jɨ́n tíꞌaijta aꞌij tɨ tiraavíjteꞌe, ajta nain pu jɨ́n iꞌi xɨ́ꞌepɨꞌɨn.
12 Por conseguinte, a lei é santa e o mandamento é santo, e justo, e bom...
13 ¿Ni qui ayén huataújmuaꞌa tɨ aꞌɨ́jna tɨ iꞌi xɨ́ꞌepɨꞌɨn ayén naꞌuxɨ́jte nej ni niyen huámɨꞌɨni? Capu xaa neꞌu aꞌatzu. Mɨ́ ajta, ayée pu ruxeꞌeveꞌecaꞌa tej tiyen tiraatámuaꞌati tiꞌitɨ́j tɨ pɨ́rɨcɨ tɨ aꞌij puaꞌa ꞌeen, tej ti tiyen tiráamuaꞌaree tɨ aꞌɨ́ɨn pɨ́rɨcɨ aꞌɨ́jna tɨ xaa aꞌij puaꞌa ꞌeen ɨ́ Dios jemi. Aꞌɨ́j pu jɨ́n aꞌɨ́jna tɨ aꞌij puaꞌa ꞌeen ayén tiꞌihuaújxeꞌeviste ineetzi jetze, tɨ i aꞌɨ́ɨn tɨ iꞌi xɨ́ꞌepɨꞌɨn, ayén naꞌuxɨ́jteꞌen nej ni neꞌɨ́jna jɨ́n huámɨꞌɨni, nej caí ráꞌaste neꞌɨ́jna ɨ́ niuucari, tɨ ij ajta ayén seíireꞌe áꞌaraꞌani tɨ jeíhua huápɨꞌɨ aꞌij puaꞌa seijreꞌe ɨ́ Dios jemi aꞌɨ́jna ɨ́ tiꞌitɨ́j tɨ aꞌɨ́ɨn niuucari raatáꞌijmɨi.
13 Então o que é bom tornou-se causa de morte para mim? De certo que não. Foi o pecado que, para se mostrar realmente pecado, acarretou para mim a morte por meio do que é bom, a fim de que, pelo mandamento, o pecado se fizesse excessivamente pecaminoso.
14 Ayee tu ramuaꞌaree tɨ aꞌɨ́ɨn niuucari aꞌɨ́jna jetze meꞌecan ɨ́ xɨéjniuꞌucareꞌaraꞌan ɨ́ Dios. Mɨ́ neajta inee, i nej jɨ́n ratéhuaꞌiraꞌa, nee nu neajta tíꞌivaɨreꞌe nain jɨmeꞌe neꞌɨ́jna tɨ aꞌij puaꞌa ꞌeen.
14 Sabemos, de fato, que a lei é espiritual, mas eu sou carnal, vendido ao pecado.
15 Ayee puꞌu, canu yaúꞌitɨe aꞌij nej ꞌeen jɨ́n niyen tiꞌitínchaꞌɨɨ. Aꞌiné ɨ́ tiꞌitɨ́j ɨ́ nej niyen raxɨ́ꞌeveꞌe nej jɨ́n niyen huárɨni, canu xaa neꞌu niyen rɨcɨ. Ajta, aꞌɨ́jna tɨ caí aꞌatzu naꞌaráanajche, ayée nu neꞌɨ́jna jɨ́n rɨcɨ.
15 Não entendo, absolutamente, o que faço, pois não faço o que quero; faço o que aborreço.
16 Ayee puꞌu, tɨ puaꞌa niyen rɨcɨ neꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ caí aꞌatzu naꞌaráanajche, aj nu xaa neꞌɨ́jna jɨ́n niyen tiuꞌutaxáj yee aꞌɨ́ɨ pu nuꞌu iꞌi xɨ́ꞌepɨꞌɨn aꞌɨ́jna ɨ́ niuucari ɨ́ mej jɨ́n tíꞌaijta.
16 E, se faço o que não quero, reconheço que a lei é boa.
17 Aꞌɨ́j pu jɨ́n, ayée naꞌa ꞌeen. Canu chéꞌe neꞌɨ́n púꞌeen ɨ́ nej neseɨ́j niyen rɨcɨ, sino aꞌɨ́ɨ pu aꞌɨ́ɨn púꞌeen ɨ́ tɨ aꞌij puaꞌa ꞌeen tɨ tásiseiiri yú ne tzajtaꞌa.
17 Mas, então, não sou eu que o faço, mas o pecado que em mim habita.
18 Ayee nu ramuaꞌaree tɨ yú ne tzajtaꞌa aꞌɨ́jna jetze ɨ́ nej ratéhuaꞌiraꞌa, capu tiꞌitɨ́j úꞌuseijreꞌe tɨ xɨ́ꞌepɨꞌɨn ꞌeen. Nee nu xaa niyen áꞌancaꞌane nej niyen huárɨni neꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ iꞌi xɨ́ꞌepɨꞌɨn. Mɨ́ neajta inee, capu rɨꞌɨrí nej niyen rɨjca.
18 Eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita o bem, porque o querer o bem está em mim, mas não sou capaz de efetuá-lo.
19 Mɨ́ ajta, ɨ́ nej jɨ́n niyen rɨcɨ, capu aꞌɨ́ɨn púꞌeen ɨ́ tɨ iꞌi xɨ́ꞌepɨꞌɨn tɨ ajta naꞌaráanajche nej niyen huárɨni. Ca pu xaa neꞌu. Ajta, aꞌɨ́jna tɨ aꞌij puaꞌa ꞌeen, tɨ ajta caí aꞌatzu naꞌaráanajche nej niyen rɨjca, naúcheꞌe nu neꞌɨ́jna jɨ́n niyen rɨcɨ.
19 Não faço o bem que quereria, mas o mal que não quero.
20 Aꞌɨ́j pu jɨ́n, tɨ puaꞌa niyen neꞌɨ́jna jɨ́n rɨjca aꞌij tɨ caí tinaꞌaráanajche, canu chéꞌe neꞌɨ́n púꞌeen inee, i nej niyen rɨcɨ, sino aꞌɨ́jna tɨ aꞌij puaꞌa ꞌeen tɨ úꞌuseijreꞌe yú ne tzajtaꞌa, aꞌɨ́ɨ pu xaa aꞌɨ́ɨn púꞌeen ɨ́ tɨ aꞌɨ́jna jɨ́n ayén rɨcɨ.
20 Ora, se faço o que não quero, já não sou eu que faço, mas sim o pecado que em mim habita.
21 Aꞌɨ́j pu jɨ́n, ayée pu tináꞌamitɨejteꞌe tɨ ayén tíꞌineruure. Netɨ́j nenaꞌa nej niyen neꞌɨ́jna jɨ́n áꞌancaꞌane nej niyen huárɨni ɨ́ tɨ iꞌi xɨ́ꞌepɨꞌɨn jɨmeꞌe, aꞌɨ́ɨ pu ajta neetzi jemi seijreꞌe aꞌɨ́jna tɨ aꞌij puaꞌa ꞌeen.
21 Encontro, pois, em mim esta lei: quando quero fazer o bem, o que se me depara é o mal.
22 Jee xaa neꞌu, nexɨejniuꞌuca nu jɨ́n niyen tíꞌijxeꞌeveꞌe nej niyen raꞌaráꞌastijreꞌen tɨ́j naꞌa tɨ taateájtuaa ɨ́ Dios.
22 Deleito-me na lei de Deus, no íntimo do meu ser.
23 Ayee pu ajta tináꞌamitɨejteꞌe tɨ ayén tíꞌineruure netɨ́j nenaꞌa tiꞌitéjvee ɨ́ ne jetze. Aꞌɨ́ɨ pu neꞌuseꞌe aꞌɨ́jna tɨ aꞌij puaꞌa ꞌeen aꞌɨ́jna jamuan ɨ́ tɨ tíꞌaijta yú nexɨejniuꞌuca jetze. Aꞌɨ́ɨ pu ajta naꞌantimuáꞌitɨ nej ni caꞌanéeri jɨ́n raatévaꞌɨrihuaꞌa neꞌɨ́jna tɨ aꞌij puaꞌa ꞌeen tɨ ayén tíꞌaijta yú nej jetze netɨ́j nenaꞌa tiꞌitéjvee.
23 Sinto, porém, nos meus membros outra lei, que luta contra a lei do meu espírito e me prende à lei do pecado, que está nos meus membros.
24 Cuiꞌi xaa ineetzi. ¿Aꞌataani ayén nuꞌirájtuaasin aꞌɨ́jna jetze i nej ratéhuaꞌiraꞌa tɨ i caí ayén tináacɨꞌɨti nej niyen huámɨꞌɨni?
24 Homem infeliz que sou! Quem me livrará deste corpo que me acarreta a morte?...
25 Jee xaa neꞌu, jéꞌecan nu huápɨꞌɨ rɨ́ꞌɨ tiratáꞌaca ɨ́ Dios neꞌɨ́jna jɨmeꞌe aꞌij tɨ huarɨ́j ta jetze meꞌecan aꞌɨ́jna ɨ́ Jesús, ɨ́ Cɨríistuꞌu tɨ ajta tavástaraꞌa púꞌeen. Mɨ́ neajta inee, nexɨejniuꞌuca nu jɨ́n ratévaꞌɨri aꞌij tɨ titaateájtuaa aꞌɨ́jna ɨ́ Dios. Netɨ́j nenaꞌa tiꞌitéjvee yú ne jetze, ayée nu neajta ratévaꞌɨri aꞌij tɨ tíꞌineꞌaijteꞌe aꞌɨ́jna tɨ aꞌij puaꞌa ꞌeen. Tej nuꞌu tiyen rɨ́ꞌɨ tíꞌitachaꞌɨɨ taajúꞌun aꞌij tɨ tíꞌijxeꞌeveꞌe ɨ́ xɨéjniuꞌucareꞌaraꞌan ɨ́ Dios.
25 Graças sejam dadas a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor! Assim, pois, de um lado, pelo meu espírito, sou submisso à lei de Deus; de outro lado, por minha carne, sou escravo da lei do pecado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.