Romanos 7
Ɨ niuucari tɨ jejcua, tɨ ajta jɨme'en ra'axa a'ɨjna ɨ tavastara'a, ɨ Cɨriistu'u tɨ ji'i Jesús tɨ̀ tu'irájtuaa (CRNNT) vs ARA
1 Neꞌihuaamuaꞌa, mɨ sej ramuaꞌaree aꞌij tɨ téꞌaxa ɨ́ yuꞌuxari jetze ɨ́ mej jɨ́n tíꞌaijta, ayée nu tejáꞌamuaꞌixaateꞌe tɨ aꞌɨ́ɨn niuucari ayée naꞌa tíꞌiraꞌaijteꞌe ɨ́ jaꞌatɨ tɨ́j naꞌa tɨ auj ruuri. Capu chéꞌe tíꞌiraꞌaíiteꞌe aꞌame tɨ́ꞌɨj huámɨꞌɨni.
1 Porventura, ignorais, irmãos (pois falo aos que conhecem a lei), que a lei tem domínio sobre o homem toda a sua vida?
2 Ayee pu tiꞌayajna, tɨ puaꞌa ꞌɨ́itaꞌa ayén ari viɨ́cheꞌe, ayée pu tíꞌiraꞌaijteꞌe aꞌɨ́jna ɨ́ niuucari tɨ nuꞌu ayén ruxeꞌeveꞌe tɨ aꞌɨ́ɨn ꞌɨ́itaꞌa ayén huateáturan jamuan ɨ́ rucɨ́n tɨ́j naꞌa tɨ auj ruuri. Ajta tɨ puaꞌa aꞌɨ́ɨn cɨ́naꞌaraꞌan ɨ́ ꞌɨ́itaꞌa huámɨꞌɨni, capu chéꞌe ayén tíꞌiraꞌaíiteꞌe aꞌame.
2 Ora, a mulher casada está ligada pela lei ao marido, enquanto ele vive; mas, se o mesmo morrer, desobrigada ficará da lei conjugal.
3 Aꞌɨ́j pu jɨ́n, tɨ puaꞌa nuꞌu seɨj jamuan huatévicheꞌen tɨ puaꞌa auj ruuri ɨ́ cɨ́naꞌaraꞌan, ayée mú tiraatamuáꞌamuateꞌe muáꞌajuꞌu meꞌɨ́jna ɨ́ ꞌɨ́itaꞌa tɨjɨ́n tɨ huaújxanaꞌacɨraꞌate. Mɨ́ ajta tɨ puaꞌa aꞌɨ́ɨn cɨ́naꞌaraꞌan ayén huámɨꞌɨni, aꞌɨ́jna ɨ́ niuucari capu chéꞌe tíꞌiraꞌaíiteꞌe aꞌame. Ajta camu chéꞌe miyen raatamuáꞌamuateꞌe muáꞌajuꞌu tɨjɨ́n tɨ huaújxanaꞌacɨraꞌate, tɨ puaꞌa seɨj jamuan huatévicheꞌen.
3 De sorte que será considerada adúltera se, vivendo ainda o marido, unir-se com outro homem; porém, se morrer o marido, estará livre da lei e não será adúltera se contrair novas núpcias.
4 Seajta múꞌeen, neꞌihuaamuaꞌa, aꞌiné Cɨríistuꞌu pu ayén rajpuaíjtzi jáꞌaraa ɨ́ rutevij jɨmeꞌe múꞌejmi jetze meꞌecan aꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ huamɨ́ꞌɨ ɨ́ cúruu jetze, capu chéꞌe tejáꞌamuaꞌaíiteꞌe aꞌame aꞌɨ́jna ɨ́ niuucari ɨ́ mej jɨ́n tíꞌaijta. Aꞌɨ́j xu jɨ́n, múꞌeen seɨj jetze xu ajtémeꞌecan. Aꞌii pu aꞌɨ́ɨn púꞌeen aꞌɨ́jna tɨ Dios ayén raꞌajjáj huáꞌa tzajtaꞌa ɨ́ mɨꞌɨchite sej si siyen raatátuiireꞌen ɨ́ Dios jemi setɨ́j senaꞌa sej seꞌɨ́jna jɨ́n huarɨ́j tɨ íꞌixɨꞌepɨꞌɨn.
4 Assim, meus irmãos, também vós morrestes relativamente à lei, por meio do corpo de Cristo, para pertencerdes a outro, a saber, aquele que ressuscitou dentre os mortos, a fim de que frutifiquemos para Deus.
5 Ayee puꞌu xaa neꞌu titáaruu tɨ́ꞌɨj ayén tíꞌitaꞌaijteꞌecaꞌa aꞌɨ́jna tɨ aꞌij puaꞌa ꞌeen. Aꞌɨ́jna ɨ́ niuucari ɨ́ mej jɨ́n tíꞌaijta, aꞌɨ́ɨ pu caꞌaníjraꞌa raatáꞌa aꞌɨ́jna tɨ aꞌij puaꞌa ꞌeen tɨ huiiráninei ɨ́ ta tzajtaꞌa. Ajta aꞌɨ́ɨn tɨ aꞌij puaꞌa ꞌeen, ayée pu tíꞌimuarɨꞌecaꞌa ɨ́ ta tzajtaꞌa, tetɨ́j tenaꞌa veꞌée ɨ́ ta jetze, tej ti tiyen raamuáꞌitɨn tej huácuiꞌini.
5 Porque, quando vivíamos segundo a carne, as paixões pecaminosas postas em realce pela lei operavam em nossos membros, a fim de frutificarem para a morte.
6 Ajta íjii, capu chéꞌe tíꞌitaꞌaíiteꞌe aꞌame aꞌɨ́jna ɨ́ niuucari ɨ́ mej jɨ́n tíꞌaijta, aꞌiné Cɨríistuꞌu pu huamɨ́ꞌɨ ta jetze meꞌecan. Aꞌɨ́ɨ pu aꞌɨ́jna jetze taateájtuaa tej ti jéjcuacan jɨ́n tiꞌitévaꞌɨrihuaꞌan teꞌɨ́jna jɨmeꞌe ɨ́ yeꞌirá tɨ aꞌɨ́jna jetze meꞌecan ɨ́ xɨéjniuꞌucareꞌaraꞌan ɨ́ Dios, tej ti caí chéꞌe tiyen tiꞌitévaꞌɨrihuaꞌan ɨ́ yeꞌirá jɨmeꞌe tɨ míꞌimeꞌecan, tɨ ajta téꞌeyuꞌusiꞌihuacaꞌa.
6 Agora, porém, libertados da lei, estamos mortos para aquilo a que estávamos sujeitos, de modo que servimos em novidade de espírito e não na caducidade da letra.
7 ¿Aꞌiné huataújmuaꞌa aꞌɨ́jna? ¿Ni ayén huataújmuaꞌa, tɨ aꞌɨ́ɨn niuucari ɨ́ mej jɨ́n tíꞌaijta, ni caí aꞌɨ́ɨn púꞌeen ɨ́ tɨ aꞌij puaꞌa ꞌeen? Capu xaa neꞌu, aꞌiné canu niyen ramuaꞌaréerencheꞌe tiꞌitɨ́j tɨ pɨ́rɨcɨ tɨ aꞌij puaꞌa ꞌeen tɨ puaꞌa caí huateáturancheꞌe itejmi jemi aꞌɨ́jna ɨ́ niuucari ɨ́ mej jɨ́n tíꞌaijta. Tɨ́ puaꞌa caí ayén tinaatáꞌixaateꞌencheꞌe aꞌɨ́jna ɨ́ niuucari tɨjɨ́n: “Capej tíꞌinecuaꞌatze”, canu jaꞌanáj ramuaꞌaréerencheꞌe tɨ ayén aꞌij puaꞌa ꞌeen tɨ puaꞌa niyen tíꞌinecuaꞌatze.
7 Que diremos, pois? É a lei pecado? De modo nenhum! Mas eu não teria conhecido o pecado, senão por intermédio da lei; pois não teria eu conhecido a cobiça, se a lei não dissera: Não cobiçarás.
8 Ajta aꞌɨ́jna tɨ aꞌij puaꞌa ꞌeen tɨ huiiráninei yú ne tzajtaꞌa, aꞌɨ́ɨ pu ayén tiꞌihuaújxeꞌeviste neetzi jetze nej ni jeíhua huápɨꞌɨ tíꞌinecuaꞌatze aꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ aꞌɨ́ɨn niuucari ayén tinaamuáꞌate aꞌij tɨ huataújmuaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ niuucari tɨ jɨ́meꞌen yee “capej tíꞌinecuaꞌatze.” Ayee puꞌu, aꞌiné tɨ puaꞌa caí ayén seijreꞌe ɨ́ niuucari ɨ́ mej jɨ́n tíꞌaijta, capu rɨꞌɨrí tej tiyen tíꞌiramuaꞌareere tiꞌitɨ́j tɨ pɨ́rɨcɨ tɨ aꞌij puaꞌa ꞌeen.
8 Mas o pecado, tomando ocasião pelo mandamento, despertou em mim toda sorte de concupiscência; porque, sem lei, está morto o pecado.
9 Ajta jéjcua ɨmuá nu niyen nexɨéehua áꞌucheꞌecaneꞌe; canu tiꞌitɨ́j tíꞌijmuaꞌareerecaꞌa. Capu tíꞌineꞌaijteꞌecaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ niuucari ɨ́ mej jɨ́n tíꞌaijta. Aj nu ni niyen raꞌutámuaꞌareeriꞌi neꞌɨ́jna ɨ́ niuucari. Netɨ́ꞌɨj ni niyen tiráamuaꞌareeriꞌi tɨ́j naꞌa ɨ́ nej jɨ́n auteájturaa neꞌɨ́jna jemi ɨ́ niuucari. Canu chéꞌe rɨ́ꞌɨ mé teꞌuchéꞌecaneꞌe.
9 Outrora, sem a lei, eu vivia; mas, sobrevindo o preceito, reviveu o pecado, e eu morri.
10 Ajta, ayée pu tináꞌamitɨejteꞌecaꞌa tɨ ayén tiuꞌurɨ́j. Aꞌɨ́jna ɨ́ niuucari tɨ jɨ́n Dios ayén tiraaxɨ́ꞌepɨꞌɨntare tɨ nuꞌu jɨ́n rɨ́ꞌɨ titaatáꞌacareꞌencheꞌe, capu ayén rɨ́ꞌɨ titaatáꞌa tzɨ́teꞌe, sino ayée puꞌu naꞌuxɨ́jte nej ni niyen huámɨꞌɨni neꞌɨ́jna jɨmeꞌe nej caí raꞌaráꞌaste neꞌɨ́jna ɨ́ niuucari.
10 E o mandamento que me fora para vida, verifiquei que este mesmo se me tornou para morte.
11 Ayee pu aꞌɨ́jna jɨ́n teꞌirájraa. Aꞌɨ́jna tɨ aꞌij puaꞌa ꞌeen, ayée pu tiꞌihuaújxeꞌeviste ineetzi jetze aꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ aꞌɨ́ɨn niuucari ayén tiuꞌutaxájtacaꞌa tiꞌitɨ́j tɨ pɨ́rɨcɨ tɨ aꞌij puaꞌa ꞌeen. Ajta áꞌiyen, aꞌɨ́ɨn tɨ aꞌij puaꞌa ꞌeen ayén náacuanamua nej ni caí niyen raꞌaráꞌasten neꞌɨ́jna ɨ́ niuucari. Ayee pu aꞌɨ́jna jɨ́n huarɨ́j, aꞌɨ́ɨ pu ɨ́ niuucari ayén naꞌuxɨ́jte nej ni huámɨꞌɨni aꞌɨ́jna jɨmeꞌe nej caí raꞌaráꞌastijre.
11 Porque o pecado, prevalecendo-se do mandamento, pelo mesmo mandamento, me enganou e me matou.
12 Aꞌɨ́j pu jɨ́n, capu tiꞌitɨ́j ráꞌaturaateꞌe aꞌɨ́jna ɨ́ niuucari ɨ́ mej jɨ́n tíꞌaijta. Ajta aꞌɨ́jna tɨ jɨ́n ayén tihuáꞌaijteꞌe, capu ajta tiꞌitɨ́j ráꞌaturaateꞌe. Ayee pu ꞌeen jɨ́n tíꞌaijta aꞌij tɨ tiraavíjteꞌe, ajta nain pu jɨ́n iꞌi xɨ́ꞌepɨꞌɨn.
12 Por conseguinte, a lei é santa; e o mandamento, santo, e justo, e bom.
13 ¿Ni qui ayén huataújmuaꞌa tɨ aꞌɨ́jna tɨ iꞌi xɨ́ꞌepɨꞌɨn ayén naꞌuxɨ́jte nej ni niyen huámɨꞌɨni? Capu xaa neꞌu aꞌatzu. Mɨ́ ajta, ayée pu ruxeꞌeveꞌecaꞌa tej tiyen tiraatámuaꞌati tiꞌitɨ́j tɨ pɨ́rɨcɨ tɨ aꞌij puaꞌa ꞌeen, tej ti tiyen tiráamuaꞌaree tɨ aꞌɨ́ɨn pɨ́rɨcɨ aꞌɨ́jna tɨ xaa aꞌij puaꞌa ꞌeen ɨ́ Dios jemi. Aꞌɨ́j pu jɨ́n aꞌɨ́jna tɨ aꞌij puaꞌa ꞌeen ayén tiꞌihuaújxeꞌeviste ineetzi jetze, tɨ i aꞌɨ́ɨn tɨ iꞌi xɨ́ꞌepɨꞌɨn, ayén naꞌuxɨ́jteꞌen nej ni neꞌɨ́jna jɨ́n huámɨꞌɨni, nej caí ráꞌaste neꞌɨ́jna ɨ́ niuucari, tɨ ij ajta ayén seíireꞌe áꞌaraꞌani tɨ jeíhua huápɨꞌɨ aꞌij puaꞌa seijreꞌe ɨ́ Dios jemi aꞌɨ́jna ɨ́ tiꞌitɨ́j tɨ aꞌɨ́ɨn niuucari raatáꞌijmɨi.
13 Acaso o bom se me tornou em morte? De modo nenhum! Pelo contrário, o pecado, para revelar-se como pecado, por meio de uma coisa boa, causou-me a morte, a fim de que, pelo mandamento, se mostrasse sobremaneira maligno.
14 Ayee tu ramuaꞌaree tɨ aꞌɨ́ɨn niuucari aꞌɨ́jna jetze meꞌecan ɨ́ xɨéjniuꞌucareꞌaraꞌan ɨ́ Dios. Mɨ́ neajta inee, i nej jɨ́n ratéhuaꞌiraꞌa, nee nu neajta tíꞌivaɨreꞌe nain jɨmeꞌe neꞌɨ́jna tɨ aꞌij puaꞌa ꞌeen.
14 Porque bem sabemos que a lei é espiritual; eu, todavia, sou carnal, vendido à escravidão do pecado.
15 Ayee puꞌu, canu yaúꞌitɨe aꞌij nej ꞌeen jɨ́n niyen tiꞌitínchaꞌɨɨ. Aꞌiné ɨ́ tiꞌitɨ́j ɨ́ nej niyen raxɨ́ꞌeveꞌe nej jɨ́n niyen huárɨni, canu xaa neꞌu niyen rɨcɨ. Ajta, aꞌɨ́jna tɨ caí aꞌatzu naꞌaráanajche, ayée nu neꞌɨ́jna jɨ́n rɨcɨ.
15 Porque nem mesmo compreendo o meu próprio modo de agir, pois não faço o que prefiro, e sim o que detesto.
16 Ayee puꞌu, tɨ puaꞌa niyen rɨcɨ neꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ caí aꞌatzu naꞌaráanajche, aj nu xaa neꞌɨ́jna jɨ́n niyen tiuꞌutaxáj yee aꞌɨ́ɨ pu nuꞌu iꞌi xɨ́ꞌepɨꞌɨn aꞌɨ́jna ɨ́ niuucari ɨ́ mej jɨ́n tíꞌaijta.
16 Ora, se faço o que não quero, consinto com a lei, que é boa.
17 Aꞌɨ́j pu jɨ́n, ayée naꞌa ꞌeen. Canu chéꞌe neꞌɨ́n púꞌeen ɨ́ nej neseɨ́j niyen rɨcɨ, sino aꞌɨ́ɨ pu aꞌɨ́ɨn púꞌeen ɨ́ tɨ aꞌij puaꞌa ꞌeen tɨ tásiseiiri yú ne tzajtaꞌa.
17 Neste caso, quem faz isto já não sou eu, mas o pecado que habita em mim.
18 Ayee nu ramuaꞌaree tɨ yú ne tzajtaꞌa aꞌɨ́jna jetze ɨ́ nej ratéhuaꞌiraꞌa, capu tiꞌitɨ́j úꞌuseijreꞌe tɨ xɨ́ꞌepɨꞌɨn ꞌeen. Nee nu xaa niyen áꞌancaꞌane nej niyen huárɨni neꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ iꞌi xɨ́ꞌepɨꞌɨn. Mɨ́ neajta inee, capu rɨꞌɨrí nej niyen rɨjca.
18 Porque eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita bem nenhum, pois o querer o bem está em mim; não, porém, o efetuá-lo.
19 Mɨ́ ajta, ɨ́ nej jɨ́n niyen rɨcɨ, capu aꞌɨ́ɨn púꞌeen ɨ́ tɨ iꞌi xɨ́ꞌepɨꞌɨn tɨ ajta naꞌaráanajche nej niyen huárɨni. Ca pu xaa neꞌu. Ajta, aꞌɨ́jna tɨ aꞌij puaꞌa ꞌeen, tɨ ajta caí aꞌatzu naꞌaráanajche nej niyen rɨjca, naúcheꞌe nu neꞌɨ́jna jɨ́n niyen rɨcɨ.
19 Porque não faço o bem que prefiro, mas o mal que não quero, esse faço.
20 Aꞌɨ́j pu jɨ́n, tɨ puaꞌa niyen neꞌɨ́jna jɨ́n rɨjca aꞌij tɨ caí tinaꞌaráanajche, canu chéꞌe neꞌɨ́n púꞌeen inee, i nej niyen rɨcɨ, sino aꞌɨ́jna tɨ aꞌij puaꞌa ꞌeen tɨ úꞌuseijreꞌe yú ne tzajtaꞌa, aꞌɨ́ɨ pu xaa aꞌɨ́ɨn púꞌeen ɨ́ tɨ aꞌɨ́jna jɨ́n ayén rɨcɨ.
20 Mas, se eu faço o que não quero, já não sou eu quem o faz, e sim o pecado que habita em mim.
21 Aꞌɨ́j pu jɨ́n, ayée pu tináꞌamitɨejteꞌe tɨ ayén tíꞌineruure. Netɨ́j nenaꞌa nej niyen neꞌɨ́jna jɨ́n áꞌancaꞌane nej niyen huárɨni ɨ́ tɨ iꞌi xɨ́ꞌepɨꞌɨn jɨmeꞌe, aꞌɨ́ɨ pu ajta neetzi jemi seijreꞌe aꞌɨ́jna tɨ aꞌij puaꞌa ꞌeen.
21 Então, ao querer fazer o bem, encontro a lei de que o mal reside em mim.
22 Jee xaa neꞌu, nexɨejniuꞌuca nu jɨ́n niyen tíꞌijxeꞌeveꞌe nej niyen raꞌaráꞌastijreꞌen tɨ́j naꞌa tɨ taateájtuaa ɨ́ Dios.
22 Porque, no tocante ao homem interior, tenho prazer na lei de Deus;
23 Ayee pu ajta tináꞌamitɨejteꞌe tɨ ayén tíꞌineruure netɨ́j nenaꞌa tiꞌitéjvee ɨ́ ne jetze. Aꞌɨ́ɨ pu neꞌuseꞌe aꞌɨ́jna tɨ aꞌij puaꞌa ꞌeen aꞌɨ́jna jamuan ɨ́ tɨ tíꞌaijta yú nexɨejniuꞌuca jetze. Aꞌɨ́ɨ pu ajta naꞌantimuáꞌitɨ nej ni caꞌanéeri jɨ́n raatévaꞌɨrihuaꞌa neꞌɨ́jna tɨ aꞌij puaꞌa ꞌeen tɨ ayén tíꞌaijta yú nej jetze netɨ́j nenaꞌa tiꞌitéjvee.
23 mas vejo, nos meus membros, outra lei que, guerreando contra a lei da minha mente, me faz prisioneiro da lei do pecado que está nos meus membros.
24 Cuiꞌi xaa ineetzi. ¿Aꞌataani ayén nuꞌirájtuaasin aꞌɨ́jna jetze i nej ratéhuaꞌiraꞌa tɨ i caí ayén tináacɨꞌɨti nej niyen huámɨꞌɨni?
24 Desventurado homem que sou! Quem me livrará do corpo desta morte?
25 Jee xaa neꞌu, jéꞌecan nu huápɨꞌɨ rɨ́ꞌɨ tiratáꞌaca ɨ́ Dios neꞌɨ́jna jɨmeꞌe aꞌij tɨ huarɨ́j ta jetze meꞌecan aꞌɨ́jna ɨ́ Jesús, ɨ́ Cɨríistuꞌu tɨ ajta tavástaraꞌa púꞌeen. Mɨ́ neajta inee, nexɨejniuꞌuca nu jɨ́n ratévaꞌɨri aꞌij tɨ titaateájtuaa aꞌɨ́jna ɨ́ Dios. Netɨ́j nenaꞌa tiꞌitéjvee yú ne jetze, ayée nu neajta ratévaꞌɨri aꞌij tɨ tíꞌineꞌaijteꞌe aꞌɨ́jna tɨ aꞌij puaꞌa ꞌeen. Tej nuꞌu tiyen rɨ́ꞌɨ tíꞌitachaꞌɨɨ taajúꞌun aꞌij tɨ tíꞌijxeꞌeveꞌe ɨ́ xɨéjniuꞌucareꞌaraꞌan ɨ́ Dios.
25 Graças a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor. De maneira que eu, de mim mesmo, com a mente, sou escravo da lei de Deus, mas, segundo a carne, da lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.