Romanos 4
Ɨ niuucari tɨ jejcua, tɨ ajta jɨme'en ra'axa a'ɨjna ɨ tavastara'a, ɨ Cɨriistu'u tɨ ji'i Jesús tɨ̀ tu'irájtuaa (CRNNT) vs ARC
1 ¿Aꞌiné tenaꞌa tiuꞌutaxájta teꞌɨ́jna jɨmeꞌe ɨ́ tayaaxújcɨꞌɨ, aꞌɨ́jna ɨ́ Abraham teecan, ɨ́ tej jetzen airáane? ¿Aꞌiné tíraarɨ́ꞌɨre aꞌɨ́jna jemi ɨ́ Dios?
1 Que diremos, pois, ter alcançado Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Ayej xaa neꞌu tiꞌayajna, tɨ puaꞌa aꞌɨ́ɨn Abraham ayén rɨꞌéeneꞌecán jɨ́n huateáturancheꞌe ɨ́ Dios jemi, aꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ ayén tiꞌitɨ́j jɨ́n teꞌaráꞌaste, aj pu xaa rɨꞌɨríista áꞌameꞌencheꞌe tɨ aꞌɨ́ɨn ruseɨ́j ahuaújtzaahuateꞌen. Mɨ́ ajta caí, capu aꞌatzu rɨꞌɨríistacaꞌa tɨ ayén huárɨni ɨ́ Dios jemi.
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Mɨ́ ajta, ayée pu téꞌaxa ɨ́ yuꞌuxari jetze tɨjɨ́n: “Abraham pu ráꞌantzaahua aꞌɨ́jna ɨ́ Dios. Aꞌɨ́j pu jɨ́n, ayée pu Dios tiraaxɨ́ꞌepɨꞌɨntariꞌiriꞌi tɨ aꞌɨ́ɨn ayén urarɨ́ꞌeneꞌacan jɨ́n huateájturaa ɨ́ jemin.” Ayee pu téꞌeyuꞌusiꞌi.
3 Pois, que diz a Escritura? Creu Abraão em Deus, e isso lhe foi imputado como justiça.
4 Nichéꞌe seɨj huataxáj ɨ́ niuucari. Tɨ́ puaꞌa jaꞌatɨ́ tiꞌitɨ́j jɨ́n tíꞌimuarɨꞌe, ayée pu ruxeꞌeveꞌe mej tiraanájchiteꞌen meꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ aꞌɨ́ɨn tiuꞌumuárɨej. Camu tiꞌitɨ́j raatapuaíjveꞌesin ruxɨ́ꞌeviꞌiraꞌa jɨmeꞌe, sino ayée mú tíꞌijnajchiteꞌen aꞌij tɨ tiraavíjteꞌe.
4 Ora, àquele que faz qualquer obra, não lhe é imputado o galardão segundo a graça, mas segundo a dívida.
5 Ayee pu cheꞌatá naꞌa ꞌeen ɨ́ Dios jemi. Capu aꞌatzu aꞌij tíꞌirɨꞌɨri tɨ jaꞌatɨ́ ayén raamuáꞌitɨn tɨ ayén urarɨ́ꞌeneꞌacan jɨ́n huateáturan ɨ́ Dios jemi aꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ ayée naꞌa tiuꞌumuárɨej tiꞌitɨ́j jɨmeꞌe. Mɨ́ ajta aꞌɨ́ɨn, tɨ puaꞌa ayén ráꞌantzaahuateꞌen aꞌɨ́jna tɨ tihuáꞌaxɨꞌepɨꞌɨntariꞌire aꞌɨ́mej ɨ́ mej aꞌij puaꞌa titetiújchaꞌɨɨ mej mi miyen rɨꞌéeneꞌecán jɨ́n huateáturan ɨ́ jemin, tɨ puaꞌa ráꞌantzaahuateꞌen naꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ jaꞌatɨ, Dios pu aꞌɨ́jna jɨ́n tíꞌijxɨꞌepɨꞌɨntariꞌiran tɨ ij aꞌɨ́ɨn rɨꞌéeneꞌecán jɨ́n huateáturan ɨ́ jemin.
5 Mas, àquele que não pratica, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada como justiça.
6 Ajta, ayée pu cheꞌatá naꞌa raꞌutéyuꞌuxacaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ David teecan tɨ ayén téꞌaxa tɨ nuꞌu Dios ayén rɨ́ꞌɨ tiratáꞌaca aꞌɨ́jna ɨ́ jaꞌatɨ tɨ Dios ayén tijiꞌijxɨ́ꞌepɨꞌɨntariꞌire tɨ ij ayén aꞌɨ́ɨn rɨꞌéeneꞌecán jɨ́n huateáturan ɨ́ jemin. Capu ajta nuꞌu jetzen ruxeꞌeveꞌe tɨ aꞌɨ́ɨn jaꞌatɨ́ caí tiuꞌumuárɨej tiꞌitɨ́j jɨmeꞌe tɨ xɨ́ꞌepɨꞌɨn ꞌeen.
6 Assim também Davi declara bem-aventurado o homem a quem Deus imputa a justiça sem as obras, dizendo:
7 Ayen tɨjɨ́n:
7 Bem-aventurados aqueles cujas maldades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos.
8 Rɨ́ꞌɨ pu tiratáꞌaca aꞌɨ́jna ɨ́ jaꞌatɨ
8 Bem-aventurado o homem a quem o Senhor não imputa o pecado.
9 Ajta aꞌɨ́jna ɨ́ tɨ jɨ́n Dios rɨ́ꞌɨ tihuaꞌatáꞌaca, ¿ni qui aꞌɨ́mej naꞌa cɨꞌɨti ɨ́ mej meri raꞌantisíjchecaꞌa ɨ́ runavij naꞌari ajta ayén tihuáꞌacɨꞌɨti ɨ́ seica ɨ́ mej caí miyen raꞌantisíjchecaꞌa ɨ́ runavij? Ayee nu neri tejámuaatáꞌixaa neꞌɨ́jna jɨmeꞌe ɨ́ Abraham teecan, tɨ Dios ayén tiraaxɨ́ꞌepɨꞌɨntariꞌiriꞌi tɨ aꞌɨ́ɨn rɨꞌéeneꞌecán jɨ́n huateájturaa ɨ́ jemin, aꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ aꞌɨ́ɨn Abraham ayén ráꞌantzaahua.
9 Vem, pois, esta bem-aventurança sobre a circuncisão somente ou também sobre a incircuncisão? Porque dizemos que a fé foi imputada como justiça a Abraão.
10 ¿Aꞌanajni ayén tiraaxɨ́ꞌepɨꞌɨntariꞌiriꞌi ɨ́ Dios? ¿Ni qui ayén ráaruu tɨ́ꞌɨj Abraham caí xɨ raꞌantisíjchecaꞌa ɨ́ runavij? ¿Naꞌari ayén tiraaxɨ́ꞌepɨꞌɨntariꞌiriꞌi tɨ́ꞌɨj aꞌɨ́ɨn ayén ari raꞌantisíjchecaꞌa? Jee xaa neꞌu, ayée pu tiꞌayajna, capu Dios ayén tiraaxɨ́ꞌepɨꞌɨntariꞌiriꞌi tɨ́ꞌɨj ari raꞌantisíjchecaꞌa ɨ́ runavij sino tɨ́ꞌɨj caí xɨ raꞌantisíꞌiche.
10 Como lhe foi, pois, imputada? Estando na circuncisão ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas na incircuncisão.
11 Aj puꞌi ayén raateájtuaa aꞌɨ́jna ɨ́ yeꞌirá mej mi miyen raꞌantisíjche ɨ́ runavij. Ajta ayén huataujmuajcaa aꞌɨ́jna ɨ́ yeꞌirá tɨ aꞌɨ́ɨn Abraham teecan ayén rɨꞌéeneꞌecán jɨ́n huateájturaa ɨ́ Dios jemi, aꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ́ꞌɨj caí xɨ raꞌantisíꞌiche ɨ́ runavij, aꞌɨ́ɨ pu ráꞌantzaahuate ɨ́ Dios.
11 E recebeu o sinal da circuncisão, selo da justiça da fé, quando estava na incircuncisão, para que fosse pai de todos os que creem (estando eles também na incircuncisão, a fim de que também a justiça lhes seja imputada),
12 Ajta aꞌɨ́jna ɨ́ Abraham teecan, aꞌɨ́ɨ pu ajta huáꞌahuaacɨxaꞌa púꞌeen ɨ́ mej raꞌantisíꞌiche ɨ́ runavij. Majta aꞌɨ́ɨme, camu miyen menaꞌa raꞌantisíꞌiche ɨ́ runavij, sino aꞌɨ́ɨ mú majta miyen éeneꞌe rɨ́ꞌɨ titetiújchaꞌɨɨ tɨ́j ajta aꞌɨ́jna ɨ́ Abraham teecan rɨ́ꞌɨ tiꞌitiújchaꞌɨɨcaꞌa, aꞌɨ́jna tɨ tahuáacɨxaꞌa púꞌeen, tɨ ajta téꞌatzaahuateꞌecaꞌa tɨ́ꞌɨj caí xɨ raꞌantisíꞌiche ɨ́ runavij.
12 e fosse pai da circuncisão, daqueles que não somente são da circuncisão, mas que também andam nas pisadas daquela fé de Abraão, nosso pai, que tivera na incircuncisão.
13 Ajta pu Dios ayén teꞌataújratziiriꞌi aꞌɨ́jna jemi ɨ́ Abraham, ajta aꞌɨ́mej jemi ɨ́ mej jetzen airáane tɨ nuꞌu ayén tiráacɨꞌɨti nain tɨ seijreꞌe íiyen chaanaca japua. Capu Dios ayén teꞌataújratziiriꞌi, aꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ aꞌɨ́ɨn Abraham ayén ráꞌastijreꞌecaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ niuucari ɨ́ mej jɨ́n tíꞌaijta. Capu xaa neꞌu, sino ayée pu ꞌeen jɨ́n Dios teꞌataújratziiriꞌi aꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ aꞌɨ́ɨn Abraham teecan ayén rɨꞌéeneꞌecán jɨ́n huateáturan ɨ́ Dios jemi aꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ téꞌatzaahuateꞌecaꞌa.
13 Porque a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo não foi feita pela lei a Abraão ou à sua posteridade, mas pela justiça da fé.
14 — ausente —
14 Pois, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e a promessa é aniquilada.
15 — ausente —
15 Porque a lei opera a ira; porque onde não há lei também não há transgressão.
16 Aꞌɨ́j pu jɨ́n, aꞌɨ́jna tɨ jɨ́n Dios teꞌataújratziiriꞌi ayén tihuáꞌacɨꞌɨti aꞌɨ́jna jɨmeꞌe mej miyen téꞌatzaahuateꞌe tɨ ij ayén éeneꞌe áꞌaraꞌani tɨ Dios ruxɨ́ꞌeviꞌiraꞌa jɨ́n rɨ́ꞌɨ tihuaꞌutáꞌan, ajta tɨ ayén tzáahuatiꞌiraꞌa jɨ́n tihuáꞌacɨꞌɨti naíjmiꞌica aꞌɨ́mej ɨ́ mej meꞌɨ́jna jetze airáane ɨ́ Abraham teecan. Naíjmiꞌica pu tíꞌicɨꞌɨti amuacaícan aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej raꞌantisíjchecaꞌa ɨ́ runavij, ajta aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej miyen cheꞌatá menaꞌa téꞌatzaahuateꞌe tɨ́j aꞌɨ́jna ɨ́ Abraham teecan. Aꞌɨ́ɨ pu aꞌɨ́ɨn púꞌeen ɨ́ tahuáacɨxaꞌa, naíjmiꞌica aꞌachú tej puaꞌamé.
16 Portanto, é pela fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja firme a toda a posteridade, não somente à que é da lei, mas também à que é da fé de Abraão, o qual é pai de todos nós
17 Ayee pu téꞌeyuꞌusiꞌi tɨjɨ́n: “Ayee nu neri timuaaxɨ́ꞌepɨꞌɨntariꞌiriꞌi múꞌeetzi. Muꞌiitɨ́ mú teɨte múꞌeetzi jetze aꞌiránejsin.” Aꞌɨ́j pu jɨ́n, ayée pu tiráꞌamitɨejteꞌe ɨ́ Dios, tɨ aꞌɨ́ɨn Abraham teecan aꞌɨ́ɨn puꞌéeneꞌe jáꞌaraa ɨ́ tahuáacɨxaꞌa. Abraham pu ayén ráꞌantzaahua aꞌɨ́jna ɨ́ Dios tɨ raayɨ́ꞌɨtɨ tɨ ajtahuaꞌa huaꞌutátɨsten ɨ́ huáꞌaxɨejniuꞌuca aꞌɨ́mej ɨ́ mej meri huácuii. Ajta aꞌɨ́jna ɨ́ tɨ caí xɨ tíꞌiseijreꞌe, Dios pu runiuuca jɨ́n ayén tíꞌixaxaꞌa tɨ́ꞌij ajta ayén teꞌirájraꞌani.
17 (como está escrito: Por pai de muitas nações te constituí.), perante aquele no qual creu, a saber, Deus, o qual vivifica os mortos e chama as coisas que não são como se já fossem.
18 Ajta aꞌɨ́ɨn ɨ́ Abraham, tɨ́ꞌɨj ayén tiráꞌamitɨejteꞌecaꞌa tɨ caí chéꞌe aꞌij tíꞌirɨꞌɨristacaꞌa tɨ típeꞌeri áꞌaraꞌani, mɨ ajta, ayée pu téꞌantzaahua mej miyen muꞌiitɨ́ jetzen titeꞌiránejsin ɨ́ teɨte aꞌij tɨ Dios teꞌataújratziiriꞌi ɨ́ jemin. Ayen tɨjɨ́n: “Ayee mú puaꞌamé muáꞌajuꞌu aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej múꞌeetzi jetze aꞌiránejsin matɨ́j xuꞌuraꞌave puaꞌan.”
18 O qual, em esperança, creu contra a esperança que seria feito pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência.
19 Puꞌuri rájchaꞌɨɨcaꞌa aꞌɨ́jna aꞌachú cumu anxɨ́te nineꞌiraꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ Abraham. Aꞌɨ́j pu jɨ́n ayén tiráꞌamitɨejteꞌecaꞌa tɨ ari áꞌapuaꞌaren ɨ́ rutevij jetze. Ayee pu cheꞌatá naꞌa tíꞌimuaꞌajca aꞌɨ́jna ɨ́ ruꞌɨ́j jɨmeꞌe, aꞌɨ́jna ɨ́ Sara, tɨ caí chéꞌe rɨꞌɨríistacaꞌa tɨ tiyaúj áꞌaraꞌani.
19 E não enfraqueceu na fé, nem atentou para o seu próprio corpo já amortecido (pois era já de quase cem anos), nem tampouco para o amortecimento do ventre de Sara.
20 Capu amɨ́n aꞌij. Capu raatéxɨeehuatacaꞌa tɨ ráꞌantzaahuateꞌen. Jéꞌecan pu raꞌutámuaꞌareeriꞌi aꞌij tɨ teꞌataújratziiriꞌi ɨ́ Dios. Aꞌɨ́j pu jɨ́n, huateújcaꞌane ɨ́ ru tzajtaꞌa tɨ ij jaítzeꞌe ayén téꞌantzaahuateꞌen. Ajta, aꞌɨ́ɨ pu rɨ́ꞌɨ tiraatáꞌa ɨ́ Dios.
20 E não duvidou da promessa de Deus por incredulidade, mas foi fortificado na fé, dando glória a Deus;
21 Ayee pu nain jɨ́n tiráꞌamitɨejteꞌecaꞌa tɨ Dios ayén raayɨ́ꞌɨtɨ tɨ ayén huárɨni ɨ́ rumuárɨꞌeriꞌireꞌaraꞌan jɨmeꞌe aꞌij tɨ aꞌɨ́ɨn ari teꞌataújratziiriꞌi.
21 e estando certíssimo de que o que ele tinha prometido também era poderoso para o fazer.
22 Aꞌɨ́j pu jɨ́n ayén Dios tiraaxɨ́ꞌepɨꞌɨntariꞌiriꞌi tɨ aꞌɨ́ɨn Abraham rɨꞌéeneꞌecán jɨ́n huateáturan ɨ́ jemin.
22 Pelo que isso lhe foi também imputado como justiça.
23 — ausente —
23 Ora, não só por causa dele está escrito que lhe fosse tomado em conta,
24 — ausente —
24 mas também por nós, a quem será tomado em conta, os que cremos naquele que dos mortos ressuscitou a Jesus, nosso Senhor,
25 Aꞌɨ́ɨ pu ayén huataújtuii tɨ i huámɨꞌɨni ta jetze meꞌecan, tɨ ij aꞌɨ́ɨn tiuꞌunájchitacaꞌa ta jɨ́meꞌen ɨ́ tej téꞌechaꞌɨɨcaꞌa teꞌɨ́jna jɨmeꞌe ɨ́ tej jɨ́n auteájturaa ɨ́ Dios jemi. Aj puꞌi Dios aꞌɨ́jna jɨ́n raꞌajjáj huáꞌa tzajtaꞌa ɨ́ mɨꞌɨchite tej ti tiyen rɨꞌéeneꞌecán jɨ́n huateáturan ɨ́ jemin.
25 o qual por nossos pecados foi entregue e ressuscitou para nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.