1 Tessalonicenses 2

Ɨ niuucari tɨ jejcua, tɨ ajta jɨme'en ra'axa a'ɨjna ɨ tavastara'a, ɨ Cɨriistu'u tɨ ji'i Jesús tɨ̀ tu'irájtuaa (CRNNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Seajta múꞌeen, neꞌihuaamuaꞌa, temuaꞌa xu ramuaꞌaree tɨ naa titáavaɨ tetɨ́ꞌɨj amuáamuaarecaꞌa.
1 Porque vós, irmãos, sabeis, pessoalmente, que a nossa estada entre vós não se tornou infrutífera;
2 Amuacaí mú xaa aꞌij puaꞌa táaruu aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej Filipos éꞌeche. Jéihua tu rajpuaíjtzicaꞌa teꞌújna. Xuꞌuri ramuaꞌaree tɨ ayén tiꞌayajna. Capu amɨ́n aꞌij. Aꞌiné Dios pu caꞌaníjraꞌa taatáꞌa, aꞌɨ́j tu jɨ́n teuj áꞌatacaꞌanejcaꞌa tej tiyen tejámuaatáꞌixaateꞌen ɨ́ niuucari tɨ jɨ́n Dios amuaꞌirátuaasin. Jéihua mú taatamuárɨꞌeriste xaa neꞌu.
2 mas, apesar de maltratados e ultrajados em Filipos, como é do vosso conhecimento, tivemos ousada confiança em nosso Deus, para vos anunciar o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 Catu teꞌɨ́jna jɨ́n autéjhuii tej tiyen tejámuaatáꞌixaateꞌen huaꞌitzi jɨmeꞌe, sino teen tu tiyen ámuaatáꞌixaate teꞌɨ́jna jɨmeꞌe tej jéꞌiyecan jɨ́n tíꞌixaxaꞌa. Catu teajta tíꞌiteseꞌe tej amuaacuanamuan.
3 Pois a nossa exortação não procede de engano, nem de impureza, nem se baseia em dolo;
4 Mɨ teajta iteen, ayée tu tejáꞌamuaꞌixaateꞌe aꞌiné ayée pu tiraꞌaránajchecaꞌa ɨ́ Dios tɨ aꞌɨ́jna jɨ́n taꞌantíhuau tej ti amuáꞌixaateꞌen ɨ́ niuucari tɨ Dios jɨ́n amuaꞌirátuaasin. Catu tiyen tíꞌiteseꞌe tej rɨ́ꞌɨ tihuaꞌutáꞌan ɨ́ teɨte, sino tej rɨ́ꞌɨ tiraatáꞌan ɨ́ Dios tɨ tirúꞌumuaꞌaree aꞌij tej teꞌáꞌuhuátamuaꞌatzɨ ɨ́ tatzajtaꞌa.
4 pelo contrário, visto que fomos aprovados por Deus, a ponto de nos confiar ele o evangelho, assim falamos, não para que agrademos a homens, e sim a Deus, que prova o nosso coração.
5 Xuꞌuri ramuaꞌaree tej caí jaꞌanáj tiyen tejámuaatáꞌixaa tenaꞌa teꞌɨ́jna jɨmeꞌe ɨ́ niuucari tɨ naa áꞌamuanamuajristeꞌe. Catu teajta tiyen taseíjratacaꞌa tej tiꞌitɨj ancuréꞌan. Dios pu rúꞌumuaꞌaree tej tiyen rɨcɨ tzáahuatiꞌiraꞌa jɨmeꞌe.
5 A verdade é que nunca usamos de linguagem de bajulação, como sabeis, nem de intuitos gananciosos. Deus disto é testemunha.
6 Catu jaꞌanáj tiyen rahuauhuau múꞌejmi jemi sej rɨ́ꞌɨ titaatáꞌan. Catu teajta tiyen rahuauhuau seica jemi. Rɨꞌɨríistaca pu tej tiyen tejamuaataꞌíjteꞌencheꞌe caꞌanéeri jɨmeꞌe aꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ Cɨríistuꞌu taꞌantíhuau.
6 Também jamais andamos buscando glória de homens, nem de vós, nem de outros.
7 Mɨ teajta iteen, catu tiyen huarɨ́j, sino rɨ́ꞌɨ tu tiꞌitítachaꞌɨɨcaꞌa múꞌejmi jemi. Ayee tu cheꞌatá tenaꞌa rɨ́ꞌɨ tejamuájchaꞌɨcaꞌa tɨ́j aꞌɨ́ɨn ɨ́ huaꞌanáànaj ɨ́ tɨꞌɨríi rɨ́ꞌɨ tihuájchaꞌɨɨ.
7 Embora pudéssemos, como enviados de Cristo, exigir de vós a nossa manutenção, todavia, nos tornamos carinhosos entre vós, qual ama que acaricia os próprios filhos;
8 Jéꞌecan tu áꞌamuaxeꞌeveꞌecaꞌa. Aꞌɨ́j pu jɨ́n, ayén taꞌaránajchecaꞌa tej tiyen tejámuaatáꞌixaateꞌen ɨ́ niuucari tɨ Dios jɨ́n amuaꞌirátuaasin. Teajta tiyen áꞌatacaꞌanejcaꞌa tej tejamuaatáꞌan nain tɨ́j tenaꞌa tej tíꞌijchaꞌɨɨcaꞌa, ayée tu teajta áꞌatacaꞌanejcaꞌa tej huácuiꞌini múꞌejmi jetze meꞌecan. Ayee tu tíꞌimuaꞌatzejcaꞌa aꞌiné jéꞌecan tu áꞌatacaꞌane múꞌejmi jemi.
8 assim, querendo-vos muito, estávamos prontos a oferecer-vos não somente o evangelho de Deus, mas, igualmente, a própria vida; por isso que vos tornastes muito amados de nós.
9 Tij secaí seuj ramuaꞌaree, taꞌihuaamuaꞌa, tej jeíhua tiuꞌumuárɨej, teajta tej rajpuaíjtzicaꞌa.
9 Porque, vos recordais, irmãos, do nosso labor e fadiga; e de como, noite e dia labutando para não vivermos à custa de nenhum de vós, vos proclamamos o evangelho de Deus.
10 Múꞌeen xu taaseíj aꞌij tej tiꞌitítachaꞌɨɨcaꞌa múꞌejmi jemi, mɨ sej téꞌatzaahuateꞌe. Nain tu jɨ́n tiyen huarɨ́j aꞌij tɨ tiraavíjteꞌe ɨ́ Dios jemi. Catu jaꞌanáj jaꞌatɨ aꞌij puaꞌa huáruu. Catu teajta tiꞌitɨj jɨ́n auteájturaa. Dios pu ajta ramuaꞌaree tɨ ayén tiꞌayajna.
10 Vós e Deus sois testemunhas do modo por que piedosa, justa e irrepreensivelmente procedemos em relação a vós outros, que credes.
11 Múꞌeen xu ramuaꞌaree aꞌij tej rɨ́ꞌɨ tiꞌitítachaꞌɨɨcaꞌa múꞌejmi jemi naíjmiꞌica aꞌachú sej puaꞌamé. Ayee tu cheꞌatá tenaꞌa tejamuáꞌitɨiiriꞌi seɨj teajta seɨj tɨ́j tihuáꞌitɨii ɨ́ huaꞌatáàta aꞌɨ́mej ɨ́ tɨꞌɨríi.
11 E sabeis, ainda, de que maneira, como pai a seus filhos, a cada um de vós,
12 Aꞌɨ́j tu jɨ́n, caꞌaníjraꞌa amuaatáꞌa sej si siyen rɨ́ꞌɨ titetiújchaꞌɨɨ aꞌij tɨ tiraavíjteꞌe ɨ́ Dios jemi. Teajta tiyen huarɨ́j sej si huateújcaꞌanen ɨ́ ru tzajtaꞌa. Jéꞌecan tu áꞌamuajee sej si siyen huárɨni aꞌij tɨ tiraavíjteꞌe ɨ́ Dios jemi, aꞌiné aꞌii pu aꞌɨ́ɨn púꞌeen ɨ́ tɨ áꞌamuajee sej si seꞌuun eꞌaráꞌasti aꞌu tɨ aꞌɨ́ɨn tejéꞌaijta ɨ́ Dios, sej si seajta seꞌuun yeꞌencuréꞌan ɨ́ sej jɨ́n naa seíireꞌe xáꞌajuꞌun tɨ́j naꞌa rusén jɨmeꞌe.
12 exortamos, consolamos e admoestamos, para viverdes por modo digno de Deus, que vos chama para o seu reino e glória.
13 Ten tu xaa tejamuáꞌixaa ɨ́ niuucari tɨ jɨ́meꞌen raxa ɨ́ Dios. Seajta múꞌeen, setɨ́ꞌɨj ráanamuajriꞌi, caxu seꞌɨ́jna jetze raꞌancuréꞌa ɨ́ mej chéꞌe menaꞌa tíꞌixaxaꞌa ɨ́ teteca sino ayée xu tiyaúchueereꞌe tɨ Dios jetze meꞌecan ɨ́ niuucari. Jee xaa neꞌu, aꞌɨ́j pu jetze meꞌecan, ajta aꞌɨ́ɨ pu rɨ́ꞌɨ áꞌamuaruuren ɨ́ aꞌamua tzajtaꞌa, mɨ sej téꞌatzaahuateꞌe. Aꞌɨ́j tu jɨ́n jaꞌanáj tɨ naꞌa tu tíꞌijteujtziꞌireꞌe ɨ́ Dios jemi teꞌɨ́jna jɨmeꞌe sej siyen raꞌancuréꞌa ɨ́ niuucari.
13 Outra razão ainda temos nós para, incessantemente, dar graças a Deus: é que, tendo vós recebido a palavra que de nós ouvistes, que é de Deus, acolhestes não como palavra de homens, e sim como, em verdade é, a palavra de Deus, a qual, com efeito, está operando eficazmente em vós, os que credes.
14 Seajta múꞌeen, taꞌihuaamuaꞌa, ayée xu huarɨ́j, cu xɨee sej huáꞌɨjchuecaꞌa aꞌɨ́mej ɨ́ mej Judea aꞌuchéjme, ɨ́ mej majta eꞌetiújseꞌɨri teyujtaꞌa mej mi raateánajche ɨ́ Dios, aꞌiné aꞌɨ́ɨ mú majta ajtémeꞌecan ɨ́ Cɨríistuꞌu jetze. Ayee xu cheꞌatá senaꞌa tirajpuaíjtzicaꞌa aꞌɨ́mej jemi ɨ́ ruxɨ́ꞌej teɨte aꞌij mej tirajpuaíjtzicaꞌa aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej Judea éꞌemeꞌecan.
14 Tanto é assim, irmãos, que vos tornastes imitadores das igrejas de Deus existentes na Judeia em Cristo Jesus; porque também padecestes, da parte dos vossos patrícios, as mesmas coisas que eles, por sua vez, sofreram dos judeus,
15 Majta aꞌɨ́ɨme ɨ́ seica, ɨ́ mej caí téꞌatzaahuateꞌecaꞌa, aꞌɨ́ɨ mú raajéꞌica ɨ́ tavástaraꞌa tɨ ajta iꞌi Jesús. Majta huáꞌucuii aꞌɨ́mej ɨ́ mej Dios jetze meꞌecan tíꞌixaxaꞌataꞌa. Majta taatamuári itejmi. Aꞌij mú puaꞌa tiraatáꞌaca ɨ́ Dios jemi. Majta mú huájchaꞌɨreꞌe naíjmiꞌica ɨ́ teɨte ɨ́ mej yen chaanaca japua huachéjme.
15 os quais não somente mataram o Senhor Jesus e os profetas, como também nos perseguiram, e não agradam a Deus, e são adversários de todos os homens,
16 Ayee mú een jɨ́n miyen rɨcɨ mej mi táꞌijmɨijra tej ti caí chéꞌe huaꞌutáꞌixaateꞌen ɨ́ niuucari tɨ Dios jetze meꞌecan aꞌɨ́mej ɨ́ mej Israél jetze ajtémeꞌecan. Camu aꞌatzu raxɨ́ꞌeveꞌe tɨ Dios huaꞌirájtuaani ɨ́ huaꞌaxɨ́ꞌej teɨte. Ayee mú meꞌɨ́jna jɨ́n huarɨ́n, aꞌɨ́ɨ mú raamuáꞌitɨn tɨ Dios puaíjtzi huaꞌutáꞌan tɨ́j naꞌa rusén jɨmeꞌe aꞌɨ́jna jɨmeꞌe mej jeíhua huápɨꞌɨ auteájturaa jemin ɨ́ Dios. Puꞌuri xaa aꞌájna tejaꞌuréꞌenejsin tɨ Dios puaíjtzi huaꞌutáꞌasin.
16 a ponto de nos impedirem de falar aos gentios para que estes sejam salvos, a fim de irem enchendo sempre a medida de seus pecados. A ira, porém, sobreveio contra eles, definitivamente.
17 Ayee nu tejáꞌamuaꞌixaateꞌe. Tetɨ́ꞌɨj caꞌanéeri jɨ́n ajtacɨ́j, catu mé amuuhuáꞌaxɨ, sino jeíhua tu tíꞌimuaꞌatzejcaꞌa múꞌejmi jɨmeꞌe. Capu aꞌatzu áꞌateeviꞌica tetɨ́ꞌɨj caí chéꞌe huáapuaꞌa tej tiyen yeꞌɨmuá huatéꞌen. Aꞌɨ́j tu jɨ́n jeíhua huápɨꞌɨ tiuꞌutése tej ti aꞌatanén múꞌejmi jemi.
17 Ora, nós, irmãos, orfanados, por breve tempo, de vossa presença, não, porém, do coração, com tanto mais empenho diligenciamos, com grande desejo, ir ver-vos pessoalmente.
18 Jéihua tu tiyen tíꞌijxeꞌeveꞌecaꞌa tej teꞌuun aꞌatanén aꞌu sej éꞌeche. Jee xaa neꞌu, ayée nu tíꞌijxeꞌeveꞌecaꞌa inee, i nej iꞌi Pablo. Canu jaꞌanáj caí tíꞌijxeꞌeveꞌecaꞌa. Mɨ ajta aꞌɨ́ɨn ɨ́ Satanás, aꞌɨ́ɨ pu naꞌantánaamua.
18 Por isso, quisemos ir até vós (pelo menos eu, Paulo, não somente uma vez, mas duas); contudo, Satanás nos barrou o caminho.
19 Neajta nu niyen tejáꞌamuaꞌixaateꞌe tiꞌitɨ ɨ́ nej jɨ́meꞌen tiꞌijchúꞌeveꞌe, ɨ́ nej jɨ́meꞌen netémuaꞌaveꞌe, ɨ́ nej jɨ́meꞌen ahuántzaahuateꞌen neꞌíjna jɨmeꞌe nej tíꞌimuaꞌitɨn neꞌɨ́jna xɨcáaraꞌa jetze tɨ́ꞌɨj ajtahuaꞌa huataseíjreꞌen ɨ́ tavástaraꞌa tɨ ajta iꞌi Jesús. ¿Ni secaí múꞌeen seꞌɨ́ɨn púꞌeen?
19 Pois quem é a nossa esperança, ou alegria, ou coroa em que exultamos, na presença de nosso Senhor Jesus em sua vinda? Não sois vós?
20 Jee xaa neꞌu, múꞌeen xu seꞌɨ́ɨn púꞌeen, ɨ́ nej jɨ́meꞌen aꞌutántzaahuateꞌesin, ɨ́ nej jɨ́meꞌen huatántemuaꞌaveꞌesin.
20 Sim, vós sois realmente a nossa glória e a nossa alegria!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.