1 Coríntios 9
Ɨ niuucari tɨ jejcua, tɨ ajta jɨme'en ra'axa a'ɨjna ɨ tavastara'a, ɨ Cɨriistu'u tɨ ji'i Jesús tɨ̀ tu'irájtuaa (CRNNT) vs NVT
1 Neajta inee, nexɨéehua nu áꞌucheꞌecan. Neajta nu neꞌɨ́n púꞌeen seɨ́j tɨ Dios neꞌutaꞌítecaꞌa nej ni jetzen meꞌecan tiuꞌutaxáj. Neajta nu raaseíj neꞌɨ́jna ɨ́ Jesús, ɨ́ tavástaraꞌa. Seajta múꞌeen, xuꞌuri neetzi jemi seijreꞌe aꞌɨ́jna jɨmeꞌe nej tíꞌivaɨreꞌe ɨ́ tavástaraꞌa jemi.
1 Acaso não sou livre como qualquer outro? Não sou apóstolo? Não vi Jesus, nosso Senhor, com meus próprios olhos? Não são vocês resultado de meu trabalho no Senhor?
2 Tɨ puaꞌa caí ayén tihuáꞌamitɨejteꞌe ɨ́ seica jemi tɨ Dios ayén neꞌutaꞌítecaꞌa, múꞌejmi jemi pu xaa ayén tejamuáꞌamitɨejteꞌe aꞌiné múꞌeen xu seꞌɨ́ɨn púꞌeen ɨ́ tej jɨ́n tiyen ramuaꞌaree tɨ Dios ayén aꞌɨ́jna jɨ́n tinaaꞌíjca.
2 Mesmo que outros pensem que não sou apóstolo, certamente o sou para vocês. Vocês mesmos são prova de que sou apóstolo do Senhor.
3 Ayee nu huatánneꞌa aꞌɨ́mej jemi ɨ́ mej nej jɨ́meꞌen tíꞌihuaꞌu.
3 Esta é minha resposta aos que questionam minha autoridade.
4 ¿Ni caí ayén titaatáꞌaca tej tiúꞌucuaꞌani, ajta tej huayéꞌen? Jee xaa neꞌu, ayée pu tiꞌayajna.
4 Acaso não temos o direito de receber comida e bebida por nosso trabalho?
5 ¿Ni caí ayén cheꞌatá naꞌa titaatáꞌaca tej seɨ́j téviꞌitɨneꞌen tɨ ajta téꞌatzaahuateꞌe matɨ́j ɨ́ seica ɨ́ tɨ Dios huaꞌutaꞌítecaꞌa, majta aꞌɨ́ɨme ɨ́ ihuáamuaꞌameꞌen ɨ́ tavástaraꞌa, ajta aꞌɨ́jna ɨ́ Pedro?
5 Não temos o direito de levar conosco uma esposa crente, como fazem os outros apóstolos, e como fazem os irmãos do Senhor e Pedro?
6 Ari iteen, i nej iꞌi Pablo, ajta aꞌɨ́jna ɨ́ Bernabé, ¿ni qui teen tenaꞌa teꞌɨ́ɨn púꞌeen ɨ́ tɨ ayén ruxeꞌeveꞌe tej tamuájcaꞌa jɨ́n tiuꞌumuárɨꞌen?
6 Ou será que só Barnabé e eu precisamos trabalhar para nos sustentarmos?
7 Capu jaꞌatɨ tɨ ayén tíꞌivaɨreꞌe xantaaruꞌu jɨmeꞌe ayén tihuaújnajchiteꞌen ruseɨ́j. Ajta capu jaꞌatɨ ayén caí racuaꞌani ɨ́ tácaꞌiraꞌan ɨ́ tɨ ráahuii. Capu ajta jaꞌatɨ ayén caí raꞌantíꞌisin huaꞌaleechi tɨ huáꞌaseɨreꞌe ɨ́ yeꞌemuaate.
7 Que soldado precisa pagar pelas próprias despesas? Que agricultor planta uma videira e não tem direito de comer de seus frutos? Que pastor cuida de um rebanho e não tem permissão de tomar de seu leite?
8 Canu niyen tiꞌixa aꞌij mej tirájteu rujɨ́ɨmuaꞌa menaꞌa ɨ́ teteca sino ayée pu cheꞌatá naꞌa téꞌeyuꞌusiꞌi jetzen ɨ́ niuucari ɨ́ mej jɨ́n tíꞌaijta.
8 Será que expresso apenas uma opinião humana ou a lei diz o mesmo?
9 — ausente —
9 Pois está escrito na lei de Moisés: “Não amordacem o boi para impedir que ele coma enquanto trilha os cereais”. Deus estava pensando apenas nos bois quando disse isso?
10 — ausente —
10 Será que, na verdade, não estava se referindo a nós? Sim, essas palavras foram escritas a nosso respeito e, portanto, quem ara e quem trilha o cereal deve ter a esperança de receber uma parte da colheita.
11 Tɨ puaꞌa teri raateájtuaa múꞌejmi jemi teꞌɨ́jna tɨ Dios jemi éꞌemeꞌecan tɨ́ꞌij rɨ́ꞌɨ áꞌamuaruuren, ¿ni qui ayén aꞌij puaꞌa tejáꞌamuaseijrateꞌe tɨ ayén tíꞌitacɨꞌɨti jeꞌicáj aꞌɨ́jna ɨ́ sej jɨ́n huateújvaɨreꞌen íiyen chaanaca japua?
11 Se plantamos sementes espirituais entre vocês, não temos direito a uma colheita material?
12 Tɨ puaꞌa ayén tiraavíjteꞌe tɨ ayén tihuáꞌucɨꞌɨti ɨ́ seica jeꞌicáj ɨ́ sej jɨ́n huateújvaɨreꞌen, jaítzeꞌe pu ayén tiraavíjteꞌe tɨ ayén tíꞌitacɨꞌɨti itejmi.
12 Se vocês sustentam outros que pregam a vocês, não temos ainda mais direito de receber o mesmo sustento? Mas nunca fizemos uso desse direito. Preferimos suportar qualquer coisa a fim de não sermos obstáculo para as boas-novas a respeito de Cristo.
13 Xuꞌuri ramuaꞌaree aꞌij mej rɨcɨ aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej tíꞌivaɨreꞌe u teyujtaꞌa. Ayee mú racuaꞌaca meꞌɨ́jna ɨ́ mej seica meꞌuun teꞌutetúutuhuaꞌa mú áꞌayeꞌi u teyujtaꞌa. Majta aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej meꞌuun tíꞌivaɨreꞌe aꞌu mej tejéꞌemuaɨꞌɨvajtaca, aꞌɨ́ɨ mú majta miyen racuaꞌaca jeꞌicáj ɨ́ mej meꞌuun raatámuaɨꞌɨvajtacaꞌa.
13 Vocês não sabem que os que trabalham no templo se alimentam das ofertas levadas ao templo, e os que servem diante do altar recebem uma parte dos sacrifícios oferecidos no altar?
14 Ayee pu cheꞌatá naꞌa ꞌeen, tavástaraꞌa pu ayén tiuꞌutaꞌaíjtacaꞌa tɨ ayén tiraavíjteꞌe tɨ ayén tihuáꞌucɨꞌɨti aꞌɨ́mej ɨ́ mej tihuaꞌutáꞌixaateꞌesin ɨ́ niuucari tɨ jɨ́meꞌen raxa ɨ́ Dios, mej mi meꞌɨ́jna jɨ́n huateújvaɨreꞌen mej tiuꞌutaxáj meꞌɨ́jna jɨmeꞌe ɨ́ niuucari tɨ jɨ́n Dios huaꞌirájtuaani.
14 Da mesma forma, o Senhor ordenou que os que anunciam as boas-novas vivam pelas boas-novas.
15 Mɨ neajta inee, canu jaꞌanáj huatánneꞌa nej neꞌɨ́jna jɨ́n huaténvaɨreꞌen aꞌij tɨ tiraavíjteꞌe ineetzi jemi. Canu neajta neꞌɨ́jna jɨ́n tejáꞌamuayuꞌuseꞌe sej si siyen huárɨni ineetzi jemi. Jaítzeꞌe pu naꞌaráanajche nej huámɨꞌɨni caí jaꞌatɨ ayén tináꞌariꞌi aꞌɨ́jna ɨ́ nej niyen neꞌɨ́jna jɨ́n huateáturaasin.
15 Contudo, nunca usei de nenhum desses direitos. Não escrevo isso para sugerir que desejo agora começar a fazê-lo. De fato, prefiro morrer a perder o privilégio de me orgulhar de pregar sem cobrar nada.
16 Capu xaa neꞌu ayén tineetáꞌaca nej neꞌɨ́jna jɨ́n ahuántzaahuateꞌen neꞌɨ́jna jɨmeꞌe nej niyen tihuaꞌutáꞌixaateꞌen ɨ́ niuucari tɨ jɨ́n Dios huaꞌirájtuaani aꞌiné Dios pu ayén aꞌɨ́jna jɨ́n tinaaꞌíjca. Puaíjtzi pu naatáꞌasin tɨ puaꞌa necaí niyen tihuaꞌutáꞌixaateꞌen.
16 E, no entanto, não posso me orgulhar de anunciar as boas-novas, pois sou impelido por Deus a fazê-lo. Ai de mim se não anunciar as boas-novas!
17 Jee xaa neꞌu, tiꞌitɨ pu ayén tíꞌinecɨꞌɨtíicheꞌen tɨ puaꞌa niyen nexɨ́ꞌeviꞌiraꞌa jɨ́n tíhuaꞌutaꞌixáateꞌencheꞌe. Mɨ ajta caí, capu, aꞌiné Dios ayén aꞌɨ́jna jɨ́n tinaaꞌíjca.
17 Se o fizesse por minha própria iniciativa, mereceria pagamento. Mas não tenho escolha, pois Deus me confiou essa responsabilidade.
18 Tɨ puaꞌa ayén tiꞌayajna, ¿tiꞌitájni ayén tíꞌinecɨꞌɨti ineetzi? Aꞌii pu aꞌɨ́ɨn púꞌeen, nej caí huaꞌajíiveꞌe netihuáꞌixaateꞌe, neajta caí huaténvaɨreꞌen neꞌɨ́jna jɨmeꞌe ɨ́ nej jɨ́n antínmuaꞌaree.
18 Qual é, então, minha recompensa? É a oportunidade de anunciar as boas-novas sem cobrar nada de ninguém, de modo a não desfrutar os direitos que tenho por anunciar as boas-novas.
19 Aꞌɨ́j pu jɨ́n, nee nu niyen nexɨéehua naa tejáꞌucheꞌecan nain jɨmeꞌe. Capu jaꞌatɨ tíꞌineꞌaijteꞌe. Mɨ neajta inee, rɨ́ꞌɨ nu neri huánruu naíjmiꞌica jemi tɨ́j jaꞌatɨ tɨ caꞌanéeri jɨ́n tíꞌimuarɨꞌe nej ni jaítzeꞌe huaꞌumuáꞌitɨn.
19 Embora eu seja um homem livre, fiz-me escravo de todos para levar muitos a Cristo.
20 Aꞌɨ́mej jemi ɨ́ mej Israél jetze ajtémeꞌecan, ayée nu huánruu yee cumu nej Israél jetze ajtémeꞌecanta nej ni huaꞌumuáꞌitɨn ɨ́ mej Israél jetze ajtémeꞌecan.
20 Quando estive com os judeus, vivi como os judeus para levá-los a Cristo. Quando estive com os que seguem a lei judaica, vivi debaixo dessa lei. Embora não esteja sujeito à lei, agi desse modo para levar a Cristo aqueles que estão debaixo da lei.
21 Neajta, aꞌɨ́mej jemi ɨ́ mej caí ráꞌastijreꞌe ɨ́ niuucari ɨ́ mej jɨ́n tíꞌaijta, ayée nu neajta huánruu tɨ́j jaꞌatɨ tɨ caí ayén ráꞌastijreꞌe nej ni neajta huaꞌumuáꞌitɨn aꞌɨ́mej ɨ́ mej caí ráꞌastijreꞌe ɨ́ niuucari ɨ́ mej jɨ́n tíꞌaijta.
21 Quando estou com os que não seguem a lei judaica, também vivo de modo independente da lei para levá-los a Cristo. Não ignoro, porém, a lei de Deus, pois obedeço à lei de Cristo.
22 Aꞌɨ́mej jemi ɨ́ mej caí aꞌij tíꞌijviicuaꞌi, neajta nu niyen huánruu tɨ́j jaꞌatɨ tɨ caí aꞌij tíꞌijviicuaꞌi nej ni huaꞌumuáꞌitɨn aꞌɨ́mej ɨ́ mej caí aꞌij tíꞌijviicuaꞌi. Naíjmiꞌica jemi nu niyen huánruu tɨ́j naꞌa tɨ seijreꞌe nej ni seica huamuáꞌitɨn nain jɨ́n aꞌij nej yeꞌí rɨcɨ.
22 Quando estou com os fracos, também me torno fraco, pois quero levar os fracos a Cristo. Sim, tento encontrar algum ponto em comum com todos, fazendo todo o possível para salvar alguns.
23 Ayee nu ꞌeen jɨ́n rɨcɨ neꞌɨ́jna jɨmeꞌe nej ni tihuaꞌutáꞌixaateꞌen ɨ́ niuucari tɨ jɨ́n Dios huaꞌirájtuaani, tɨ ij ajta tíꞌinecɨꞌɨti ɨ́ tɨ jɨ́n Dios rɨ́ꞌɨ tihuaꞌutáꞌasin aꞌɨ́mej ɨ́ mej raꞌaráꞌastijreꞌesin meꞌɨ́jna ɨ́ niuucari.
23 Faço tudo isso para espalhar as boas-novas e participar de suas bênçãos.
24 Xuꞌuri ramuaꞌaree aꞌij mej tíꞌijrɨꞌɨre aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej ruꞌacheca aꞌu mej éꞌehuaꞌacaca. Naímiꞌi ɨ́ mej ruꞌacheca, ayée mú cheꞌatá menaꞌa tíꞌiteseꞌe mej tiuꞌumuáꞌitɨn. Mɨ ajta, seɨ́j puꞌu aꞌɨ́ɨn púꞌeen ɨ́ tɨ tíꞌimuaꞌitɨn, ajta raꞌancuréꞌasin ɨ́ mej raatapuaíjveꞌesin. Setáꞌaj siyen cheꞌatá senaꞌa tiuꞌutéseꞌen sej si seajta siyen tiꞌitɨ huamuáꞌitɨn ɨ́ Dios jemi.
24 Vocês não sabem que, numa corrida, todos competem, mas apenas um ganha o prêmio? Portanto, corram para vencer.
25 Aꞌatɨ tɨ naꞌa tɨ huáꞌa jamuan tɨꞌecheca, ayée pu áꞌujcuꞌuve nain jɨmeꞌe tɨ ij ayén curuun ancuréꞌeꞌɨꞌɨn tɨ aꞌuvaɨ́jtzi. Mɨ teajta iteen, ayée tu tíꞌiteseꞌe tej ti curuun ancuréꞌeꞌɨꞌɨn tɨ naa seíireꞌe aꞌame tɨ́j naꞌa rusén jɨmeꞌe.
25 O atleta precisa ser disciplinado sob todos os aspectos. Ele se esforça para ganhar um prêmio perecível. Nós, porém, o fazemos para ganhar um prêmio eterno.
26 — ausente —
26 Por isso não corro sem objetivo nem luto como quem dá golpes no ar.
27 — ausente —
27 Disciplino meu corpo como um atleta, treinando-o para fazer o que deve, de modo que, depois de ter pregado a outros, eu mesmo não seja desqualificado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.