1 Coríntios 4
Ɨ niuucari tɨ jejcua, tɨ ajta jɨme'en ra'axa a'ɨjna ɨ tavastara'a, ɨ Cɨriistu'u tɨ ji'i Jesús tɨ̀ tu'irájtuaa (CRNNT) vs NTLH
1 Ayee pu ruxeꞌeveꞌe tɨ ayén tejamuáꞌamitɨejteꞌe itejmi jɨmeꞌe tej tiyen ravaɨreꞌe ɨ́ Cɨríistuꞌu, ajta tɨ ayén titaaꞌíjca aꞌɨ́jna jɨmeꞌe ɨ́ tɨ rúꞌavaa ɨ́ Dios jemi.
1 Vocês nos devem tratar como servidores de Cristo, que foram encarregados de administrar a realização dos planos secretos de Deus.
2 Ajta, aꞌɨ́jna tɨ ravaɨreꞌe, ayée pu tiúꞌujxeꞌeveꞌe tɨ aꞌɨ́ɨn ɨ́ jaꞌatɨ ayén araúrasten nain jɨmeꞌe aꞌɨ́jna ɨ́ tɨ jɨ́n tiraꞌíjca.
2 O que se exige de quem tem essa responsabilidade é que seja fiel ao seu Senhor.
3 — ausente —
3 Mas para mim não tem a menor importância ser julgado por vocês ou por um tribunal humano. Eu não julgo nem a mim mesmo.
4 — ausente —
4 A minha consciência está limpa, mas isso não prova que sou, de fato, inocente. Quem me julga é o Senhor.
5 Aꞌɨ́j xu jɨ́n siyen huárɨni. Caxu tiꞌitɨ jɨ́n huáꞌaxɨjteꞌe ajta naꞌa caí aꞌájna tejaꞌuréꞌenen aꞌɨ́jna xɨcáaraꞌa tɨ jetzen Dios ari raaxɨ́ꞌepɨꞌɨntare. Setáꞌaj seuj rachúꞌeveꞌe seꞌɨ́jna ɨ́ tavástaraꞌa tɨ́ꞌɨj ajtahuaꞌa yé uvéꞌenen. Aj pu xaa, aꞌɨ́ɨn raataseíjrata tɨ́j naꞌa tɨ rúꞌavaatacaꞌa aꞌu tɨ aꞌutɨ́caꞌa. Aꞌɨ́ɨ pu ajta raataseíjrata ɨ́ tɨ ayén tihuáꞌamitɨejteꞌecaꞌa ɨ́ huáꞌa tzajtaꞌa ɨ́ teɨte. Aj puꞌi ayén tihuáꞌacɨꞌɨti tɨ Dios ayén rɨ́ꞌɨ tihuaꞌutáꞌasin naíjmiꞌica aꞌij tɨ tiraavíjteꞌe seɨj ajta seɨj.
5 Portanto, não julguem ninguém antes da hora; esperem o julgamento final, quando o Senhor vier. Ele trará para a luz os segredos escondidos no escuro e mostrará as intenções que estão no coração das pessoas. Então cada um receberá de Deus os elogios que merece.
6 Mɨ neajta inee, nain jɨ́n ɨ́ nej neri tejamuáꞌixaa, ayée nu tejámuaatáꞌitɨiiriꞌi neetzi jɨmeꞌe neajta neꞌɨ́jna jɨmeꞌe ɨ́ Apolos nej ni neꞌɨ́jna jɨ́n jamuaatévaɨreꞌen. Caxu yáꞌuhuaꞌanan seꞌɨ́jna ɨ́ niuucari tɨ ayén tɨjɨ́n: “Setáꞌaj siyen araúrasten seꞌɨ́jna jɨmeꞌe aꞌij tɨ téꞌeyuꞌusiꞌi.” Caxu siyen ahuaújtzaahuateꞌen seꞌɨ́jna jɨmeꞌe sej nuꞌu seɨ́j jetze ajtémeꞌecan. Caxu seajta raatéxɨeehuata ɨ́ seɨj.
6 Meus irmãos, é para instruir vocês que eu tenho aplicado essas lições a mim mesmo e a Apolo. Usei nós dois como um exemplo, para que vocês aprendam o que quer dizer o ditado: “Obedeça ao que está escrito.” Ninguém deve se orgulhar de uma pessoa e desprezar outra.
7 ¿Ni tzaa jaꞌatɨ ayén aꞌɨ́jna jɨ́n timuaꞌíjca aꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ jaítzeꞌe ruxeꞌeveꞌe caí ɨ́ tɨ jɨ́n antiújmuaꞌaree ɨ́ axɨ́ꞌej tevi? Capu xaa neꞌu. ¿Ni qui piyen tiꞌitɨ tíꞌijchaꞌɨɨ ɨ́ pej caí raꞌancuréꞌa seɨ́j jemi? Capu xaa neꞌu. Ajta, tɨ puaꞌa ayén tiꞌayajna pej piyen raꞌancuréꞌa, ¿aꞌiné ꞌeen jɨmeꞌe piyen áꞌatzaahuateꞌe? Capu ayén tiraavíjteꞌe, aꞌiné Dios pu ayén muaatapuaíjve.
7 Quem é que fez você superior aos outros? Por acaso não foi Deus quem lhe deu tudo o que você tem? Então por que é que você fica todo orgulhoso como se o que você tem não fosse dado por Deus?
8 Múꞌeen xu nuꞌu seri huatájuxai temuaꞌa naa. Seajta nuꞌu seri huateújchijteaanitacaꞌa. Múꞌeen xu nuꞌu caí taatáꞌinee, seajta siyen tíꞌaijta rujɨ́ɨmuaꞌa senaꞌa. Oojala cuj tɨ́n ayén tejaꞌuréꞌenen sej siyen tiuꞌitaꞌáijta. Jéihua huápɨꞌɨ nu niyen tíꞌijxeꞌeveꞌe.
8 Pelo que parece, vocês já têm tudo o que precisam! Já são ricos! Vocês já se tornaram reis, e nós, não! Que bom se vocês fossem reis de verdade, para que nós pudéssemos reinar junto com vocês!
9 Ayee nu ꞌeen jɨ́n niyen tejáꞌamuaꞌixaateꞌe aꞌiné ayée pu tináꞌamitɨejteꞌe tɨ Dios ayén taataseíjratacaꞌa múꞌejmi jemi tej iteen aꞌɨ́ɨn púꞌeen ɨ́ tej caí tiꞌitɨj jɨ́n antítamuaꞌaree, teajta teen tu aꞌɨ́ɨn púꞌeen ɨ́ mej majta jɨ́meꞌen meri raaxɨ́ꞌepɨꞌɨntare tej nuꞌu huácuiꞌini aꞌu mej titejéꞌecuiꞌica. Dios pu ayén taataseíjratacaꞌa naíjmiꞌica jemi ɨ́ mej ta japua seijreꞌe, ajta huáꞌa jemi ɨ́ mej yen japuan huachéjme ɨ́ chaanaca, aꞌu tɨ naꞌa nainjapua.
9 Porque me parece que Deus pôs a nós, os apóstolos , no último lugar. Somos como as pessoas condenadas a morrer em público, como espetáculo para o mundo inteiro, tanto para os anjos como para os seres humanos.
10 Ayee xu tíꞌixaxaꞌa múꞌeen tej nuꞌu tatɨ́muaꞌi teꞌɨ́jna jɨmeꞌe tej tiyen ravaɨreꞌe ɨ́ Cɨríistuꞌu. Mɨ seajta múꞌeen, sej nuꞌu huápɨꞌɨ naa tirúꞌumuaꞌaree ɨ́ Cɨríistuꞌu jemi. Capu nuꞌu túꞌucaꞌanistiꞌi itejmi. Mɨ seajta múꞌeen, ayée xu nuꞌu nain jɨ́n téꞌeviicuaꞌi. Jéꞌecan mú nuꞌu rɨ́ꞌɨ tejamuatáꞌaca múꞌejmi. Majta métaxanaꞌaveꞌe mú nuꞌu itejmi.
10 Por causa de Cristo nós somos loucos, mas vocês são sábios por estarem unidos com ele. Nós somos fracos, e vocês são fortes; vocês são respeitados, e nós somos desprezados.
11 Tɨ́j naꞌa tɨ yú eꞌiréꞌene, ajta íjii, ayée tu tenaꞌa jíꞌitɨejcu, teajta ꞌiꞌicu. Temuaꞌa tu titecácɨɨxureꞌe. Jéꞌecan mú aꞌij puaꞌa taruure. Catu teajta méꞌe éꞌeche.
11 Até agora temos passado fome e sede. Temos nos vestido com trapos, temos recebido bofetadas e não temos lugar certo para morar.
12 Caꞌanín tu jɨ́n tíꞌimɨjhuaca tamuájcaꞌa jɨmeꞌe. Tɨ puaꞌa aꞌij puaꞌa metiꞌitaxájta, teen tu tiyen rɨ́ꞌɨ tihuaꞌatáꞌaca. Ajta tɨ puaꞌa aꞌij puaꞌa métaruure, teen tu tiyen ráꞌaviicuaꞌi.
12 Temos nos cansado de trabalhar para nos sustentar. Quando somos amaldiçoados, nós abençoamos. Quando somos perseguidos, aguentamos com paciência.
13 Ajta, matɨ́ꞌɨj teɨte huaꞌitzi tátaavijreꞌe itejmi, rɨ́ꞌɨ tu naa tihuáꞌajee. Tɨ́j naꞌa tɨ yú eꞌiréꞌene ajta íjii, ayée pu tihuáꞌamitɨejteꞌe itejmi jɨmeꞌe tej nuꞌu jeíhua huápɨꞌɨ huáꞌaxanaꞌavisteꞌe, tej nuꞌu tiyen huáꞌaseijrateꞌe huáꞌa jemi tɨ́j ɨ́ xaɨɨri ɨ́ mej mé rúurɨera ɨ́ mej yen japuan seijreꞌe ɨ́ chaanaca.
13 Quando somos insultados, respondemos com palavras delicadas. Somos considerados como lixo, e até agora somos tratados como a imundície deste mundo.
14 Canu neꞌɨ́jna jɨ́n niyen tejáꞌamuaꞌixaateꞌe nej ni niyen amuaatatéviꞌirasteꞌen, sino nej ni rɨ́ꞌɨ jamuaatáꞌitɨi múꞌeen, mɨ sej siyen náꞌaseijrateꞌe cumu niyaujmuaꞌa ɨ́ nej jeíhua huápɨꞌɨ jáꞌamuaxeꞌeveꞌe.
14 Não estou escrevendo essas coisas para envergonhar vocês, mas para ensiná-los como se vocês fossem meus próprios filhos queridos.
15 Tij caí muꞌiitɨ́ mú tejamuáꞌitɨiiriꞌi ɨ́ Cɨríistuꞌu jetze meꞌecan. Capu aꞌij ámitɨeereꞌe aꞌachú mej puaꞌamé aráꞌase. Mɨ ajta, seɨ́j puꞌu ɨ́ tɨ áꞌamuayaꞌupuajtacaꞌa, neajta inee, nee nu neꞌɨ́n púꞌeen i nej áꞌamuayaꞌupuajtacaꞌa ɨ́ Cɨríistuꞌu jemi neꞌɨ́jna jɨmeꞌe nej tejamuáꞌixaa ɨ́ niuucari tɨ jɨ́n Dios amuaꞌirájtuaani.
15 Mesmo que vocês tivessem milhares de mestres na fé cristã, não poderiam ter mais de um pai. Pois, quando levei a vocês o evangelho , eu me tornei o pai de vocês na vida que vivem em união com Cristo Jesus.
16 Aꞌɨ́j nu jɨ́n niyen tejáꞌamuaje sej siyen titeejúꞌun netɨ́j inee.
16 Portanto, eu peço que sigam o meu exemplo.
17 Aꞌɨ́j nu jɨ́n niyen amuaataꞌítiꞌiriꞌi neꞌɨ́jna ɨ́ Timoteo ɨ́ nej neajta yaꞌupuáaraꞌan púꞌeeneꞌe ɨ́ tavástaraꞌa jemi, ɨ́ nej neajta jeíhua huápɨꞌɨ raxɨ́ꞌeveꞌe. Aꞌɨ́ɨ pu amuaatánamuajristeꞌesin aꞌij nej tiꞌitínchaꞌɨɨ jemin ɨ́ Cɨríistuꞌu tɨ ajta iꞌi Jesús. Ayee nu cheꞌatá nenaꞌa tihuáꞌitɨii aꞌɨ́mej ɨ́ seica, aꞌu tɨ naꞌa mej eꞌetiújseꞌɨri.
17 Por isso estou enviando para vocês Timóteo, que é meu querido e fiel filho no Senhor. Ele vai ajudá-los a lembrarem dos caminhos que sigo na nova vida que tenho em união com Cristo Jesus, caminhos esses que ensino em todas as igrejas.
18 Seica múꞌeen, xuꞌuri áꞌujtzaahuateꞌe. Cu xɨee tɨ cuj ayén tejamuáꞌamitɨejteꞌe nej caí chéꞌe neꞌuun mú aꞌatanén.
18 Alguns de vocês ficaram orgulhosos, certos de que eu não iria visitá-los.
19 Mɨ neajta inee, nee nu xaa caꞌanacan neꞌuun aꞌatanéjsin múꞌejmi jemi tɨ puaꞌa ayén tineetáꞌacareꞌen ɨ́ tavástaraꞌa. Aj nu xaa ramuaꞌaréeren tɨ puaꞌa siyen tiꞌitiújchaꞌɨɨ muárɨꞌeriꞌireꞌaraꞌan jɨmeꞌe ɨ́ Dios naꞌari seɨ́j niuucari senaꞌa jɨ́n siyen tiꞌitiújchaꞌɨɨ.
19 Porém, se o Senhor quiser, eu vou visitá-los logo. Então vou saber o que esses orgulhosos são capazes de fazer e não somente o que eles são capazes de dizer.
20 Ayee puꞌu xaa neꞌu, aꞌiné aꞌɨ́jna ɨ́ Dios, capu niuucari naꞌa jɨ́n tíꞌaijta sino rumuárɨꞌeriꞌireꞌaraꞌan jɨ́meꞌen.
20 Pois o Reino de Deus não é coisa de palavras, mas de poder.
21 ¿Aꞌiné setíꞌijxeꞌeveꞌe múꞌeen? ¿Ni qui niyen neꞌɨ́jna jɨ́n u áꞌumeꞌen nej ni puaíjtzi amuaatáꞌan naꞌari nej niyen neꞌɨ́jna jɨ́n amuajaꞌuvéꞌemuaare neꞌɨ́jna jɨmeꞌe nejáꞌamuaxeꞌeveꞌe, nej ni neajta cuaꞌanín jɨ́n tejamuáꞌixaateꞌen?
21 O que é que vocês preferem: que eu vá até vocês com um chicote ou com o coração cheio de amor e bondade?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.