1 Coríntios 4
Ɨ niuucari tɨ jejcua, tɨ ajta jɨme'en ra'axa a'ɨjna ɨ tavastara'a, ɨ Cɨriistu'u tɨ ji'i Jesús tɨ̀ tu'irájtuaa (CRNNT) vs ARIB
1 Ayee pu ruxeꞌeveꞌe tɨ ayén tejamuáꞌamitɨejteꞌe itejmi jɨmeꞌe tej tiyen ravaɨreꞌe ɨ́ Cɨríistuꞌu, ajta tɨ ayén titaaꞌíjca aꞌɨ́jna jɨmeꞌe ɨ́ tɨ rúꞌavaa ɨ́ Dios jemi.
1 Que os homens nos considerem, pois, como ministros de Cristo, e despenseiros dos mistérios de Deus.
2 Ajta, aꞌɨ́jna tɨ ravaɨreꞌe, ayée pu tiúꞌujxeꞌeveꞌe tɨ aꞌɨ́ɨn ɨ́ jaꞌatɨ ayén araúrasten nain jɨmeꞌe aꞌɨ́jna ɨ́ tɨ jɨ́n tiraꞌíjca.
2 Ora, além disso, o que se requer nos despenseiros é que cada um seja encontrado fiel.
3 — ausente —
3 Todavia, a mim mui pouco se me dá de ser julgado por vós, ou por qualquer tribunal humano; nem eu tampouco a mim mesmo me julgo.
4 — ausente —
4 Porque, embora em nada me sinta culpado, nem por isso sou justificado; pois quem me julga é o Senhor.
5 Aꞌɨ́j xu jɨ́n siyen huárɨni. Caxu tiꞌitɨ jɨ́n huáꞌaxɨjteꞌe ajta naꞌa caí aꞌájna tejaꞌuréꞌenen aꞌɨ́jna xɨcáaraꞌa tɨ jetzen Dios ari raaxɨ́ꞌepɨꞌɨntare. Setáꞌaj seuj rachúꞌeveꞌe seꞌɨ́jna ɨ́ tavástaraꞌa tɨ́ꞌɨj ajtahuaꞌa yé uvéꞌenen. Aj pu xaa, aꞌɨ́ɨn raataseíjrata tɨ́j naꞌa tɨ rúꞌavaatacaꞌa aꞌu tɨ aꞌutɨ́caꞌa. Aꞌɨ́ɨ pu ajta raataseíjrata ɨ́ tɨ ayén tihuáꞌamitɨejteꞌecaꞌa ɨ́ huáꞌa tzajtaꞌa ɨ́ teɨte. Aj puꞌi ayén tihuáꞌacɨꞌɨti tɨ Dios ayén rɨ́ꞌɨ tihuaꞌutáꞌasin naíjmiꞌica aꞌij tɨ tiraavíjteꞌe seɨj ajta seɨj.
5 Portanto nada julgueis antes do tempo, até que venha o Senhor, o qual não só trará à luz as coisas ocultas das trevas, mas também manifestará os desígnios dos corações; e então cada um receberá de Deus o seu louvor.
6 Mɨ neajta inee, nain jɨ́n ɨ́ nej neri tejamuáꞌixaa, ayée nu tejámuaatáꞌitɨiiriꞌi neetzi jɨmeꞌe neajta neꞌɨ́jna jɨmeꞌe ɨ́ Apolos nej ni neꞌɨ́jna jɨ́n jamuaatévaɨreꞌen. Caxu yáꞌuhuaꞌanan seꞌɨ́jna ɨ́ niuucari tɨ ayén tɨjɨ́n: “Setáꞌaj siyen araúrasten seꞌɨ́jna jɨmeꞌe aꞌij tɨ téꞌeyuꞌusiꞌi.” Caxu siyen ahuaújtzaahuateꞌen seꞌɨ́jna jɨmeꞌe sej nuꞌu seɨ́j jetze ajtémeꞌecan. Caxu seajta raatéxɨeehuata ɨ́ seɨj.
6 Ora, irmãos, estas coisas eu as apliquei figuradamente a mim e a Apolo, por amor de vós; para que em nós aprendais a não ir além do que está escrito, de modo que nenhum de vós se ensoberbeça a favor de um contra outro.
7 ¿Ni tzaa jaꞌatɨ ayén aꞌɨ́jna jɨ́n timuaꞌíjca aꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ jaítzeꞌe ruxeꞌeveꞌe caí ɨ́ tɨ jɨ́n antiújmuaꞌaree ɨ́ axɨ́ꞌej tevi? Capu xaa neꞌu. ¿Ni qui piyen tiꞌitɨ tíꞌijchaꞌɨɨ ɨ́ pej caí raꞌancuréꞌa seɨ́j jemi? Capu xaa neꞌu. Ajta, tɨ puaꞌa ayén tiꞌayajna pej piyen raꞌancuréꞌa, ¿aꞌiné ꞌeen jɨmeꞌe piyen áꞌatzaahuateꞌe? Capu ayén tiraavíjteꞌe, aꞌiné Dios pu ayén muaatapuaíjve.
7 Pois, quem te diferença? E que tens tu que não tenhas recebido? E, se o recebeste, por que te glorias, como se não o houveras recebido?
8 Múꞌeen xu nuꞌu seri huatájuxai temuaꞌa naa. Seajta nuꞌu seri huateújchijteaanitacaꞌa. Múꞌeen xu nuꞌu caí taatáꞌinee, seajta siyen tíꞌaijta rujɨ́ɨmuaꞌa senaꞌa. Oojala cuj tɨ́n ayén tejaꞌuréꞌenen sej siyen tiuꞌitaꞌáijta. Jéihua huápɨꞌɨ nu niyen tíꞌijxeꞌeveꞌe.
8 Já estais fartos! já estais ricos! sem nós já chegastes a reinar! e oxalá reinásseis de fato, para que também nós reinássemos convosco!
9 Ayee nu ꞌeen jɨ́n niyen tejáꞌamuaꞌixaateꞌe aꞌiné ayée pu tináꞌamitɨejteꞌe tɨ Dios ayén taataseíjratacaꞌa múꞌejmi jemi tej iteen aꞌɨ́ɨn púꞌeen ɨ́ tej caí tiꞌitɨj jɨ́n antítamuaꞌaree, teajta teen tu aꞌɨ́ɨn púꞌeen ɨ́ mej majta jɨ́meꞌen meri raaxɨ́ꞌepɨꞌɨntare tej nuꞌu huácuiꞌini aꞌu mej titejéꞌecuiꞌica. Dios pu ayén taataseíjratacaꞌa naíjmiꞌica jemi ɨ́ mej ta japua seijreꞌe, ajta huáꞌa jemi ɨ́ mej yen japuan huachéjme ɨ́ chaanaca, aꞌu tɨ naꞌa nainjapua.
9 Porque tenho para mim, que Deus a nós, apóstolos, nos pôs por últimos, como condenados à morte; pois somos feitos espetáculo ao mundo, tanto a anjos como a homens.
10 Ayee xu tíꞌixaxaꞌa múꞌeen tej nuꞌu tatɨ́muaꞌi teꞌɨ́jna jɨmeꞌe tej tiyen ravaɨreꞌe ɨ́ Cɨríistuꞌu. Mɨ seajta múꞌeen, sej nuꞌu huápɨꞌɨ naa tirúꞌumuaꞌaree ɨ́ Cɨríistuꞌu jemi. Capu nuꞌu túꞌucaꞌanistiꞌi itejmi. Mɨ seajta múꞌeen, ayée xu nuꞌu nain jɨ́n téꞌeviicuaꞌi. Jéꞌecan mú nuꞌu rɨ́ꞌɨ tejamuatáꞌaca múꞌejmi. Majta métaxanaꞌaveꞌe mú nuꞌu itejmi.
10 Nós somos loucos por amor de Cristo, e vós sábios em Cristo; nós fracos, e vós fortes; vós ilustres, e nós desprezíveis.
11 Tɨ́j naꞌa tɨ yú eꞌiréꞌene, ajta íjii, ayée tu tenaꞌa jíꞌitɨejcu, teajta ꞌiꞌicu. Temuaꞌa tu titecácɨɨxureꞌe. Jéꞌecan mú aꞌij puaꞌa taruure. Catu teajta méꞌe éꞌeche.
11 Até a presente hora padecemos fome, e sede; estamos nus, e recebemos bofetadas, e não temos pousada certa,
12 Caꞌanín tu jɨ́n tíꞌimɨjhuaca tamuájcaꞌa jɨmeꞌe. Tɨ puaꞌa aꞌij puaꞌa metiꞌitaxájta, teen tu tiyen rɨ́ꞌɨ tihuaꞌatáꞌaca. Ajta tɨ puaꞌa aꞌij puaꞌa métaruure, teen tu tiyen ráꞌaviicuaꞌi.
12 e nos afadigamos, trabalhando com nossas próprias mãos; somos injuriados, e bendizemos; somos perseguidos, e o suportamos;
13 Ajta, matɨ́ꞌɨj teɨte huaꞌitzi tátaavijreꞌe itejmi, rɨ́ꞌɨ tu naa tihuáꞌajee. Tɨ́j naꞌa tɨ yú eꞌiréꞌene ajta íjii, ayée pu tihuáꞌamitɨejteꞌe itejmi jɨmeꞌe tej nuꞌu jeíhua huápɨꞌɨ huáꞌaxanaꞌavisteꞌe, tej nuꞌu tiyen huáꞌaseijrateꞌe huáꞌa jemi tɨ́j ɨ́ xaɨɨri ɨ́ mej mé rúurɨera ɨ́ mej yen japuan seijreꞌe ɨ́ chaanaca.
13 somos difamados, e exortamos; até o presente somos considerados como o refugo do mundo, e como a escória de tudo.
14 Canu neꞌɨ́jna jɨ́n niyen tejáꞌamuaꞌixaateꞌe nej ni niyen amuaatatéviꞌirasteꞌen, sino nej ni rɨ́ꞌɨ jamuaatáꞌitɨi múꞌeen, mɨ sej siyen náꞌaseijrateꞌe cumu niyaujmuaꞌa ɨ́ nej jeíhua huápɨꞌɨ jáꞌamuaxeꞌeveꞌe.
14 Não escrevo estas coisas para vos envergonhar, mas para vos admoestar, como a filhos meus amados.
15 Tij caí muꞌiitɨ́ mú tejamuáꞌitɨiiriꞌi ɨ́ Cɨríistuꞌu jetze meꞌecan. Capu aꞌij ámitɨeereꞌe aꞌachú mej puaꞌamé aráꞌase. Mɨ ajta, seɨ́j puꞌu ɨ́ tɨ áꞌamuayaꞌupuajtacaꞌa, neajta inee, nee nu neꞌɨ́n púꞌeen i nej áꞌamuayaꞌupuajtacaꞌa ɨ́ Cɨríistuꞌu jemi neꞌɨ́jna jɨmeꞌe nej tejamuáꞌixaa ɨ́ niuucari tɨ jɨ́n Dios amuaꞌirájtuaani.
15 Porque ainda que tenhais dez mil aios em Cristo, não tendes contudo muitos pais; pois eu pelo evangelho vos gerei em Cristo Jesus.
16 Aꞌɨ́j nu jɨ́n niyen tejáꞌamuaje sej siyen titeejúꞌun netɨ́j inee.
16 Rogo-vos, portanto, que sejais meus imitadores.
17 Aꞌɨ́j nu jɨ́n niyen amuaataꞌítiꞌiriꞌi neꞌɨ́jna ɨ́ Timoteo ɨ́ nej neajta yaꞌupuáaraꞌan púꞌeeneꞌe ɨ́ tavástaraꞌa jemi, ɨ́ nej neajta jeíhua huápɨꞌɨ raxɨ́ꞌeveꞌe. Aꞌɨ́ɨ pu amuaatánamuajristeꞌesin aꞌij nej tiꞌitínchaꞌɨɨ jemin ɨ́ Cɨríistuꞌu tɨ ajta iꞌi Jesús. Ayee nu cheꞌatá nenaꞌa tihuáꞌitɨii aꞌɨ́mej ɨ́ seica, aꞌu tɨ naꞌa mej eꞌetiújseꞌɨri.
17 Por isso mesmo vos enviei Timóteo, que é meu filho amado, e fiel no Senhor; o qual vos lembrará os meus caminhos em Cristo, como por toda parte eu ensino em cada igreja.
18 Seica múꞌeen, xuꞌuri áꞌujtzaahuateꞌe. Cu xɨee tɨ cuj ayén tejamuáꞌamitɨejteꞌe nej caí chéꞌe neꞌuun mú aꞌatanén.
18 Mas alguns andam inchados, como se eu não houvesse de ir ter convosco.
19 Mɨ neajta inee, nee nu xaa caꞌanacan neꞌuun aꞌatanéjsin múꞌejmi jemi tɨ puaꞌa ayén tineetáꞌacareꞌen ɨ́ tavástaraꞌa. Aj nu xaa ramuaꞌaréeren tɨ puaꞌa siyen tiꞌitiújchaꞌɨɨ muárɨꞌeriꞌireꞌaraꞌan jɨmeꞌe ɨ́ Dios naꞌari seɨ́j niuucari senaꞌa jɨ́n siyen tiꞌitiújchaꞌɨɨ.
19 Em breve, porém, irei ter convosco, se o Senhor quiser, e então conhecerei, não as palavras dos que andam inchados, mas o poder.
20 Ayee puꞌu xaa neꞌu, aꞌiné aꞌɨ́jna ɨ́ Dios, capu niuucari naꞌa jɨ́n tíꞌaijta sino rumuárɨꞌeriꞌireꞌaraꞌan jɨ́meꞌen.
20 Porque o reino de Deus não consiste em palavras, mas em poder.
21 ¿Aꞌiné setíꞌijxeꞌeveꞌe múꞌeen? ¿Ni qui niyen neꞌɨ́jna jɨ́n u áꞌumeꞌen nej ni puaíjtzi amuaatáꞌan naꞌari nej niyen neꞌɨ́jna jɨ́n amuajaꞌuvéꞌemuaare neꞌɨ́jna jɨmeꞌe nejáꞌamuaxeꞌeveꞌe, nej ni neajta cuaꞌanín jɨ́n tejamuáꞌixaateꞌen?
21 Que quereis? Irei a vós com vara, ou com amor e espírito de mansidão?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.