Romanos 9

El Nayar Presidio De Los Reyes Cora NT (CRN_WBT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ayee nu tzáahuatiꞌiraꞌa jɨ́n niyen tejáꞌamuaꞌixaateꞌe ɨ́ Cɨríistuꞌu jemi. Canu tíꞌihuaꞌi nenaꞌa. Ayee nu áꞌanxɨjteꞌen ɨ́ nemuaꞌatziiraꞌa jɨmeꞌe nej ni niyen ráamuaꞌati tɨ puaꞌa ayén tiraavíjteꞌe nusu caí. Ajta aꞌɨ́ɨn ɨ́ xɨéjniuꞌucareꞌaraꞌan ɨ́ Dios, aꞌɨ́ɨ pu ajta aꞌɨ́jna jɨ́n nevaɨreꞌe.
1 O que eu digo é verdade. Sou de Cristo e não minto; pois a minha consciência, que é controlada pelo Espírito Santo, também me afirma que não estou mentindo.
2 Jéꞌecan nu huatánxɨeemɨjteꞌe, neajta jaꞌanáj tɨ naꞌa niyen rajpuaíjtzi yú ne tzajtaꞌa.
2 Sinto uma grande tristeza e uma dor sem fim no coração
3 Tɨ́ puaꞌa rɨꞌɨríistancheꞌe, tɨ Cɨríistuꞌu ayén mé núurɨenicheꞌe tɨ ij naꞌantipuáꞌajteꞌen huáꞌa jetze meꞌecan ɨ́ neꞌihuaamuaꞌa, aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej miyen cheꞌatá menaꞌa airaújneijte netɨ́j inee.
3 por causa do meu povo, que é minha raça e meu sangue. Para o bem desse povo, eu mesmo poderia desejar receber a maldição de Deus e ficar separado de Cristo.
4 Aꞌɨ́ɨ mú Israél jetze ajtémeꞌecan. Aꞌii mú aꞌɨ́ɨn púꞌeen ɨ́ tɨ Dios huáꞌayaꞌupuacaꞌa. Aꞌɨ́ɨ pu ajta huataseíjre huáꞌa jemi aꞌɨ́jna tɨ naa seíireꞌe jáꞌaraa mej mi miyen raamuaarée tɨ Dios aꞌuun huateájturaa huáꞌa jemi. Dios pu ajta huáꞌa jemi muꞌiicáca jɨ́n tiuꞌutáꞌa ɨ́ runiuuca aꞌij tɨ ayén téꞌemeꞌencheꞌe. Majta aꞌɨ́ɨme, ayée mú raꞌancuréꞌa meꞌɨ́jna ɨ́ niuucari ɨ́ mej jɨ́n tíꞌaijta, majta meꞌɨ́jna ɨ́ yeꞌirá aꞌij mej tíꞌinaꞌamicheꞌe. Dios pu ajta muꞌiicáca jɨ́n teꞌataújratziiriꞌi huáꞌa jemi.
4 Eles são o povo escolhido por Deus; ele os tornou seus filhos e repartiu a sua glória com eles. Deus fez suas alianças com eles e lhes deu a lei , a verdadeira maneira de adorar e as promessas.
5 Aꞌɨ́ɨ mú majta huáꞌa jetze huanéj ɨ́ tavaújsimuaꞌa jetze. Ajta, huáꞌa jetze pu ayén airaújneijte aꞌɨ́jna ɨ́ Cɨríistuꞌu tɨ ajta aꞌɨ́ɨn púꞌeen ɨ́ Dios ɨ́ tɨ nain jɨ́n antiújmuaꞌaree. Tichéꞌe tiyen rɨ́ꞌɨ tiraatáꞌacareꞌen tɨ́j naꞌa rusén jɨmeꞌe. Chéꞌe ayén tejaꞌuréꞌenen.
5 Eles são descendentes dos patriarcas ; e, como ser humano, Cristo pertence à raça deles. Que Cristo, que é o Deus que governa todos, seja louvado para sempre! Amém !
6 Canu niyen tejáꞌamuaꞌixaateꞌe tɨ aꞌɨ́ɨn niuucari caí tiꞌitɨ́j vaɨreꞌecaꞌa tɨ Dios ayén tihuaꞌutáꞌa. Canu xaa neꞌu, aꞌiné aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej jetzen airaújneijte ɨ́ tayáꞌupuacɨꞌɨ aꞌɨ́jna ɨ́ Israél, camu naímiꞌi miyen Israél jetze ajtémeꞌecan.
6 Eu não estou dizendo que a promessa de Deus tenha falhado. De fato, nem todos os israelitas fazem parte do povo de Deus.
7 Ajta capu ayén huataújmuaꞌa mej naímiꞌi yaújmuaꞌameꞌen púꞌeen aꞌɨ́jna ɨ́ Abraham teecan tɨ puaꞌa miyen meꞌɨ́jna jetze airaújneijte. Camu xaa neꞌu. Mɨ́ ajta ayén tɨjɨ́n: “Ayee pu ámitɨeereꞌe aꞌame. Aꞌɨ́ɨ muꞌu aꞌɨ́ɨn puꞌéeneꞌe muáꞌajuꞌu ɨ́ áꞌayaujmuaꞌa, aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej jetzen aꞌiránejsin aꞌɨ́jna jetze ɨ́ Isaac.”
7 Nem todos os descendentes de Abraão são filhos de Deus. Pois Deus disse a Abraão: “Por meio de Isaque é que você terá os descendentes que eu lhe prometi.”
8 Ayee puꞌu naꞌa, aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej Abraham jetze airaújneijte, capu ayée naꞌa huaꞌucɨ́ꞌɨ naíjmiꞌica tɨ Dios ayén huáꞌayaꞌupuacaꞌa meꞌɨ́jna jɨmeꞌe mej meꞌɨ́jna jetze airaújneijte. Ayee pu ajta tihuáꞌacɨꞌɨti aꞌɨ́mej ɨ́ mej téꞌatzaahuateꞌe meꞌɨ́jna tɨ jɨ́n Dios teꞌataújratziiriꞌi. Aꞌɨ́ɨme pu xaa ayén ámitɨeereꞌe aꞌame mej miyen yaújmuaꞌameꞌen púꞌeen aꞌɨ́jna ɨ́ Abraham teecan.
8 Isso quer dizer que os que são considerados como os verdadeiros descendentes de Abraão são aqueles que nasceram como resultado da promessa de Deus, e não os que nasceram de modo natural .
9 Ayee puꞌu, aꞌiné Dios pu ayén teꞌataújratziiriꞌi tɨjɨ́n: “Aꞌájna tɨ ari ayén tiraaxɨ́ꞌepɨꞌɨntare tɨ ayén tejaꞌuréꞌenejsin, nee nu neajtahuaꞌa yé uvéꞌenejsin. Ajta aꞌɨ́ɨn ɨ́ Sara, aꞌɨ́ɨ pu ari tiyaúj aꞌame.”
9 Pois, quando fez a promessa, Deus disse a Abraão o seguinte: “No tempo certo eu voltarei, e Sara, sua mulher, terá um filho.”
10 Ajta ɨ́ tɨ jaítzeꞌe ruxeꞌeveꞌe, ayée pu tiráaruu aꞌɨ́jna ɨ́ Rebeca. Aꞌɨ́ɨ pu huaꞌapuaca tiyaúumuaꞌa jáꞌaraa. Ajta seɨ́j puꞌu aꞌɨ́ɨn puꞌéeneꞌe ɨ́ huaꞌatáàta, aꞌɨ́jna ɨ́ tayáꞌupuacɨꞌɨ, aꞌɨ́jna ɨ́ Isaac.
10 E mais ainda: os dois filhos de Rebeca tinham o mesmo pai, o nosso antepassado Isaque. Mas, para que a escolha de um deles fosse completamente de acordo com o plano de Deus, o próprio Deus disse a Rebeca: “O mais velho será dominado pelo mais moço.” Disse isso antes de eles nascerem e antes de fazerem qualquer coisa, boa ou má. Assim ficou confirmado que é de acordo com o seu plano que Deus escolhe aqueles que ele quer chamar , sem levar em conta o que eles tenham feito.
11 Ajta matɨ́ꞌɨj caí xɨ huanúnuꞌihua ɨ́ mej huaꞌapua, matɨ́ꞌɨj caí xɨ tiꞌitɨ́j aꞌij huáruurejcaꞌa, tɨ puaꞌa tɨ xɨ́ꞌepɨꞌɨn ꞌeen naꞌari tɨ aꞌij puaꞌa ꞌeen, ayée pu Dios tiraataꞌixaa ɨ́ huaꞌanáànaj tɨjɨ́n: “Aꞌɨ́jna tɨ vástaꞌa, aꞌɨ́ɨ pu raatévaɨreꞌesin aꞌɨ́jna tɨ paꞌarɨꞌɨ.” Ajta ayén tɨjɨ́n: “Nee nu raataxɨ́ꞌeve neꞌɨ́jna ɨ́ Jacobo. Neajta rájchaꞌɨɨreꞌecaꞌa neꞌɨ́jna ɨ́ Esaú.” Ayee pu ꞌeen jɨ́n tiraataꞌixaa tɨ ij ayén ráamuaꞌaree aꞌij tɨ rɨcɨ ɨ́ Dios tɨ aꞌɨ́ɨn seɨj avéꞌehuau. Capu ayén aꞌɨ́jna jɨ́n raꞌavéꞌehuau aꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ aꞌɨ́ɨn jaꞌatɨ́ tiꞌitɨ́j jɨ́n raꞌaráꞌastijre, sino aꞌɨ́ɨ pu ayén ꞌeen jɨ́n raꞌavéꞌehuau tɨ aꞌɨ́ɨn Dios ruseɨ́j raatajé.
11 — ausente —
13 — ausente —
13 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu escolhi Jacó, mas rejeitei Esaú.”
14 Aꞌiné tiyen teꞌɨ́jna jɨ́n tiuꞌutaxájta. ¿Ni qui tiyen tiuꞌutaxájta tɨ caí xɨ́ꞌepɨꞌɨn rɨcɨ ɨ́ Dios? Catu xaa neꞌu.
14 O que vamos dizer, então? Que Deus é injusto? De modo nenhum!
15 Ayee pu tiraataꞌixaa aꞌɨ́jna ɨ́ Moisés tɨjɨ́n: “Nee nu niyen tiraatáꞌuuniꞌira jaꞌatɨ́ tɨ naꞌa tɨ ayén naꞌaráanajche. Neajta nu niyen ráꞌacuꞌuve jaꞌatɨ́ tɨ naꞌa tɨ ayén naꞌaráanajche.”
15 Pois ele disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser; terei pena de quem eu desejar.”
16 Aꞌɨ́j pu jɨ́n, capu ayén tíꞌijcɨꞌɨti seɨj ɨ́ jaꞌatɨ aꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ ayén raxɨ́ꞌeveꞌe ruseɨ́j. Capu ajta aꞌɨ́jna jɨ́n tɨ tiꞌitɨ́j rɨcɨ, sino aꞌɨ́jna jɨ́n pu ayén tíꞌijcɨꞌɨti tɨ Dios ayén ráꞌancuꞌuvajxɨ.
16 Portanto, tudo isso depende não do que as pessoas querem ou fazem, mas somente da misericórdia de Deus.
17 Aꞌɨ́j pu jɨ́n Dios ayén tiraataꞌixaa aꞌɨ́jna ɨ́ Faraón tɨjɨ́n: “Ayee nu neꞌɨ́jna jɨ́n niyen timuaꞌíjca pej teꞌenteárute peꞌɨ́jna jɨmeꞌe pej iꞌi rey, nej ni huaꞌutaseíjrateꞌen aꞌij nej huárɨni ɨ́ nemuárɨꞌeriꞌiraꞌa jɨmeꞌe nej ni puaíjtzi muaatáꞌan. Aj mú mi neetzi jɨmeꞌe miyen tihuaꞌutáꞌixaateꞌesin aꞌu tɨ naꞌa mej huachéjme íiyen chaanaca japua.”
17 Porque, como está escrito nas Escrituras Sagradas, Deus disse a Faraó: “Foi para isto mesmo que eu pus você como rei, para mostrar o meu poder e fazer com que o meu nome seja conhecido no mundo inteiro.”
18 Aꞌɨ́j pu jɨ́n, Dios ayén ráꞌacuꞌuve jaꞌatɨ́ tɨ naꞌa tɨ ayén raꞌaráanajche. Ajta pu ayén raatáꞌaca tɨ ayén raꞌatéchaxɨjteꞌen ɨ́ xɨéjniuꞌuca jaꞌatɨ́ tɨ naꞌa tɨ ayén raꞌaráanajche ɨ́ Dios tɨ ij ayén ráaruuren.
18 Portanto, Deus tem misericórdia de quem ele quer e endurece o coração de quem ele quer.
19 Ajta seɨ́j múꞌeen, ayée pu tinaatáꞌixaateꞌesin tɨjɨ́n: “Tɨ́ puaꞌa ayén tiꞌayajna, ¿aꞌiné ꞌeen jɨmeꞌe Dios ayén auj ta jetze tíꞌijpuaꞌajteꞌe? ¿Aꞌataani rájchaꞌɨɨreꞌe ɨ́ Dios?”
19 Algum de vocês vai me dizer: “Se é assim, como é que Deus pode encontrar culpa nas pessoas? Quem pode ir contra a vontade de Deus?”
20 Mɨ́ neajta inee, ayée nu tíꞌimuaꞌihuau tɨjɨ́n: “¿Aꞌataani pej púꞌeen pej pi piyen aniúusteꞌe ɨ́ Dios jemi mɨ pej iꞌi teáataꞌa? Dios pu muaatétaahuacaꞌa múꞌeetzi.” ¿Ni piyen tiraatáꞌixaateꞌesin peꞌɨ́jna tɨ muaatétaahuacaꞌa tɨjɨ́n: “Aꞌiné ꞌeen jɨmeꞌe piyen naatétaahuacaꞌa”? Capej xaa neꞌu.
20 Mas quem é você, meu amigo, para discutir com Deus? Será que um pote de barro pode perguntar a quem o fez: “Por que você me fez assim?”
21 Nichéꞌe neajtahuaꞌa seɨj timuaataꞌíhuaꞌu neꞌɨ́jna jɨmeꞌe ɨ́ jaꞌatɨ tɨ xaꞌari tíꞌitaꞌahuaca. ¿Ni caí ayén tiraavíjteꞌe tɨ aꞌɨ́ɨn seica huátaahuan ɨ́ xaꞌari tɨ naa tíꞌiseijreꞌe, tɨ ajta huápɨꞌɨ tíꞌijnajche, ajta seica tɨ caí naa tíꞌeen, tɨ cháꞌanaꞌa naꞌa jɨ́n tíꞌivaɨreꞌe? Ajta nain aꞌɨ́ɨ pu jɨ́n ayén tíꞌitaavijhuacaꞌa seɨj jɨmeꞌe ɨ́ xarij.
21 Pois o homem que faz o pote tem o direito de usar o barro como quer. Do mesmo barro ele pode fazer dois potes: um pote para uso especial e outro para uso comum.
22 ¿Aꞌiné penaꞌa tiuꞌutaxájta tɨ puaꞌa Dios ayén huárɨniicheꞌe tɨ aꞌɨ́ɨn caí huataniúꞌucan, ajta ayén teꞌutavíicuaꞌirancheꞌe temuaꞌa naa aꞌij mej rɨ́ꞌɨ muáꞌayeꞌi aꞌɨ́ɨme ɨ́ tɨ ayén tiraavíjteꞌe tɨ aꞌɨ́ɨn Dios puaíjtzi huaꞌutáꞌan? Ayee pu ꞌeen jɨ́n rɨni ɨ́ Dios tɨ ij ayén ámitɨeereꞌe tɨ aꞌɨ́ɨn rumuárɨꞌeriꞌireꞌaraꞌan jɨ́n puaíjtzi huaꞌutáꞌasin aꞌɨ́mej ɨ́ mej aꞌij puaꞌa titetiújchaꞌɨɨ.
22 E foi isso o que Deus fez. Ele quis mostrar a sua ira e tornar bem-conhecido o seu poder. Assim suportou com muita paciência os que mereciam o castigo e que iam ser destruídos.
23 Ajta, ayée pu teꞌutavíicuaꞌirancheꞌe tɨ ij ajta tiraataseíjrata tɨ ayén huápɨꞌɨ rɨ́ꞌɨ tihuaꞌutáꞌa aꞌɨ́mej ɨ́ tɨ huáꞌancuꞌuvajxɨ, ɨ́ tɨ amuacaí ayén rɨ́ꞌɨ tihuaꞌuteájtuaa tɨ ij ayén tihuáꞌucɨꞌɨti mej mi ruuri miyen éeniꞌicɨꞌe huateáturan ɨ́ jemin tɨ́j naꞌa rusén jɨmeꞌe.
23 Ele quis também mostrar como é grande a sua glória , que ele derramou sobre nós, que somos aqueles de quem ele teve pena e a quem ele já havia preparado para receberem a sua glória.
24 Ayee pu xaa neꞌu tíꞌitaruuren itejmi ɨ́ tɨ ari taatajé, itejmi i tej Israél jetze ajtémeꞌecan, ajta aꞌɨ́mej ɨ́ mej seɨj chuéjraꞌa japua éꞌemeꞌecan.
24 Pois nós somos aqueles que Deus chamou , não somente os que são judeus, mas também os não judeus.
25 Jee xaa neꞌu, ayée pu aꞌɨ́jna jɨ́n tiꞌixa ɨ́ Dios aꞌɨ́jna jetze tɨ ayén raꞌutéyuꞌuxacaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ Oseas teecan tɨjɨ́n:
25 Isso é o que ele diz no Livro de Oseias: “Aqueles que não eram meu povo eu chamarei de ‘meu Povo’. A nação que eu não amava chamarei de ‘minha Amada’.
26 — ausente —
26 E no mesmo lugar onde foi dito: ‘Vocês não são o meu povo’, ali eles serão chamados de ‘os filhos do Deus vivo’.”
27 Ajta aꞌɨ́ɨn ɨ́ Isaías teecan, ayée pu caꞌanín jɨ́n tiuꞌutaxájtacaꞌa aꞌɨ́mej jɨmeꞌe ɨ́ mej Israél jetze ajtémeꞌecan tɨjɨ́n: “Capu amɨ́n aꞌij, tɨ puaꞌa miyen muꞌiicáa aꞌɨ́ɨme ɨ́ huáꞌayaujmuaꞌa aꞌɨ́mej ɨ́ mej Israél jetze ajtémeꞌecan. Tɨ́ puaꞌa mej miyen aꞌachú aráꞌaxca tɨ́j naꞌa tɨ seijreꞌe ɨ́ sej tɨ aꞌuun éꞌejca aꞌu tɨ eꞌeveꞌeꞌástɨme ɨ́ jaj, capu naíjmiꞌica huaꞌirátuaasin ɨ́ Dios, sino aꞌɨ́mej puꞌu huaꞌirátuaasin ɨ́ mej jɨ́n miyen huateájturaa.”
27 E Isaías disse a respeito de Israel: “Mesmo que o povo de Israel seja tão numeroso como os grãos de areia da praia do mar, somente alguns deles serão salvos.
28 “Ayee pu téꞌeme, aꞌiné caꞌanacan pu Dios ayén nain jɨ́n raꞌantipuáꞌajteꞌesin tɨ puaíjtzi huaꞌutáꞌasin aꞌɨ́mej ɨ́ mej yen huachéjme ɨ́ chaanaca japua.”
28 Pois o Senhor julgará logo e de uma vez o mundo inteiro.”
29 Ayee pu cheꞌatá amuacaí tiraꞌutéyuꞌuxacaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ Isaías tɨjɨ́n:
29 Como o próprio Isaías tinha dito antes: “Se o Senhor Todo-Poderoso não nos tivesse deixado alguns descendentes, seríamos agora como a cidade de Sodoma, estaríamos destruídos como Gomorra.”
30 Aꞌɨ́j pu jɨ́n, ¿aꞌiné tiꞌitɨ́j tetiuꞌutaxájta? Ayee puꞌu xaa neꞌu. Aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej seɨj chuéjraꞌa japua éꞌemeꞌecan, camu miyen rahuaucaꞌa mej mi miyen rɨꞌéeneꞌecán jɨ́n huateáturan ɨ́ Dios jemi. Capu amɨ́n aꞌij. Ayee pu ajta tihuaꞌucɨ́ꞌɨ aꞌɨ́jna jɨmeꞌe ɨ́ mej miyen rɨꞌéeneꞌecán jɨ́n huateájturaa ɨ́ Dios jemi meꞌɨ́jna jɨmeꞌe mej téꞌantzaahua.
30 O que vamos dizer, então? Vamos dizer isto: os não judeus, que não procuravam ser aceitos por Deus, foram aceitos por meio da fé.
31 Mɨ́ majta aꞌɨ́ɨme, ɨ́ mej Israél jetze ajtémeꞌecantacaꞌa, ɨ́ mej miyen rahuaucaꞌa mej mi rɨꞌéeneꞌecán jɨ́n huateáturan ɨ́ Dios jemi, meꞌɨ́jna jɨmeꞌe mej miyen raꞌaráꞌastijre meꞌɨ́jna ɨ́ niuucari ɨ́ mej jɨ́n tíꞌaijta, aꞌɨ́ɨ mú xaa caí miyen raꞌancuréꞌa meꞌɨ́jna ɨ́ mej rahuaucaꞌa.
31 Porém o povo de Israel, que procurava uma lei para ser aceito por Deus, não encontrou o que estava procurando.
32 ¿Aꞌiné ꞌeen jɨ́n mecaí miyen raꞌancuréꞌa? Ayej xaa neꞌu, ayée mú ꞌeen jɨ́n huamuáꞌitɨche meꞌɨ́jna jɨmeꞌe mej rahuaucaꞌa mej mi miyen huárɨni mej tiꞌitɨ́j jɨ́n teꞌaráꞌastijreꞌen. Camu rahuaucaꞌa meꞌɨ́jna jɨmeꞌe mej téꞌantzaahuateꞌen. Aꞌɨ́ɨ mú jɨ́n huamuáꞌitɨche meꞌɨ́jna jɨmeꞌe mej raatéxɨeehuatacaꞌa meꞌɨ́jna tɨ jɨ́meꞌen ayén téꞌeyuꞌusiꞌi tɨjɨ́n:
32 E por que não? Porque eles procuravam alcançar isso por meio das suas ações e não por meio da fé. Eles tropeçaram na “pedra de tropeço”,
33 — ausente —
33 como dizem as Escrituras Sagradas : “Vejam! Estou colocando em uma pedra em que eles vão tropeçar, a rocha que vai fazê-los cair. Mas quem crer nela não ficará desiludido.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.