Romanos 9
El Nayar Presidio De Los Reyes Cora NT (CRN_WBT) vs BKJ
1 Ayee nu tzáahuatiꞌiraꞌa jɨ́n niyen tejáꞌamuaꞌixaateꞌe ɨ́ Cɨríistuꞌu jemi. Canu tíꞌihuaꞌi nenaꞌa. Ayee nu áꞌanxɨjteꞌen ɨ́ nemuaꞌatziiraꞌa jɨmeꞌe nej ni niyen ráamuaꞌati tɨ puaꞌa ayén tiraavíjteꞌe nusu caí. Ajta aꞌɨ́ɨn ɨ́ xɨéjniuꞌucareꞌaraꞌan ɨ́ Dios, aꞌɨ́ɨ pu ajta aꞌɨ́jna jɨ́n nevaɨreꞌe.
1 Eu digo a verdade em Cristo, eu não minto; a minha consciência também me dá testemunho no Espírito Santo,
2 Jéꞌecan nu huatánxɨeemɨjteꞌe, neajta jaꞌanáj tɨ naꞌa niyen rajpuaíjtzi yú ne tzajtaꞌa.
2 que eu tenho grande pesar e contínua tristeza no meu coração.
3 Tɨ́ puaꞌa rɨꞌɨríistancheꞌe, tɨ Cɨríistuꞌu ayén mé núurɨenicheꞌe tɨ ij naꞌantipuáꞌajteꞌen huáꞌa jetze meꞌecan ɨ́ neꞌihuaamuaꞌa, aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej miyen cheꞌatá menaꞌa airaújneijte netɨ́j inee.
3 Porque eu mesmo desejava ser amaldiçoado de Cristo, por meus irmãos, meus parentes segundo a carne;
4 Aꞌɨ́ɨ mú Israél jetze ajtémeꞌecan. Aꞌii mú aꞌɨ́ɨn púꞌeen ɨ́ tɨ Dios huáꞌayaꞌupuacaꞌa. Aꞌɨ́ɨ pu ajta huataseíjre huáꞌa jemi aꞌɨ́jna tɨ naa seíireꞌe jáꞌaraa mej mi miyen raamuaarée tɨ Dios aꞌuun huateájturaa huáꞌa jemi. Dios pu ajta huáꞌa jemi muꞌiicáca jɨ́n tiuꞌutáꞌa ɨ́ runiuuca aꞌij tɨ ayén téꞌemeꞌencheꞌe. Majta aꞌɨ́ɨme, ayée mú raꞌancuréꞌa meꞌɨ́jna ɨ́ niuucari ɨ́ mej jɨ́n tíꞌaijta, majta meꞌɨ́jna ɨ́ yeꞌirá aꞌij mej tíꞌinaꞌamicheꞌe. Dios pu ajta muꞌiicáca jɨ́n teꞌataújratziiriꞌi huáꞌa jemi.
4 que são israelitas, aos quais pertence a adoção, e a glória, e os pactos, e a entrega da lei, e o serviço de Deus, e as promessas;
5 Aꞌɨ́ɨ mú majta huáꞌa jetze huanéj ɨ́ tavaújsimuaꞌa jetze. Ajta, huáꞌa jetze pu ayén airaújneijte aꞌɨ́jna ɨ́ Cɨríistuꞌu tɨ ajta aꞌɨ́ɨn púꞌeen ɨ́ Dios ɨ́ tɨ nain jɨ́n antiújmuaꞌaree. Tichéꞌe tiyen rɨ́ꞌɨ tiraatáꞌacareꞌen tɨ́j naꞌa rusén jɨmeꞌe. Chéꞌe ayén tejaꞌuréꞌenen.
5 dos quais são os pais, e dos quais, segundo a carne, veio Cristo, que é sobre todos, Deus bendito para sempre. Amém.
6 Canu niyen tejáꞌamuaꞌixaateꞌe tɨ aꞌɨ́ɨn niuucari caí tiꞌitɨ́j vaɨreꞌecaꞌa tɨ Dios ayén tihuaꞌutáꞌa. Canu xaa neꞌu, aꞌiné aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej jetzen airaújneijte ɨ́ tayáꞌupuacɨꞌɨ aꞌɨ́jna ɨ́ Israél, camu naímiꞌi miyen Israél jetze ajtémeꞌecan.
6 Não, porém, que a palavra de Deus tenha perdido o seu efeito, porque nem todos os que são de Israel são israelitas.
7 Ajta capu ayén huataújmuaꞌa mej naímiꞌi yaújmuaꞌameꞌen púꞌeen aꞌɨ́jna ɨ́ Abraham teecan tɨ puaꞌa miyen meꞌɨ́jna jetze airaújneijte. Camu xaa neꞌu. Mɨ́ ajta ayén tɨjɨ́n: “Ayee pu ámitɨeereꞌe aꞌame. Aꞌɨ́ɨ muꞌu aꞌɨ́ɨn puꞌéeneꞌe muáꞌajuꞌu ɨ́ áꞌayaujmuaꞌa, aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej jetzen aꞌiránejsin aꞌɨ́jna jetze ɨ́ Isaac.”
7 Nem por serem a semente de Abraão, são todos filhos; mas, em Isaque será chamada a tua semente.
8 Ayee puꞌu naꞌa, aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej Abraham jetze airaújneijte, capu ayée naꞌa huaꞌucɨ́ꞌɨ naíjmiꞌica tɨ Dios ayén huáꞌayaꞌupuacaꞌa meꞌɨ́jna jɨmeꞌe mej meꞌɨ́jna jetze airaújneijte. Ayee pu ajta tihuáꞌacɨꞌɨti aꞌɨ́mej ɨ́ mej téꞌatzaahuateꞌe meꞌɨ́jna tɨ jɨ́n Dios teꞌataújratziiriꞌi. Aꞌɨ́ɨme pu xaa ayén ámitɨeereꞌe aꞌame mej miyen yaújmuaꞌameꞌen púꞌeen aꞌɨ́jna ɨ́ Abraham teecan.
8 Isto é: Os que são filhos da carne, estes não são filhos de Deus, mas os filhos da promessa são considerados como semente.
9 Ayee puꞌu, aꞌiné Dios pu ayén teꞌataújratziiriꞌi tɨjɨ́n: “Aꞌájna tɨ ari ayén tiraaxɨ́ꞌepɨꞌɨntare tɨ ayén tejaꞌuréꞌenejsin, nee nu neajtahuaꞌa yé uvéꞌenejsin. Ajta aꞌɨ́ɨn ɨ́ Sara, aꞌɨ́ɨ pu ari tiyaúj aꞌame.”
9 Porque esta é a palavra da promessa: Por este tempo eu virei, e Sara terá um filho.
10 Ajta ɨ́ tɨ jaítzeꞌe ruxeꞌeveꞌe, ayée pu tiráaruu aꞌɨ́jna ɨ́ Rebeca. Aꞌɨ́ɨ pu huaꞌapuaca tiyaúumuaꞌa jáꞌaraa. Ajta seɨ́j puꞌu aꞌɨ́ɨn puꞌéeneꞌe ɨ́ huaꞌatáàta, aꞌɨ́jna ɨ́ tayáꞌupuacɨꞌɨ, aꞌɨ́jna ɨ́ Isaac.
10 E não somente isso, mas também quando Rebeca concebeu de um, de nosso pai Isaque;
11 Ajta matɨ́ꞌɨj caí xɨ huanúnuꞌihua ɨ́ mej huaꞌapua, matɨ́ꞌɨj caí xɨ tiꞌitɨ́j aꞌij huáruurejcaꞌa, tɨ puaꞌa tɨ xɨ́ꞌepɨꞌɨn ꞌeen naꞌari tɨ aꞌij puaꞌa ꞌeen, ayée pu Dios tiraataꞌixaa ɨ́ huaꞌanáànaj tɨjɨ́n: “Aꞌɨ́jna tɨ vástaꞌa, aꞌɨ́ɨ pu raatévaɨreꞌesin aꞌɨ́jna tɨ paꞌarɨꞌɨ.” Ajta ayén tɨjɨ́n: “Nee nu raataxɨ́ꞌeve neꞌɨ́jna ɨ́ Jacobo. Neajta rájchaꞌɨɨreꞌecaꞌa neꞌɨ́jna ɨ́ Esaú.” Ayee pu ꞌeen jɨ́n tiraataꞌixaa tɨ ij ayén ráamuaꞌaree aꞌij tɨ rɨcɨ ɨ́ Dios tɨ aꞌɨ́ɨn seɨj avéꞌehuau. Capu ayén aꞌɨ́jna jɨ́n raꞌavéꞌehuau aꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ aꞌɨ́ɨn jaꞌatɨ́ tiꞌitɨ́j jɨ́n raꞌaráꞌastijre, sino aꞌɨ́ɨ pu ayén ꞌeen jɨ́n raꞌavéꞌehuau tɨ aꞌɨ́ɨn Dios ruseɨ́j raatajé.
11 (porque, não tendo os filhos ainda nascido, nem tendo feito algo bom ou mal, para que o propósito de Deus pudesse permanecer segundo a eleição, não por obras, mas por aquele que chama),
12 — ausente —
12 isto foi dito a ela: O mais velho servirá ao mais jovem.
13 — ausente —
13 Como está escrito: Jacó eu tenho amado, mas Esaú eu tenho odiado.
14 Aꞌiné tiyen teꞌɨ́jna jɨ́n tiuꞌutaxájta. ¿Ni qui tiyen tiuꞌutaxájta tɨ caí xɨ́ꞌepɨꞌɨn rɨcɨ ɨ́ Dios? Catu xaa neꞌu.
14 O que diremos então? Há em Deus injustiça? De forma alguma!
15 Ayee pu tiraataꞌixaa aꞌɨ́jna ɨ́ Moisés tɨjɨ́n: “Nee nu niyen tiraatáꞌuuniꞌira jaꞌatɨ́ tɨ naꞌa tɨ ayén naꞌaráanajche. Neajta nu niyen ráꞌacuꞌuve jaꞌatɨ́ tɨ naꞌa tɨ ayén naꞌaráanajche.”
15 Porque ele diz a Moisés: Eu terei misericórdia de quem eu tiver misericórdia, e eu terei compaixão de quem eu tiver compaixão.
16 Aꞌɨ́j pu jɨ́n, capu ayén tíꞌijcɨꞌɨti seɨj ɨ́ jaꞌatɨ aꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ ayén raxɨ́ꞌeveꞌe ruseɨ́j. Capu ajta aꞌɨ́jna jɨ́n tɨ tiꞌitɨ́j rɨcɨ, sino aꞌɨ́jna jɨ́n pu ayén tíꞌijcɨꞌɨti tɨ Dios ayén ráꞌancuꞌuvajxɨ.
16 Assim, pois, não é daquele que quer, nem daquele que corre, mas de Deus, que manifesta misericórdia.
17 Aꞌɨ́j pu jɨ́n Dios ayén tiraataꞌixaa aꞌɨ́jna ɨ́ Faraón tɨjɨ́n: “Ayee nu neꞌɨ́jna jɨ́n niyen timuaꞌíjca pej teꞌenteárute peꞌɨ́jna jɨmeꞌe pej iꞌi rey, nej ni huaꞌutaseíjrateꞌen aꞌij nej huárɨni ɨ́ nemuárɨꞌeriꞌiraꞌa jɨmeꞌe nej ni puaíjtzi muaatáꞌan. Aj mú mi neetzi jɨmeꞌe miyen tihuaꞌutáꞌixaateꞌesin aꞌu tɨ naꞌa mej huachéjme íiyen chaanaca japua.”
17 Porque a escritura diz a faraó: Para este mesmo propósito eu te levantei; para mostrar o meu poder em ti, e para que o meu nome seja declarado em toda a terra.
18 Aꞌɨ́j pu jɨ́n, Dios ayén ráꞌacuꞌuve jaꞌatɨ́ tɨ naꞌa tɨ ayén raꞌaráanajche. Ajta pu ayén raatáꞌaca tɨ ayén raꞌatéchaxɨjteꞌen ɨ́ xɨéjniuꞌuca jaꞌatɨ́ tɨ naꞌa tɨ ayén raꞌaráanajche ɨ́ Dios tɨ ij ayén ráaruuren.
18 Portanto, ele tem misericórdia de quem ele quer ter misericórdia, e endurece a quem quer.
19 Ajta seɨ́j múꞌeen, ayée pu tinaatáꞌixaateꞌesin tɨjɨ́n: “Tɨ́ puaꞌa ayén tiꞌayajna, ¿aꞌiné ꞌeen jɨmeꞌe Dios ayén auj ta jetze tíꞌijpuaꞌajteꞌe? ¿Aꞌataani rájchaꞌɨɨreꞌe ɨ́ Dios?”
19 Tu dirás a mim então: Por que ele ainda achou culpa? Pois quem tem resistido à sua vontade?
20 Mɨ́ neajta inee, ayée nu tíꞌimuaꞌihuau tɨjɨ́n: “¿Aꞌataani pej púꞌeen pej pi piyen aniúusteꞌe ɨ́ Dios jemi mɨ pej iꞌi teáataꞌa? Dios pu muaatétaahuacaꞌa múꞌeetzi.” ¿Ni piyen tiraatáꞌixaateꞌesin peꞌɨ́jna tɨ muaatétaahuacaꞌa tɨjɨ́n: “Aꞌiné ꞌeen jɨmeꞌe piyen naatétaahuacaꞌa”? Capej xaa neꞌu.
20 Mas, ó homem, quem és tu, para que contestes a Deus? Dirá a coisa formada ao que a formou: Por que tu me fizeste assim?
21 Nichéꞌe neajtahuaꞌa seɨj timuaataꞌíhuaꞌu neꞌɨ́jna jɨmeꞌe ɨ́ jaꞌatɨ tɨ xaꞌari tíꞌitaꞌahuaca. ¿Ni caí ayén tiraavíjteꞌe tɨ aꞌɨ́ɨn seica huátaahuan ɨ́ xaꞌari tɨ naa tíꞌiseijreꞌe, tɨ ajta huápɨꞌɨ tíꞌijnajche, ajta seica tɨ caí naa tíꞌeen, tɨ cháꞌanaꞌa naꞌa jɨ́n tíꞌivaɨreꞌe? Ajta nain aꞌɨ́ɨ pu jɨ́n ayén tíꞌitaavijhuacaꞌa seɨj jɨmeꞌe ɨ́ xarij.
21 Não tem o oleiro poder sobre o barro, para da mesma massa fazer um vaso para honra e outro para desonra?
22 ¿Aꞌiné penaꞌa tiuꞌutaxájta tɨ puaꞌa Dios ayén huárɨniicheꞌe tɨ aꞌɨ́ɨn caí huataniúꞌucan, ajta ayén teꞌutavíicuaꞌirancheꞌe temuaꞌa naa aꞌij mej rɨ́ꞌɨ muáꞌayeꞌi aꞌɨ́ɨme ɨ́ tɨ ayén tiraavíjteꞌe tɨ aꞌɨ́ɨn Dios puaíjtzi huaꞌutáꞌan? Ayee pu ꞌeen jɨ́n rɨni ɨ́ Dios tɨ ij ayén ámitɨeereꞌe tɨ aꞌɨ́ɨn rumuárɨꞌeriꞌireꞌaraꞌan jɨ́n puaíjtzi huaꞌutáꞌasin aꞌɨ́mej ɨ́ mej aꞌij puaꞌa titetiújchaꞌɨɨ.
22 E se Deus, disposto a demonstrar a sua ira e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita paciência os vasos da ira, preparados para a destruição,
23 Ajta, ayée pu teꞌutavíicuaꞌirancheꞌe tɨ ij ajta tiraataseíjrata tɨ ayén huápɨꞌɨ rɨ́ꞌɨ tihuaꞌutáꞌa aꞌɨ́mej ɨ́ tɨ huáꞌancuꞌuvajxɨ, ɨ́ tɨ amuacaí ayén rɨ́ꞌɨ tihuaꞌuteájtuaa tɨ ij ayén tihuáꞌucɨꞌɨti mej mi ruuri miyen éeniꞌicɨꞌe huateáturan ɨ́ jemin tɨ́j naꞌa rusén jɨmeꞌe.
23 para que ele também desse a conhecer as riquezas da sua glória nos vasos de misericórdia, que antes ele já preparou para glória,
24 Ayee pu xaa neꞌu tíꞌitaruuren itejmi ɨ́ tɨ ari taatajé, itejmi i tej Israél jetze ajtémeꞌecan, ajta aꞌɨ́mej ɨ́ mej seɨj chuéjraꞌa japua éꞌemeꞌecan.
24 até nós, a quem ele chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 Jee xaa neꞌu, ayée pu aꞌɨ́jna jɨ́n tiꞌixa ɨ́ Dios aꞌɨ́jna jetze tɨ ayén raꞌutéyuꞌuxacaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ Oseas teecan tɨjɨ́n:
25 Assim como ele também diz em Oseias: Eu os chamarei meu povo, os quais não eram meu povo; e amada à que não era amada.
26 — ausente —
26 E acontecerá que, no lugar em que lhes foi dito: Vós não sois meu povo; ali serão chamados filhos do Deus vivo.
27 Ajta aꞌɨ́ɨn ɨ́ Isaías teecan, ayée pu caꞌanín jɨ́n tiuꞌutaxájtacaꞌa aꞌɨ́mej jɨmeꞌe ɨ́ mej Israél jetze ajtémeꞌecan tɨjɨ́n: “Capu amɨ́n aꞌij, tɨ puaꞌa miyen muꞌiicáa aꞌɨ́ɨme ɨ́ huáꞌayaujmuaꞌa aꞌɨ́mej ɨ́ mej Israél jetze ajtémeꞌecan. Tɨ́ puaꞌa mej miyen aꞌachú aráꞌaxca tɨ́j naꞌa tɨ seijreꞌe ɨ́ sej tɨ aꞌuun éꞌejca aꞌu tɨ eꞌeveꞌeꞌástɨme ɨ́ jaj, capu naíjmiꞌica huaꞌirátuaasin ɨ́ Dios, sino aꞌɨ́mej puꞌu huaꞌirátuaasin ɨ́ mej jɨ́n miyen huateájturaa.”
27 Isaías também clamava acerca de Israel: Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente será salvo;
28 “Ayee pu téꞌeme, aꞌiné caꞌanacan pu Dios ayén nain jɨ́n raꞌantipuáꞌajteꞌesin tɨ puaíjtzi huaꞌutáꞌasin aꞌɨ́mej ɨ́ mej yen huachéjme ɨ́ chaanaca japua.”
28 porque ele concluirá a obra e a abreviará em justiça; porque o Senhor fará breve a obra sobre a terra.
29 Ayee pu cheꞌatá amuacaí tiraꞌutéyuꞌuxacaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ Isaías tɨjɨ́n:
29 E como Isaías disse antes: Se o Senhor Sabaoth não nos tivesse deixado semente, teríamos nos tornado como Sodoma, e teríamos sido feitos semelhante a Gomorra.
30 Aꞌɨ́j pu jɨ́n, ¿aꞌiné tiꞌitɨ́j tetiuꞌutaxájta? Ayee puꞌu xaa neꞌu. Aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej seɨj chuéjraꞌa japua éꞌemeꞌecan, camu miyen rahuaucaꞌa mej mi miyen rɨꞌéeneꞌecán jɨ́n huateáturan ɨ́ Dios jemi. Capu amɨ́n aꞌij. Ayee pu ajta tihuaꞌucɨ́ꞌɨ aꞌɨ́jna jɨmeꞌe ɨ́ mej miyen rɨꞌéeneꞌecán jɨ́n huateájturaa ɨ́ Dios jemi meꞌɨ́jna jɨmeꞌe mej téꞌantzaahua.
30 O que diremos então? Que os gentios, que não seguiam a justiça, alcançaram justiça, a justiça que é pela fé.
31 Mɨ́ majta aꞌɨ́ɨme, ɨ́ mej Israél jetze ajtémeꞌecantacaꞌa, ɨ́ mej miyen rahuaucaꞌa mej mi rɨꞌéeneꞌecán jɨ́n huateáturan ɨ́ Dios jemi, meꞌɨ́jna jɨmeꞌe mej miyen raꞌaráꞌastijre meꞌɨ́jna ɨ́ niuucari ɨ́ mej jɨ́n tíꞌaijta, aꞌɨ́ɨ mú xaa caí miyen raꞌancuréꞌa meꞌɨ́jna ɨ́ mej rahuaucaꞌa.
31 Mas Israel, que seguia a lei da justiça, não alcançou a lei da justiça.
32 ¿Aꞌiné ꞌeen jɨ́n mecaí miyen raꞌancuréꞌa? Ayej xaa neꞌu, ayée mú ꞌeen jɨ́n huamuáꞌitɨche meꞌɨ́jna jɨmeꞌe mej rahuaucaꞌa mej mi miyen huárɨni mej tiꞌitɨ́j jɨ́n teꞌaráꞌastijreꞌen. Camu rahuaucaꞌa meꞌɨ́jna jɨmeꞌe mej téꞌantzaahuateꞌen. Aꞌɨ́ɨ mú jɨ́n huamuáꞌitɨche meꞌɨ́jna jɨmeꞌe mej raatéxɨeehuatacaꞌa meꞌɨ́jna tɨ jɨ́meꞌen ayén téꞌeyuꞌusiꞌi tɨjɨ́n:
32 Por quê? Porque eles não a buscaram pela fé, mas como que pelas obras da lei; pois eles tropeçaram na pedra de tropeço.
33 — ausente —
33 Como está escrito: Eis que eu ponho em Sião uma pedra de tropeço, e uma rocha de ofensa; e todo aquele que crer nela não será envergonhado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.