2 Coríntios 5
El Nayar Presidio De Los Reyes Cora NT (CRN_WBT) vs VC
1 Ajta aꞌɨ́jna ɨ́ tej ratéhuaꞌiraꞌa, ayée pu titaatévaꞌɨri tɨ́j ɨnaamua tej jeten chejca. Teajta tiyen tíꞌijmuaꞌaree tɨ puaꞌa huatéꞌuune aꞌíjna ɨ́ ɨnaamua, teucheꞌe tu huatéechiꞌi ɨ́ tɨ Dios jemi éꞌeseijreꞌe, tɨ ajta caí muájcaꞌa jɨ́n taavíjhua. Júteꞌe pu eꞌeseíireꞌe aꞌame tɨ́j naꞌa rusén jɨmeꞌe.
1 Sabemos, com efeito, que ao se desfazer a tenda que habitamos neste mundo, recebemos uma casa preparada por Deus e não por mãos humanas, uma habitação eterna no céu.
2 Teajta iteen, tej teuj íiyen seijreꞌe chaanaca japua, teen tu taxɨéjniuusteꞌe yú tatzajtaꞌa, teajta tiyen taxɨeemɨjteꞌe teꞌɨ́jna jɨmeꞌe tej tij teꞌuun aꞌuteárute teꞌújna chiꞌita tɨ júteꞌe éꞌeseijreꞌe tɨ ajta Dios jɨ́n taꞌicánajsin.
2 E por isto suspiramos e anelamos ser sobrevestidos da nossa habitação celeste,
3 Ayee pu aꞌɨ́jna jɨ́n rɨni tɨ ayén taꞌicanán, catu ti chéꞌe muámuaꞌavijméꞌe mé áꞌujujhuaꞌaneꞌe táꞌajuꞌun.
3 contanto que sejamos achados vestidos e não despidos.
4 Ayee pu tíꞌeen, aꞌiné íjii tej teuj jeten huachéjme aꞌíjna ɨ́ ɨnaamua, jéꞌecan tu tayein yú tatzajtaꞌa, teꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ ayén tamuárɨꞌeristeꞌe tiꞌitɨ jɨmeꞌe. Capu aꞌɨ́ɨ naꞌa tej tiyen rátziɨɨneꞌe tɨ Dios ayén táꞌariꞌi aꞌɨ́jna tɨ jɨ́n taꞌicánajsin, sino tej huápɨꞌɨ tiyen tíꞌijxeꞌeveꞌe tɨ aꞌɨ́ɨn jaítzeꞌe taꞌicáanan, tɨ ij aꞌɨ́ɨn tɨ áꞌateeri tɨ́j naꞌa rusén jɨmeꞌe nain tiꞌicáanan aꞌɨ́jna tɨ áꞌapuapuaꞌare.
4 Pois, enquanto permanecemos nesta tenda, gememos oprimidos: desejamos ser não despojados, mas revestidos com uma veste nova por cima da outra, de modo que o que há de mortal em nós seja absorvido pela vida.
5 Ajta, aꞌɨ́ɨn tɨ ayén rɨ́ꞌɨ taruure tej ti tiyen teꞌɨ́jna ancuréꞌan, aꞌii pu aꞌɨ́ɨn púꞌeen ɨ́ tɨ Dios ruseɨ́j raateájtuaa itejmi jemi, ɨ́ ruxɨ́ejniuꞌuca tej ti tiyen ráamuaꞌaree tɨ Dios aꞌɨ́jna jɨ́n teꞌataújratziiriꞌi itejmi jemi.
5 Aquele que nos formou para este destino é Deus mesmo, que nos deu por penhor o seu Espírito.
6 Aꞌɨ́j tu jɨ́n, jaꞌanáj tɨ naꞌa, aꞌɨ́ɨ pu caꞌaníjraꞌa tatáꞌaca, aꞌiné ayée tu ramuaꞌaree tetɨ́ꞌɨj teuj tiyen ruuri seijreꞌe teꞌíjna jetze ɨ́ tej ratéhuaꞌiraꞌa, teen tu caí xɨ teꞌuun aꞌujteí ɨ́ tavástaraꞌa jemi. Ayee puꞌu xaa neꞌu tíꞌeen, aꞌiné ayée tu ꞌeen jɨ́n yé áꞌujujhuaꞌan teꞌɨ́jna jɨmeꞌe tej ráꞌatzaahuateꞌe. Catu teꞌɨ́jna jɨmeꞌe tenaꞌa yé áꞌujujhuaꞌan tej ti teꞌɨ́jna jetze arátacaꞌanen aꞌɨ́jna tej tíꞌisiseꞌij teyajna.
6 Por isso, estamos sempre cheios de confiança. Sabemos que todo o tempo que passamos no corpo é um exílio longe do Senhor.
7 — ausente —
7 Andamos na fé e não na visão.
8 Temuaꞌa pu caꞌaníjraꞌa tatáꞌaca, ajta jaítzeꞌe pu taꞌaráanajche tej tíhuiini teꞌíjna jetze ɨ́ tej ratéhuaꞌiraꞌa tej ti teꞌuun éꞌeseijreꞌe aꞌu tej aꞌutéechiꞌi ɨ́ tavástaraꞌa jemi.
8 Estamos, repito, cheios de confiança, preferindo ausentar-nos deste corpo para ir habitar junto do Senhor.
9 Aꞌɨ́j tu jɨ́n, tiyen tíꞌiteseꞌe tej tiyen rɨ́ꞌɨ tiꞌitítachaꞌɨɨ tej tiyen rɨ́ꞌɨ tiraatáꞌan ɨ́ tavástaraꞌa. Capu amɨ́n aꞌij, tɨ puaꞌa tiyen aꞌɨmuá seijreꞌe nusu tiyen jemin seijreꞌe.
9 É também por isso que, vivos ou mortos, nos esforçamos por agradar-lhe.
10 Jee xaa neꞌu tɨ ayén tíꞌeen, aꞌiné ayée pu tiúꞌujxeꞌeveꞌe tej naíjmiꞌi tiyen huatátaseijrata aꞌujna aꞌu tɨ aꞌutáca ɨ́ Cɨríistuꞌu tɨ ij aꞌɨ́ɨn táꞌuxɨjteꞌen naíjmiꞌica itejmi. Aj pu xaa ayén tíꞌijcɨꞌɨti aꞌij tɨ tiraavíjteꞌe seɨj ajta seɨj aꞌij tɨ tiꞌitɨ tiuꞌumuáꞌitɨ aꞌɨ́jna jɨmeꞌe aꞌij tɨ huarɨ́j tɨ́ꞌɨj auj ruuricaꞌa, tɨ puaꞌa xɨ́ꞌepɨꞌɨn huarɨ́j nusu aꞌij puaꞌa huarɨ́j.
10 Porque teremos de comparecer diante do tribunal de Cristo. Ali cada um receberá o que mereceu, conforme o bem ou o mal que tiver feito enquanto estava no corpo.
11 Aꞌɨ́j tu jɨ́n, tuꞌuri ramuaꞌaree tɨ ayén tiúꞌujxeꞌeveꞌe tej jeíhua huápɨꞌɨ ráꞌateseꞌe ɨ́ tavástaraꞌa, ayée tu ꞌeen jɨ́n tíꞌiteseꞌe táꞌayeꞌi tej ti huaꞌutémuaꞌitɨn ɨ́ teteca mej mi raꞌancuréꞌan ɨ́ tɨ ayén tiꞌayajna itejmi jetze. Ajta aꞌɨ́ɨn ɨ́ Dios, aꞌɨ́ɨ pu ramuaꞌaree aꞌij tej eꞌen. Ajta, ayée nu tíꞌijxeꞌeveꞌe tɨ ayén cheꞌatá naꞌa tejamuáꞌamitɨejteꞌe ɨ́ aꞌamua xɨéjniuꞌuca tzajtaꞌa.
11 Compenetrados do temor do Senhor, procuramos persuadir os homens. Estamos a descoberto aos olhos de Deus, e espero que o estejamos também ante as vossas consciências.
12 Catu teajtáhuaꞌa múꞌejmi jemi raꞌiráꞌaca ɨ́ tej jɨ́n ahuátatzaahuateꞌen, sino teen tu jamuatáꞌaca ɨ́ sej jɨ́n huataújtemuaꞌaveꞌen itejmi jɨmeꞌe sej si siyen raayɨ́ꞌɨtɨhuaꞌan sej huatáaniuni aꞌɨ́mej jemi ɨ́ mej miyen meꞌɨ́jna jɨ́n ahuaújtzaahuateꞌen meꞌɨ́jna jɨmeꞌe aꞌij tɨ jaꞌatɨ huaújseꞌirataca mejseíiracaꞌa ɨ́ teɨte, ɨ́ mej majta caí huáꞌa jetze ruxeꞌeveꞌe aꞌij tɨ ꞌeen aꞌɨ́jna ɨ́ jaꞌatɨ ɨ́ ru tzajtaꞌa.
12 Não estamos a gabar-nos ante os vossos olhos, mas damo-vos ocasião de vos gloriardes por nossa causa. Tereis assim o que responder àqueles que se prevalecem das aparências e não do que há no coração.
13 Tɨ puaꞌa ayén tiꞌayajna aꞌij mej tíꞌixaxaꞌa tej nuꞌu tatɨ́muaꞌi, ayée tu ꞌeen jɨ́n tatɨ́muaꞌi tej ti tiyen raatévaɨreꞌen ɨ́ Dios. Naꞌari caí, tɨ puaꞌa tiyen rɨ́ꞌɨ mé titeumuámuaꞌaree, ayée tu ꞌeen jɨ́n rɨcɨ tej ti rɨ́ꞌɨ jamuaatévaɨreꞌen múꞌejmi.
13 De fato, se ficamos arrebatados fora dos sentidos, é por Deus; e se raciocinamos sobriamente, é por vós.
14 Aꞌii pu xaa aꞌɨ́ɨn púꞌeen ɨ́ tɨ tíꞌitaꞌaijteꞌe tɨ aꞌɨ́ɨn Cɨríistuꞌu taxeꞌeveꞌe. Ayee pu titáꞌamitɨejteꞌe itejmi tɨ seɨj naꞌa huamɨ́ꞌɨ huáꞌa jetze meꞌecan, naíjmiꞌica, aꞌachú puaꞌamé ɨ́ teɨte. Ajta, tɨ puaꞌa ayén tiuꞌurɨ́j, aꞌɨ́j mú jɨ́n naíjmiꞌi jamuan huácuii.
14 O amor de Cristo nos constrange, considerando que, se um só morreu por todos, logo todos morreram.
15 Ayee pu ajta ꞌeen jɨ́n huáꞌa jetze meꞌecan huamɨ́ꞌɨ mej mi aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej mauj ruuri mej caí chéꞌe rujɨ́ɨmuaꞌa menaꞌa aꞌij tirájteuveꞌen aꞌij mej yeꞌí jetze meꞌecan huamɨ́ꞌɨ, tɨ ajta huatarúj huáꞌa tzajtaꞌa ɨ́ mɨꞌɨchite.
15 Sim, ele morreu por todos, a fim de que os que vivem já não vivam para si, mas para aquele que por eles morreu e ressurgiu.
16 Aꞌɨ́j pu jɨ́n, íjii tɨ yú aucaꞌitɨ́ aꞌame, catu chéꞌe tiyen jaꞌatɨ mé ꞌusíseꞌij aꞌij tɨ titáꞌamitɨejteꞌe ɨ́ tatzajtaꞌa aꞌɨ́jna jɨmeꞌe ɨ́ tej jɨ́n raaseíj mé jéjreꞌe. Jee xaa, ayée tu tejmíꞌi tíꞌijseijracaꞌa ɨ́ Cɨríistuꞌu tɨ́ꞌɨj aꞌɨ́ɨn auj tevi naꞌa púꞌeeneꞌe. Ajta íjii, catu chéꞌe tiyen rasiseꞌi.
16 Por isso, nós daqui em diante a ninguém conhecemos de um modo humano. Muito embora tenhamos considerado Cristo dessa maneira, agora já não o julgamos assim.
17 Aꞌɨ́j pu jɨ́n, tɨ puaꞌa jaꞌatɨ ayén Cɨríistuꞌu jetze ajtémeꞌecan, aꞌɨ́ɨ pu aꞌɨ́ɨn púꞌeen seɨ́j tɨ Dios ari raajéjcuare. Puꞌuri mé teuvátzɨ aꞌij tɨ tiꞌitiújchaꞌɨɨcaꞌa tɨ míꞌimeꞌecan jɨmeꞌe. Nain pu jéjcuacan jɨ́n seijreꞌe ɨ́ jemin.
17 Todo aquele que está em Cristo é uma nova criatura. Passou o que era velho; eis que tudo se fez novo!
18 Naíjmiꞌi tɨ́j naꞌa aꞌíjna ɨ́ tej jɨ́meꞌen tiꞌixa, aꞌɨ́ɨ pu jemi éꞌemeꞌecan ɨ́ Dios tɨ ayén táaruu tej ti teajtáhuaꞌa rɨꞌéeneꞌen huateáturan ɨ́ jemin aꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ Cɨríistuꞌu ayén ta japua huaniú. Aꞌɨ́ɨ pu Dios ajta ayén aꞌɨ́jna jɨ́n titaaꞌíjca tej ti teajta tiyen huáꞌuruuren ɨ́ teɨte mej mi majtáhuaꞌa rɨꞌéeneꞌen huateáturan ɨ́ jemin.
18 Tudo isso vem de Deus, que nos reconciliou consigo, por Cristo, e nos confiou o ministério desta reconciliação.
19 Ayee pu huataújmuaꞌa tɨ aꞌɨ́ɨn Dios ayén huáꞌuruu aꞌɨ́mej ɨ́ mej yen huachéjme ɨ́ chaanaca japua mej mi majtáhuaꞌa rɨꞌéeneꞌen huateáturan ɨ́ jemin aꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ Cɨríistuꞌu huáꞌa japua huaniú. Aꞌɨ́j pu jɨ́n caí ayén Dios huaꞌuxɨ́jte aꞌɨ́jna jɨmeꞌe ɨ́ mej jɨ́n auteájturaa ɨ́ jemin, sino aꞌɨ́ɨ pu aꞌɨ́jna jɨ́n titaaꞌíjca aꞌɨ́jna jɨmeꞌe ɨ́ niuucari ɨ́ tej jɨ́n rɨ́ꞌɨ huáꞌuruuren mej mi majtáhuaꞌa rɨꞌéeneꞌen huateáturan ɨ́ jemin.
19 Porque é Deus que, em Cristo, reconciliava consigo o mundo, não levando mais em conta os pecados dos homens, e pôs em nossos lábios a mensagem da reconciliação.
20 Aꞌɨ́j tu jɨ́n, teen tu teꞌɨ́ɨn púꞌeen ɨ́ tɨ Dios taataꞌítecaꞌa tej ti tihuaꞌutáꞌixaateꞌen ɨ́ Cɨríistuꞌu jetze meꞌecan. Dios pu ayén tihuáꞌajee aꞌɨ́jna jɨmeꞌe ɨ́ niuucari ɨ́ tej jɨ́n tihuáꞌixaateꞌe. Aꞌɨ́j tu jɨ́n tiyen tejáꞌamuaje setáꞌaj siyen seajtáhuaꞌa rɨꞌéeneꞌen huateáturan ɨ́ Dios jemi.
20 Portanto, desempenhamos o encargo de embaixadores em nome de Cristo, e é Deus mesmo que exorta por nosso intermédio. Em nome de Cristo vos rogamos: reconciliai-vos com Deus!
21 Ajta aꞌɨ́ɨn ɨ́ Dios, ayée pu ráaruu ɨ́ Cɨríistuꞌu téjmi jetze meꞌecan. Aꞌíjna tɨ caí jaꞌanáj tiꞌitɨ jɨ́n auteájturaa ɨ́ jemin, aꞌɨ́ɨ pu Dios ayén ráaruu tɨ japuan rájveti nain ɨ́ puaíjtzi tɨ tacɨꞌɨtíicheꞌen itejmi aꞌɨ́jna jɨmeꞌe ɨ́ tej jɨ́n auteájturaa ɨ́ Dios jemi, tej ti jamuan ɨ́ Cɨríistuꞌu tiyen rɨꞌéeneꞌecán jɨ́n huateáturan ɨ́ jemin.
21 Aquele que não conheceu o pecado, Deus o fez pecado por nós, para que nele nós nos tornássemos justiça de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.