Atos 23
El Nuevo Testamento de nuestro señor Jesucristo: Versión chinanteca (CPANT) vs ARIB
1 Jøng² mi³ma²tsenh¹² Pablo ni³ ta³, cu²rø² hlaih¹³ ca¹jái¹dsa ni³ dsa² ta³ tiogh³. Jøng² ca¹juúh²dsa:
1 Fitando Paulo os olhos no sinédrio, disse: Varões irmãos, até o dia de hoje tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência.
2 Jøng² ca¹juúh² ŋi¹jmó² Ananías, ca¹tsáih¹dsa dsa² tsenh¹² cøg¹² hi² mi³jnáng¹dsa hag³ Pablo.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam junto dele que o ferissem na boca.
3 Jøng² ca¹juúh² Pablo, ca¹tsáih¹dsa ŋi¹jmó²:
3 Então Paulo lhe disse: Deus te ferirá a ti, parede branqueada; tu estás aí sentado para julgar-me segundo a lei, e contra a lei mandas que eu seja ferido?
4 Jøng² ca¹juúh² dsa² tiogh³ cøg¹², ca¹tsáih¹dsa Pablo:
4 Os que estavam ali disseram: Injurias o sumo sacerdote de Deus?
5 Jøng² ca¹juúh² Pablo:
5 Disse Paulo: Não sabia, irmãos, que era o sumo sacerdote; porque está escrito: Não dirás mal do príncipe do teu povo.
6 Jøng² ma²ŋi¹² Pablo tiogh³ ca²dsiog³ dsa² jag¹³ quiah¹² dsa² saduceo, jøng² tiogh³ ca²dsiog³dsa calah jag¹³ quiah¹² dsa² fariseo. Hi² jøng² ca¹hløah¹dsa tí², ca¹juúh²dsa:
6 Sabendo Paulo que uma parte era de saduceus e outra de fariseus, clamou no sinédrio: Varões irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus; é por causa da esperança da ressurreição dos mortos que estou sendo julgado.
7 Mi³ca¹juúh²dsa lah¹jøng², ca¹tsë́² dsa² fariseo quianh¹³ dsa² saduceo guiog¹³. Jøng² ca¹túgh² dsa² tiogh³ ma¹quién¹.
7 Ora, dizendo ele isto, surgiu dissensão entre os fariseus e saduceus; e a multidão se dividiu.
8 Di³ tsa¹hé² dsa² saduceo jǿg³ hiog¹ dsa² jmøi¹guǿi¹. Tsa¹hé²dsa quin³ jniang³ jmi²dsí² jø¹ hi² chian² ángel. Jøng² hé² báh³ dsa² fariseo ca¹lah¹jǿ¹ jǿg³ jøng².
8 Porque os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito; mas os fariseus reconhecem uma e outra coisa.
9 Jøng² ca¹tsih¹ cu²møah¹³ hlaih¹³. Ca¹nung² ca²dsiog³ tøa¹² he¹² lei¹³ quiah¹² Diú¹³, dsa² jag¹³ quiah¹² fariseo. Jøng² ca¹juúh²dsa:
9 Daí procedeu grande clamor; e levantando-se alguns da parte dos fariseus, altercavam, dizendo: Não achamos nenhum mal neste homem. E se algum espírito ou anjo lhe falou, não resistamos a Deus.
10 Jøng² hiug¹² jín³ cu²møah¹³ ca¹tsih¹. Hi² jøng² ca¹já¹ goh¹² juu¹³ hlég². Di³ lë́²dsa hi² qui¹túg²dsa Pablo ti³jneh³. Jøng² ca¹jmo¹dsa jǿg³ ca¹dsei¹² hlég² jøa³ dsa² jue¹². Ca¹ŋi¹jǿg²dsa hniú¹² ja³tiogh³ hlég².
10 E avolumando-se a dissenção, o comandante, temendo que Paulo fosse por eles despedaçado, mandou que os soldados descessem e o tirassem do meio deles e o levassem para a fortaleza.
11 Ja³neng² jøng² ca¹jnia¹ Juu¹³ jniang³, ca¹jǿi² Pablo. Jøng² ca¹juúh² Juu¹³ jniang³:
11 Na noite seguinte, apresentou-se-lhe o Senhor e disse: Tem bom ânimo: porque, como deste testemunho de mim em Jerusalém, assim importa que o dês também em Roma.
12 Mi³ca¹jni¹ jøng², ca¹jmo¹ ca²dsiog³ dsa² judío jǿg³ hi² mi³jŋëh¹dsa Pablo. Ca¹juúh²dsa:
12 Quando já era dia, coligaram-se os judeus e juraram sob pena de maldição que não comeriam nem beberiam enquanto não matassem a Paulo.
13 Lǿa¹² jín³ ton¹lóg¹ dsa², dsa² ca¹jmo¹ jǿg³ jøng².
13 Eram mais de quarenta os que fizeram esta conjuração;
14 Jøng² ca¹ŋi¹lé² dsa² héi² ni³ juu¹³ jmi²dsa² quián¹²dsa quianh¹³ dsa² canh¹³. Ca¹juúh²dsa:
14 e estes foram ter com os principais sacerdotes e anciãos, e disseram: Conjuramo-nos sob pena de maldição a não provarmos coisa alguma até que matemos a Paulo.
15 Jøng² hniah¹² jmóh³ jǿg³ quianh¹³ dsa² ta³ quián² jniang³ hi² ji¹jiag¹ juu¹³ hlég² ja³la² hiá¹. Juaih¹³ hniah¹² juu¹³ hlég² hi² mi³cánh³ hniah¹² hi³méh¹ cu²rø² jǿg³ dsøg¹² quiah¹² dsa² héi². Jøng² ma²tiagh³ jnieh³ ju²jŋia¹³ hi² jŋëh¹³ jnieh³ dsá¹ niúh¹ jín³ hi² guǿn²dsa ja³la² ―ca¹juúh²dsa.
15 Agora, pois, vós, com o sinédrio, rogai ao comandante que o mande descer perante vós como se houvésseis de examinar com mais precisão a sua causa; e nós estamos prontos para matá-lo antes que ele chegue.
16 Jøng² ca¹lø¹ŋi¹² ja³ŋiúh³ mǿ² ca¹ŋo² quianh¹³ Pablo jǿg³ jøng². Hi² jøng² ca¹ŋó¹ tsih² héi² hniú¹² ja³tiogh³ hlég². Ca¹ŋi¹tseih¹dsa Pablo jǿg³.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo sabido da cilada, foi, entrou na fortaleza e avisou a Paulo.
17 Jøng² ca¹tǿh¹ Pablo jan² juu¹³ hlég² meh². Ca¹juúh²dsa:
17 Chamando Paulo um dos centuriões, disse: Leva este moço ao comandante, porque tem alguma coisa que lhe comunicar.
18 Jøng² mi³ca¹ŋi¹jiag¹ hlég² héi² ni³ juu¹³dsa, ca¹juúh²dsa:
18 Tomando-o ele, pois, levou-o ao comandante e disse: O preso Paulo, chamando-me, pediu-me que trouxesse à tua presença este moço, que tem alguma coisa a dizer-te.
19 Jøng² ca¹chính² juu¹³ hlég² juanh¹² héi² gug²tsih. Ca¹ŋi¹jiag¹dsa tø¹cøg¹². Jøng² ca¹ŋǿh¹dsa tsíh¹. Ca¹juúh²dsa:
19 O comandante tomou-o pela mão e, retirando-se à parte, perguntou-lhe em particular: Que é que tens a contar-me?
20 Jøng² ca¹juúh²tsih:
20 Disse ele: Os judeus combinaram rogar-te que amanhã mandes Paulo descer ao sinédrio, como que tendo de inquirir com mais precisão algo a seu respeito.
21 Jøng² tsa¹ju³héh³hning jǿg³ quiah¹² dsa² héi². Di³ lǿa¹² jín³ ton¹lóg¹ dsa² héi² ma²chi³tiag¹² dsi²juu¹². Ma²ca¹jmo¹dsa jǿg³ dsián¹dsa guiog³dsa ju³ná³ tsa¹ca¹jŋëh¹dsa Pablo. Ha¹chi² ma¹cø² ma¹gǿh¹dsa ca¹lah¹ca¹jon¹ Pablo, juúh²dsa. Ma²tiogh³dsa ju²jŋia¹³. Ma²chi³jŋi²dsa chi²júh² he² jǿg³ juúh³hning ―ca¹juúh²tsih.
21 Tu, pois, não te deixes persuadir por eles; porque mais de quarenta homens dentre eles armaram ciladas, os quais juraram sob pena de maldição não comerem nem beberem até que o tenham morto; e agora estão aprestados, esperando a tua promessa.
22 Jøng² ca¹haih² juu¹³ hlég² jǿg³ tsih² héi². Ca¹juúh²dsa:
22 Então o comandante despediu o moço, ordenando-lhe que a ninguém dissesse que lhe havia contado aquilo.
23 Jøng² ca¹tǿh¹ juu¹³ hlég² juanh¹² héi² og¹ juu¹³ hlég² meh² quián¹²dsa. Ca¹juúh²dsa:
23 Chamando dois centuriões, disse: Aprontai para a terceira hora da noite duzentos soldados de infantaria, setenta de cavalaria e duzentos lanceiros para irem até Cesaréia.
24 Jøng² jmóh³ hniah¹² ju²jŋia¹³ cuø³ gu¹dse¹³ Pablo. Gu³jianh¹² hniah¹² dsa² héi² ni³ dsi³máh² Félix. Jøng² jmóh³ hniah¹² hí³ hi² ha¹chi² dsa¹qui² dsa¹ŋë́²dsa dsi²juu¹² ―ca¹juúh² juu¹³ hlég² juanh¹².
24 E mandou que aparelhassem cavalgaduras para que Paulo montasse, a fim de o levarem salvo ao governador Félix.
25 Jøng² lah¹la² lǿa¹² cøng² si² ca¹jmo¹ juu¹³ hlég² héi²:
25 E escreveu-lhe uma carta nestes termos:
26 “Juanh¹² hoh¹²hning dsi³máh² Félix. Jní², Claudio Lisias, dsianh¹³jni cøng² si² quiánh²hning.
26 Cláudio Lísias, ao excelentíssimo governador Félix, saúde.
27 Dsa² tsen² Pablo lang¹² dsianh¹³jni neih³hning, dsa² ma²ca¹chiánh² dsa² judío. Ma²jmo¹² lah¹jŋaih¹ dsa² judío mi³ca¹dsiég¹jni quianh¹³ hlég² quian¹jni. Jøng² ca¹log³jni dsá¹. Di³ ma²guiang³jni lán¹²dsa dsa² juøi² romano.
27 Este homem foi preso pelos judeus, e estava a ponto de ser morto por eles quando eu sobrevim com a tropa e o livrei ao saber que era romano.
28 Ni³ jøng² ca¹ŋi³jián³jni dsá¹ ni³ dsa² ta³ quián¹² dsa² judío. Di³ hi² hno¹jni li¹guiang³jni he² dsag³ mi³cuø¹²dsa.
28 Querendo saber a causa por que o acusavam, levei-o ao sinédrio deles;
29 Jøng² ca¹lø¹léi¹³jni jǿg³ quiah¹² lei¹³ quiah¹² báh³ dsa² judío cuøh¹²dsa dsá¹ dsag³. Ha¹chi² hi² hlaih¹³ ma²ca¹jmo¹dsa hi² mi³jón²dsa. Jø¹ ha¹chi² lé² dság¹dsa hni¹ŋí³.
29 e achei que era acusado de questões da lei deles, mas que nenhum crime havia nele digno de morte ou prisão.
30 Ni³ jøng² mi³ca¹lø¹guiang¹jni ma²ca¹jmo¹ calah ca²dsiog³ dsa² jǿg³ hi² mi³jŋaih¹dsa, dsø¹juu¹² jøng² ca¹dsianh¹³jni dsa² lang¹² neih³hning. Jøng² ca¹juǿi²jni dsa² cuø¹² dsag³ hi² dsa¹tseih¹dsa hning² ha²lah lǿa¹² jǿg³ quiah¹²dsa. Cu¹ná¹² jǿg³ juǿi²jni hning,” rø²juúh² si².
30 E quando fui informado que haveria uma cilada contra o homem, logo to enviei, intimando também aos acusadores que perante ti se manifestem contra ele. Passa bem.
31 Jøng² ca¹ŋi¹lé² hlég² ja³neng². Ca¹ŋi¹jian¹dsa Pablo juu¹² jøa³juøi² Antípatris, ju³lah lǿa¹² héh¹ ca¹jmo¹ juu¹³dsa.
31 Os soldados, pois, conforme lhes fora mandado, tomando a Paulo, o levaram de noite a Antipátride.
32 Mi³ca¹jni¹ jøng², ca¹ŋi¹lia¹ hlég² ca¹ŋi³lé³ juu¹² tai³ quianh¹³ dsa² ti³quin¹² ŋí³ chiunh². Jmáh¹lah hlég² ŋi¹lé² juu¹² cah³ jáh² ca¹ŋi¹lé² calah quianh¹³ Pablo.
32 Mas no dia seguinte, deixando aos de cavalaria irem com ele, voltaram à fortaleza;
33 Jøng² mi³ca¹dsi¹lé²dsa jøa³juøi² Cesarea, ca¹cuúh¹ hlég² dsi³máh² si². Jøng² ca¹jë́h²dsa Pablo.
33 os quais, logo que chegaram a Cesaréia e entregaram a carta ao governador, apresentaram-lhe também Paulo.
34 Jøng² mi³ma²na²høa¹ dsi³máh² si², ca¹ŋǿh¹dsa Pablo he² juøi² tén¹²dsa. Jøng² ca¹juúh² Pablo hi² tén¹²dsa Cilicia.
34 Tendo lido a carta, o governador perguntou de que província ele era; e, sabendo que era da Cilícia, disse:
35 Ni³ jøng² ca¹juúh² dsi³máh²:
35 Ouvir-te-ei quando chegarem também os teus acusadores; e mandou que fosse guardado no pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.