Marcos 4

Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Yesu karaŋëɗëhëhni ɓulunda ỹa tëfary lant hna |src="WA03840b.tif" size="span" copy="Graham Wade" ref="4.1" Yesu mboko pëgw karaŋëndëhni tëfary lant Galile hna. Kaƴëko hnë kulu ile yeho lant hna, ntaña kaɓi kore sankaf varëpëlëko caharaɓ lëw̃u. Ɗarël w̃ënka hna ñëw̃ëniho
1 Jesus começou a ensinar outra vez na beira do lago da Galileia. A multidão que se ajuntou em volta dele era tão grande, que ele entrou e sentou-se num barco perto da praia, onde o povo estava.
2 do Yesu gë wahnës waɗindaryindan karaŋëɗëhëhniwo viỹë viyaɓah; hn'ikaraŋ dëw̃u hna ntehnëɗëhëhniw̃o:
2 Jesus usava parábolas para ensinar muitas coisas. Ele dizia:
3 «Nëparyin! Fac ryampo asan yiko ipahn uhnëɗa kaỹ dëw̃u hna.
3 — Escutem! Certo homem saiu para semear.
4 Wati nte pahnëɗëho waŋëc ŋa, wëɗampo nkaw̃ hna njoko: wusëry w̃a më njijëni kohnëni.
4 E, quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, e os passarinhos comeram tudo.
5 Wëɗampo wëraka njoko ile nkok ƴaɓëna nkal. Waŋëc ŋa pëhnëlehn taŋ kaɓi nkal iŋa tëw̃ëlohna.
5 Outra parte das sementes caiu num lugar onde havia muitas pedras e pouca terra. As sementes brotaram logo porque a terra não era funda.
6 Ulav w̃a, ga njakëk, më kankënëk waƴor ŋa, kaɓi vënkahn va ƴaɓëlawohna.
6 Mas, quando o sol apareceu, queimou as plantas, e elas secaram porque não tinham raízes.
7 Waŋëc wëɗampo hnë wadëmpëhn njoko. Wadëmpëhn ŋa më naỹëk do ndaw̃ uhnëɗa w̃a, ñoñ dëw̃ëlohna.
7 Outras sementes caíram no meio de espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas. Por isso nada produziram.
8 Ɓare waŋëc wëɗampo nkal përën hna njoko; pëhnëko, naỹ do ntëw̃: wëɗampo waŋëc wafëhw warar (30), wakaw̃ary wafëhw imbëɗ g'iryaw̃ (60), do wakaw̃ary kat keme (100).»
8 Mas as sementes que caíram em terra boa brotaram, cresceram e produziram na base de trinta, sessenta e até cem grãos por um.
9 Yesu më mbok ntehnëkëhni: «Nëparyin ɗus, ge kwëhnarun vanëf awëryahnu!»
9 E Jesus terminou, dizendo:
10 Vële rëfëlehnëɗëhawo kwëlëkwël va do gë vëfaƴik pëhw gë vëhi va, ga nkeni vëhni fo gë Yesu, më tëƴëniha soŋe wahnës waɗindaryindan w̃a.
10 Quando a multidão foi embora, as pessoas que ficaram ali começaram, junto com os doze discípulos, a fazer perguntas a Jesus sobre parábolas .
11 Më ntëkwakëhni: «Nuỹarun w̃uhnë uyët ile sow̃iko, hnësëɗ soŋe Naw̃ W̃ënu ŋa, ɓare vëỹëntaw̃ vi had uhnës uryindaryindan fo nkwëryëɗëni,
11 Jesus disse a eles:
12 do koyëna:
12 para que olhem e não enxerguem nada e para que escutem e não entendam; se não, eles voltariam para Deus, e ele os perdoaria.
13 Tac Yesu më ntehnëkëhni: «Ƴëtëluhna ile ye uw̃i uhnës uryindaryindan? Awa hak koɗun ayëtu wahnës waɗindaryindan waỹëntaw̃ w̃a fop?
13 Então Jesus perguntou:
14 Ayam a wanës W̃ënu ŋa pahnëɗ.
14 E continuou:
15 Vëryampo had nkaw̃ nkeni le njoɗ wanës hna: ge tëk nkwëryëni, Sintani tëkiɗ teɓëhni wanës wante fahnik hnë vëhni ŋa.
15 Algumas pessoas que a ouvem são como as sementes que caíram na beira do caminho. Logo que ouvem, Satanás vem e tira a mensagem que foi semeada no coração delas.
16 Vëryampo had nkal kwëhn wëraka nkeni: nkwëryëɗëni wanës ŋa do g'uhnatah maw̃aɗëni.
16 Outras pessoas são como as sementes que foram semeadas onde havia muitas pedras. Quando ouvem a mensagem, elas a aceitam logo com alegria;
17 Ɓare waravëɗina kwëhna vënkahn hnë vëhni, toƴe fo kwëtahnëɗëni. Ge ryëñah w̃a tëkëhnikëhni ma ge mbërehnini soŋe wanës W̃ënu ŋa, tavëɗëni taŋ kwëtahn iŋa.
17 mas depois de pouco tempo essas pessoas abandonam a mensagem porque ela não criou raízes nelas. E, quando por causa da mensagem chegam os sofrimentos e as perseguições, elas logo abandonam a sua fé.
18 Vëryampo kat nkeni had uhnëɗa ule yoɗ wadëmpëhn, umë ye vële wëryëɗ wanës,
18 Ainda outras são parecidas com as sementes que foram semeadas no meio dos espinhos. Elas ouvem a mensagem,
19 ɓare wëɓal ỹi ɗuniỹa ŋa, iɓora hnapul ŋa, do g'iña ile-wo-le ŋa tënkëɗëhëhni, ndaw̃ëɗëni wanës ŋa do ñoñ dëw̃ëɗina.
19 mas, quando aparecem as preocupações deste mundo, a ilusão das riquezas e outras ambições, estas coisas sufocam a mensagem, e ela não produz frutos.
20 Ɓare vëryampo, hn'inkal përën hna teɓaɗëni wanës ŋa: nkwëryëɗëni wanës ŋa, kwëtahnëɗëni do nkeni had ile lëw̃ëɗ, wëɗampo wafëhw warar (30), wañëntaw̃ wafëhw mbëɗ gë ryaw̃ (60), do wakaw̃ary kat keme (100).»
20 E existem aquelas pessoas que são como as sementes que foram semeadas em terra boa. Elas ouvem, e aceitam a mensagem, e produzem uma grande colheita: umas, trinta; outras, sessenta; e ainda outras, cem vezes mais do que foi semeado.
21 Tac Yesu më mbok ntehnëkëhni: «Ahnë pëɗëɗ bi lampu tac koɓ g'ancëhn ma kuyët hn'ipad? Gena bi kaŋëɗe ƴaŋ?
21 Jesus continuou:
22 Ile sow̃ik ỹa fop tufahnëɗe, do ile sow̃iko hn'umëhwëry ŋa fop njoɗe humpen hna.
22 Pois tudo o que está escondido será descoberto, e tudo o que está em segredo será conhecido.
23 Nëparyin ɗus, ge kwëhnarun vanëf awëryahnu!»
23 Se vocês têm ouvidos para ouvir, então ouçam.
24 Yesu më mbok ntehnëkëhni kat: «Kwëtahnëryin nëf ile wëryëɗun ỹa! W̃ënu ŋa ñaŋëndëhu g'añëŋa nte ỹaŋahnëɗun w̃uhnë dënk ŋa do nkwënëɗëhu kat.
24 Disse também:
25 Kaɓi ale hwëhnak ỹa nkwënënde; ɓare ale wok kwëhnana ỹa teɓëɗe wëla toƴe ile liyahnëka tëk nuỹa ỹa.»
25 Quem tem receberá mais; mas quem não tem, até o pouco que tem será tirado dele.
26 Yesu më mbok ntehnëk kat: «Wëlin g'ile mëntëlëni Inaw̃ W̃ënu ŋa: asan fahnëɗ uhnëɗa kaỹ dëw̃u hna,
26 Jesus disse:
27 tac fac-wo-fac ndakënd g'umëɗ ga, matënd g'acahnëfëɗ ga. Waŋëc ŋa pëhnëɗ do naỹ hara ƴëtëna g'ante pëhnahnëk hafo naỹ ka.
27 Quer ele esteja acordado, quer esteja dormindo, ela brota e cresce, sem ele saber como isso acontece.
28 Nkal iŋa, umë dënk fëhnëndanëɗ uhnëɗa w̃a: waƴor ŋa ten, tac uyat w̃a, do tëkwahn idaf waŋëc ŋa.
28 É a própria terra que dá o seu fruto: primeiro aparece a planta, depois a espiga, e, mais tarde, os grãos que enchem a espiga.
29 Puhnand tuŋ waŋëc ŋa daf ŋa, asan a pëgwëlehn ndokuŋënd g'ikáca dëw̃u ŋa, kaɓi wati uhác w̃a rëkëk.»
29 Quando as espigas ficam maduras, o homem começa a cortá-las com a foice, pois chegou o tempo da colheita.
30 Yesu më mbok ntehnëkëhni kat: «Ye hoɗen mëntëndëlehnin Inaw̃ W̃ënu ŋa? Gë iỹëhne uhnës uryindaryindan koɗen nkabahnin?
30 Jesus continuou:
31 G'uỹëc atëh mutarëd mëntëlëni; ge pahnik, uỹëc rac ye ule ỹak vak w̃a waɓë ɗuniỹa li fop,
31 Ele é como uma semente de mostarda, que é a menor de todas as sementes.
32 ɓare ge naɗik naỹëɗ hafo ntëb wanëɗa wante ye sarëɗiŋ ŋa fop. Cantëɗ wahni wahnaỹah hafo wusëry w̃a koɗëni kofëndëni cën dëw̃u hna.»
32 Mas, depois de semeada, cresce muito até ficar a maior de todas as plantas. E os seus ramos são tão grandes, que os passarinhos fazem ninhos entre as suas folhas.
33 Koyëna karaŋëɗëhëhniwo Yesu g'iỹi sifa wahnës waɗindaryindan; gante koɗëni nkwëryëni ka nësëhnëɗëhëhniwo.
33 Assim, usando muitas parábolas como estas, Jesus falava ao povo de um modo que eles podiam entender.
34 Nësëhnëɗilëhniwohna hara gena gë uhnës uryindaryindan; ɓare ante nkeniho gë vërëfal vëlëw̃u va fo, wahnës waɗindaryindan w̃a fop nkabëkëhniwo.
34 E só falava com eles usando parábolas, mas explicava tudo em particular aos discípulos.
35 Hnë fac rac ga nëkak, Yesu më ntehnëkëhni vërëfal vëlëw̃u va: «Ɗanëtanëfu gë cape ñëntaw̃ lant haɗi.»
35 Naquele dia, de tardinha, Jesus disse aos discípulos:
36 Më koyanihëhni kore ỹa; vërëfal va më njoniha Yesu hnë kulu le nkehahnëko hna. (Awa, kaɓi Yesu hnë kulu tëko nke, më koyanihëhni kore ỹa do pëgwëni ndanëtandëni.) Wakulu wakaw̃ary tëfëlëniho.
36 Então eles deixaram o povo ali, subiram no barco em que Jesus estava e foram com ele; e outros barcos o acompanharam.
37 Tac sël sankaf pëgwëlehn cëlënd ɗus, wavonkëlo w̃ënka ŋa njohandëho kulu ỹa, hafo pëgw tëmpënd hnam w̃ënka ŋa.
37 De repente, começou a soprar um vento muito forte, e as ondas arrebentavam com tanta força em cima do barco, que ele já estava ficando cheio de água.
38 Yesu haw̃ëhni kulu hna ndakëko wakwëɗ. Awa vërëfal vëlëw̃u va më nëgëtëniha ndekatëndëni: «Aharaŋ, cëm iŋa yeyinëk: kwëtahnëlihëfuhna bi nëf?»
38 Jesus estava dormindo na parte detrás do barco, com a cabeça numa almofada. Então os discípulos o acordaram e disseram: — Mestre! Nós vamos morrer! O senhor não se importa com isso?
39 Yesu, nëgalehn, ŋañënahna sël ỹa do ntehna lant ỹa: «Ñëw̃ëry ƴam! Ɗemëhnary!» Sël ỹa tëryalehn do njamëlehn fop.
39 Então ele se levantou, falou duro com o vento e disse ao lago: O vento parou, e tudo ficou calmo.
40 Tac Yesu më ntehnëkëhni: «Soŋe ye ntakëku aki? Soŋe ye worun kwëhnaluhna kwëtahn?»
40 Aí ele perguntou:
41 Ɓare vërëfal va ntakëkëhniwo ɗus, më ntehnëlëni: «Mo ga ye awa aỹi asan? Wëla sël ỹa gë wavonkëlo w̃ënka ŋa maw̃ëhnëɗëniha!»
41 E os discípulos, cheios de medo, diziam uns aos outros: — Que homem é este que manda até no vento e nas ondas?!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.