Marcos 4
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs ARC
1 Yesu karaŋëɗëhëhni ɓulunda ỹa tëfary lant hna |src="WA03840b.tif" size="span" copy="Graham Wade" ref="4.1" Yesu mboko pëgw karaŋëndëhni tëfary lant Galile hna. Kaƴëko hnë kulu ile yeho lant hna, ntaña kaɓi kore sankaf varëpëlëko caharaɓ lëw̃u. Ɗarël w̃ënka hna ñëw̃ëniho
1 E outra vez começou a ensinar junto ao mar, e ajuntou-se a ele grande multidão; de sorte que ele entrou e assentou-se num barco, sobre o mar; e toda a multidão estava em terra junto ao mar.
2 do Yesu gë wahnës waɗindaryindan karaŋëɗëhëhniwo viỹë viyaɓah; hn'ikaraŋ dëw̃u hna ntehnëɗëhëhniw̃o:
2 E ensinava-lhes muitas coisas por parábolas e lhes dizia na sua doutrina:
3 «Nëparyin! Fac ryampo asan yiko ipahn uhnëɗa kaỹ dëw̃u hna.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 Wati nte pahnëɗëho waŋëc ŋa, wëɗampo nkaw̃ hna njoko: wusëry w̃a më njijëni kohnëni.
4 E aconteceu que, semeando ele, uma
5 Wëɗampo wëraka njoko ile nkok ƴaɓëna nkal. Waŋëc ŋa pëhnëlehn taŋ kaɓi nkal iŋa tëw̃ëlohna.
5 E outra caiu sobre pedregais, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque não tinha terra profunda.
6 Ulav w̃a, ga njakëk, më kankënëk waƴor ŋa, kaɓi vënkahn va ƴaɓëlawohna.
6 Mas, saindo o sol, queimou-se e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Waŋëc wëɗampo hnë wadëmpëhn njoko. Wadëmpëhn ŋa më naỹëk do ndaw̃ uhnëɗa w̃a, ñoñ dëw̃ëlohna.
7 E outra caiu entre espinhos, e, crescendo os espinhos, a sufocaram, e não deu fruto.
8 Ɓare waŋëc wëɗampo nkal përën hna njoko; pëhnëko, naỹ do ntëw̃: wëɗampo waŋëc wafëhw warar (30), wakaw̃ary wafëhw imbëɗ g'iryaw̃ (60), do wakaw̃ary kat keme (100).»
8 E outra caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu; e um produziu trinta, outro, sessenta, e outro, cem.
9 Yesu më mbok ntehnëkëhni: «Nëparyin ɗus, ge kwëhnarun vanëf awëryahnu!»
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
10 Vële rëfëlehnëɗëhawo kwëlëkwël va do gë vëfaƴik pëhw gë vëhi va, ga nkeni vëhni fo gë Yesu, më tëƴëniha soŋe wahnës waɗindaryindan w̃a.
10 E, quando se achou só, os que estavam junto dele com os doze interrogaram-no acerca da parábola.
11 Më ntëkwakëhni: «Nuỹarun w̃uhnë uyët ile sow̃iko, hnësëɗ soŋe Naw̃ W̃ënu ŋa, ɓare vëỹëntaw̃ vi had uhnës uryindaryindan fo nkwëryëɗëni,
11 E ele disse-lhes: A vós vos é dado saber os mistérios do Reino de Deus, mas aos que estão de fora todas
12 do koyëna:
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam, para que se não convertam, e lhes sejam perdoados os pecados.
13 Tac Yesu më ntehnëkëhni: «Ƴëtëluhna ile ye uw̃i uhnës uryindaryindan? Awa hak koɗun ayëtu wahnës waɗindaryindan waỹëntaw̃ w̃a fop?
13 E disse-lhes: Não percebeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 Ayam a wanës W̃ënu ŋa pahnëɗ.
14 O que semeia semeia a palavra;
15 Vëryampo had nkaw̃ nkeni le njoɗ wanës hna: ge tëk nkwëryëni, Sintani tëkiɗ teɓëhni wanës wante fahnik hnë vëhni ŋa.
15 e os que estão junto ao caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo eles a ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que foi semeada no coração deles.
16 Vëryampo had nkal kwëhn wëraka nkeni: nkwëryëɗëni wanës ŋa do g'uhnatah maw̃aɗëni.
16 E da mesma sorte os que recebem a semente sobre pedregais, que, ouvindo a palavra, logo com prazer a recebem;
17 Ɓare waravëɗina kwëhna vënkahn hnë vëhni, toƴe fo kwëtahnëɗëni. Ge ryëñah w̃a tëkëhnikëhni ma ge mbërehnini soŋe wanës W̃ënu ŋa, tavëɗëni taŋ kwëtahn iŋa.
17 mas não têm raiz em si mesmos; antes, são temporãos; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Vëryampo kat nkeni had uhnëɗa ule yoɗ wadëmpëhn, umë ye vële wëryëɗ wanës,
18 E os outros são os que recebem a semente entre espinhos, os quais ouvem a palavra;
19 ɓare wëɓal ỹi ɗuniỹa ŋa, iɓora hnapul ŋa, do g'iña ile-wo-le ŋa tënkëɗëhëhni, ndaw̃ëɗëni wanës ŋa do ñoñ dëw̃ëɗina.
19 mas os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas, e as ambições de outras coisas, entrando, sufocam a palavra, e fica infrutífera.
20 Ɓare vëryampo, hn'inkal përën hna teɓaɗëni wanës ŋa: nkwëryëɗëni wanës ŋa, kwëtahnëɗëni do nkeni had ile lëw̃ëɗ, wëɗampo wafëhw warar (30), wañëntaw̃ wafëhw mbëɗ gë ryaw̃ (60), do wakaw̃ary kat keme (100).»
20 E os que recebem a semente em boa terra são os que ouvem a palavra, e
21 Tac Yesu më mbok ntehnëkëhni: «Ahnë pëɗëɗ bi lampu tac koɓ g'ancëhn ma kuyët hn'ipad? Gena bi kaŋëɗe ƴaŋ?
21 E disse-lhes: Vem,
22 Ile sow̃ik ỹa fop tufahnëɗe, do ile sow̃iko hn'umëhwëry ŋa fop njoɗe humpen hna.
22 Porque nada há encoberto que não haja de ser manifesto; e nada se faz
23 Nëparyin ɗus, ge kwëhnarun vanëf awëryahnu!»
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
24 Yesu më mbok ntehnëkëhni kat: «Kwëtahnëryin nëf ile wëryëɗun ỹa! W̃ënu ŋa ñaŋëndëhu g'añëŋa nte ỹaŋahnëɗun w̃uhnë dënk ŋa do nkwënëɗëhu kat.
24 E disse-lhes: Atendei ao que ides ouvir. Com a medida com que medirdes vos medirão a vós, e ser-vos-á ainda acrescentada.
25 Kaɓi ale hwëhnak ỹa nkwënënde; ɓare ale wok kwëhnana ỹa teɓëɗe wëla toƴe ile liyahnëka tëk nuỹa ỹa.»
25 Porque ao que tem, ser-lhe-á dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Yesu më mbok ntehnëk kat: «Wëlin g'ile mëntëlëni Inaw̃ W̃ënu ŋa: asan fahnëɗ uhnëɗa kaỹ dëw̃u hna,
26 E dizia: O Reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra,
27 tac fac-wo-fac ndakënd g'umëɗ ga, matënd g'acahnëfëɗ ga. Waŋëc ŋa pëhnëɗ do naỹ hara ƴëtëna g'ante pëhnahnëk hafo naỹ ka.
27 e dormisse, e se levantasse de noite ou de dia, e a semente brotasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 Nkal iŋa, umë dënk fëhnëndanëɗ uhnëɗa w̃a: waƴor ŋa ten, tac uyat w̃a, do tëkwahn idaf waŋëc ŋa.
28 Porque a terra por si mesma frutifica; primeiro, a erva, depois, a espiga, e, por último, o grão cheio na espiga.
29 Puhnand tuŋ waŋëc ŋa daf ŋa, asan a pëgwëlehn ndokuŋënd g'ikáca dëw̃u ŋa, kaɓi wati uhác w̃a rëkëk.»
29 E, quando foice, porque está chegada a ceifa.
30 Yesu më mbok ntehnëkëhni kat: «Ye hoɗen mëntëndëlehnin Inaw̃ W̃ënu ŋa? Gë iỹëhne uhnës uryindaryindan koɗen nkabahnin?
30 E dizia: A que assemelharemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?
31 G'uỹëc atëh mutarëd mëntëlëni; ge pahnik, uỹëc rac ye ule ỹak vak w̃a waɓë ɗuniỹa li fop,
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 ɓare ge naɗik naỹëɗ hafo ntëb wanëɗa wante ye sarëɗiŋ ŋa fop. Cantëɗ wahni wahnaỹah hafo wusëry w̃a koɗëni kofëndëni cën dëw̃u hna.»
32 mas, tendo sido semeado, cresce, e faz-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem aninhar-se debaixo da sua sombra.
33 Koyëna karaŋëɗëhëhniwo Yesu g'iỹi sifa wahnës waɗindaryindan; gante koɗëni nkwëryëni ka nësëhnëɗëhëhniwo.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, segundo o que podiam compreender.
34 Nësëhnëɗilëhniwohna hara gena gë uhnës uryindaryindan; ɓare ante nkeniho gë vërëfal vëlëw̃u va fo, wahnës waɗindaryindan w̃a fop nkabëkëhniwo.
34 E sem parábolas nunca lhes falava, porém tudo declarava em particular aos seus discípulos.
35 Hnë fac rac ga nëkak, Yesu më ntehnëkëhni vërëfal vëlëw̃u va: «Ɗanëtanëfu gë cape ñëntaw̃ lant haɗi.»
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para a outra margem.
36 Më koyanihëhni kore ỹa; vërëfal va më njoniha Yesu hnë kulu le nkehahnëko hna. (Awa, kaɓi Yesu hnë kulu tëko nke, më koyanihëhni kore ỹa do pëgwëni ndanëtandëni.) Wakulu wakaw̃ary tëfëlëniho.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros barquinhos.
37 Tac sël sankaf pëgwëlehn cëlënd ɗus, wavonkëlo w̃ënka ŋa njohandëho kulu ỹa, hafo pëgw tëmpënd hnam w̃ënka ŋa.
37 E levantou-se grande temporal de vento, e subiam as ondas por cima do barco, de maneira que já se enchia de água.
38 Yesu haw̃ëhni kulu hna ndakëko wakwëɗ. Awa vërëfal vëlëw̃u va më nëgëtëniha ndekatëndëni: «Aharaŋ, cëm iŋa yeyinëk: kwëtahnëlihëfuhna bi nëf?»
38 E ele estava na popa dormindo sobre uma almofada; e despertaram-no, dizendo-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Yesu, nëgalehn, ŋañënahna sël ỹa do ntehna lant ỹa: «Ñëw̃ëry ƴam! Ɗemëhnary!» Sël ỹa tëryalehn do njamëlehn fop.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E o vento se aquietou, e houve grande bonança.
40 Tac Yesu më ntehnëkëhni: «Soŋe ye ntakëku aki? Soŋe ye worun kwëhnaluhna kwëtahn?»
40 E disse-lhes: Por que sois tão tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Ɓare vërëfal va ntakëkëhniwo ɗus, më ntehnëlëni: «Mo ga ye awa aỹi asan? Wëla sël ỹa gë wavonkëlo w̃ënka ŋa maw̃ëhnëɗëniha!»
41 E sentiram um grande temor e diziam uns aos outros: Mas quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.