Lucas 1
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs NAA
1 Aỹënta mën Alënah Tewofil, vahnë vëyaɓah njëkëlehnëni njëtëni do kerëni ile ye toña ỹa fop hn'ile ryëcëtako fagant fu ỹa.
1 Visto que muitos já empreenderam uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 Koɓëri wapëgwa hna vële yeho waseɗe waŋi fop va hwëtehnahniko pëƴahnëni wanës W̃ënu ŋa do awa vëhni fëƴakëfu fop ile liyako ỹa.
2 conforme nos transmitiram os que desde o princípio foram deles testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Soŋe umë ye, Alënah Tewofil, ante njëkëlehnëɓu wapacëk ami fëna, caŋahnëko herëhni waŋi fop ile liyako koɓëri wapëgwa hna hafo hn'ile puko hna,
3 igualmente a mim pareceu bem, depois de cuidadosa investigação de tudo desde a sua origem, dar-lhe por escrito, excelentíssimo Teófilo, uma exposição em ordem,
4 aholahn ahwëtahn karaŋ inte haraŋiruho ŋa.
4 para que você tenha plena certeza das verdades em que foi instruído.
5 Wati ante nkeho Eroɗ ahnaw̃ Yuɗe ŋa, nkeho hnam asëna wasaɗëha ale w̃aciko Sakari. Hnë kore vësëna vëva Abiya hna kwëhnaryiko. Asëvalu, Elisabet maciko. Umë fëna hnënk asëna asankaf ale w̃aciko Aron hna kwëhnaryiko.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, houve um sacerdote chamado Zacarias, do turno de Abias. A mulher dele era das filhas de Arão e se chamava Isabel.
6 Catëniho vëhni vëhi tak haryënkw W̃ën hna, maw̃ëhnëniho sariya ỹa gë fop ile tëƴëk Ahwëhn a.
6 Ambos eram justos diante de Deus, vivendo de forma irrepreensível em todos os preceitos e mandamentos do Senhor.
7 Vëhwëhnalawohna fatah, kaɓi Elisabet nagëɗilohna do tëko ntafëni vëhni vëhi tak.
7 Eles não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e os dois já tinham idade avançada.
8 Fac ryampo, Sakari ɗoku vësëna wasaɗëha ỹa ntiɗëho Cery W̃ën Cankaf hna, kaɓi agwën kore lëw̃u ỹa yeho.
8 E aconteceu que, enquanto Zacarias exercia o sacerdócio diante de Deus na ordem do seu turno, coube-lhe por sorteio,
9 Ntiniho gante nke namu vësëna wasaɗëha ka soŋe tëhnahni ahnë do tëhnayiko Sakari tënk ỹëw̃a sëvah Ahwëhn hna nji pëɗ ɗuɗ iŋa.
9 segundo o costume sacerdotal, entrar no santuário do Senhor para queimar o incenso.
10 Wati nte pëɗëɗe ɗuɗ iŋa, fop ɓulunda ỹa g'ipër njëfaɗëniho.
10 Durante esse tempo, toda a multidão do povo permanecia na parte de fora, orando.
11 Mëleka Ahwëhn a cahnahnikawo Sakari: gë farëhw hn'ile cënaɗe saɗëha hn'ile pëɗëɗe ɗuɗ iŋa ñëw̃ëko.
11 E eis que apareceu a Zacarias um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Sakari ga nuka, ntaɗëlehna ntaw̃ary iŋa do ntaka ɗus.
12 Ao vê-lo, Zacarias ficou assustado, e o temor se apoderou dele.
13 Ɓare mëleka ỹa më ntehnëka: «Antë ntaki, Sakari; W̃ënu ŋa nkwëryëk wayëfa hu w̃a. Elisabet, asëval hu, nagëhnëɗëhina fatah facan fante w̃acëɗu San.
13 O anjo, porém, lhe disse: — Não tenha medo, Zacarias, porque a sua oração foi ouvida. Isabel, sua esposa, dará à luz um filho, a quem você dará o nome de João.
14 Natëɗëhi ɗus soŋe lëw̃u ỹa; njaɓëɗëni fëna vële natëntëɗe va kaɓi nagik.
14 Você ficará alegre e feliz, e muitos ficarão contentes com o nascimento dele.
15 Aryokuŋëhn Ahwëhn asankaf yeɗ. Ceɗina muk ile ryëw̃ënëɗ. Koɓëri ɗonk hnëmu hna pëɓëɗëha Iƴir Ipacah iŋa.
15 Pois ele será grande diante do Senhor, não beberá vinho nem bebida forte, e será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre materno.
16 Mbokaryiɗëhëhni vutah Isërayel va Ahwëhn hna W̃ën hudëw̃ hni ha.
16 Ele converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus.
17 Umë ryënkwëhniɗëha Ahwëhn a. Gë Iƴir inte yëɗakawo fanka kila Eli fa njijëɗ soŋe konjëlehnëhni warëm w̃a gë vutah vuntëw̃ hni va do vële wok vëlënënëɗilahna W̃ën va mbokaryini kwëhnani hakili satah. Karaŋëɗëhëhni ɓulunda le fëhwëtaɗ itëk Ahwëhn a.»
17 E irá adiante do Senhor no espírito e poder de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos, converter os desobedientes à prudência dos justos e habilitar para o Senhor um povo preparado.
18 Awa Sakari më tëƴëka mëleka ỹa: «Hak njëtëɗëfu waŋi toña ye? Ntafëɓu do asëval mën aỹi fëna ntafëk!»
18 Então Zacarias perguntou ao anjo: — Como terei certeza disso? Pois eu sou velho, e a minha mulher também já tem idade avançada.
19 Mëleka ỹa më ntëkwaka: «Ami, Gabëriyel yeɓu, ale hahnëɗ haryënkw W̃ën hna soŋe ryokuŋëhnëndëw̃a; paƴiko yiju yonëhniỹi waŋi wanës wakasëk wapërën.
19 O anjo respondeu: — Eu sou Gabriel, que estou a serviço de Deus, e fui enviado para falar com você e lhe trazer esta boa notícia.
20 Ile hnësëɓu ỹi ntiyaɗ ge wati ỹa tëkëk. Ɓare maw̃ëlihna; soŋe rac koɗila avok ahnës hafo hale ntiyaɗ watac.» Mëleka ỹa koyëna nësëhnëkawo Sakari.
20 Todavia, você ficará mudo e não poderá falar até o dia em que estas coisas vierem a acontecer, porque você não acreditou nas minhas palavras, as quais, no devido tempo, se cumprirão.
21 Hnë wati rac, kore ỹa napëɗënihaw̃o Sakari do pëmpëhnahnëkëhniwo, kaɓi mbiỹëhëɗëho ɓambery ỹëw̃a sëvah hna.
21 O povo estava esperando Zacarias e admirava-se com a demora dele no santuário.
22 Ga cahnik, koɗilohna nësëhnëhni do vahnë va njëtëniho iñë le w̃atik gë W̃ën nuk ỹëw̃a sëvah hna. Tëk pëgw fac rac, koɗilohna mbok nës, aki fo ndëkwanëɗëhëhniwo.
22 Quando Zacarias saiu, não lhes podia falar. Então entenderam que ele havia tido uma visão no santuário. E expressava-se por sinais e permanecia mudo.
23 Tac ga puk wafac wale rëfëkawo Sakari ndokuŋ hnë Cery W̃ën Cankaf hna, më mëncëk gë ỹalu.
23 Aconteceu que, terminados os dias do seu ministério, Zacarias voltou para casa.
24 Ga ndëcëk watac fop, Elisabet, asëvalu ndonkëko do hnë wadepera mbëɗ cahnëɗilohna tere hna. Ntehnaɗëho:
24 Passados esses dias, Isabel, a mulher de Zacarias, ficou grávida. E ela não saiu de casa durante cinco meses, dizendo:
25 «Wëlin ile ntinëhnëko Ahwëhn a! Maw̃ëk ntihëto ile sëfëhnëɗëhow̃o tase vahnë fop ỹa.»
25 — Foi isto o que o Senhor me fez, ao contemplar-me, para acabar com a minha vergonha diante das pessoas.
26 Hn'ulepera hwëhn mbëɗ gë ryaw̃ hn'iɗonk Elisabet hna, W̃ënu ŋa paƴëkawo mëleka Gabëriyel gë resiỹo vë Galile, hn'ankol nte w̃acëɗe Nasaret hna,
26 No sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 hn'aryag ale woko ƴëtëna vësan; Mari maciko. Asan ale w̃acik Yosef hwëhnëkawo do yentiko hnë hnënk Ahnaw̃ David.
27 a uma virgem que estava comprometida a casar com um homem da casa de Davi, cujo nome era José. A virgem se chamava Maria.
28 Mëleka ỹa tënkëko ỹalu hna do ntehna: «Natëryiỹi Mari! Ahwëhn a ñaɗ ntinëhni iñë fërën, gë wëjë nkerun.»
28 E, aproximando-se dela, o anjo disse: — Salve, agraciada! O Senhor está com você.
29 Mari pëmpëhnahnëkawo ɗus wanës mëleka ŋi; më tëƴak bi ye pëhnëtanëk iỹi simpaỹi.
29 Ela, porém, ao ouvir esta palavra, perturbou-se muito e pôs-se a pensar no que poderia significar esta saudação.
30 Awa mëleka ỹa më ntehnëka: «Antë ntaki Mari, kaɓi W̃ënu ŋa ñaɗëhi.
30 Mas o anjo lhe disse: — Não tenha medo, Maria; porque você foi abençoada por Deus.
31 Ndonkëɗu do ahnaga facan fante w̃acëɗu Yesu.
31 Você ficará grávida e dará à luz um filho, a quem chamará pelo nome de Jesus.
32 Ale hwëhnak nafa yeɗ do rëkëɗe macënde Ajë W̃ën Hunte Sëpëk Fop. Ahwëhn a W̃ënu ŋa ntiɗëha ahnaw̃ asankaf gante ntikawo David rëmu sankaf ka,
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo. Deus, o Senhor, lhe dará o trono de Davi, seu pai.
33 do umë yeɗ ahnaw̃ vutah Isërayel va kwëlëkwël, ucankaf ntëw̃u ŋa puɗina.»
33 Ele reinará para sempre sobre a casa de Jacó, e o seu reinado não terá fim.
34 Mari më ntëƴëka mëleka ỹa: «Hak lë koɗ nke watac, kaɓi ƴëtëla vësan?»
34 Então Maria disse ao anjo: — Como será isto, se eu nunca tive relações com homem algum?
35 Mëleka ỹa më ntëkwaka: «Iƴir Ipacah iŋa njijëɗ hnë wëjë do fanka W̃ën Hunte Sëpëk Fop ŋa cankëɗëhi had icën. Soŋe rac macahnëɗe fatah fapacah fante hnagëɗu fa, Ajë W̃ën.
35 O anjo respondeu: — O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Altíssimo a envolverá com a sua sombra; por isso, também o ente santo que há de nascer será chamado Filho de Deus.
36 Elisabet mbaỹëhu, umë fëna, facan nagëɗ mama ntafahnëk; umë ale lehnëɗeho nagëɗina ỹa, lepera hwëhn mbëɗ gë ryaw̃ w̃a nkehahnëk.
36 E Isabel, sua parenta, igualmente está grávida, apesar de sua idade avançada, sendo este já o sexto mês de gestação para aquela que diziam ser estéril.
37 Ƴëtëry, ñoñ gena ile nkok koɗina nti W̃ënu ŋa.»
37 Porque para Deus não há nada impossível.
38 Awa Mari më ntehnëk: «Aryokuŋëhn Ahwëhn a yeɓu; araɓi fop nkewo gante nësëru ki.» Awa mëleka ỹa njilehn.
38 Então Maria disse: — Aqui está a serva do Senhor; que aconteça comigo o que você falou. Então o anjo foi embora.
39 Mari vëhni Elisabet|src="CN01609c.tif" size="col" copy="David C. Cook" ref="1.39" Hnë wafac warac, Mari pëhwëtalehn g'uỹankahnah nji hn'ankol nte ye hnë wahuŋ hnë resiỹo Yuɗe hna.
39 Naqueles dias, Maria se aprontou e foi depressa à região montanhosa, a uma cidade de Judá.
40 Ante tëkëko hnam ŋa, tënkëko tere Sakari hna do nkaỹa Elisabet.
40 Entrou na casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Wati nte nkwëryëko arac simpaỹi Mari ha, fatah fa ñënkakawo hn'iɗonk hna gë fanka. Wati rac dënk, Elisabet pëɓëlehna Iƴir Ipacah iŋa
41 Quando Isabel ouviu a saudação de Maria, a criança lhe estremeceu no ventre. Então Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 do ndeka gë fanka: «W̃ënu ŋa ntinëhnëki viỹë vifërën ntëbini vësëval va fop do ntinëhnëka fëna fatah fante hnagëɗu fa!
42 E exclamou em alta voz: — Bendita é você entre as mulheres, e bendito o fruto do seu ventre!
43 Mo ga yeɓu ami, nehahniɗëho hnëmu Ahwëhn mën aki?
43 E que grande honra é para mim receber a visita da mãe do meu Senhor!
44 Ante nkwëryëɓu simpaỹi hu ha, fatah fa ñënkak uhnatah ɗonk mën hna.
44 Pois, logo que me chegou aos ouvidos a voz da saudação que você fez, a criança estremeceu de alegria dentro de mim.
45 Mbetaru kaɓi kwëtahnëruha Ahwëhn a ntiɗ ile pëƴaki ỹa!»
45 Bem-aventurada a que creu, porque serão cumpridas as palavras que lhe foram ditas da parte do Senhor.
46 Awa Mari më ntehnëk:
46 Então Maria disse: “A minha alma engrandece ao Senhor,
47 sakahn mën ha pëɓëka uhnatah soŋe W̃ënu ŋa, afehët mën a;
47 e o meu espírito se alegrou em Deus, meu Salvador,
48 kaɓi ndënkwëtako, ami ale wok kwëhnala nafa ỹi.
48 porque ele atentou para a humildade da sua serva. Pois, desde agora, todas as gerações me considerarão bem-aventurada,
49 kaɓi W̃ënu ŋa, Ayaw̃ah a, ntinëhnëko viỹë vifëmpëhnahnah visankaf.
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas. Santo é o seu nome.
50 Kaỹëhnandëha gë vanjeh vaƴaɓah vante lënënëɗëha gë antakah va.
50 A sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 Ntik ɗoku sankaf gë fanka vák lëw̃u ỹa:
51 Agiu com o seu braço valorosamente; dispersou os que, no coração, alimentavam pensamentos soberbos.
52 Këfëkëhni vësankaf va ucankaf ntëw̃ hni hna,
52 Derrubou dos seus tronos os poderosos e exaltou os humildes.
53 Njëɗakëhni vetak sankaf vële njoko inte va,
53 Encheu de bens os famintos e despediu vazios os ricos.
54 Njijëk ndemahni ɓulunda Isërayel ỹa, vëryokuŋ vëlëw̃u va:
54 Amparou Israel, seu servo, a fim de lembrar-se da sua misericórdia
55 kwëlëkwël, gante ntehnëkëhniwo vacërakëlo fu ka.»
55 a favor de Abraão e de sua descendência, para sempre, como havia prometido aos nossos pais.”
56 Mari koyëna puhnako hnëw̃ lëw̃u ỹa. Umë vëhni Elisabet hna ñëw̃ëko ile rëkëk wadepera watar, tac mëncëk gë ỹalu.
56 Maria permaneceu cerca de três meses com Isabel e voltou para casa.
57 Wati nte nagand Elisabet ŋa tëkëko, më nagëka facan.
57 Quando chegou o tempo de Isabel dar à luz, ela teve um filho.
58 Koyëna vësaryëntaw̃u gë hnënk lëw̃u ỹa njëtaniho Ahwëhn a kaỹëhnahnëka ɗus g'umë, awa më natëntikëhni vëhni fëna.
58 Os vizinhos e parentes ouviram que o Senhor tinha usado de grande misericórdia para com Isabel e se alegraram com ela.
59 Hnë fac hwëhn mbëɗ gë warar hna, më njijëni soŋe kácehnëniha fatah fa gante nkeho namu lëw̃ hni ka; Sakari ñaɗëniho macëniha vahnë va, w̃ac rëmu w̃a.
59 Aconteceu que, no oitavo dia, foram circuncidar o menino e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 Hnëmu më ntehnëk: «Hali, San macëɗe.»
60 Mas a mãe do menino disse: — De modo nenhum! Ele será chamado João.
61 Vahnë va më ntehnëniha: «Ɓare, kwëhnalihahna la aryampo hnënk hu hna ale w̃acik koyëna!»
61 Disseram-lhe: — Mas você não tem nenhum parente com esse nome!
62 Awa më ndëkwanëniha rëm ỹa tëƴëniha bi hak ñaɗ maci fatah fantëw̃u fa.
62 Fizeram sinais, perguntando ao pai do menino que nome queria que lhe dessem.
63 Sakari më tëƴëk iñë ile herande do umë kerëk: «W̃ac lëw̃u ỹa San ye.» Vëhni fop pëmpëhnahnëlehnëhni.
63 Então, pedindo uma tabuinha, ele escreveu: — O nome dele é João. E todos se admiraram.
64 Taŋ Sakari kolëlehn mbok nësënd, pëgwëlehn ndekand, cëmbënda W̃ënu ŋa.
64 Imediatamente a boca de Zacarias se abriu e a língua se soltou. Então começou a falar, louvando a Deus.
65 Awa vësaryëntaw̃u va fop pëmpëhnahnëkëhniwo, do fop hn'ankol nte ye hnë wahuŋ hnë resiỹo Yuɗe hna tëfëtaɗeho watac.
65 Todos os vizinhos deles ficaram possuídos de temor, e essas coisas foram divulgadas por toda a região montanhosa da Judeia.
66 Fop vële wëryëko ga tëfëtaɗe watac va nahaɗëniho do tëƴaɗëniho: «Awa ye ga nkeɗ faŋi fatah?» Nuniho fanka Ahwëhn fa g'umë nkeniho.
66 Todos os que as ouviram guardavam-nas no coração, dizendo: — O que virá a ser este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Hnë wati rac, Sakari, rëmu fatah fa, pëɓëkawo Iƴir Ipacah iŋa, pëgwëlehn nësënd wanës W̃ën ntehnënd:
67 Zacarias, o pai de João, cheio do Espírito Santo, profetizou, dizendo:
68 «Araɓi Ahwëhn a W̃ën ɓulunda vëvë Isërayel va cëmbi,
68 “Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e redimiu o seu povo,
69 Canëhnikëfuna Afehët ahwëhn fanka, hnë hnënk David aryokuŋ alëw̃u hna,
69 e nos suscitou plena e poderosa salvação na casa de Davi, seu servo,
70 wakila ŋa mbiỹëk ga pëƴahnëniho watac,
70 como havia prometido, desde a antiguidade, por boca dos seus santos profetas,
71 më lehnëko pehëtëɗëhëfu hnë vële ỹaɗ ntinihëfu wameh va do gë hn'imëk vële ỹew̃ëkëfu va fop.
71 para nos libertar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam;
72 Koyëna tufahnëk dol kaỹëhnahn nte kwëhnako soŋe vacërakëlo fu ŋa do ɗënkwëna kwëtëla nte ntiko gë vëhni ŋa.
72 para usar de misericórdia com os nossos pais e lembrar-se da sua santa aliança
73 Ha, ntik ile ntëkëhnëkawo rëm fu ỹa Abëraham:
73 e do juramento que fez a nosso pai Abraão,
74 ŋaw̃ëtëɗëhëfu hnë vële ỹew̃ëkëfu hna kolahnin ndokuŋëhnëndena ntakah këm,
74 de conceder-nos que, livres das mãos de inimigos, o adorássemos sem temor,
75 nkehahnin vahnë vële ỹahnëka do catin haryënkw lëw̃u hnë wafac ɗuniỹa lëw̃ fu hna fop.»
75 em santidade e justiça diante dele, todos os nossos dias.
76 «Do wëjë, fatah mën, kila W̃ën Hunte Sëpëk Fop yeɗu:
76 E você, menino, será chamado profeta do Altíssimo, porque precederá o Senhor, preparando-lhe os caminhos,
77 Do koyëna njëtëndanëɗuhëhni ɓulunda lëw̃u ỹa njijëɗ pehëtëhni g'itavëhn wameh wadëw̃ hni ŋa.
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, por meio da remissão dos seus pecados,
78 Toña ye, W̃ënu ŋa Ahwëhn fu ỹa kaỹëhnahnëɗëha ɗus:
78 graças à profunda misericórdia de nosso Deus, pela qual nos visitará o sol nascente das alturas,
79 soŋe penahnëhni vële ye hnë umëhwëry do gë hnë icën icëm hna,
79 para iluminar os que jazem nas trevas e na sombra da morte, e dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.”
80 Fatah fa naỹëɗëho do hakili lëw̃u ỹa nkwënaɗëho. Hnë wula ntëɗëko hafo hale pëgwëko ɗoku lëw̃u ỹa hnë ɓulunda vahnë vëvë Isërayel hna.
80 O menino crescia e se fortalecia em espírito. E viveu nos desertos até o dia em que havia de manifestar-se a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.