Lucas 1

Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Aỹënta mën Alënah Tewofil, vahnë vëyaɓah njëkëlehnëni njëtëni do kerëni ile ye toña ỹa fop hn'ile ryëcëtako fagant fu ỹa.
1 Visto que muitos houve que empreenderam uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 Koɓëri wapëgwa hna vële yeho waseɗe waŋi fop va hwëtehnahniko pëƴahnëni wanës W̃ënu ŋa do awa vëhni fëƴakëfu fop ile liyako ỹa.
2 conforme nos transmitiram os que desde o princípio foram deles testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Soŋe umë ye, Alënah Tewofil, ante njëkëlehnëɓu wapacëk ami fëna, caŋahnëko herëhni waŋi fop ile liyako koɓëri wapëgwa hna hafo hn'ile puko hna,
3 igualmente a mim me pareceu bem, depois de acurada investigação de tudo desde sua origem, dar-te por escrito, excelentíssimo Teófilo, uma exposição em ordem,
4 aholahn ahwëtahn karaŋ inte haraŋiruho ŋa.
4 para que tenhas plena certeza das verdades em que foste instruído.
5 Wati ante nkeho Eroɗ ahnaw̃ Yuɗe ŋa, nkeho hnam asëna wasaɗëha ale w̃aciko Sakari. Hnë kore vësëna vëva Abiya hna kwëhnaryiko. Asëvalu, Elisabet maciko. Umë fëna hnënk asëna asankaf ale w̃aciko Aron hna kwëhnaryiko.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, houve um sacerdote chamado Zacarias, do turno de Abias. Sua mulher era das filhas de Arão e se chamava Isabel.
6 Catëniho vëhni vëhi tak haryënkw W̃ën hna, maw̃ëhnëniho sariya ỹa gë fop ile tëƴëk Ahwëhn a.
6 Ambos eram justos diante de Deus, vivendo irrepreensivelmente em todos os preceitos e mandamentos do Senhor.
7 Vëhwëhnalawohna fatah, kaɓi Elisabet nagëɗilohna do tëko ntafëni vëhni vëhi tak.
7 E não tinham filhos, porque Isabel era estéril, sendo eles avançados em dias.
8 Fac ryampo, Sakari ɗoku vësëna wasaɗëha ỹa ntiɗëho Cery W̃ën Cankaf hna, kaɓi agwën kore lëw̃u ỹa yeho.
8 Ora, aconteceu que, exercendo ele diante de Deus o sacerdócio na ordem do seu turno, coube-lhe por sorte,
9 Ntiniho gante nke namu vësëna wasaɗëha ka soŋe tëhnahni ahnë do tëhnayiko Sakari tënk ỹëw̃a sëvah Ahwëhn hna nji pëɗ ɗuɗ iŋa.
9 segundo o costume sacerdotal, entrar no santuário do Senhor para queimar o incenso;
10 Wati nte pëɗëɗe ɗuɗ iŋa, fop ɓulunda ỹa g'ipër njëfaɗëniho.
10 e, durante esse tempo, toda a multidão do povo permanecia da parte de fora, orando.
11 Mëleka Ahwëhn a cahnahnikawo Sakari: gë farëhw hn'ile cënaɗe saɗëha hn'ile pëɗëɗe ɗuɗ iŋa ñëw̃ëko.
11 E eis que lhe apareceu um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Sakari ga nuka, ntaɗëlehna ntaw̃ary iŋa do ntaka ɗus.
12 Vendo-o, Zacarias turbou-se, e apoderou-se dele o temor.
13 Ɓare mëleka ỹa më ntehnëka: «Antë ntaki, Sakari; W̃ënu ŋa nkwëryëk wayëfa hu w̃a. Elisabet, asëval hu, nagëhnëɗëhina fatah facan fante w̃acëɗu San.
13 Disse-lhe, porém, o anjo: Zacarias, não temas, porque a tua oração foi ouvida; e Isabel, tua mulher, te dará à luz um filho, a quem darás o nome de João.
14 Natëɗëhi ɗus soŋe lëw̃u ỹa; njaɓëɗëni fëna vële natëntëɗe va kaɓi nagik.
14 Em ti haverá prazer e alegria, e muitos se regozijarão com o seu nascimento.
15 Aryokuŋëhn Ahwëhn asankaf yeɗ. Ceɗina muk ile ryëw̃ënëɗ. Koɓëri ɗonk hnëmu hna pëɓëɗëha Iƴir Ipacah iŋa.
15 Pois ele será grande diante do Senhor, não beberá vinho nem bebida forte e será cheio do Espírito Santo, já do ventre materno.
16 Mbokaryiɗëhëhni vutah Isërayel va Ahwëhn hna W̃ën hudëw̃ hni ha.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus.
17 Umë ryënkwëhniɗëha Ahwëhn a. Gë Iƴir inte yëɗakawo fanka kila Eli fa njijëɗ soŋe konjëlehnëhni warëm w̃a gë vutah vuntëw̃ hni va do vële wok vëlënënëɗilahna W̃ën va mbokaryini kwëhnani hakili satah. Karaŋëɗëhëhni ɓulunda le fëhwëtaɗ itëk Ahwëhn a.»
17 E irá adiante do Senhor no espírito e poder de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos, converter os desobedientes à prudência dos justos e habilitar para o Senhor um povo preparado.
18 Awa Sakari më tëƴëka mëleka ỹa: «Hak njëtëɗëfu waŋi toña ye? Ntafëɓu do asëval mën aỹi fëna ntafëk!»
18 Então, perguntou Zacarias ao anjo: Como saberei isto? Pois eu sou velho, e minha mulher, avançada em dias.
19 Mëleka ỹa më ntëkwaka: «Ami, Gabëriyel yeɓu, ale hahnëɗ haryënkw W̃ën hna soŋe ryokuŋëhnëndëw̃a; paƴiko yiju yonëhniỹi waŋi wanës wakasëk wapërën.
19 Respondeu-lhe o anjo: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para falar-te e trazer-te estas boas-novas.
20 Ile hnësëɓu ỹi ntiyaɗ ge wati ỹa tëkëk. Ɓare maw̃ëlihna; soŋe rac koɗila avok ahnës hafo hale ntiyaɗ watac.» Mëleka ỹa koyëna nësëhnëkawo Sakari.
20 Todavia, ficarás mudo e não poderás falar até ao dia em que estas coisas venham a realizar-se; porquanto não acreditaste nas minhas palavras, as quais, a seu tempo, se cumprirão.
21 Hnë wati rac, kore ỹa napëɗënihaw̃o Sakari do pëmpëhnahnëkëhniwo, kaɓi mbiỹëhëɗëho ɓambery ỹëw̃a sëvah hna.
21 O povo estava esperando a Zacarias e admirava-se de que tanto se demorasse no santuário.
22 Ga cahnik, koɗilohna nësëhnëhni do vahnë va njëtëniho iñë le w̃atik gë W̃ën nuk ỹëw̃a sëvah hna. Tëk pëgw fac rac, koɗilohna mbok nës, aki fo ndëkwanëɗëhëhniwo.
22 Mas, saindo ele, não lhes podia falar; então, entenderam que tivera uma visão no santuário. E expressava-se por acenos e permanecia mudo.
23 Tac ga puk wafac wale rëfëkawo Sakari ndokuŋ hnë Cery W̃ën Cankaf hna, më mëncëk gë ỹalu.
23 Sucedeu que, terminados os dias de seu ministério, voltou para casa.
24 Ga ndëcëk watac fop, Elisabet, asëvalu ndonkëko do hnë wadepera mbëɗ cahnëɗilohna tere hna. Ntehnaɗëho:
24 Passados esses dias, Isabel, sua mulher, concebeu e ocultou-se por cinco meses, dizendo:
25 «Wëlin ile ntinëhnëko Ahwëhn a! Maw̃ëk ntihëto ile sëfëhnëɗëhow̃o tase vahnë fop ỹa.»
25 Assim me fez o Senhor, contemplando-me, para anular o meu opróbrio perante os homens.
26 Hn'ulepera hwëhn mbëɗ gë ryaw̃ hn'iɗonk Elisabet hna, W̃ënu ŋa paƴëkawo mëleka Gabëriyel gë resiỹo vë Galile, hn'ankol nte w̃acëɗe Nasaret hna,
26 No sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado, da parte de Deus, para uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 hn'aryag ale woko ƴëtëna vësan; Mari maciko. Asan ale w̃acik Yosef hwëhnëkawo do yentiko hnë hnënk Ahnaw̃ David.
27 a uma virgem desposada com certo homem da casa de Davi, cujo nome era José; a virgem chamava-se Maria.
28 Mëleka ỹa tënkëko ỹalu hna do ntehna: «Natëryiỹi Mari! Ahwëhn a ñaɗ ntinëhni iñë fërën, gë wëjë nkerun.»
28 E, entrando o anjo aonde ela estava, disse: Alegra-te, muito favorecida! O Senhor é contigo.
29 Mari pëmpëhnahnëkawo ɗus wanës mëleka ŋi; më tëƴak bi ye pëhnëtanëk iỹi simpaỹi.
29 Ela, porém, ao ouvir esta palavra, perturbou-se muito e pôs-se a pensar no que significaria esta saudação.
30 Awa mëleka ỹa më ntehnëka: «Antë ntaki Mari, kaɓi W̃ënu ŋa ñaɗëhi.
30 Mas o anjo lhe disse: Maria, não temas; porque achaste graça diante de Deus.
31 Ndonkëɗu do ahnaga facan fante w̃acëɗu Yesu.
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, a quem chamarás pelo nome de Jesus.
32 Ale hwëhnak nafa yeɗ do rëkëɗe macënde Ajë W̃ën Hunte Sëpëk Fop. Ahwëhn a W̃ënu ŋa ntiɗëha ahnaw̃ asankaf gante ntikawo David rëmu sankaf ka,
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo; Deus, o Senhor, lhe dará o trono de Davi, seu pai;
33 do umë yeɗ ahnaw̃ vutah Isërayel va kwëlëkwël, ucankaf ntëw̃u ŋa puɗina.»
33 ele reinará para sempre sobre a casa de Jacó, e o seu reinado não terá fim.
34 Mari më ntëƴëka mëleka ỹa: «Hak lë koɗ nke watac, kaɓi ƴëtëla vësan?»
34 Então, disse Maria ao anjo: Como será isto, pois não tenho relação com homem algum?
35 Mëleka ỹa më ntëkwaka: «Iƴir Ipacah iŋa njijëɗ hnë wëjë do fanka W̃ën Hunte Sëpëk Fop ŋa cankëɗëhi had icën. Soŋe rac macahnëɗe fatah fapacah fante hnagëɗu fa, Ajë W̃ën.
35 Respondeu-lhe o anjo: Descerá sobre ti o Espírito Santo, e o poder do Altíssimo te envolverá com a sua sombra; por isso, também o ente santo que há de nascer será chamado Filho de Deus.
36 Elisabet mbaỹëhu, umë fëna, facan nagëɗ mama ntafahnëk; umë ale lehnëɗeho nagëɗina ỹa, lepera hwëhn mbëɗ gë ryaw̃ w̃a nkehahnëk.
36 E Isabel, tua parenta, igualmente concebeu um filho na sua velhice, sendo este já o sexto mês para aquela que diziam ser estéril.
37 Ƴëtëry, ñoñ gena ile nkok koɗina nti W̃ënu ŋa.»
37 Porque para Deus não haverá impossíveis em todas as suas promessas.
38 Awa Mari më ntehnëk: «Aryokuŋëhn Ahwëhn a yeɓu; araɓi fop nkewo gante nësëru ki.» Awa mëleka ỹa njilehn.
38 Então, disse Maria: Aqui está a serva do Senhor; que se cumpra em mim conforme a tua palavra. E o anjo se ausentou dela.
39 Mari vëhni Elisabet|src="CN01609c.tif" size="col" copy="David C. Cook" ref="1.39" Hnë wafac warac, Mari pëhwëtalehn g'uỹankahnah nji hn'ankol nte ye hnë wahuŋ hnë resiỹo Yuɗe hna.
39 Naqueles dias, dispondo-se Maria, foi apressadamente à região montanhosa, a uma cidade de Judá,
40 Ante tëkëko hnam ŋa, tënkëko tere Sakari hna do nkaỹa Elisabet.
40 entrou na casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Wati nte nkwëryëko arac simpaỹi Mari ha, fatah fa ñënkakawo hn'iɗonk hna gë fanka. Wati rac dënk, Elisabet pëɓëlehna Iƴir Ipacah iŋa
41 Ouvindo esta a saudação de Maria, a criança lhe estremeceu no ventre; então, Isabel ficou possuída do Espírito Santo.
42 do ndeka gë fanka: «W̃ënu ŋa ntinëhnëki viỹë vifërën ntëbini vësëval va fop do ntinëhnëka fëna fatah fante hnagëɗu fa!
42 E exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres, e bendito o fruto do teu ventre!
43 Mo ga yeɓu ami, nehahniɗëho hnëmu Ahwëhn mën aki?
43 E de onde me provém que me venha visitar a mãe do meu Senhor?
44 Ante nkwëryëɓu simpaỹi hu ha, fatah fa ñënkak uhnatah ɗonk mën hna.
44 Pois, logo que me chegou aos ouvidos a voz da tua saudação, a criança estremeceu de alegria dentro de mim.
45 Mbetaru kaɓi kwëtahnëruha Ahwëhn a ntiɗ ile pëƴaki ỹa!»
45 Bem-aventurada a que creu, porque serão cumpridas as palavras que lhe foram ditas da parte do Senhor.
46 Awa Mari më ntehnëk:
46 Então, disse Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 sakahn mën ha pëɓëka uhnatah soŋe W̃ënu ŋa, afehët mën a;
47 e o meu espírito se alegrou em Deus, meu Salvador,
48 kaɓi ndënkwëtako, ami ale wok kwëhnala nafa ỹi.
48 porque contemplou na humildade da sua serva. Pois, desde agora, todas as gerações me considerarão bem-aventurada,
49 kaɓi W̃ënu ŋa, Ayaw̃ah a, ntinëhnëko viỹë vifëmpëhnahnah visankaf.
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas. Santo é o seu nome.
50 Kaỹëhnandëha gë vanjeh vaƴaɓah vante lënënëɗëha gë antakah va.
50 A sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 Ntik ɗoku sankaf gë fanka vák lëw̃u ỹa:
51 Agiu com o seu braço valorosamente; dispersou os que, no coração, alimentavam pensamentos soberbos.
52 Këfëkëhni vësankaf va ucankaf ntëw̃ hni hna,
52 Derribou do seu trono os poderosos e exaltou os humildes.
53 Njëɗakëhni vetak sankaf vële njoko inte va,
53 Encheu de bens os famintos e despediu vazios os ricos.
54 Njijëk ndemahni ɓulunda Isërayel ỹa, vëryokuŋ vëlëw̃u va:
54 Amparou a Israel, seu servo, a fim de lembrar-se da sua misericórdia
55 kwëlëkwël, gante ntehnëkëhniwo vacërakëlo fu ka.»
55 a favor de Abraão e de sua descendência, para sempre, como prometera aos nossos pais.
56 Mari koyëna puhnako hnëw̃ lëw̃u ỹa. Umë vëhni Elisabet hna ñëw̃ëko ile rëkëk wadepera watar, tac mëncëk gë ỹalu.
56 Maria permaneceu cerca de três meses com Isabel e voltou para casa.
57 Wati nte nagand Elisabet ŋa tëkëko, më nagëka facan.
57 A Isabel cumpriu-se o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Koyëna vësaryëntaw̃u gë hnënk lëw̃u ỹa njëtaniho Ahwëhn a kaỹëhnahnëka ɗus g'umë, awa më natëntikëhni vëhni fëna.
58 Ouviram os seus vizinhos e parentes que o Senhor usara de grande misericórdia para com ela e participaram do seu regozijo.
59 Hnë fac hwëhn mbëɗ gë warar hna, më njijëni soŋe kácehnëniha fatah fa gante nkeho namu lëw̃ hni ka; Sakari ñaɗëniho macëniha vahnë va, w̃ac rëmu w̃a.
59 Sucedeu que, no oitavo dia, foram circuncidar o menino e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 Hnëmu më ntehnëk: «Hali, San macëɗe.»
60 De modo nenhum! Respondeu sua mãe. Pelo contrário, ele deve ser chamado João.
61 Vahnë va më ntehnëniha: «Ɓare, kwëhnalihahna la aryampo hnënk hu hna ale w̃acik koyëna!»
61 Disseram-lhe: Ninguém há na tua parentela que tenha este nome.
62 Awa më ndëkwanëniha rëm ỹa tëƴëniha bi hak ñaɗ maci fatah fantëw̃u fa.
62 E perguntaram, por acenos, ao pai do menino que nome queria que lhe dessem.
63 Sakari më tëƴëk iñë ile herande do umë kerëk: «W̃ac lëw̃u ỹa San ye.» Vëhni fop pëmpëhnahnëlehnëhni.
63 Então, pedindo ele uma tabuinha, escreveu: João é o seu nome. E todos se admiraram.
64 Taŋ Sakari kolëlehn mbok nësënd, pëgwëlehn ndekand, cëmbënda W̃ënu ŋa.
64 Imediatamente, a boca se lhe abriu, e, desimpedida a língua, falava louvando a Deus.
65 Awa vësaryëntaw̃u va fop pëmpëhnahnëkëhniwo, do fop hn'ankol nte ye hnë wahuŋ hnë resiỹo Yuɗe hna tëfëtaɗeho watac.
65 Sucedeu que todos os seus vizinhos ficaram possuídos de temor, e por toda a região montanhosa da Judeia foram divulgadas estas coisas.
66 Fop vële wëryëko ga tëfëtaɗe watac va nahaɗëniho do tëƴaɗëniho: «Awa ye ga nkeɗ faŋi fatah?» Nuniho fanka Ahwëhn fa g'umë nkeniho.
66 Todos os que as ouviram guardavam-nas no coração, dizendo: Que virá a ser, pois, este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Hnë wati rac, Sakari, rëmu fatah fa, pëɓëkawo Iƴir Ipacah iŋa, pëgwëlehn nësënd wanës W̃ën ntehnënd:
67 Zacarias, seu pai, cheio do Espírito Santo, profetizou, dizendo:
68 «Araɓi Ahwëhn a W̃ën ɓulunda vëvë Isërayel va cëmbi,
68 Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e redimiu o seu povo,
69 Canëhnikëfuna Afehët ahwëhn fanka, hnë hnënk David aryokuŋ alëw̃u hna,
69 e nos suscitou plena e poderosa salvação na casa de Davi, seu servo,
70 wakila ŋa mbiỹëk ga pëƴahnëniho watac,
70 como prometera, desde a antiguidade, por boca dos seus santos profetas,
71 më lehnëko pehëtëɗëhëfu hnë vële ỹaɗ ntinihëfu wameh va do gë hn'imëk vële ỹew̃ëkëfu va fop.
71 para nos libertar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam;
72 Koyëna tufahnëk dol kaỹëhnahn nte kwëhnako soŋe vacërakëlo fu ŋa do ɗënkwëna kwëtëla nte ntiko gë vëhni ŋa.
72 para usar de misericórdia com os nossos pais e lembrar-se da sua santa aliança
73 Ha, ntik ile ntëkëhnëkawo rëm fu ỹa Abëraham:
73 e do juramento que fez a Abraão, o nosso pai,
74 ŋaw̃ëtëɗëhëfu hnë vële ỹew̃ëkëfu hna kolahnin ndokuŋëhnëndena ntakah këm,
74 de conceder-nos que, livres das mãos de inimigos, o adorássemos sem temor,
75 nkehahnin vahnë vële ỹahnëka do catin haryënkw lëw̃u hnë wafac ɗuniỹa lëw̃ fu hna fop.»
75 em santidade e justiça perante ele, todos os nossos dias.
76 «Do wëjë, fatah mën, kila W̃ën Hunte Sëpëk Fop yeɗu:
76 Tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque precederás o Senhor, preparando-lhe os caminhos,
77 Do koyëna njëtëndanëɗuhëhni ɓulunda lëw̃u ỹa njijëɗ pehëtëhni g'itavëhn wameh wadëw̃ hni ŋa.
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, no redimi-lo dos seus pecados,
78 Toña ye, W̃ënu ŋa Ahwëhn fu ỹa kaỹëhnahnëɗëha ɗus:
78 graças à entranhável misericórdia de nosso Deus, pela qual nos visitará o sol nascente das alturas,
79 soŋe penahnëhni vële ye hnë umëhwëry do gë hnë icën icëm hna,
79 para alumiar os que jazem nas trevas e na sombra da morte, e dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.
80 Fatah fa naỹëɗëho do hakili lëw̃u ỹa nkwënaɗëho. Hnë wula ntëɗëko hafo hale pëgwëko ɗoku lëw̃u ỹa hnë ɓulunda vahnë vëvë Isërayel hna.
80 O menino crescia e se fortalecia em espírito. E viveu nos desertos até ao dia em que havia de manifestar-se a Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.