João 5
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs VC
1 Ga ndëcëk watac, Yesu njiko Yerusalem soŋe njanti ambënt wasëwif ŋa.
1 Depois disso, houve uma festa dos judeus, e Jesus subiu a Jerusalém.
2 Hara, hn'inaw̃ tac, ɗarël rënka le w̃acëɗeho Rënka Wape ŋa, nkeho kosa le hwëhnako vinder vicankaf imbëɗ; Betësata macëɗeho gë wanës Wa-ebëre ŋa.
2 Há em Jerusalém, junto à porta das Ovelhas, um tanque, chamado em hebraico Betesda, que tem cinco pórticos.
3 Kuyët vinder vitac, kore vëres ryakëko hnam: vumëp, gë vële raɗëɗ, do gë vële ye vorovoro. [W̃ënka ŋa napëɗëniho ñënka:
3 Nestes pórticos jazia um grande número de enfermos, de cegos, de coxos e de paralíticos, que esperavam o movimento da água.
4 mëleka ryampo Ahwëhn a lëbaɗëho hnë pisin rac wati wati do ñënkëɗëho w̃ënka ŋa. W̃ënka ŋa, ge ñënkako, ale-wo-le ryënkwëɗëho ntëba ỹa, njërëɗëho ures lëw̃u w̃a gante-wo-gante tesëko ka.]
4 {Pois de tempos em tempos um anjo do Senhor descia ao tanque e a água se punha em movimento. E o primeiro que entrasse no tanque, depois da agitação da água, ficava curado de qualquer doença que tivesse.}
5 Nkentiko hnam asan ale resëko koɓëri wabëhn wafëhw warar g'imbëɗ gë warar (38).
5 Estava ali um homem enfermo havia trinta e oito anos.
6 Yesu nukawo ga ndakëk; njëtëko mbiỹëk ga nkeho koyëna, më tëƴëka: «Ñaɗu bi ayërëni?»
6 Vendo-o deitado e sabendo que já havia muito tempo que estava enfermo, perguntou-lhe Jesus: Queres ficar curado?
7 Aresa më ntëkwaka: «Aharaŋ, ge pëgwëk ñënkand w̃ënka ŋa, kwëhnala ale labëɗëho. Wati nte rëkëɗëfu yawërëndu yiwu ŋa, ahaw̃ary ryënkwëndëho ntëba.»
7 O enfermo respondeu-lhe: Senhor, não tenho ninguém que me ponha no tanque, quando a água é agitada; enquanto vou, já outro desceu antes de mim.
8 Yesu më ntehnëka: «Awa, matëry, ahnuf uway hu w̃a ayas.»
8 Ordenou-lhe Jesus: Levanta-te, toma o teu leito e anda.
9 Hnë wati rac taŋ, asan a njërënëlehni. Më nufëk way lëw̃u w̃a njasënd. Watac hnë fac ntaw̃ëla ntiyako.
9 No mesmo instante, aquele homem ficou curado, tomou o seu leito e foi andando. Ora, aquele dia era sábado.
10 Awa vësankaf wasëwif va më ntehnëniha asan ale yërëniko takan ỹa: «Ntaw̃ëla ŋa ye, tëfëlahna ayo uway hu w̃i.»
10 E os judeus diziam ao homem curado: E sábado, não te é permitido carregar o teu leito.
11 Më ntëkwakëhni: «Ale yërënëko ỹa më lehnëko hnufu uway mën w̃i do yasu.»
11 Respondeu-lhes ele: Aquele que me curou disse: Toma o teu leito e anda.
12 Awa më tëƴëniha: «Mo lehnëki koyëna?»
12 Perguntaram-lhe eles: Quem é o homem que te disse: Toma o teu leito e anda?
13 Ɓare asan ale yërëniko ỹa ƴëtëlohna bi mo yërënëka, do koɗilohna tufahna kaɓi Yesu tënkëkëhniwo kore ile yeho hnam ỹa.
13 O que havia sido curado, porém, não sabia quem era, porque Jesus se havia retirado da multidão que estava naquele lugar.
14 Ga mbiỹëk toƴe, Yesu më nuka asan a Cery W̃ën Cankaf hna, më ntehnëka: «Wëlin njërëniru. Tame diry hakili ant'avoka w̃en, soŋe ant'ahnuỹa ures ule lëbëk ule yërëniru w̃i.»
14 Mais tarde, Jesus o achou no templo e lhe disse: Eis que ficaste são; já não peques, para não te acontecer coisa pior.
15 Tac asan a më njik pëƴakëhni vësankaf wasëwif va Yesu yërënëka.
15 Aquele homem foi então contar aos judeus que fora Jesus quem o havia curado.
16 Awa vësankaf wasëwif va pëgwëlehnëni nësëɗëni wameh soŋe Yesu kaɓi hnë fac ntaw̃ëla njërënëkawo ahnë.
16 Por esse motivo, os judeus perseguiam Jesus, porque fazia esses milagres no dia de sábado.
17 Yesu më ntëkwakëhni: «Rëm mën ỹa ɗoku hna nke hafo gaki, ami fëna tëfëko yewu ɗoku hna.»
17 Mas ele lhes disse: Meu Pai continua agindo até agora, e eu ajo também.
18 Soŋe wanës watac kat, vësankaf wasëwif va njëkëlehnëɗëniho g'ahaw̃ary fere fale ndaw̃ehnahnëniha Yesu. Gena soŋe ile ntik ile mbañëk sariya lëw̃ hni ỹi fo, ɓare mboko ntehn kat W̃ënu ŋa ye Rëmu paryi ỹa do koyëna këñëndëlehnaɗëho gë W̃ënu ŋa.
18 Por esta razão os judeus, com maior ardor, procuravam tirar-lhe a vida, porque não somente violava o repouso do sábado, mas afirmava ainda que Deus era seu Pai e se fazia igual a Deus.
19 Yesu më mbok ntehnëkëhni vësankaf wasëwif va: «Toña ỹa fëƴaɗëmu: Aj'a ñoñ koɗina nti umë fo; ile nuɗ ntiɗ Rëmu ỹa fo koɗ nti. Ile-wo-le ntiɗ Rëm ỹa, Aj'a fëna ntiɗ,
19 Jesus tomou a palavra e disse-lhes: Em verdade, em verdade vos digo: o Filho de si mesmo não pode fazer coisa alguma; ele só faz o que vê fazer o Pai; e tudo o que o Pai faz, o faz também semelhantemente o Filho.
20 kaɓi Rëm ỹa ñaɗëha Aju ỹa do tufëɗëha fop ile ntiɗ umë dënk ỹa. Tufëɗëha nti waɗoku wanaỹah wante worun koɓëri nuluhna do pëmpëhnahnëɗëhu w̃uhnë fop.
20 Pois o Pai ama o Filho e mostra-lhe tudo o que faz; e maiores obras do que esta lhe mostrará, para que fiqueis admirados.
21 Gante mbëhnëndanëɗëhëhni Rëm vësëm ki, koyëna Aju, umë fëna, mbëhnëndanëɗëhëhni vële ñaɗ va.
21 Com efeito, como o Pai ressuscita os mortos e lhes dá vida, assim também o Filho dá vida a quem ele quer.
22 Do kat, gena Rëm ỹa hitiŋëɗëhëhni vahnë va; Aju ỹa njëɗak ucankaf kitiŋ ŋa fop,
22 Assim também o Pai não julga ninguém, mas entregou todo o julgamento ao Filho.
23 soŋe vahnë va fop ntënënahnëndëniha Aju gante ntënënëɗëniha Rëm ka. Ale wok dënënëlahna Aj'a, dënënëlahna Rëm le faƴika ỹa.
23 Desse modo, todos honrarão o Filho, bem como honram o Pai. Aquele que não honra o Filho, não honra o Pai, que o enviou.
24 «Toña ỹa fëƴaɗëmu: ale hnëpaɗ wanës mën ŋa, do kwëtahna ale faƴiko ỹa, tëk nuỹa iỹi wati uwám usër w̃a do W̃ënu ŋa kitiŋëɗilahna; gona hn'ankaw̃ ante yoɗ hnë icëm ŋa ɓare hn'ankaw̃ nte yoɗ ambin hna nke.
24 Em verdade, em verdade vos digo: quem ouve a minha palavra e crê naquele que me enviou tem a vida eterna e não incorre na condenação, mas passou da morte para a vida.
25 Toña ỹa fëƴaɗëmu: Wati yejëk, do tëk tëki hnani, ile nkwëryëɗëni vësëm va, kopa Aju W̃ënu ŋa, do fop vële wëryëɗëha va hn'ankaw̃ nte yoɗ uwám usër hna nkeni.
25 Em verdade, em verdade vos digo: vem a hora, e já está aí, em que os mortos ouvirão a voz do Filho de Deus; e os que a ouvirem viverão.
26 Ndampo fo nke, gante nke Rëm haƴalin sël ntaw̃ary, uwám paryi ki, koyëna njëɗaka Aju fëna nke haƴalin uwám rac.
26 Pois como o Pai tem a vida em si mesmo, assim também deu ao Filho o ter a vida em si mesmo,
27 Do kaɓi Ajë Ahn'a ye, njëɗaka fanka kitiŋahnëndëhni vahnë va fop.
27 e lhe conferiu o poder de julgar, porque é o Filho do Homem.
28 «Antë pëmpëhnahnu: wati yejëk ile nkwëryëɗëni fop vësëm va kopa Ajë Ahn'a
28 Não vos maravilheis disso, porque vem a hora em que todos os que se acham nos sepulcros sairão deles ao som de sua voz:
29 do mbëhnëɗëni: vële lik fërën va mbëhnëɗëni soŋe tënkëni hnë uwám usër hna, ɓare vële lik wameh va mbëhnëɗëni soŋe cëɗini janáma hna.
29 os que praticaram o bem irão para a ressurreição da vida, e aqueles que praticaram o mal ressuscitarão para serem condenados.
30 Soŋe lëmën ỹa ñoñ koɗa liwu ami dënk; gante nkabëko Rëm ka fo kitiŋëɗëhëfu, do kiti mën ỹa catëk, kaɓi ƴëkëlehnëɗa liwu ile ỹaɗëfu ami dënk, ɓare liwu ile ñaɗ Rëm mën le faƴiko ỹa.»
30 De mim mesmo não posso fazer coisa alguma. Julgo como ouço; e o meu julgamento é justo, porque não busco a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
31 Yesu më mbok ntehnëk: «Ge ami fo rëkakënd hnësandu soŋe lëmën ỹa, wanës mën ŋa kwëhnakëndina nafa.
31 Se eu der testemunho de mim mesmo, não é digno de fé o meu testemunho.
32 Ɓare kwëhnaɓuha seɗe haw̃ary ale hnësëndëho, Rëm mën ỹa ye, do paryi pëƴaɗëmu wanës wadëw̃u ŋa toña ye.
32 Há outro que dá testemunho de mim, e sei que é digno de fé o testemunho que dá de mim.
33 «Paƴërunëhëhni vahnë njini pëcëtajëni vëhni San hna do nësëhnëkëhniwo ile ye toña ỹa.
33 Vós enviastes mensageiros a João, e ele deu testemunho da verdade.
34 Toña ye, ami, ɓalëlohna g'ahnë nkenëhno seɗe, ɓare nësëɗëfu watac soŋe w̃uhnë, afehëtahniwu.
34 Não invoco, porém, o testemunho de homem algum. Digo-vos essas coisas, a fim de que sejais salvos.
35 Ha, San paryi had lampu fëɗik nkeho pëtënahn; do w̃uhnë, wëwati toƴe fo w̃aw̃ërunëho natu hnë humpen hudëw̃u hna.
35 João era uma lâmpada que arde e ilumina; vós, porém, só por uma hora quisestes alegrar-vos com a sua luz.
36 «Do ami, kwëhnaɓuha seɗe le lëbëka nafa San: umë ye liwu ile ntehnëko Rëm mën liwu hafo pad ỹa ye. Ha, ile liɗëfu ỹi rufahnëɗ wapacëk Rëm ỹa faƴiko.
36 Mas tenho maior testemunho do que o de João, porque as obras que meu Pai me deu para executar - essas mesmas obras que faço - testemunham a meu respeito que o Pai me enviou.
37 Do kat, Rëm mën le faƴiko ỹi dënk, nkenëhnëko seɗe. Ɓare koɓëri gwëryëluhna kopa lëw̃u ỹa, ma ahnuwu yëka lëw̃u ỹa.
37 E o Pai que me enviou, ele mesmo deu testemunho de mim. Vós nunca ouvistes a sua voz nem vistes a sua face...
38 Kwëtahnëlunahna ale paƴik ỹa; umë rufahnëɗ wanës wadëw̃u ŋa gena hnë w̃uhnë.
38 e não tendes a sua palavra permanente em vós, pois não credes naquele que ele enviou.
39 Karaŋëɗun gë hakili Vikerëh va, kaɓi ntiyahnëku nuỹaɗun hnam uwám ule wok puɗina. Hara, vitac ye vinte hnësëɗ soŋe mën va!
39 Vós perscrutais as Escrituras, julgando encontrar nelas a vida eterna. Pois bem! São elas mesmas que dão testemunho de mim.
40 Ɓare wëli: ñaɗiluhna ayiju ỹal mën hna. Awa nuỹaɗiluhna uwám ule wok puɗina w̃a.
40 E vós não quereis vir a mim para que tenhais a vida...
41 «Ƴëkëlehnëla cëkwaryëniho vahnë.
41 Não espero a minha glória dos homens,
42 Ha, njëtëmu: kwëhnaluhna iña W̃ënu ŋa.
42 mas sei que não tendes em vós o amor de Deus.
43 G'uw̃ac Rëm mën w̃a njijëɓu, do kacaɗilunohna. Ɓare ge ahaw̃ary yijëk g'uw̃ac lëw̃u w̃a dënk, kacaɗunëha!
43 Vim em nome de meu Pai, mas não me recebeis. Se vier outro em seu próprio nome, haveis de recebê-lo...
44 Ñaɗun asëkwaryëlëndu, do ƴëkëlehnëɗiluhna icëkwary inte w̃atik hnë W̃ën huɗampo hna. Awa, hak lë koɗun ahwëtahnuno?
44 Como podeis crer, vós que recebeis a glória uns dos outros, e não buscais a glória que é só de Deus?
45 «Antë ntiyahnu ami fëƴahnëɗ ile w̃enërun haryënkw Rëm mën hna; Moyis hwëtahnërun ɓare umë fëƴahnëɗ.
45 Não julgueis que vos hei de acusar diante do Pai; há quem vos acusa: Moisés, no qual colocais a vossa esperança.
46 Ge paryi kwëtahnakëndunëhawo, kwëtahnakëndunëho ami fëna, kaɓi soŋe lëmën ỹa nësëk hnë kayëte ntëw̃u hna.
46 Pois se crêsseis em Moisés, certamente creríeis em mim, porque ele escreveu a meu respeito.
47 Ge kwëtahnëluhna ile kerëk ỹa, awa hak koɗun ahwëtahnu wanës mën ŋa?»
47 Mas, se não acreditais nos seus escritos, como acreditareis nas minhas palavras?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.