Gênesis 48
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs NAA
1 Ga ndëcëk watac, më pëƴayik Yosef ntehni rëmu tesëk. Më njini gë viju vëhi va, Manase gë Efërayim.
1 Passadas estas coisas, disseram a José: — Seu pai está doente. Então José tomou consigo seus dois filhos, Manassés e Efraim.
2 Ante pëƴayiko Sakob ntehni aju ỹa, Yosef, njijëk njëka, më njaw̃ënak mat ntaña pad dëw̃u hna
2 E avisaram a Jacó: — Eis que o seu filho José vem visitá-lo. Israel fez um esforço e se sentou na cama.
3 tac ntehna Yosef: «W̃ën Hwëhn Fanka Fop ŋa karyëtahnëkowo Lus hna, hn'inkal Kanan hna do ndëwakowo.
3 Então Jacó disse a José: — O Deus Todo-Poderoso me apareceu na cidade de Luz, na terra de Canaã, me abençoou
4 Umë lehnëkowo: “Njëɗaɗëmini vutah vujaɓah soŋe lihahni rëm kore waɓulunda. Njëɗaɗëfuhëhni iŋi nkal vutah hu va kwëhnëni kwëlëkwël.”»
4 e me disse: “Eis que eu o farei fecundo e o multiplicarei. De você farei uma multidão de povos e à sua descendência darei esta terra como propriedade perpétua.”
5 Sakob më nkwënëk: «Vutah vuki vuntëw̃ hu vunte hnagik Esipët yihahnëryindu ỹa, had vutah mën nkeni. Efërayim gë Manase ami hwëhnëkëhni had gante kwëhnëɓuhëhni vëhni Riben gë Simeỹo ki.
5 E agora os seus dois filhos, que lhe nasceram na terra do Egito antes que eu viesse para junto de você aqui no Egito, são meus. Efraim e Manassés serão meus, assim como Rúben e Simeão são meus.
6 Ɓare vële vokëɗeru ahnagëhnihni va, wëjë woɗ ahwëhnëhni. Hn'inkal vicër hni hna nuỹaɗëni sah intëw̃ dëw̃ hni ŋa.
6 Mas os filhos que você gerar depois deles serão seus; segundo o nome de um de seus irmãos serão chamados na sua herança.
7 Ante matiɓuho Mesopotami ŋa, hara tëk iŋa yeɓuho Efërata hn'inkal Kanan hna, cëmëko hnëmuh Rasel nkaw̃ hna. Më vañëɓuha hnam, tëfary nkaw̃ hna.» Efërata w̃ac lëw̃u w̃a tame Betëlem ye.
7 Quando eu vinha de Padã, para minha tristeza morreu Raquel na terra de Canaã, no caminho, a pouca distância de Efrata; eu a sepultei ali no caminho de Efrata, que é Belém.
8 Hnë wati rac nukëhniwo Sakob viju Yosef va do tëƴ: «Vëhni mo ye vëỹi?»
8 Quando Israel viu os filhos de José, perguntou: — Quem são estes?
9 Yosef më ntëkwak: «Vijë mën vële njëɗakow̃ëhni W̃ën ani Esipët va ye.»
9 José respondeu a seu pai: — São meus filhos, que Deus me deu aqui. Israel disse: — Traga-os para perto de mim, para que eu os abençoe.
10 Sakob cërëko ɗus do golohna nund ɗus. Awa Yosef më tahëndëkëhni viju. Sakob më muryakëhni do mbucëhni.
10 Os olhos de Israel já estavam fracos por causa da velhice, de modo que não podia ver bem. Por isso José levou os filhos para perto dele; e ele os beijou e os abraçou.
11 Tac më ntehnëka Yosef: «Diyantow̃ohna mbokëɗëmi hnuỹi, ɓare wëli W̃ënu ŋa maw̃ëryanëko hnuw̃ëhni wëla vutah hu va.»
11 Então Israel disse a José: — Eu não esperava ver o seu rosto outra vez; e eis que Deus me permitiu ver também os seus filhos.
12 Awa Yosef më nufëkëhni vërahu va, wavuf rëmu hna, do ndëkwëhn yëka ỹa nkal hna.
12 E José, tirando-os dentre os joelhos de seu pai, se prostrou com o rosto em terra, diante dele.
13 Tac pëlahni viju wëɓák ŋa: Efërayim, nte yeho g'irëhw lëw̃u ŋa, g'irahahn Sakob nkeho do Manase nte yeho g'irahahn lëw̃u ŋa, g'irëhw Sakob nkeho. Më mbok tahëndëkëhni kat rëm sankaf lëw̃ hni hna.
13 Depois José pegou os dois filhos e os colocou diante do pai. Pegou Efraim com a mão direita, para que ficasse à esquerda de Israel, e Manassés com a mão esquerda, para que ficasse à direita de Israel.
14 Ɓare Sakob më nëmpëndëlehnëk wëɓák ŋa: më tindëk vák rëhw lëw̃u ỹa hn'ankaf Efërayim hna mama nkehahnëko umë fante ỹak vak fa, do vák rahahn lëw̃u ỹa hn'ankaf Manase nte yeho fandënkwëryënkw fa.
14 Mas Israel estendeu a mão direita e a pôs sobre a cabeça de Efraim, que era o mais novo, e pôs a mão esquerda sobre a cabeça de Manassés, cruzando assim as mãos, mesmo sendo Manassés o primogênito.
15 Do wëli gante ndëwanëkawo Sakob Yosef ka:
15 E Israel abençoou José, dizendo: — O Deus em cuja presença andaram meus pais Abraão e Isaque, o Deus que tem sido o meu pastor durante a minha vida até este dia,
16 mëleka le fehëtëko hnë fop wameh hna yeru fëna: tëƴëɗëmi aryëwanëhni vuŋi vutah.
16 o Anjo que me tem livrado de todo mal, abençoe estes meninos! Que por meio deles seja lembrado o meu nome e o nome de meus pais Abraão e Isaque! Que cresçam e se tornem uma multidão sobre a terra.
17 Ga nuk Yosef rëmu hn'ankaf Efërayim hna tindëk vák rëhw lëw̃u ỹa, më pëmpëhnahnëka; më pëlak vák rëmu ỹa soŋe tindët hn'ankaf Efërayim hna do tind hnë mba Manase hna, ntehn:
17 José viu que seu pai havia posto a mão direita sobre a cabeça de Efraim e isto não lhe agradou. Pegou a mão de seu pai para mudá-la da cabeça de Efraim para a cabeça de Manassés.
18 «Hali, apa, mpaỹëmpaỹaki. Aỹi ye fandënkwëryënkw fa. Tindëryehna umë vák rëhw hu ỹi.»
18 E José disse ao pai: — Não assim, meu pai, pois o primogênito é este; ponha a mão direita sobre a cabeça dele.
19 Ɓare rëmu ŋwëỹëko do ntehna: «Njëtëɓu, ajë mën, njëtëɓu. Vutah Manase va fëna ɓulunda yaɓah yeɗ. Ɓare aheryu lëbëɗëha umë do vutah vunte hnagëɗe hnë umë va ntiɗëni ɓulunda yaɓah.»
19 Mas seu pai recusou e disse: — Eu sei, meu filho, eu sei. Ele também será um povo, também ele será grande. Mas o seu irmão menor será maior do que ele, e a sua descendência será uma multidão de nações.
20 Hnë fac rac, aki njëɗakëhniwo ɗëwara lëw̃u ỹa: «Ɓulunda Isërayel ỹa, gë wamac hun ŋa rëkëɗëni ndëwahnëndëni. Rëkëɗ ntehnëndëni: “Araɓi W̃ënu ŋa kwëhna nëf soŋe hun ỹa gante kwëhnako soŋe Efërayim gë Manase ka!”» Sakob koyëna ndënkwëndëkawo Efërayim ten tac acëru Manase.
20 Assim, os abençoou naquele dia, declarando: — Por vocês Israel abençoará, dizendo: “Deus faça com você como fez com Efraim e com Manassés.” E assim Israel pôs Efraim antes de Manassés.
21 Tac më ntehnëka Yosef: «Ɓiỹëɗina cëmëɗëfu, ɓare W̃ënu ŋa gë w̃uhnë nkeɗun do mbokaryëɗëhu g'inkal vacërakëlo hun hna.
21 Depois Israel disse a José: — Eis que estou morrendo, mas Deus estará com vocês e os fará voltar à terra de seus pais.
22 Wëjë yëɗaɗëfu sah le lëbëk va vicër hu g'ahery hu ỹa, njëɗaɗëmi resiỹo Sisem le reɓëɓuhëhni Wa-amor gë sëlame mën ỹi do gë uŋwary mën ŋi.»
22 Dou a você uma parte a mais que a seus irmãos, um declive montanhoso, o qual tomei das mãos dos amorreus com a minha espada e com o meu arco.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 48, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.