João 4
Chiga Tevaen'Jema Atesuja 1, Aisheve Caña'cho (CONNTPO) vs NVT
1 — ausente —
1 Jesus sabia que os fariseus tinham ouvido dizer que ele batizava e fazia mais discípulos que João,
2 — ausente —
2 embora Jesus mesmo não os batizasse, e sim seus discípulos.
3 Judeane sombopa ccase Galileani jayisi ingi'qque fae'ngae ja'fa.
3 Assim, deixou a Judeia e voltou para a Galileia.
4 Tseni jayi'ta tsu Samaria ande'ye panshaña'cho.
4 No caminho, teve de passar por Samaria.
5 Tsangae japa gi napi'fa Samaria'su canqquenga, Sicar qquen inisecho'chonga. Tse'tti pporotsse tayopi'su Jacob andema afe tise dutssi'ye Josénga.
5 Chegou ao povoado samaritano de Sicar, perto do campo que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Tse'tti tsu jin tayopi'su Jacobmbe tsa'ccu poso. Jesúsja biane jiñamba quimbipa ño'fa dyai poso utufani, tayo chiga tansinjinqquiaca'ni.
6 O poço de Jacó ficava ali, e Jesus, cansado da longa caminhada, sentou-se junto ao poço, por volta do meio-dia.
7 — ausente —
7 Pouco depois, uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse: “Por favor, dê-me um pouco de água para beber”.
8 — ausente —
8 Naquele momento, seus discípulos tinham ido ao povoado comprar comida.
9 Qquen susi tsa Samaria'su pushesuja Jesúsnga su:
9 A mulher ficou surpresa, pois os judeus se recusam a ter qualquer contato com os samaritanos. “Você é judeu, e eu sou uma mulher samaritana”, disse ela a Jesus. “Como é que me pede água para beber?”
10 Tsa'caen susi Jesúsja su:
10 Jesus respondeu: “Se ao menos você soubesse que presente Deus tem para você e com quem está falando, você me pediria e eu lhe daria água viva”.
11 Pushesuja su:
11 “Mas você não tem corda nem balde, e o poço é muito fundo”, disse ela. “De onde tiraria essa água viva?
12 ¿Queta ti qui ingi tayopi'su yaya Jacobma ti'tsse'tssia? Tise tsu va posoma inginga afe. Tise'qque vani cu'iqque'a. Tise dutssiyendeccu'qque vani cu'i'fa'qque'a. Tise vaurama'qque vani cui'ña'fa'qque'a.
12 Além do mais, você se considera mais importante que nosso antepassado Jacó, que nos deu este poço? Como pode oferecer água melhor que esta que Jacó, seus filhos e seus animais bebiam?”
13 Qquen susi Jesúsja su:
13 Jesus respondeu: “Quem bebe desta água logo terá sede outra vez,
14 Tsa'ma majan ña cui'ña'cho tsa'ccuma cu'i'ta minga'ni'qque tsu tsaqquie'su'faya'bi. Ña cui'ña'cho tsa'ccuta tsu tisenga sombopa oshaqquia'caen tsangae canseya'chove cansiaña.
14 mas quem bebe da água que eu dou nunca mais terá sede. Ela se torna uma fonte que brota dentro dele e lhe dá a vida eterna”.
15 Tsonsi pushesuja su:
15 “Por favor, senhor, dê-me dessa água!”, disse a mulher. “Assim eu nunca mais terei sede nem precisarei vir aqui para tirar água.”
16 Jesúsja su:
16 “Vá buscar seu marido”, disse Jesus.
17 Pushesuja su:
17 “Não tenho marido”, respondeu a mulher. Jesus disse: “É verdade. Você não tem marido,
18 Cinco se tsa'ndupa qui ja'ño faesui'ccu tsa'ndumbeyi fae'ngae can'jen. Ñoa'me qui tansintsse afa'je.
18 pois teve cinco maridos e não é casada com o homem com quem vive agora. Certamente você disse a verdade”.
19 Tsa'caen susi pañamba pushesuja su:
19 “O senhor deve ser profeta”, disse a mulher.
20 Ingi tayopi'su samariasundeccuja va ccotta'cconga tsu Chigama iñajan'fa. Tsa'ma que'i israendeccuja su'fa Jerusaléni tsu ñoa'me Chigama iñajaña'tti.
20 “Então diga-me: por que os judeus insistem que Jerusalém é o único lugar de adoração, enquanto nós, os samaritanos, afirmamos que é aqui, no monte Gerizim, onde nossos antepassados adoraram?”
21 Jesúsja tisenga su:
21 Jesus respondeu: “Creia em mim, mulher, está chegando a hora em que já não importará se você adora o Pai neste monte ou em Jerusalém.
22 Nane que'i samariasundeccuja Chigama atesumbipa qui injanga iñajan'fa. Tsa'ma ingi israendeccuja Chigama atesupa gi iñajan'fa. Israelne tsu ccushaen'suja jiya.
22 Vocês, samaritanos, sabem muito pouco a respeito daquele a quem adoram. Nós adoramos com conhecimento, pois a salvação vem por meio dos judeus.
23 Tsa'ma pan tsu napiji –nane ja'ño tsu napi– maqui a'ta Chigama ñoa'me in'jan'chondeccuja tansintsse tisu injama'chone Chiga Quitsama iñajan'faya. Tsa'caen tsu Chiga Quitsaja in'jan cuintsu Tise've in'jan'chondeccu Tisema iñajañe.
23 Mas está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. O Pai procura pessoas que o adorem desse modo.
24 Chigaja In'jaen'cho Qquendya'pa tsu. Tsa'cansi majan Tisema iñajan'da ñoa'me tansintsse tisu injama'chone tsu iñajaña'cho.
24 Pois Deus é Espírito, e é necessário que seus adoradores o adorem em espírito e em verdade”.
25 Tsonsi pushesuja su:
25 A mulher disse: “Eu sei que o Messias (aquele que é chamado Cristo) virá. Quando vier, ele nos explicará tudo”.
26 Jesúsja su:
26 Então Jesus lhe disse: “Sou eu, o que fala com você!”.
27 Tsa'caen condase'je'ni ingija canqquene jipa can'boen ccutsu'fa Jesús pushesui'ccu condase'jesi. Tsa'ma majañi'qque gi iñajampaña'fambi “¿Jongoesie qui in'jan?” ni “¿Jongoesune qui tisei'ccu condase'fa?”
27 Naquele momento, seus discípulos voltaram. Ficaram surpresos de encontrá-lo falando com uma mulher, mas nenhum deles se atreveu a perguntar: “O que o senhor quer?” ou “Por que conversa com ela?”.
28 Tse'i pushesuja tise tsa'ccu tsoripama catipa canqqueni ja. Tseni napipa a'inga qquen condase:
28 A mulher deixou sua vasilha de água junto ao poço e correu de volta para o povoado, dizendo a todos:
29 —Ñai'ccu jipa can'gi'faja a'ima. Ña osha'chove tsincon'choma pa'ccoma in'jamba tsu ñanga condase. ¿Tsata ti Cristombi?
29 “Venham ver um homem que me disse tudo que eu já fiz na vida! Será que não é ele o Cristo?”.
30 Pañamba a'ija canqquene sombopa Jesús can'jeni ji'fa.
30 Então as pessoas saíram do povoado para vê-lo.
31 Toya jiña'fa'ni ingija Jesúsma su'fa:
31 Enquanto isso, os discípulos insistiam com Jesus: “Rabi, coma alguma coisa”.
32 Tsa'ma Jesúsja su:
32 Ele, porém, respondeu: “Eu tenho um tipo de alimento que vocês não conhecem”.
33 Tsa'caen susi ingija tisupapora iñajampañacco'fa:
33 Os discípulos perguntaram uns aos outros: “Será que alguém lhe trouxe comida?”.
34 Tsa'ma Jesúsja inginga su:
34 Então Jesus explicou: “Meu alimento consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e em terminar a sua obra.
35 Nane que'ita qui su'fa: “Toya tsu shaca cuatro ccovu taiya'cho napiya'cho” Tsa'ma ñanda gi su: Asuccopa nasipama can'faja. Nasipanga jon'cho cu'chosi taiya'cho napiqquia'caen tsu a'ija pañañe ronda'je'fa.
35 Vocês não costumam dizer: ‘Ainda faltam quatro meses para a colheita’? Mas eu lhes digo: despertem e olhem em volta. Os campos estão maduros para a colheita.
36 Taisundeccu taiqquia'caen qui que'ija ñane a'inga conda'ta gana'faya. Pañasundeccu'qque tsu tsangae canse'faya. Tsa'cansi jon'su tsu tai'sui'ccu fae'ngae avujatssi'faya.
36 Os que colhem já recebem salário, e os frutos que ajuntam são as pessoas que passam a ter a vida eterna. Que alegria espera tanto o que semeia como o que colhe!
37 Nane tansintssi tsu qquen su'cho: “Fa'e jonsi faesu tsu tai'su.”
37 Vocês conhecem o ditado: ‘Um semeia e outro colhe’. E é verdade.
38 Ñajan que'ima manda que'i semambi'choama taiye. Faesundeccu semasi que'i'qque tise'pa sema'choma taiye ca'ni'fa.
38 Eu envio vocês para colher onde não semearam; outros realizaram o trabalho, e agora vocês ajuntarão a colheita”.
39 Tsain'bio tsa Samaria canqque'su a'i Jesúsve in'jan'fa pushesu qquen su'choma pañamba: “Tiseja ña osha'chove tsincon'choma pa'ccoma in'jamba ñanga condase.”
39 Muitos samaritanos do povoado creram em Jesus por causa daquilo que a mulher relatou: “Ele me disse tudo que eu já fiz!”.
40 Tsa'caen in'jamba Jesúsnga catsepa tisema afa'fa cuintsu tise'pai'ccu can'jeñe. Tsonsi ingija tseni dos a'tave can'jen'fa.
40 Quando saíram para vê-lo, insistiram que ficasse no povoado. Jesus permaneceu ali dois dias,
41 Jesúsma pañamba ti'tsse'o a'i tise've in'jan'fa.
41 e muitos outros ouviram sua palavra e creram.
42 Tsendeccuja pushesuma su'fa:
42 Então disseram à mulher: “Agora cremos, não apenas por causa do que você nos contou, mas porque nós mesmos o ouvimos. Agora sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo”.
43 Tsa'caen dos a'ta can'jemba gi Jesúsi'ccu Samariane sombopa Galileani ja'fa.
43 Depois daqueles dois dias, Jesus partiu para a Galileia.
44 Tayo tsu Jesúsja su Chiga Aya'fama afa'suja afasi tisu andesundeccuja tisema ñotsse paña'faya'bi.
44 Ele mesmo tinha dito que um profeta não é honrado em sua própria terra.
45 Tsa'ma tise Galileani napisi Galileasundeccuja tisema avujatsse chigambian'fa. Tsendeccu'qque Jerusaléni fiestanga japa pa'cco Jesús tseni tson'choma attepa ja'ño tisema avujatsse chigambian'fa.
45 Mas, uma vez que os galileus haviam estado em Jerusalém para a festa da Páscoa e visto tudo que Jesus fizera, eles o receberam.
46 Tsa'caen tsu Jesús toequi ja Galilea'su Canáni, tise tsa'ccuma vinome tsoni. Tseni tsu can'jen ande na'suma shondo'su. Tsambe dutssi'yeja Capernaum canqqueni pajipa ccui.
46 Enquanto Jesus viajava pela Galileia, chegou a Caná, onde tinha transformado água em vinho. Perto dali, em Cafarnaum, havia um oficial do governo cujo filho estava muito doente.
47 Tsa a'ija Jesús tayo Judeane sombopa Galileani ji'choma paña. Pañamba jipa Jesúsma su cuintsu japa tise dutssi'yema ccushaeñe, tayo paye tson'jensi.
47 Quando soube que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi até ele e suplicou que fosse a Cafarnaum para curar seu filho, que estava à beira da morte.
48 Tsonsi Jesúsja su:
48 Jesus exclamou: “Jamais crerão, a menos que vejam sinais e maravilhas!”.
49 Tsa'ma ande na'suma shondo'suja su:
49 O oficial implorou: “Senhor, por favor, venha antes que meu filho morra”.
50 Tse'i Jesúsja su:
50 “Volte!”, disse Jesus. “Seu filho viverá.” O homem creu nas palavras de Jesus e partiu para casa.
51 Tise tsaoni pan napiji'ni tise'be semasundeccuja cachuipa su'fa:
51 Enquanto estava a caminho, alguns de seus servos vieram a seu encontro com a notícia de que seu filho estava vivo e bem.
52 Tsonsi iñajampaña ma'ttiani tsu ccusha. Iñajampañasi su'fa:
52 Ele perguntou quando o menino havia começado a melhorar, e eles responderam: “Ontem à tarde, à uma hora, a febre subitamente desapareceu!”.
53 Tsonsi du'shumbe yaya in'jan tsa'cani Jesúsja tisema su'cho: “Que du'shuja canse.” Qquen in'jamba tsa a'i, tise antianaccui'ccu Jesúsve in'jan'fa.
53 Então o pai percebeu que havia sido naquele exato momento que Jesus tinha dito: “Seu filho viverá”. E o oficial e todos de sua casa creram em Jesus.
54 Jesúsja Judeane sombopa ccase Galileani jipa tsa'caen agattoemba canjan'jaen. Tsai'ccu dos se tsu Galileani tsa'caen canjan'jaen.
54 Esse foi o segundo sinal que Jesus realizou na Galileia, depois que veio da Judeia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.