João 4
Chiga Tevaen'Jema Atesuja 1, Aisheve Caña'cho (CONNTPO) vs NAA
1 — ausente —
1 Quando Jesus soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele fazia e batizava mais discípulos do que João
2 — ausente —
2 — se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos —,
3 Judeane sombopa ccase Galileani jayisi ingi'qque fae'ngae ja'fa.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Tseni jayi'ta tsu Samaria ande'ye panshaña'cho.
4 E era-lhe necessário passar pela região da Samaria.
5 Tsangae japa gi napi'fa Samaria'su canqquenga, Sicar qquen inisecho'chonga. Tse'tti pporotsse tayopi'su Jacob andema afe tise dutssi'ye Josénga.
5 Assim, Jesus chegou a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Tse'tti tsu jin tayopi'su Jacobmbe tsa'ccu poso. Jesúsja biane jiñamba quimbipa ño'fa dyai poso utufani, tayo chiga tansinjinqquiaca'ni.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Cansado da viagem, Jesus sentou-se junto ao poço. Era por volta do meio-dia.
7 — ausente —
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Jesus lhe disse:
8 — ausente —
8 Pois os seus discípulos tinham ido à cidade comprar alimentos.
9 Qquen susi tsa Samaria'su pushesuja Jesúsnga su:
9 Então a mulher samaritana perguntou a Jesus: — Como, sendo o senhor um judeu, pede água a mim, que sou mulher samaritana? Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.
10 Tsa'caen susi Jesúsja su:
10 Jesus respondeu:
11 Pushesuja su:
11 Ao que a mulher respondeu: — O senhor não tem balde e o poço é fundo. De onde vai conseguir essa água viva?
12 ¿Queta ti qui ingi tayopi'su yaya Jacobma ti'tsse'tssia? Tise tsu va posoma inginga afe. Tise'qque vani cu'iqque'a. Tise dutssiyendeccu'qque vani cu'i'fa'qque'a. Tise vaurama'qque vani cui'ña'fa'qque'a.
12 Por acaso o senhor é maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, assim como os seus filhos e o seu gado?
13 Qquen susi Jesúsja su:
13 Jesus respondeu:
14 Tsa'ma majan ña cui'ña'cho tsa'ccuma cu'i'ta minga'ni'qque tsu tsaqquie'su'faya'bi. Ña cui'ña'cho tsa'ccuta tsu tisenga sombopa oshaqquia'caen tsangae canseya'chove cansiaña.
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Tsonsi pushesuja su:
15 A mulher lhe disse: — Senhor, quero que me dê essa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Jesúsja su:
16 Jesus disse:
17 Pushesuja su:
17 Ao que a mulher respondeu: — Não tenho marido. Então Jesus disse:
18 Cinco se tsa'ndupa qui ja'ño faesui'ccu tsa'ndumbeyi fae'ngae can'jen. Ñoa'me qui tansintsse afa'je.
18 Porque já teve cinco, e esse que agora tem não é seu marido. O que você disse é verdade.
19 Tsa'caen susi pañamba pushesuja su:
19 A mulher então lhe disse: — Agora eu sei que o senhor é um profeta!
20 Ingi tayopi'su samariasundeccuja va ccotta'cconga tsu Chigama iñajan'fa. Tsa'ma que'i israendeccuja su'fa Jerusaléni tsu ñoa'me Chigama iñajaña'tti.
20 Nossos pais adoravam neste monte, mas vocês dizem que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Jesúsja tisenga su:
21 Jesus respondeu:
22 Nane que'i samariasundeccuja Chigama atesumbipa qui injanga iñajan'fa. Tsa'ma ingi israendeccuja Chigama atesupa gi iñajan'fa. Israelne tsu ccushaen'suja jiya.
22 Vocês adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Tsa'ma pan tsu napiji –nane ja'ño tsu napi– maqui a'ta Chigama ñoa'me in'jan'chondeccuja tansintsse tisu injama'chone Chiga Quitsama iñajan'faya. Tsa'caen tsu Chiga Quitsaja in'jan cuintsu Tise've in'jan'chondeccu Tisema iñajañe.
23 Mas vem a hora — e já chegou — em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. Porque são esses que o Pai procura para seus adoradores.
24 Chigaja In'jaen'cho Qquendya'pa tsu. Tsa'cansi majan Tisema iñajan'da ñoa'me tansintsse tisu injama'chone tsu iñajaña'cho.
24 Deus é Espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Tsonsi pushesuja su:
25 A mulher respondeu: — Eu sei que virá o Messias, chamado Cristo. Quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Jesúsja su:
26 Então Jesus disse:
27 Tsa'caen condase'je'ni ingija canqquene jipa can'boen ccutsu'fa Jesús pushesui'ccu condase'jesi. Tsa'ma majañi'qque gi iñajampaña'fambi “¿Jongoesie qui in'jan?” ni “¿Jongoesune qui tisei'ccu condase'fa?”
27 Naquele momento, chegaram os discípulos de Jesus e se admiraram ao vê-lo falando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou: “O que você está querendo?” Ou: “Por que o senhor está falando com ela?”
28 Tse'i pushesuja tise tsa'ccu tsoripama catipa canqqueni ja. Tseni napipa a'inga qquen condase:
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse ao povo:
29 —Ñai'ccu jipa can'gi'faja a'ima. Ña osha'chove tsincon'choma pa'ccoma in'jamba tsu ñanga condase. ¿Tsata ti Cristombi?
29 — Venham comigo e vejam um homem que me disse tudo o que eu já fiz. Não seria ele, por acaso, o Cristo?
30 Pañamba a'ija canqquene sombopa Jesús can'jeni ji'fa.
30 Então saíram da cidade e foram até onde Jesus estava.
31 Toya jiña'fa'ni ingija Jesúsma su'fa:
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus, dizendo: — Mestre, coma!
32 Tsa'ma Jesúsja su:
32 Mas ele lhes disse:
33 Tsa'caen susi ingija tisupapora iñajampañacco'fa:
33 Então os discípulos começaram a dizer entre si: — Será que alguém lhe trouxe algo para comer?
34 Tsa'ma Jesúsja inginga su:
34 Jesus lhes declarou:
35 Nane que'ita qui su'fa: “Toya tsu shaca cuatro ccovu taiya'cho napiya'cho” Tsa'ma ñanda gi su: Asuccopa nasipama can'faja. Nasipanga jon'cho cu'chosi taiya'cho napiqquia'caen tsu a'ija pañañe ronda'je'fa.
35 Vocês não dizem que ainda faltam quatro meses até a colheita? Eu, porém, lhes digo: Levantem os olhos e vejam os campos, pois estão maduros para a colheita.
36 Taisundeccu taiqquia'caen qui que'ija ñane a'inga conda'ta gana'faya. Pañasundeccu'qque tsu tsangae canse'faya. Tsa'cansi jon'su tsu tai'sui'ccu fae'ngae avujatssi'faya.
36 Quem colhe recebe desde já a recompensa e ajunta o seu fruto para a vida eterna, para que se alegrem ao mesmo tempo o que semeia e o que colhe.
37 Nane tansintssi tsu qquen su'cho: “Fa'e jonsi faesu tsu tai'su.”
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: “Um é o que semeia, outro é o que colhe.”
38 Ñajan que'ima manda que'i semambi'choama taiye. Faesundeccu semasi que'i'qque tise'pa sema'choma taiye ca'ni'fa.
38 Eu os enviei a colher o que vocês não semearam; outros trabalharam, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Tsain'bio tsa Samaria canqque'su a'i Jesúsve in'jan'fa pushesu qquen su'choma pañamba: “Tiseja ña osha'chove tsincon'choma pa'ccoma in'jamba ñanga condase.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus, por causa do testemunho da mulher, que tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu já fiz.”
40 Tsa'caen in'jamba Jesúsnga catsepa tisema afa'fa cuintsu tise'pai'ccu can'jeñe. Tsonsi ingija tseni dos a'tave can'jen'fa.
40 Quando, pois, os samaritanos foram até Jesus, pediram-lhe que permanecesse com eles; e Jesus ficou ali dois dias.
41 Jesúsma pañamba ti'tsse'o a'i tise've in'jan'fa.
41 Muitos outros creram nele, por causa da palavra de Jesus.
42 Tsendeccuja pushesuma su'fa:
42 E diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você falou que nós cremos, mas porque nós mesmos ouvimos, e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Tsa'caen dos a'ta can'jemba gi Jesúsi'ccu Samariane sombopa Galileani ja'fa.
43 Passados dois dias, Jesus saiu dali e foi para a Galileia.
44 Tayo tsu Jesúsja su Chiga Aya'fama afa'suja afasi tisu andesundeccuja tisema ñotsse paña'faya'bi.
44 Porque o próprio Jesus testemunhou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Tsa'ma tise Galileani napisi Galileasundeccuja tisema avujatsse chigambian'fa. Tsendeccu'qque Jerusaléni fiestanga japa pa'cco Jesús tseni tson'choma attepa ja'ño tisema avujatsse chigambian'fa.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que Jesus tinha feito em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Tsa'caen tsu Jesús toequi ja Galilea'su Canáni, tise tsa'ccuma vinome tsoni. Tseni tsu can'jen ande na'suma shondo'su. Tsambe dutssi'yeja Capernaum canqqueni pajipa ccui.
46 Jesus foi outra vez a Caná da Galileia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Tsa a'ija Jesús tayo Judeane sombopa Galileani ji'choma paña. Pañamba jipa Jesúsma su cuintsu japa tise dutssi'yema ccushaeñe, tayo paye tson'jensi.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe que fosse curar o seu filho, que estava morrendo.
48 Tsonsi Jesúsja su:
48 Então Jesus lhe disse:
49 Tsa'ma ande na'suma shondo'suja su:
49 O oficial pediu mais uma vez: — Senhor, venha, antes que o meu filho morra!
50 Tse'i Jesúsja su:
50 Jesus respondeu: O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Tise tsaoni pan napiji'ni tise'be semasundeccuja cachuipa su'fa:
51 Quando já estava a caminho, os seus servos vieram ao encontro dele, anunciando-lhe que o seu filho estava vivo.
52 Tsonsi iñajampaña ma'ttiani tsu ccusha. Iñajampañasi su'fa:
52 Então perguntou a que horas o seu filho havia se sentido melhor. Informaram: — Ontem, à uma hora da tarde a febre o deixou.
53 Tsonsi du'shumbe yaya in'jan tsa'cani Jesúsja tisema su'cho: “Que du'shuja canse.” Qquen in'jamba tsa a'i, tise antianaccui'ccu Jesúsve in'jan'fa.
53 Com isso, o pai reconheceu que aquela era precisamente a hora em que Jesus tinha dito a ele: “O seu filho vai viver.” E ele e toda a sua casa creram.
54 Jesúsja Judeane sombopa ccase Galileani jipa tsa'caen agattoemba canjan'jaen. Tsai'ccu dos se tsu Galileani tsa'caen canjan'jaen.
54 Este foi o segundo sinal que Jesus fez, depois de ir da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.