Gênesis 31

Chiga Tevaen'Jema Atesuja 1, Aisheve Caña'cho (CONNTPO) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Tsa'ma Jacobja tayo atesucho Labán dushundeccu tisene qquen su'choma: “Jacobja pa'cco ingi yayambema isupa tsai'ccu ricove da.”
1 Jacó, porém, ouviu falar que os filhos de Labão estavam dizendo: "Jacó tomou tudo que o nosso pai tinha e juntou toda a sua riqueza à custa do nosso pai".
2 Toya'caen tsu Jacobja atesu Labán tayoe tisema in'janqquia'caen in'jambipa chi'ga'chove.
2 E Jacó percebeu que a atitude de Labão para com ele já não era a mesma de antes.
3 Tsa'cansi Na'su Chigaja Jacobnga su: “Que yayandeccu andeni ccase jaja, que antiandeccu can'jeni. Ña gi fuitepa angaya.”
3 E o Senhor disse a Jacó: "Volte para a terra de seus pais e de seus parentes, e eu estarei com você".
4 Tsama pañamba Jacobja manda cuintsu Raquel, Leama'qque ttu'sesi ji'faye tise ovejandeccui'ccu can'jen'cho potreroni.
4 Então Jacó mandou chamar Raquel e Lia para virem ao campo onde estavam os seus rebanhos,
5 Ji'fasi su:
5 e lhes disse: "Vejo que a atitude do seu pai para comigo não é mais a mesma, mas o Deus de meu pai tem estado comigo.
6 Que'i'qque qui atesu'fa ñajan tisu osha'fanga que yayambe ñotsse sema'jen'chove.
6 Vocês sabem que trabalhei para seu pai com todo o empenho,
7 Tsa'caen semasi tiseja ñama afopoemba tsu anttembe'yi ña afepoen'choma cambi'bian. Tsa'ma Chiga Quitsaja se'pi cuintsu tise ñama egae tsoñe.
7 mas ele tem me feito de tolo, mudando o meu salário dez vezes. Contudo, Deus não permitiu que ele me prejudicasse.
8 Nane que'i yaya ‘Ze'nzetssiai'ccu gi ñajan quenga afepoeña’ qquen susi poiyi'cco oveja tsu ze'nzetssia du'shuve isu'fa. Toya'caen ‘Chhifai'ccu gi ñajan quenga afepoeña’ qquen susi poiyi'cco tsu chhifave isu'fa.
8 Se ele dizia: ‘As crias salpicadas serão o seu salário’, todos os rebanhos geravam filhotes salpicados; e se ele dizia: ‘As que têm listras serão o seu salário’, todos os rebanhos geravam filhotes com listras.
9 Tsa'caen tsu Chiga Quitsa tise'be'suma ñanga afe.
9 Foi assim que Deus tirou os rebanhos de seu pai e os deu a mim.
10 “Toya'caen fae a'ta ovejandeccu foña'jen'ni anamba gi qquen ayo'o: atte gi oveja quitsaye ze'nzia, chhifa, pi'piayi pushei'ccu tandange'je'choma.
10 "Na época do acasalamento, tive um sonho em que olhei e vi que os machos que fecundavam o rebanho tinham listras, eram salpicados e malhados.
11 Tsa'caen ayo'o'je'ni tsu Chigama sefacconi'su shondo'su ña inisei'ccu ñama ttu'se. Ttu'sesi gi su: ‘Va'tti gi can'jen.’
11 O anjo de Deus me disse no sonho: ‘Jacó! ’ Eu respondi: ‘Eis-me aqui! ’
12 Tsa'caen susi tsu Chigama shondo'suja su: ‘Ñotsse camba qui atteya poiyi'cco oveja quitsaye pushei'ccu tandange'je'cho tsu ze'nzia, chhifa, toya'caen pi'piayi. Nane tayo gi atte pa'cco Labán quenga tson'choma.
12 Então ele disse: ‘Olhe e veja que todos os machos que fecundam o rebanho têm listras, são salpicados e malhados, porque tenho visto tudo o que Labão lhe fez.
13 Ña gi quenga Betelni attian'cho Chiga. Nane tseni qui que asusupa ana'cho patuma ccutsiamba ñoa'me su'chove ñanga afa. Jangija, jinge jaye, quema isu'cho andeni.’–qquen tsu Chigama shondo'suja Chiga su'choma conda.”
13 Sou o Deus de Betel, onde você ungiu uma coluna e me fez um voto. Saia agora desta terra e volte para a sua terra natal’ ".
14 Tsa'caen susi pañamba Raquel, toya'caen Lea'qque su'fa:
14 Raquel e Lia disseram a Jacó: "Temos ainda parte na herança dos bens de nosso pai?
15 Nane tiseja faesu ande'suma'caen ingima tsincon. Toya'caen ingima chavaemba que ingima pusheye afepoen'choma tise'yi isupa sefaen.
15 Não nos trata ele como estrangeiras? Não apenas nos vendeu como também gastou tudo o que foi pago por nós!
16 Tsa'cansi pa'cco ingi yaya an'bian'choma itsapa Chiga quenga afe'cho tsu ingimbe toya'caen ingi dushundeccumbe. Nane Chiga quenga tsa'caen su'choma pa'ccoma tsonjan.
16 Toda a riqueza que Deus tirou de nosso pai é nossa e de nossos filhos. Portanto, faça tudo quanto Deus lhe ordenou".
17 — ausente —
17 Então Jacó ajudou seus filhos e suas mulheres a montar nos camelos,
18 — ausente —
18 e conduziu todo o seu rebanho, junto com todos os bens que havia acumulado em Padã-Arã, para ir à terra de Canaã, à casa de seu pai Isaque.
19 Jacob tsa'caen jaye ashaenqui Labánjan biani can'jen tise oveja tosema chattu'su japa. Tsa'caen biani jacansi Raquelja tise yaya an'bian'cho ñoña'cho chigama cca'namba anga.
19 Enquanto Labão tinha saído para tosquiar suas ovelhas, Raquel roubou de seu pai os ídolos do clã.
20 Tsa'caen tsu Jacobja arameo ande'su Labánga tisu jaya'choma condambe'yi ja.
20 Foi assim que Jacó enganou a Labão, o arameu, fugindo sem lhe dizer nada.
21 Nane pa'cco tisu an'bian'choma a'tutsseyi anga. Junde tsu Eufrates Na'ema cca'ya isepa tansintsse Galaad ccotta'cconga jaye ashaen'fa.
21 Ele fugiu com tudo o que tinha e, atravessando o Eufrates, foi para os montes de Gileade.
22 Tres a'ta pasasi Labánjan in'jan Jacob ccuyapa ja'chove.
22 Três dias depois, Labão foi informado de que Jacó tinha fugido.
23 Tsomba tise antiandeccui'ccu sombopa mandiañe ashaemba siete a'ta pa'cco japa Galaad ccotta'cconga nepi.
23 Tomando consigo os homens de sua família, perseguiu Jacó por sete dias e o alcançou nos montes de Gileade.
24 Tsa'ma tsequi cose Chigaja ayo'oni, Labán, tsa arameo'su a'inga attiamba su: “¡Injama'tse! Jacobma iyicca'yeye'tsse afajama.”
24 Então, de noite, Deus veio em sonho a Labão, o arameu, e o advertiu: "Cuidado! Não diga nada a Jacó, não lhe faça promessas nem ameaças".
25 Jacob Galaad Ccotta'cconi toya can'jen'choma Labán nepipa cachui. Cachuipa Labán'qque tise antiandeccui'ccu tse'ttini can'jen'fa. Tsa'caen can'jemba
25 Labão alcançou Jacó, que estava acampado nos montes de Gileade. Então Labão e os homens se acamparam ali também.
26 Jacobma su:
26 Ele perguntou a Jacó: "Que foi que você fez? Não só me enganou como também raptou minhas filhas como se fossem prisioneiras de guerra.
27 ¿Jongoesie qui ñama afopoenqquia'caen condambe'yi a'tutsse vani ccuyin ji? Nane que qquen jiya'chove atesu'choecan'da gi avujatsse ccosha, gitarai'ccu jeñamba can moeñe'can.
27 Por que você me enganou, fugindo em segredo, sem avisar-me? Eu teria celebrado a sua partida com alegria e cantos, ao som dos tamborins e das harpas.
28 Toya'caen ña onquengendeccu ña jarichondeccuma'qque mochapa chigambiañe qui anttembi. Ñoa'me sumbia'caen qui tsincon.
28 Você sequer me deixou beijar meus netos e minhas filhas para despedir-me deles. Você foi insensato.
29 Nane ñoa'me gi ñajan que'ima egae tsoñe osha. Tsa'ma ja'ño cose tsu que yayambe Chiga ñama afapa qquen su: ‘¡Injama'tse! Jacobma iyicca'yeye'tsse afajama.’
29 Tenho poder para prejudicá-los; mas, na noite passada, o Deus do pai de vocês me advertiu: ‘Cuidado! Não diga nada a Jacó, não lhe faça promessas nem ameaças’.
30 Tsa'ma pashaen tisu yayani jaye in'jamba jayi'a'qque, ¿jongoesie qui ña chigandeccuma cca'namba i?
30 Agora, se você partiu porque tinha saudade da casa de seu pai, por que roubou meus deuses? "
31 Tsa'caen susi Jacobja Labánma su:
31 Jacó respondeu a Labão: "Tive medo, pois pensei que você tiraria suas filhas de mim à força.
32 Tsa'ma majan va'tti canjen'su que chigandeccuma an'bian'da, ¡cuintsu paja! Nane ingi antiandeccu tsu paña'jen'fa. ¡Tta'ttapa atteja jongoesu quembema ña an'bian'chove!
32 Quanto aos seus deuses, quem for encontrado com eles não ficará vivo. Na presença dos nossos parentes, veja você mesmo se está aqui comigo qualquer coisa que lhe pertença, e, se estiver, leve-a de volta". Ora, Jacó não sabia que Raquel os havia roubado.
33 Tsonsi Labán Jacob carpa tsa'onga ca'nimba tse'ttieja Leambenga'qque, toya'caen tsa dos sema'su pushesundeccumbenga'qque ca'nimba tta'tta'ma attembi. Lea carpa'ye sombopa Raquelmbenga ca'ni.
33 Então Labão entrou na tenda de Jacó, e nas tendas de Lia e de suas duas servas, mas nada encontrou. Depois de sair da tenda de Lia, entrou na tenda de Raquel.
34 Toya ca'nimbi'ta Raquelja tsa chigandeccuma cameyonga ottaemba dyai'je'chombe tsosiccufa'su bosanga ppiñamba tsambe ombanga dyai. Labánjan tsa'caen ca'nimba pa'cco tsa'oma tta'tta'ma attembi.
34 Raquel tinha colocado os ídolos dentro da sela do seu camelo e estava sentada em cima. Labão vasculhou toda a tenda, mas nada encontrou.
35 Tsonsi Raquelja su:
35 Raquel disse ao pai: "Não se irrite, meu senhor, por não poder me levantar em sua presença, pois estou com o fluxo das mulheres". Ele procurou os ídolos, mas não os encontrou.
36 Jacobja iyicca'yepa su:
36 Jacó ficou irado e queixou-se a Labão: "Qual foi meu crime? Que pecado cometi para que você me persiga furiosamente?
37 Pa'cco ña an'bian'choma asitta'a'qque, ¿jongoesu quembema qui atte? ¡Va'ttinga tsama ccuiñajan! Tsonsi que antiandeccu, ña antiandeccu'qque tsu su'faya majan ingi ñotsse injienge'chove.
37 Você já vasculhou tudo o que me pertence. Encontrou algo que lhe pertença? Então coloque tudo aqui na frente dos meus parentes e dos seus, e que eles julguem entre nós dois.
38 Nane veinte canqque'fa pa'cco quembe semamba ñotsse coirasi tsu majan ovejayi'qque ni chivo pusheyi'qque toya chu'ama cati'fambi. Ni fae oveja quitsayeveyi'qque gi que oveja naccu'suma ambi.
38 "Vinte anos estive com você. Suas ovelhas e cabras nunca abortaram, e jamais comi um só carneiro do seu rebanho.
39 Ttesi ovejama fi'tti'ni'qque queni imbi gi tsa pa'choma. Nane ñañi gi tsa qque'chone afepoen. Toya'caen maqui cose maqui a'ta que oveja naccu'suma cca'na'fa'ni'qque ñama qui tsane iñajan.
39 Eu nunca levava a você os animais despedaçados por feras; eu mesmo assumia o prejuízo. E você pedia contas de todo animal roubado de dia ou de noite.
40 A'taja coe'jenga gi pa'ma ccusha. Coseja chandi'supa gi pa'ma ccusha. Toya'caen anae'sui'ccu gi ata'je.
40 O calor me consumia de dia, e o frio, de noite, e o sono fugia dos meus olhos.
41 Nane veinte canqque'fa pa'cco que tsaoni can'jensi qui tsa'caen ñanga tson. Catorce canqque'fa pa'cco gi que onquengendeccune sema. Toya'caen seis canqque'fa pa'cco que aiña'chondeccuma coiraye semasi qui anttembe'yi ña afepoen'choma cambi'bian.
41 Foi assim nos vinte anos em que fiquei em sua casa. Trabalhei para você catorze anos em troca de suas duas filhas e seis anos por seus rebanhos, e dez vezes você alterou o meu salário.
42 Nane Abraham Chiga, tsa ña yaya Isaac iñajan'jen'cho Chiga ñai'ccu can'jembiecan'da qui ñama itsapa me'ccoe moeñe'can. Tsa'ma Chiga tsu ña ñombi'ye'cho, ña ñotsse sema'choma'qque attepa ja'ño cose quema tsa'caen iyu'u.
42 Se o Deus de meu pai, o Deus de Abraão, o Temor de Isaque, não estivesse comigo, certamente você me despediria de mãos vazias. Mas Deus viu o meu sofrimento e o trabalho das minhas mãos e, na noite passada, ele manifestou a sua decisão".
43 Tsa'caen susi Labánjan Jacobnga su:
43 Labão respondeu a Jacó: "As mulheres são minhas filhas, os filhos são meus, os rebanhos são meus. Tudo o que você vê é meu. Que posso fazer por essas minhas filhas ou pelos filhos que delas nasceram?
44 Tsa'cansi jinge que ñai'ccu fae'ngae injanccoye tisupanaccui'ccu ingi'su ma'caen canseya'chove atesuye.
44 Façamos agora, eu e você, um acordo que sirva de testemunho entre nós dois".
45 Tsa'caen susi Jacobja patuma isupa tansintsse ccutsiamba
45 Então Jacó tomou uma pedra e a colocou de pé como coluna.
46 tise antiandeccuma su:
46 E disse aos seus parentes: "Juntem algumas pedras". Eles apanharam pedras e as amontoaram. Depois comeram ali, ao lado do monte de pedras.
47 Labánjan tse'ttima inisian, tise aya'fangae, Jegar Sahaduta. Jacob'qque, tisu aya'fangae, tse'ttima inisian Galaad.
47 Labão o chamou Jegar-Saaduta, e Jacó o chamou Galeede.
48 Tsa'caen tsomba Labánjan su:
48 Labão disse: "Este monte de pedras é uma testemunha entre mim e você, no dia de hoje". Por isso foi chamado Galeede.
49 Toya'caen tsu inisecho Mizpa, Labán qquen su'ttipa:
49 Foi também chamado Mispá, porque ele declarou: "Que o Senhor nos vigie, a mim e a você, quando estivermos separados um do outro.
50 Ña onquengendeccuma que egae tsincon'ninda, tsambi'ta faesu pushesundeccuma pushe'ñacca'ninda ingi'suja me'i'oña tsu tsane afaye. Tsa'ma Chigayi tsu tsane afaya.
50 Se você maltratar minhas filhas ou menosprezá-las, tomando outras mulheres além delas, ainda que ninguém saiba, lembre-se de que Deus é testemunha entre mim e você".
51 Labán tsa'caen supa ti'tsse qquen afa'je:
51 Disse ainda Labão a Jacó: "Aqui estão este monte de pedras e esta coluna que coloquei entre mim e você.
52 tsu poiyi'cco canjaen'faya ingi va'ttima panshansa'ne. Nane que qui ñani panshamba ni ña gi queni panshamba iyiccoye osha'fambi.
52 São testemunhas de que não passarei para o lado de lá para prejudicá-lo, nem você passará para o lado de cá para prejudicar-me.
53 Chiga Quitsa, tsa que yaya ccashe'ye Abraham, ña yaya ccashe'ye Nacormbe Chiga tsu ingima camba ingi ma'caen tson'chone afaya.
53 Que o Deus de Abraão, o Deus de Naor, o Deus do pai deles, julgue entre nós". Então Jacó fez um juramento em nome do Temor de seu pai Isaque.
54 Tsa'caen tsomba Jacobja ccotta'cconga ansundepa Chiganga afeya'choma oque o'raemba tise antiandeccuma ttu'se cuintsu tseni an'faye. Ansundepa tseni amba cosesi tseniñi poiyi'cco ana'fa.
54 Ofereceu um sacrifício no monte e chamou os parentes que lá estavam para uma refeição. Depois de comerem, passaram a noite ali.
55 Ccaqui a'ta sinte'yi Labánjan jangipa tise jarichondeccu, tise onquengendeccuma'qque mochapa chigambiamba Chiga tise'panga ñotsse tsoña'chove afapa toequi tisu andeni ja.
55 Na manhã seguinte, Labão beijou seus netos e suas filhas e os abençoou, e depois voltou para a sua terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.