Gênesis 31

Chiga Tevaen'Jema Atesuja 1, Aisheve Caña'cho (CONNTPO) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Tsa'ma Jacobja tayo atesucho Labán dushundeccu tisene qquen su'choma: “Jacobja pa'cco ingi yayambema isupa tsai'ccu ricove da.”
1 Jacó, entretanto, ouviu as palavras dos filhos de Labão, que diziam: Jacó tem levado tudo o que era de nosso pai, e do que era de nosso pai adquiriu ele todas estas, riquezas.
2 Toya'caen tsu Jacobja atesu Labán tayoe tisema in'janqquia'caen in'jambipa chi'ga'chove.
2 Viu também Jacó o rosto de Labão, e eis que não era para com ele como dantes.
3 Tsa'cansi Na'su Chigaja Jacobnga su: “Que yayandeccu andeni ccase jaja, que antiandeccu can'jeni. Ña gi fuitepa angaya.”
3 Disse o Senhor, então, a Jacó: Volta para a terra de teus pais e para a tua parentela; e eu serei contigo.
4 Tsama pañamba Jacobja manda cuintsu Raquel, Leama'qque ttu'sesi ji'faye tise ovejandeccui'ccu can'jen'cho potreroni.
4 Pelo que Jacó mandou chamar a Raquel e a Léia ao campo, onde estava o seu rebanho,
5 Ji'fasi su:
5 e lhes disse: vejo que o rosto de vosso pai para comigo não é como anteriormente; porém o Deus de meu pai tem estado comigo.
6 Que'i'qque qui atesu'fa ñajan tisu osha'fanga que yayambe ñotsse sema'jen'chove.
6 Ora, vós mesmas sabeis que com todas as minhas forças tenho servido a vosso pai.
7 Tsa'caen semasi tiseja ñama afopoemba tsu anttembe'yi ña afepoen'choma cambi'bian. Tsa'ma Chiga Quitsaja se'pi cuintsu tise ñama egae tsoñe.
7 Mas vosso pai me tem enganado, e dez vezes mudou o meu salário; Deus, porém, não lhe permitiu que me fizesse mal.
8 Nane que'i yaya ‘Ze'nzetssiai'ccu gi ñajan quenga afepoeña’ qquen susi poiyi'cco oveja tsu ze'nzetssia du'shuve isu'fa. Toya'caen ‘Chhifai'ccu gi ñajan quenga afepoeña’ qquen susi poiyi'cco tsu chhifave isu'fa.
8 Quando ele dizia assim: Os salpicados serão o teu salário; então todo o rebanho dava salpicados. E quando ele dizia assim: Os listrados serão o teu salário, então todo o rebanho dava listrados.
9 Tsa'caen tsu Chiga Quitsa tise'be'suma ñanga afe.
9 De modo que Deus tem tirado o gado de vosso pai, e mo tem dado a mim.
10 “Toya'caen fae a'ta ovejandeccu foña'jen'ni anamba gi qquen ayo'o: atte gi oveja quitsaye ze'nzia, chhifa, pi'piayi pushei'ccu tandange'je'choma.
10 Pois sucedeu que, ao tempo em que o rebanho concebia, levantei os olhos e num sonho vi que os bodes que cobriam o rebanho eram listrados, salpicados e malhados.
11 Tsa'caen ayo'o'je'ni tsu Chigama sefacconi'su shondo'su ña inisei'ccu ñama ttu'se. Ttu'sesi gi su: ‘Va'tti gi can'jen.’
11 Disse-me o anjo de Deus no sonho: Jacó! Eu respondi: Eis-me aqui.
12 Tsa'caen susi tsu Chigama shondo'suja su: ‘Ñotsse camba qui atteya poiyi'cco oveja quitsaye pushei'ccu tandange'je'cho tsu ze'nzia, chhifa, toya'caen pi'piayi. Nane tayo gi atte pa'cco Labán quenga tson'choma.
12 Prosseguiu o anjo: Levanta os teus olhos e vê que todos os bodes que cobrem o rebanho são listrados, salpicados e malhados; porque tenho visto tudo o que Labão te vem fazendo.
13 Ña gi quenga Betelni attian'cho Chiga. Nane tseni qui que asusupa ana'cho patuma ccutsiamba ñoa'me su'chove ñanga afa. Jangija, jinge jaye, quema isu'cho andeni.’–qquen tsu Chigama shondo'suja Chiga su'choma conda.”
13 Eu sou o Deus de Betel, onde ungiste uma coluna, onde me fizeste um voto; levanta-te, pois, sai-te desta terra e volta para a terra da tua parentela.
14 Tsa'caen susi pañamba Raquel, toya'caen Lea'qque su'fa:
14 Então lhe responderam Raquel e Léia: Temos nós ainda parte ou herança na casa de nosso pai?
15 Nane tiseja faesu ande'suma'caen ingima tsincon. Toya'caen ingima chavaemba que ingima pusheye afepoen'choma tise'yi isupa sefaen.
15 Não somos tidas por ele como estrangeiras? pois nos vendeu, e consumiu todo o nosso preço.
16 Tsa'cansi pa'cco ingi yaya an'bian'choma itsapa Chiga quenga afe'cho tsu ingimbe toya'caen ingi dushundeccumbe. Nane Chiga quenga tsa'caen su'choma pa'ccoma tsonjan.
16 Toda a riqueza que Deus tirou de nosso pai é nossa e de nossos filhos; portanto, faze tudo o que Deus te mandou.
17 — ausente —
17 Levantou-se, pois, Jacó e fez montar seus filhos e suas mulheres sobre os camelos;
18 — ausente —
18 e levou todo o seu gado, e toda a sua fazenda, que havia adquirido, o gado que possuía, que havia adquirido em Padã-Arã, a fim de ir ter com Isaque, seu pai, à terra de Canaã.
19 Jacob tsa'caen jaye ashaenqui Labánjan biani can'jen tise oveja tosema chattu'su japa. Tsa'caen biani jacansi Raquelja tise yaya an'bian'cho ñoña'cho chigama cca'namba anga.
19 Ora, tendo Labão ido tosquiar as suas ovelhas, Raquel furtou os ídolos que pertenciam a seu pai.
20 Tsa'caen tsu Jacobja arameo ande'su Labánga tisu jaya'choma condambe'yi ja.
20 Jacó iludiu a Labão, o arameu, não lhe fazendo saber que fugia;
21 Nane pa'cco tisu an'bian'choma a'tutsseyi anga. Junde tsu Eufrates Na'ema cca'ya isepa tansintsse Galaad ccotta'cconga jaye ashaen'fa.
21 e fugiu com tudo o que era seu; e, levantando-se, passou o Rio, e foi em direção à montanha de Gileade.
22 Tres a'ta pasasi Labánjan in'jan Jacob ccuyapa ja'chove.
22 Ao terceiro dia foi Labão avisado de que Jacó havia fugido.
23 Tsomba tise antiandeccui'ccu sombopa mandiañe ashaemba siete a'ta pa'cco japa Galaad ccotta'cconga nepi.
23 Então, tomando consigo seus irmãos, seguiu atrás de Jacó jornada de sete dias; e alcançou-o na montanha de Gileade.
24 Tsa'ma tsequi cose Chigaja ayo'oni, Labán, tsa arameo'su a'inga attiamba su: “¡Injama'tse! Jacobma iyicca'yeye'tsse afajama.”
24 Mas Deus apareceu de noite em sonho a Labão, o arameu, e disse-lhe: Guardate, que não fales a Jacó nem bem nem mal.
25 Jacob Galaad Ccotta'cconi toya can'jen'choma Labán nepipa cachui. Cachuipa Labán'qque tise antiandeccui'ccu tse'ttini can'jen'fa. Tsa'caen can'jemba
25 Alcançou, pois, Labão a Jacó. Ora, Jacó tinha armado a sua tenda na montanha; armou também Labão com os seus irmãos a sua tenda na montanha de Gileade.
26 Jacobma su:
26 Então disse Labão a Jacó: Que fizeste, que me iludiste e levaste minhas filhas como cativas da espada?
27 ¿Jongoesie qui ñama afopoenqquia'caen condambe'yi a'tutsse vani ccuyin ji? Nane que qquen jiya'chove atesu'choecan'da gi avujatsse ccosha, gitarai'ccu jeñamba can moeñe'can.
27 Por que fizeste ocultamente, e me iludiste e não mo fizeste saber, para que eu te enviasse com alegria e com cânticos, ao som de tambores e de harpas;
28 Toya'caen ña onquengendeccu ña jarichondeccuma'qque mochapa chigambiañe qui anttembi. Ñoa'me sumbia'caen qui tsincon.
28 Por que não me permitiste beijar meus filhos e minhas filhas? Ora, assim procedeste nesciamente.
29 Nane ñoa'me gi ñajan que'ima egae tsoñe osha. Tsa'ma ja'ño cose tsu que yayambe Chiga ñama afapa qquen su: ‘¡Injama'tse! Jacobma iyicca'yeye'tsse afajama.’
29 Está no poder da minha mão fazer-vos o mal, mas o Deus de vosso pai falou-me ontem à noite, dizendo: Guarda-te, que não fales a Jacó nem bem nem mal.
30 Tsa'ma pashaen tisu yayani jaye in'jamba jayi'a'qque, ¿jongoesie qui ña chigandeccuma cca'namba i?
30 Mas ainda que quiseste ir embora, porquanto tinhas saudades da casa de teu pai, por que furtaste os meus deuses?
31 Tsa'caen susi Jacobja Labánma su:
31 Respondeu-lhe Jacó: Porque tive medo; pois dizia comigo que tu me arrebatarias as tuas filhas.
32 Tsa'ma majan va'tti canjen'su que chigandeccuma an'bian'da, ¡cuintsu paja! Nane ingi antiandeccu tsu paña'jen'fa. ¡Tta'ttapa atteja jongoesu quembema ña an'bian'chove!
32 Com quem achares os teus deuses, porém, esse não viverá; diante de nossos irmãos descobre o que é teu do que está comigo, e leva-o contigo. Pois Jacó não sabia que Raquel os tinha furtado.
33 Tsonsi Labán Jacob carpa tsa'onga ca'nimba tse'ttieja Leambenga'qque, toya'caen tsa dos sema'su pushesundeccumbenga'qque ca'nimba tta'tta'ma attembi. Lea carpa'ye sombopa Raquelmbenga ca'ni.
33 Entrou, pois, Labão na tenda de Jacó, na tenda de Léia e na tenda das duas servas, e não os achou; e, saindo da tenda de Léia, entrou na tenda de Raquel.
34 Toya ca'nimbi'ta Raquelja tsa chigandeccuma cameyonga ottaemba dyai'je'chombe tsosiccufa'su bosanga ppiñamba tsambe ombanga dyai. Labánjan tsa'caen ca'nimba pa'cco tsa'oma tta'tta'ma attembi.
34 Ora, Raquel havia tomado os ídolos e os havia metido na albarda do camelo, e se assentara em cima deles. Labão apalpou toda a tenda, mas não os achou.
35 Tsonsi Raquelja su:
35 E ela disse a seu pai: Não se acenda a ira nos olhos de meu senhor, por eu não me poder levantar na tua presença, pois estou com o incômodo das mulheres. Assim ele procurou, mas não achou os ídolos.
36 Jacobja iyicca'yepa su:
36 Então irou-se Jacó e contendeu com Labão, dizendo: Qual é a minha transgressão? qual é o meu pecado, que tão furiosamente me tens perseguido?
37 Pa'cco ña an'bian'choma asitta'a'qque, ¿jongoesu quembema qui atte? ¡Va'ttinga tsama ccuiñajan! Tsonsi que antiandeccu, ña antiandeccu'qque tsu su'faya majan ingi ñotsse injienge'chove.
37 Depois de teres apalpado todos os meus móveis, que achaste de todos os móveis da tua casar. Põe-no aqui diante de meus irmãos e de teus irmãos, para que eles julguem entre nós ambos.
38 Nane veinte canqque'fa pa'cco quembe semamba ñotsse coirasi tsu majan ovejayi'qque ni chivo pusheyi'qque toya chu'ama cati'fambi. Ni fae oveja quitsayeveyi'qque gi que oveja naccu'suma ambi.
38 Estes vinte anos estive eu contigo; as tuas ovelhas e as tuas cabras nunca abortaram, e não comi os carneiros do teu rebanho.
39 Ttesi ovejama fi'tti'ni'qque queni imbi gi tsa pa'choma. Nane ñañi gi tsa qque'chone afepoen. Toya'caen maqui cose maqui a'ta que oveja naccu'suma cca'na'fa'ni'qque ñama qui tsane iñajan.
39 Não te trouxe eu o despedaçado; eu sofri o dano; da minha mão requerias tanto o furtado de dia como o furtado de noite.
40 A'taja coe'jenga gi pa'ma ccusha. Coseja chandi'supa gi pa'ma ccusha. Toya'caen anae'sui'ccu gi ata'je.
40 Assim andava eu; de dia me consumia o calor, e de noite a geada; e o sono me fugia dos olhos.
41 Nane veinte canqque'fa pa'cco que tsaoni can'jensi qui tsa'caen ñanga tson. Catorce canqque'fa pa'cco gi que onquengendeccune sema. Toya'caen seis canqque'fa pa'cco que aiña'chondeccuma coiraye semasi qui anttembe'yi ña afepoen'choma cambi'bian.
41 Estive vinte anos em tua casa; catorze anos te servi por tuas duas filhas, e seis anos por teu rebanho; dez vezes mudaste o meu salário.
42 Nane Abraham Chiga, tsa ña yaya Isaac iñajan'jen'cho Chiga ñai'ccu can'jembiecan'da qui ñama itsapa me'ccoe moeñe'can. Tsa'ma Chiga tsu ña ñombi'ye'cho, ña ñotsse sema'choma'qque attepa ja'ño cose quema tsa'caen iyu'u.
42 Se o Deus de meu pai, o Deus de Abraão e o Temor de Isaque não fora por mim, certamente hoje me mandarias embora vazio. Mas Deus tem visto a minha aflição e o trabalho das minhas mãos, e repreendeu-te ontem à noite.
43 Tsa'caen susi Labánjan Jacobnga su:
43 Respondeu-lhe Labão: Estas filhas são minhas filhas, e estes filhos são meus filhos, e este rebanho é meu rebanho, e tudo o que vês é meu; e que farei hoje a estas minhas filhas, ou aos filhos que elas tiveram?
44 Tsa'cansi jinge que ñai'ccu fae'ngae injanccoye tisupanaccui'ccu ingi'su ma'caen canseya'chove atesuye.
44 Agora pois vem, e façamos um pacto, eu e tu; e sirva ele de testemunha entre mim e ti.
45 Tsa'caen susi Jacobja patuma isupa tansintsse ccutsiamba
45 Então tomou Jacó uma pedra, e a erigiu como coluna.
46 tise antiandeccuma su:
46 E disse a seus irmãos: Ajuntai pedras. Tomaram, pois, pedras e fizeram um montão, e ali junto ao montão comeram.
47 Labánjan tse'ttima inisian, tise aya'fangae, Jegar Sahaduta. Jacob'qque, tisu aya'fangae, tse'ttima inisian Galaad.
47 Labão lhe chamou Jegar-Saaduta, e Jacó chamou-lhe Galeede.
48 Tsa'caen tsomba Labánjan su:
48 Disse, pois, Labão: Este montão é hoje testemunha entre mim e ti. Por isso foi chamado Galeede;
49 Toya'caen tsu inisecho Mizpa, Labán qquen su'ttipa:
49 e também Mizpá, porquanto disse: Vigie o Senhor entre mim e ti, quando estivermos apartados um do outro.
50 Ña onquengendeccuma que egae tsincon'ninda, tsambi'ta faesu pushesundeccuma pushe'ñacca'ninda ingi'suja me'i'oña tsu tsane afaye. Tsa'ma Chigayi tsu tsane afaya.
50 Se afligires as minhas filhas, e se tomares outras mulheres além das minhas filhas, embora ninguém esteja conosco, lembra-te de que Deus é testemunha entre mim e ti.
51 Labán tsa'caen supa ti'tsse qquen afa'je:
51 Disse ainda Labão a Jacó: Eis aqui este montão, e eis aqui a coluna que levantei entre mim e ti.
52 tsu poiyi'cco canjaen'faya ingi va'ttima panshansa'ne. Nane que qui ñani panshamba ni ña gi queni panshamba iyiccoye osha'fambi.
52 Seja este montão testemunha, e seja esta coluna testemunha de que, para mal, nem passarei eu deste montão a ti, nem passarás tu deste montão e desta coluna a mim.
53 Chiga Quitsa, tsa que yaya ccashe'ye Abraham, ña yaya ccashe'ye Nacormbe Chiga tsu ingima camba ingi ma'caen tson'chone afaya.
53 O Deus de Abraão e o Deus de Naor, o Deus do pai deles, julgue entre nós. E jurou Jacó pelo Temor de seu pai Isaque.
54 Tsa'caen tsomba Jacobja ccotta'cconga ansundepa Chiganga afeya'choma oque o'raemba tise antiandeccuma ttu'se cuintsu tseni an'faye. Ansundepa tseni amba cosesi tseniñi poiyi'cco ana'fa.
54 Então Jacó ofereceu um sacrifício na montanha, e convidou seus irmãos para comerem pão; e, tendo comido, passaram a noite na montanha.
55 Ccaqui a'ta sinte'yi Labánjan jangipa tise jarichondeccu, tise onquengendeccuma'qque mochapa chigambiamba Chiga tise'panga ñotsse tsoña'chove afapa toequi tisu andeni ja.
55 Levantou-se Labão de manhã cedo, beijou seus filhos e suas filhas e os abençoou; e, partindo, voltou para o seu lugar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.