Gênesis 21
Chiga Tevaen'Jema Atesuja 1, Aisheve Caña'cho (CONNTPO) vs NVT
1 Na'su Chiga Abrahamnga suqquia'caen Sarama pporaen cuintsu tise suqquia'caen daye.
1 O S enhor agiu em favor de Sara e cumpriu o que lhe tinha prometido.
2 Tsa'caen tsonsi surie dapa tsandie du'shuve isu. Nane Abraham tayo coenzasi tsu Saraja tise'be du'shuve isu. Chiga su'cho a'ta tsu tsama isu.
2 Ela engravidou e deu à luz um filho para Abraão na velhice dele, exatamente no tempo indicado por Deus.
3 Sara isusi Abraham tise dutssi'yema attepa Isaacve inisian.
3 Abraão deu o nome Isaque ao filho que Sara lhe deu.
4 Toya'caen du'shu ocho a'tave an'bian'ni tsu Abrahamjan Chiga mandaqquia'caen tise du'shumbe shondusu'cho ttonoma chhiyitevaen.
4 No oitavo dia depois do nascimento de Isaque, Abraão o circuncidou, como Deus havia ordenado.
5 Abraham cien canqque'fave an'bian'ni tsa'caen Isaacma isu.
5 Abraão tinha 100 anos quando Isaque nasceu.
6 Tsonsi Saraja asi'ttaen: “Chiga ñama in'jaensi gi avujapa feña. Nane poiyi'cco majan ña du'shuma isu'chone paña'da tsu ñai'ccu fae'ngae feña'faya.
6 Sara declarou: “Deus me fez sorrir. Todos que ficarem sabendo do que aconteceu vão rir comigo!”.
7 Majan ya'caen tson'chove paña'choecan'da tsu Abrahamnga ‘Saraja isuye oshambi’ qquen suye'can. Tsa'ma tiseja coenza ccashe'yeve dasi gi tsandie du'shuma tisenga afe.”
7 E disse mais: “Quem diria a Abraão que sua mulher amamentaria um bebê? E, no entanto, em sua velhice, eu lhe dei um filho!”.
8 Du'shu Isaacja coemba chochoma antte. Chochoma antte'cho a'ta Abrahamjan poiyi'cco a'ima ttu'sepa boñasi fiestaen'fa.
8 Quando Isaque cresceu e estava para ser desmamado, Abraão preparou uma grande festa para comemorar a ocasião.
9 Tsa'ma Abraham faesu dutssi'ye, tsa egipto'su pushesu Agar du'shu, Isaacma fe'ñasi Saraja attepa injama'choni iyicca'ye.
9 Sara, porém, viu Ismael, filho de Abraão e da serva egípcia Hagar, caçoar de seu filho, Isaque,
10 Iyicca'yepa Abrahamnga su: “Va sema'su pushesu, tise du'shuma'qque joqquitssianjan. Nane va sema'su pushesumbe du'shuja fae'ngae ña du'shu Isaacui'ccu dutssi'ye osha'choma isuqquia'caen isuya'bi.”
10 e disse a Abraão: “Livre-se da escrava e do filho dela! Ele jamais será herdeiro junto com meu filho, Isaque!”.
11 Tsama pañamba Abrahamjan ñoa'me ñombi'ye. Nane Ismael'qque tise dutssi'ye tsu.
11 Abraão ficou muito perturbado com isso, pois Ismael era seu filho.
12 Tsa'ma Chigaja tisema su: “Ñombi'yejama que du'shune ni que sema'su pushesune. Tsa'ma Sara in'jamba iñajanqquia'caen tsonjan. Ñoa'me Isaacne que omba'su dutssiyendeccuve atapasi gi agattoya.
12 Deus, porém, lhe disse: “Não se perturbe por causa do menino e da serva. Faça tudo que Sara lhe pedir, pois Isaque é o filho de quem depende a sua descendência.
13 Toya'caen sema'su pushesumbe du'shu'qque quembesi gi tise omba'su dutssiyendeccuve tsain'bitsse atapoensi tise'pa'qque joccapitssia a'ive da'faya.”
13 Contudo, também farei uma nação dos descendentes do filho de Hagar, pois ele é seu filho”.
14 Chiga tsa'caen susi ccaqui a'ta sinte'yi Abrahamjan panma Agarnga afepa ttono botiyanga'qque tsa'ccuma on'boemba tise opipa'chonga ottaen. Tsomba du'shui'ccu tisema joqquitssian moe tise tsa'o'ye. Tsa'caen joqquitssiangepa Agarja Beerseba'su a'i menia jacan. Mani jaya'chove atesumbipa injanga jacan.
14 Na manhã seguinte, Abraão se levantou cedo, preparou mantimentos e uma vasilha cheia de água e os pôs sobre os ombros de Hagar. Então, mandou-a embora com seu filho, e ela andou sem rumo pelo deserto de Berseba.
15 Ttono botiyani an'bian'cho tsa'ccuma sefaemba tsaqquie'supa Agarja du'shuma cati quini'ccosi tsosiccunga.
15 Quando acabou a água, Hagar colocou o menino à sombra de um arbusto
16 Catipa biaccaccatsse japa dyai, du'shu paye tson'jen'choma caña'jeñe in'jambipa. Du'shu i'nañe ashaensi
16 e foi sentar-se sozinha, uns cem metros adiante. “Não quero ver o menino morrer”, disse ela, chorando sem parar.
17 Chigaja pañamba tisema sefacconi'su shondo'suma moe. Sefaccone tsu Chigama shondo'suja Agarma ttu'sepa su: “¿Micomba qui tsa'caen dyai, Agar? Dyombe canjan. Tayo tsu Chigaja paña du'shu tseni ccuipa ina'jen'choma.
17 Mas Deus ouviu o choro do menino e, do céu, o anjo de Deus chamou Hagar: “Que foi, Hagar? Não tenha medo! Deus ouviu o menino chorar, dali onde ele está.
18 Jangipa du'shunga japa tise tivema indipa tisema jangianjan. Ñoa'me gi tisema ccushaemba fuiteya cuintsu tise dutssiyendeccu joccapitssia aindeccuve da'faye.”
18 Levante-o e anime-o, pois farei dos descendentes dele uma grande nação”.
19 Tsa'caen supa Chigaja Agarma canjaen tsa'ccu posoma. Tseni japa ttono botiyanga tsa'ccuma on'boen. Toya'caen Ismaelma cui'ña.
19 Então Deus abriu os olhos de Hagar, e ela viu um poço cheio de água. Sem demora, encheu a vasilha de água e deu para o menino beber.
20 Tise suqquia'caen Chigaja du'shu Ismaelma fuite. Fuitesi quin'anme dapa a'i menia can'jen. Battittianccui'ccu battiañe ñotsse atesupa canse.
20 Deus estava com o menino enquanto ele crescia no deserto. Ismael se tornou flecheiro
21 Nane Parán a'i menia can'jemba tise mama anttesi egipto'su pushesuma pushe.
21 e se estabeleceu no deserto de Parã, e sua mãe conseguiu para ele uma esposa egípcia.
22 Tsa'caen tsonsi Abimelec, tise sundaro na'su, Ficoli'ccu Abrahamni can'su jipa tisema chigambiamba su:
22 Por esse tempo, Abimeleque, acompanhado de Ficol, comandante do seu exército, foi visitar Abraão. “É evidente que Deus está com você, ajudando-o em tudo que faz”, disse Abimeleque.
23 Tsa'cansi ingi vani can'jensi Chiga pa'ccoma paña'jen'ninda, ingi'ccu fae'ngae injancco'faja. Chigáne, ñama egae tsonjama, ni ña dushundeccuma, ni ña omba'su dutssiyendeccuma'qque egae tsonjama. Nane ña quema ñotsse tsonqquia'caen ccane'qque ñama, ña ande'su a'ima'qque ñotsse tsonjan.
23 “Jure, em nome de Deus, que não enganará nem a mim, nem a meus filhos, nem a nenhum de meus descendentes. Tenho sido leal a você, por isso jure que será leal a mim e a esta terra onde vive como estrangeiro.”
24 Tsonsi Abrahamjan su:
24 Abraão respondeu: “Eu juro!”.
25 Tsa'ma tsa'caen condasepa Abraham tise tsa'ccu posone Abimelecnga conda. Nane Abrahambema tsu Abimelecmbe semasundeccuja itsa'fa.
25 Contudo, Abraão reclamou com Abimeleque sobre um poço que os servos de Abimeleque lhe haviam tomado à força.
26 Pañamba Abimelecja su:
26 “Eu não sabia disso”, respondeu Abimeleque. “Não faço ideia de quem seja o responsável. Você nunca se queixou a esse respeito.”
27 Tsonsi Abraham ovejandeccuma vaurandeccuma'qque i'ngapa Abimelecnga afe. Afepa tsequi a'ta tsu fae'ngae injancco'fa.
27 Então Abraão deu ovelhas e bois a Abimeleque, e os dois fizeram um acordo.
28 Tsa'ma Abraham siete oveja pushema tsa afe'cho'sumbe cca'ttinga attufaemba ccutsian.
28 Quando Abraão também separou do rebanho mais sete cordeirinhas,
29 Ovejama attepa Abimelecja iñajampaña:
29 Abimeleque lhe perguntou: “Por que você separou estas sete das demais?”.
30 Iñajampañasi Abrahamjan su:
30 Abraão respondeu: “Por favor, aceite estas sete cordeirinhas como testemunho de que eu cavei este poço”.
31 Tseni tsa'caen tsomba tsa posomajan inisian'fa Beersebave. Nane tseni fae'ngae injanccopa “injancco'fa'cho poso” qquen tsu su.
31 Por isso Abraão chamou o lugar de Berseba, porque ali os dois fizeram o juramento.
32 Tsa'caen Beersebani Abrahami'ccu fae'ngae injanccopa Abimelec, tise sundaro na'su, Ficol'qque toequi ja'fa filisteo andeni.
32 Depois de firmarem a aliança em Berseba, Abimeleque e Ficol, comandante do seu exército, voltaram para a terra dos filisteus.
33 Ja'fasi Abrahamjan tseni tamarisco quini'jima jon. Quini'jima jomba Tsangae Canse'cho Na'su Chiga Quitsama iñajan.
33 Abraão plantou uma tamargueira em Berseba e ali invocou o nome do S enhor , o Deus Eterno.
34 Bo'tssingae tsu Abrahamjan filisteo andeni can'jen.
34 E Abraão morou na terra dos filisteus como estrangeiro por longo tempo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.