Gênesis 21
Chiga Tevaen'Jema Atesuja 1, Aisheve Caña'cho (CONNTPO) vs NVI
1 Na'su Chiga Abrahamnga suqquia'caen Sarama pporaen cuintsu tise suqquia'caen daye.
1 O Senhor foi bondoso com Sara, como lhe dissera, e fez por ela o que prometera.
2 Tsa'caen tsonsi surie dapa tsandie du'shuve isu. Nane Abraham tayo coenzasi tsu Saraja tise'be du'shuve isu. Chiga su'cho a'ta tsu tsama isu.
2 Sara engravidou e deu um filho a Abraão em sua velhice, na época fixada por Deus em sua promessa.
3 Sara isusi Abraham tise dutssi'yema attepa Isaacve inisian.
3 Abraão deu o nome de Isaque ao filho que Sara lhe dera.
4 Toya'caen du'shu ocho a'tave an'bian'ni tsu Abrahamjan Chiga mandaqquia'caen tise du'shumbe shondusu'cho ttonoma chhiyitevaen.
4 Quando seu filho Isaque tinha oito dias de vida, Abraão o circuncidou, conforme Deus lhe havia ordenado.
5 Abraham cien canqque'fave an'bian'ni tsa'caen Isaacma isu.
5 Estava ele com cem anos de idade quando lhe nasceu Isaque, seu filho.
6 Tsonsi Saraja asi'ttaen: “Chiga ñama in'jaensi gi avujapa feña. Nane poiyi'cco majan ña du'shuma isu'chone paña'da tsu ñai'ccu fae'ngae feña'faya.
6 E Sara disse: "Deus me encheu de riso, e todos os que souberem disso rirão comigo".
7 Majan ya'caen tson'chove paña'choecan'da tsu Abrahamnga ‘Saraja isuye oshambi’ qquen suye'can. Tsa'ma tiseja coenza ccashe'yeve dasi gi tsandie du'shuma tisenga afe.”
7 E acrescentou: "Quem diria a Abraão que Sara amamentaria filhos? Contudo eu lhe dei um filho em sua velhice! "
8 Du'shu Isaacja coemba chochoma antte. Chochoma antte'cho a'ta Abrahamjan poiyi'cco a'ima ttu'sepa boñasi fiestaen'fa.
8 O menino cresceu e foi desmamado. No dia em que Isaque foi desmamado, Abraão deu uma grande festa.
9 Tsa'ma Abraham faesu dutssi'ye, tsa egipto'su pushesu Agar du'shu, Isaacma fe'ñasi Saraja attepa injama'choni iyicca'ye.
9 Sara, porém, viu que o filho que Hagar, a egípcia, dera a Abraão estava rindo de Isaque,
10 Iyicca'yepa Abrahamnga su: “Va sema'su pushesu, tise du'shuma'qque joqquitssianjan. Nane va sema'su pushesumbe du'shuja fae'ngae ña du'shu Isaacui'ccu dutssi'ye osha'choma isuqquia'caen isuya'bi.”
10 e disse a Abraão: "Livre-se daquela escrava e do seu filho, porque ele jamais será herdeiro com o meu filho Isaque".
11 Tsama pañamba Abrahamjan ñoa'me ñombi'ye. Nane Ismael'qque tise dutssi'ye tsu.
11 Isso perturbou demais Abraão, pois envolvia um filho seu.
12 Tsa'ma Chigaja tisema su: “Ñombi'yejama que du'shune ni que sema'su pushesune. Tsa'ma Sara in'jamba iñajanqquia'caen tsonjan. Ñoa'me Isaacne que omba'su dutssiyendeccuve atapasi gi agattoya.
12 Mas Deus lhe disse: "Não se perturbe por causa do menino e da escrava. Atenda a tudo o que Sara lhe pedir, porque será por meio de Isaque que a sua descendência há de ser considerada.
13 Toya'caen sema'su pushesumbe du'shu'qque quembesi gi tise omba'su dutssiyendeccuve tsain'bitsse atapoensi tise'pa'qque joccapitssia a'ive da'faya.”
13 Mas também do filho da escrava farei um povo; afinal ele é seu descendente".
14 Chiga tsa'caen susi ccaqui a'ta sinte'yi Abrahamjan panma Agarnga afepa ttono botiyanga'qque tsa'ccuma on'boemba tise opipa'chonga ottaen. Tsomba du'shui'ccu tisema joqquitssian moe tise tsa'o'ye. Tsa'caen joqquitssiangepa Agarja Beerseba'su a'i menia jacan. Mani jaya'chove atesumbipa injanga jacan.
14 Na manhã seguinte, Abraão pegou alguns pães e uma vasilha de couro cheia d’água, entregou-os a Hagar e, tendo-os colocado nos ombros dela, despediu-a com o menino. Ela se pôs a caminho e ficou vagando pelo deserto de Berseba.
15 Ttono botiyani an'bian'cho tsa'ccuma sefaemba tsaqquie'supa Agarja du'shuma cati quini'ccosi tsosiccunga.
15 Quando acabou a água da vasilha, ela deixou o menino debaixo de um arbusto
16 Catipa biaccaccatsse japa dyai, du'shu paye tson'jen'choma caña'jeñe in'jambipa. Du'shu i'nañe ashaensi
16 e foi sentar-se perto dali, à distância de um tiro de flecha, porque pensou: "Não posso ver o menino morrer". Sentada ali perto, começou a chorar.
17 Chigaja pañamba tisema sefacconi'su shondo'suma moe. Sefaccone tsu Chigama shondo'suja Agarma ttu'sepa su: “¿Micomba qui tsa'caen dyai, Agar? Dyombe canjan. Tayo tsu Chigaja paña du'shu tseni ccuipa ina'jen'choma.
17 Deus ouviu o choro do menino, e o anjo de Deus, do céu, chamou Hagar e lhe disse: "O que a aflige, Hagar? Não tenha medo; Deus ouviu o menino chorar, lá onde você o deixou.
18 Jangipa du'shunga japa tise tivema indipa tisema jangianjan. Ñoa'me gi tisema ccushaemba fuiteya cuintsu tise dutssiyendeccu joccapitssia aindeccuve da'faye.”
18 Levante o menino e tome-o pela mão, porque dele farei um grande povo".
19 Tsa'caen supa Chigaja Agarma canjaen tsa'ccu posoma. Tseni japa ttono botiyanga tsa'ccuma on'boen. Toya'caen Ismaelma cui'ña.
19 Então Deus lhe abriu os olhos, e ela viu uma fonte. Foi até lá, encheu de água a vasilha e deu de beber ao menino.
20 Tise suqquia'caen Chigaja du'shu Ismaelma fuite. Fuitesi quin'anme dapa a'i menia can'jen. Battittianccui'ccu battiañe ñotsse atesupa canse.
20 Deus estava com o menino. Ele cresceu, viveu no deserto e tornou-se flecheiro.
21 Nane Parán a'i menia can'jemba tise mama anttesi egipto'su pushesuma pushe.
21 Vivia no deserto de Parã, e sua mãe conseguiu-lhe uma mulher da terra do Egito.
22 Tsa'caen tsonsi Abimelec, tise sundaro na'su, Ficoli'ccu Abrahamni can'su jipa tisema chigambiamba su:
22 Naquela ocasião, Abimeleque, acompanhado de Ficol, comandante do seu exército, disse a Abraão: "Deus está contigo em tudo o que fazes.
23 Tsa'cansi ingi vani can'jensi Chiga pa'ccoma paña'jen'ninda, ingi'ccu fae'ngae injancco'faja. Chigáne, ñama egae tsonjama, ni ña dushundeccuma, ni ña omba'su dutssiyendeccuma'qque egae tsonjama. Nane ña quema ñotsse tsonqquia'caen ccane'qque ñama, ña ande'su a'ima'qque ñotsse tsonjan.
23 Agora, jura-me, diante de Deus, que não vais enganar-me, nem a mim nem a meus filhos e descendentes. Trata a nação que te acolheu como estrangeiro com a mesma bondade com que te tratei".
24 Tsonsi Abrahamjan su:
24 Respondeu Abraão: "Eu juro! "
25 Tsa'ma tsa'caen condasepa Abraham tise tsa'ccu posone Abimelecnga conda. Nane Abrahambema tsu Abimelecmbe semasundeccuja itsa'fa.
25 Todavia Abraão reclamou com Abimeleque a respeito de um poço que os servos de Abimeleque lhe tinham tomado à força.
26 Pañamba Abimelecja su:
26 Mas Abimeleque lhe respondeu: "Não sei quem fez isso. Nunca me disseste nada, e só fiquei sabendo disso hoje".
27 Tsonsi Abraham ovejandeccuma vaurandeccuma'qque i'ngapa Abimelecnga afe. Afepa tsequi a'ta tsu fae'ngae injancco'fa.
27 Então Abraão trouxe ovelhas e bois, deu-os a Abimeleque, e os dois firmaram um acordo.
28 Tsa'ma Abraham siete oveja pushema tsa afe'cho'sumbe cca'ttinga attufaemba ccutsian.
28 Abraão separou sete ovelhas do rebanho,
29 Ovejama attepa Abimelecja iñajampaña:
29 pelo que Abimeleque lhe perguntou: "Que significam estas sete ovelhas que separaste das demais? "
30 Iñajampañasi Abrahamjan su:
30 Ele respondeu: "Aceita estas sete ovelhas de minhas mãos como testemunho de que eu cavei este poço".
31 Tseni tsa'caen tsomba tsa posomajan inisian'fa Beersebave. Nane tseni fae'ngae injanccopa “injancco'fa'cho poso” qquen tsu su.
31 Por isso aquele lugar foi chamado Berseba, porque ali os dois fizeram um juramento.
32 Tsa'caen Beersebani Abrahami'ccu fae'ngae injanccopa Abimelec, tise sundaro na'su, Ficol'qque toequi ja'fa filisteo andeni.
32 Firmado esse acordo em Berseba, Abimeleque e Ficol, comandante das suas tropas, voltaram para a terra dos filisteus.
33 Ja'fasi Abrahamjan tseni tamarisco quini'jima jon. Quini'jima jomba Tsangae Canse'cho Na'su Chiga Quitsama iñajan.
33 Abraão, por sua vez, plantou uma tamargueira em Berseba e ali invocou o nome do Senhor, o Deus Eterno.
34 Bo'tssingae tsu Abrahamjan filisteo andeni can'jen.
34 E morou Abraão na terra dos filisteus por longo tempo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.