Marcos 6

Ɨ nyúucarij tɨ jájcua tɨ aꞌɨj́na áꞌxaj ɨ Tavástaraꞌ ɨ Jesús tɨ Cɨríistuꞌ pueꞌeen ajta Salmos (COK) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Aj puꞌij ɨ Jesús jóꞌraa joꞌtɨj joꞌvéꞌsej, majta jamuán aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj jamuán huacɨ́j.
1 Saiu Jesus dali, e foi para a sua terra, e os seus discípulos o seguiam.
2 Tɨꞌɨj atyojoꞌréꞌnyej aꞌájna xɨcáaraꞌ ɨ maj jitzán jusoꞌpii, aj puꞌij huatyóochej tɨ tyihuóꞌmuaꞌtyej joꞌmaj jóosɨꞌrii. Jéehua mu tyeɨ́tyee jáanamuajriꞌ aꞌɨ́jcɨ ɨ Jesús, aj mu mij jeꞌej tyoꞌtaséj majta jeꞌen aꞌyan tyuúꞌihuoꞌracaꞌaj tɨjɨn:
2 Ora, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se maravilhavam, dizendo: Donde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe é dada? e como se fazem tais milagres por suas mãos?
3 ¿Nyiquee aꞌɨ́ɨn puéꞌeen ɨ tɨ tyíꞌsiꞌchacaa, yójraꞌ ɨ Maríia, majta aꞌɨ́ɨn ihuáamuaꞌmuaꞌ puéꞌeen ɨ Jacobo, ɨ José, ɨ Judas, ajta aꞌɨ́jna ɨ Simón? ¿Nyi mequee aꞌɨ́ɨmaj majta ɨ ihuáamuaꞌmuaꞌ ɨ maj úucaa, tajamuán yéchej?
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? e não estão aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se dele.
4 Ajta ɨ Jesús pu aꞌyan tyihuoꞌtéꞌexaaj tɨjɨn:
4 Então Jesus lhes dizia: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra, entre os seus parentes, e na sua própria casa.
5 Aꞌɨ́j pu jɨn quee ɨ Jesús jéehua tyuꞌmuárɨej aꞌájna, séecan pu aváꞌmuarɨeꞌxɨj ɨ tyeɨ́tyee, ajta tyihuóꞌhuaa.
5 E não podia fazer ali nenhum milagre, a não ser curar alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Ajta jeꞌej puaꞌaj tyóomuaꞌajcaj jiꞌnye camu ɨ tyeɨ́tyee jimi tyáꞌtzaahuatyaꞌcaꞌaj.
6 E admirou-se da incredulidade deles. Em seguida percorria as aldeias circunvizinhas, ensinando.
7 Aj puꞌij huoꞌtajé aꞌɨ́ɨjma ɨ maj tamuáamuataꞌ japuan huaꞌpuaj aráꞌasej, tɨꞌquij huaꞌréꞌityixɨj tyahuaꞌpuaj maꞌcan, ajta huoꞌtaꞌíj mej mij huoꞌtamuárityeꞌen ɨ tyiyáaruꞌuj ɨ maj huaꞌ tzajtaꞌ séejreꞌ ɨ tyeɨ́tyee.
7 E chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e dava-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 Aꞌyaa pu tyihuoꞌtaꞌíj maj quee tyiꞌtɨ́j aꞌaj ɨ maj jɨn huatyóohuɨɨreꞌen ɨ juyéj jitze, sulu maj aꞌɨ́j manaꞌaj antyichóoj ɨ tyáxuꞌuj. Capu juxɨéꞌvaꞌcaꞌaj maj tyoꞌcaꞌíneꞌej nusu maj túmii antyiꞌáꞌaj.
8 ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, senão apenas um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro no cinto;
9 Aꞌyaa pu tyihuoꞌtaꞌíj maj ajtóocaꞌqueetyaꞌxɨꞌɨn, ajta capu huoꞌtaꞌ maj huaꞌpuácaa tyeꞌentyicáanarij.
9 mas que fossem calçados de sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Aꞌyaa pu tyihuoꞌtéꞌexaaj tɨjɨn:
10 Dizia-lhes mais: Onde quer que entrardes numa casa, ficai nela até sairdes daquele lugar.
11 Ajta tɨpuaꞌaj majáꞌhuaꞌ mequee jamuajaꞌtáꞌcareꞌen siaj utyájrutyej, nusu mequee jáꞌmuanamuajracuj, xɨiꞌrácɨɨnyij siajta jaatácaꞌtzɨj ɨ jucaꞌquéj taꞌaj ij cáaxɨj ɨ chuéj, aꞌyaa mu aꞌɨ́ɨmaj tyáꞌmuaꞌreeren maj ootyáꞌɨtzee ɨ Dios jimi.
11 E se qualquer lugar não vos receber, nem os homens vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho conta eles.
12 Matɨꞌɨj mij eeráacɨj aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj jamuán huacɨ́j, mej mij huoꞌréꞌixaatyeꞌen ɨ tyeɨ́tyee maj tyáꞌantzaahuatyeꞌen ɨ Dios jimi.
12 Então saíram e pregaram que todos se arrependessem;
13 Jéehua mu hueꞌráꞌityacaꞌ ɨ tyiyáaruꞌuj maj huaꞌ tzajtaꞌ séjriaꞌcaꞌaj ɨ tyeɨ́tyee, majta jéehua tyihuóꞌhuaa ɨ maj tyíꞌcucuiꞌcaꞌaj aꞌɨ́j mu huaꞌváꞌhuaatyaꞌxɨj ɨ aséityij ɨ huaꞌ muꞌúutzeꞌ.
13 e expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Ajta aꞌɨ́jna ɨ tajtúhuan ɨ tɨ aꞌyan ántyapuaj tɨjɨn Herodes, aꞌɨ́ɨ pu tyúꞌmuaꞌreeriꞌ jeꞌej tɨ tyíꞌmuarɨeꞌcaꞌaj Jesús, jiꞌnye puꞌríj néijmiꞌqueꞌ muaꞌreeriꞌhuacaꞌaj. Séecan mu aꞌyan tyíꞌxajtacaꞌaj tɨjɨn:
14 E soube disso o rei Herodes {porque o nome de Jesus se tornara célebre}, e disse: João, o Batista, ressuscitou dos mortos; e por isso estes poderes milagrosos operam nele.
15 Majta séecan aꞌyan tyíꞌxajtacaꞌaj tɨjɨn:
15 Mas outros diziam: É Elias. E ainda outros diziam: É profeta como um dos profetas.
16 Tɨꞌɨj ɨ Herodes aꞌyan tyúꞌnamuajriꞌ, aꞌyaa pu tyuꞌtaxájtacaꞌ tɨjɨn:
16 Herodes, porém, ouvindo isso, dizia: É João, aquele a quem eu mandei degolar: ele ressuscitou.
17 Aꞌɨ́ɨ pu ɨ Herodes jaataꞌíjtacaꞌ maj jaꞌnájɨꞌqueꞌen majta jeꞌen jeꞌtyáanaj aꞌɨ́jcɨ ɨ Juan, ajta ɨ íitɨꞌ tɨ aꞌyan ántyapuaacaꞌaj tɨjɨn Herodías, aꞌɨ́ɨ pu ɨ́ɨraꞌraꞌan puéꞌeenyeꞌej ɨ Felipe tɨ ihuáariaꞌraꞌ puéꞌeenyeꞌej aꞌɨ́jcɨ ɨ Herodes, aꞌɨ́ɨ puꞌij ɨ Herodes jaꞌancuréꞌviꞌtɨj aꞌɨ́jcɨ ɨ íitaj ɨ Felipe tɨ jatyéviꞌtɨnyaꞌaj.
17 Porquanto o próprio Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe; porque ele se havia casado com ela.
18 Aꞌɨ́j pu jɨn ɨ Juan aꞌyan tyaatéꞌexaatyaꞌcaꞌaj aꞌɨ́jcɨ ɨ Herodes tɨjɨn:
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito ter a mulher de teu irmão.
19 Herodías pu jájchaꞌɨɨriaꞌcaꞌaj aꞌɨ́jcɨ ɨ Juan, aꞌɨ́j pu jɨn jajeꞌcatamuɨꞌcaꞌaj, ajta quee pújooriajvaꞌaj,
19 Por isso Herodias lhe guardava rancor e queria matá-lo, mas não podia;
20 jiꞌnye Herodes pu jatzɨɨnyaꞌcaꞌaj, aꞌɨ́ɨ pu jamuaꞌreeriacaꞌaj tɨ tyámuaꞌ tyíꞌtyevistacaꞌaj ɨ Juan, ajta quee tyiꞌtɨ́j jɨn áꞌɨtzeeriaꞌcaꞌaj, aꞌɨ́j pu jɨn jachaꞌɨɨcaꞌaj. Tyij ajta quee jeꞌej jájtyooveꞌej jeꞌej tɨ huárɨnyij tɨꞌɨjta janamuajraj, Herodes pu tyámuaꞌ naa tyáꞌnamuajracaꞌaj aꞌɨ́jcɨ ɨ Juan.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo, e o guardava em segurança; e, ao ouvi-lo, ficava muito perplexo, contudo de boa mente o escutava.
21 Tɨꞌɨj tyaꞌráꞌaj aꞌájna xɨcáaraꞌ aꞌnáj tɨ maꞌcan ɨ Herodes, jéehua pu tyeɨ́tyee huatáꞌinyej, matɨꞌɨj manaꞌaj ɨ maj tyíꞌijta, ajta ɨ tyeɨ́tyee ɨ maj vaꞌcán jɨn tyityetyúuꞌpuꞌ majta ɨ maj jéehua juxɨeꞌveꞌ aꞌáa maj huacháatɨmee a Galileea.
21 Chegado, porém, um dia oportuno quando Herodes no seu aniversário natalício ofereceu um banquete aos grandes da sua corte, aos principais da Galiléia,
22 Aꞌɨ́jna ɨ yójraꞌ ɨ Herodías, aꞌɨ́ɨ pu utyájrupij u chiꞌtáj tɨꞌij tyuꞌtyéeyeꞌen joꞌmaj tyajáꞌcuaꞌajcaa, jéehua pu jaꞌránajchacaꞌ aꞌɨ́jcɨ ɨ Herodes tɨꞌɨj tyuꞌtyéenyej, ajta aꞌɨ́ɨjma ɨ maj jamuán tyíꞌcuaꞌajcaa, aj puꞌij ɨ tajtúhuan aꞌyan tyaatéꞌexaa ɨ íitaj tɨjɨn:
22 entrou a filha da mesma Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos convivas. Então o rei disse à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Jéehua pu aꞌyan tyéeꞌixaaj tɨ jaatáꞌsij tyiꞌtɨ́j tɨ jaatáhuaviiraj, ajta quee jeꞌej rɨnyij tɨpuaꞌaj jaatáhuaviij jéꞌtaꞌ joꞌtɨj aꞌɨ́ɨn tyihuajáꞌijtyeꞌ.
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja metade do meu reino.
24 Aj puꞌij iirájraa aꞌɨ́jna ɨ íitɨꞌ, tɨꞌɨj ij aꞌyan tyaataꞌíhuoꞌriꞌ ɨ junáanaj tɨjɨn:
24 Tendo ela saído, perguntou a sua mãe: Que pedirei? Ela respondeu: A cabeça de João, o Batista.
25 Aj puꞌij ajtáhuaꞌaj jiyeꞌtzín utyájrupij ɨ íitɨꞌ joꞌtɨj jeꞌrácatyii ɨ tajtúhuan, tɨꞌquij aꞌyan tyaatéꞌexaa tɨjɨn:
25 E tornando logo com pressa à presença do rei, pediu, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João, o Batista.
26 Aj puꞌij ɨ tajtúhuan jéehua huatóoxaamujrityej, ajta arí aꞌyan tyuꞌtaxájtacaꞌ tɨ aꞌyan rɨnyij meeséeracaj aꞌɨ́ɨmaj ɨ tɨ huoꞌtáꞌinyej, aꞌɨ́j pu jɨn jaꞌráꞌastee ɨ junyúucaa.
26 Ora, entristeceu-se muito o rei; todavia, por causa dos seus juramentos e por causa dos que estavam à mesa, não lha quis negar.
27 Tɨꞌquij séej ɨ xantáaruꞌ huataꞌítyacaꞌ tɨꞌij jaajéꞌcaj ajta jeꞌen u uyoꞌtaꞌítyej ɨ muꞌúuraꞌ ɨ Juan. Aj puꞌij ɨ xantáaruꞌ ujóꞌmej joꞌtɨj jeꞌtyánamiꞌ ɨ Juan, tɨꞌquij jiꞌijvéjchacaꞌ ɨ muꞌúuraꞌ
27 O rei, pois, enviou logo um soldado da sua guarda com ordem de trazer a cabeça de João. Então ele foi e o degolou no cárcere,
28 ajta jeꞌen uyaꞌrájtɨɨ ɨ túxaꞌaj jitze. Aꞌɨ́ɨ puꞌij aꞌɨ́j huatɨꞌɨj ɨ yójraꞌ ɨ Herodías; tɨꞌɨj taꞌij aꞌɨ́ɨn ayooɨ́ꞌtyej ɨ junáanaj.
28 e trouxe a cabeça num prato e a deu à jovem, e a jovem a deu à sua mãe.
29 Matɨꞌɨj aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj Juan jamuán huacɨ́ꞌcaꞌaj jáamuaꞌreeriꞌ, aꞌɨ́ɨ mu ajoꞌréꞌnyej mej mij yoꞌchueenyij ɨ muɨꞌchij, majta jeꞌen jaꞌváꞌnaj.
29 Quando os seus discípulos ouviram isso, vieram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 Tɨꞌɨj aꞌyan tyuꞌrɨ́j, ɨ maj tamuáamuataꞌ japuan huaꞌpuaj aráꞌasej, aꞌɨ́ɨ mu tyúusɨɨj joꞌtɨj joꞌtyávaacaꞌaj ɨ Jesús, matɨꞌɨj mij néijmiꞌi jaatéꞌexaa jeꞌej maj tyiꞌtɨ́j huáruuj ajta jeꞌej maj tyihuóꞌmuaꞌtyej.
30 Reuniram-se os apóstolos com Jesus e contaram-lhe tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Jesús pu aꞌyan tyihuoꞌtéꞌexaaj tɨjɨn:
31 Ao que ele lhes disse: Vinde vós, à parte, para um lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que vinham e iam, e não tinham tempo nem para comer.
32 Ajta ɨ Jesús majta ɨ maj jamuán huacɨ́j aꞌɨ́ɨ mu joꞌcɨ́j ɨ báarcuj jitze, matɨꞌɨj mij aꞌáa jaꞌráꞌaj joꞌtɨj quee jaꞌ aꞌtɨ́j.
32 Retiraram-se, pois, no barco para um lugar deserto, à parte.
33 Majta mueꞌtɨ́j mu huoꞌséj matɨꞌɨj joꞌcɨ́j, majta jeꞌen huoꞌmuájtyacaꞌ, aꞌɨ́j mu jɨn juɨꞌɨcán ajoꞌréꞌnyaxɨj joꞌtɨj naꞌaj maj huacháatɨmee, aꞌɨ́ɨ mu mij anaquéej aꞌáa jaꞌráꞌaj joꞌmaj jaꞌraꞌíixajcheꞌ.
33 Muitos, porém, os viram partir, e os reconheceram; e para lá correram a pé de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles.
34 Tɨꞌɨj ɨ Jesús eetáraj ɨ báarcuj jitze, jéehua pu ɨ tyeɨ́tyee huaséj, tɨꞌɨj ij huatóoxaamujri, jiꞌnye aꞌyaa mu huaséꞌrihuaꞌaj matɨꞌɨj cányaꞌxɨɨ tɨquee aꞌtɨ́j huáꞌsɨɨriaꞌcaꞌaj, aj puꞌij huatyóochej tɨ jéehua tyihuóꞌmuaꞌtyej.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Tɨꞌɨj huatyéchumuaꞌriacaꞌ, aꞌɨ́ɨ mu ɨ maj jamuán huacɨ́j ajeꞌréꞌnyej matɨꞌɨj mij aꞌyan tyaatéꞌexaa tɨjɨn:
35 Estando a hora já muito adiantada, aproximaram-se dele seus discípulos e disseram: O lugar é deserto, e a hora já está muito adiantada;
36 Huaꞌréꞌityixɨꞌ mu tyeɨ́tyee, mej mij joꞌcɨ́xɨꞌɨn joꞌmaj joꞌcháatɨmee ajta mej mij tyiꞌtɨ́j huánanan ɨ maj jáacuaꞌnyij.
36 despede-os, para que vão aos sítios e às aldeias, em redor, e comprem para si o que comer.
37 Ajta ɨ Jesús pu aꞌyan tyihuoꞌtéꞌexaaj tɨjɨn:
37 Ele, porém, lhes respondeu: Dai-lhes vós de comer. Então eles lhe perguntaram: Havemos de ir comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 Jesús pu aꞌyan tyihuoꞌtéꞌexaaj tɨjɨn:
38 Ao que ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver. E, tendo-se informado, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Aj puꞌij huoꞌtaꞌíjtacaꞌ maj ooráꞌsej ɨ tyeɨ́tyee metyamueꞌtɨjmaꞌaj aꞌájna ɨ joꞌtɨj joꞌtuꞌpij,
39 Então lhes ordenou que a todos fizessem reclinar-se, em grupos, sobre a relva verde.
40 aꞌyaa mu mij tyityoꞌráꞌsacaꞌ, séecan anxɨtyej mu araꞌástɨmaꞌaj, majta séecan huáꞌpuatyej japuan tamuáamuataꞌ mu araꞌástɨmaꞌaj.
40 E reclinaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Aꞌɨ́ɨ puꞌij Jesús jaꞌancuráɨꞌpuj ɨ páan tɨ anxɨ́vij ajta ɨ hueꞌtyée ɨ maj huaꞌpuaj, jútyeꞌ puꞌij joꞌnyéerij tɨꞌquij tyaatatyójtziꞌrej ɨ Dios, ajta jeꞌen jaꞌantyítaaraxɨj ɨ páan, tɨꞌquij huoꞌráɨꞌpuꞌuj aꞌɨ́ɨjma ɨ maj jamuán huacɨ́j mej mij aꞌɨ́ɨmaj huoꞌráaɨꞌpuꞌtyeꞌen ɨ tyeɨ́tyee. Aꞌɨ́j pu ajta huoꞌráɨꞌɨj ɨ hueꞌtyée.
41 E tomando os cinco pães e os dois peixes, e erguendo os olhos ao céu, os abençoou; partiu os pães e os entregava a seus discípulos para lhos servirem; também repartiu os dois peixes por todos.
42 Néijmiꞌi mu tyúꞌcuaa ɨ tyeɨ́tyee, majta tyámuaꞌ naa tyityaatajúꞌxaj,
42 E todos comeram e se fartaram.
43 aj mu mij aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj jamuán huacɨ́j jaariáꞌsɨɨ ɨ páan tɨ aváꞌɨtzee majta ɨ hueꞌtyée, tamuáamuataꞌ japuan huaꞌpuaj sicɨɨ mu mij tyaꞌváꞌjɨstej.
43 Em seguida, recolheram doze cestos cheios dos pedaços de pão e de peixe.
44 Majta ɨ tyétyacaa ɨ maj tyúꞌcuaa, aꞌyaa mu aráꞌaxcaa aꞌchu anxɨ́ víꞌraꞌaj.
44 Ora, os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Tɨꞌɨj aꞌyan tyuꞌrɨ́j, Jesús pu huoꞌtaꞌíj aꞌɨ́ɨjma ɨ maj jamuán huacɨ́j maj atyácɨɨnyej ɨ báarcuj jitze mej mij aꞌɨ́ɨmaj anaquéej antácɨɨnyej után jitze pujmuaꞌ, a tɨ aꞌyan tyajaꞌrájtyapuaj tɨjɨn Betsaida, ajta ɨ Jesús aꞌáa pu ajoꞌtyáꞌɨtzee tɨꞌij huaꞌréꞌityixɨꞌɨn ɨ tyeɨ́tyee.
45 Logo em seguida obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Tɨꞌɨj huaꞌreꞌítyixɨꞌɨj, aj puꞌij ɨ jɨríj jitze antyíraa tɨꞌij huatyényuunyij ɨ Dios jimi.
46 E, tendo-a despedido, foi ao monte para orar.
47 Tɨꞌɨj huaréꞌchuixariacaꞌ, aꞌáa mu meríj jéꞌtaꞌ joojúꞌcaꞌaj ɨ jájtyij japua ɨ báarcuj jitze muaꞌráatyaꞌaj. Ajta ɨ Jesús pu jusɨ́ɨj ajoꞌtácatyii ɨ jɨríj japua,
47 Chegada a tardinha, estava o barco no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 aj puꞌij huoꞌséj tɨ huaꞌtyesiꞌhuarityaꞌcaꞌaj ɨ maj huajuꞌcaj ɨ jájtyij japua, jiꞌnye a pu jaꞌvaꞌaacacaꞌaj. Tɨꞌɨj tapuáꞌrisimaꞌcaj, Jesús pu ajeꞌréꞌnyej aꞌájna joꞌmaj joojúꞌcaꞌaj ɨ báarcuj jitze, aꞌáa pu jaꞌváꞌmaꞌcaꞌaj ɨ jájtyij japua, puꞌríj tɨn huaꞌnájeꞌyityeꞌsimaꞌaj.
48 E, vendo-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário, pela quarta vigília da noite, foi ter com eles, andando sobre o mar; e queria passar-lhes adiante;
49 Matɨꞌɨj aꞌɨ́ɨmaj jaaséj tɨ jájtyij japua ajaꞌváꞌmaꞌcaꞌaj, aꞌyaa mu tyuꞌmuáꞌaj tɨ nyájcan pueꞌéenyeꞌej, aj mu mij huatyejíihuajra,
49 eles, porém, ao vê-lo andando sobre o mar, pensaram que era um fantasma e gritaram;
50 jiꞌnye néijmiꞌi mu jaaséej majta tyámuaꞌ tyuꞌtátzɨɨn. Aj puꞌij ɨ Jesús aꞌyan tyihuoꞌtéꞌexaaj tɨjɨn:
50 porque todos o viram e se assustaram; mas ele imediatamente falou com eles e disse-lhes: Tende ânimo; sou eu; não temais.
51 Tɨꞌɨj atyájraa ɨ báarcuj jitze, aj puꞌij huatyápuaꞌriacaꞌ ɨ tɨ huáꞌaacacaꞌaj, aj mu mij jeꞌej tyoꞌtaséj,
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram, no seu íntimo, grandemente pasmados;
52 jiꞌnye capu jeꞌej huáꞌmiteerastyaꞌcaꞌaj jeꞌej tɨ huarɨ́j tɨꞌij jaatámuiꞌrej ɨ páan, jiꞌnye jujɨ́ɨmuaꞌaj mu tyóonaamuaj ɨ jutzájtaꞌ.
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães, antes o seu coração estava endurecido.
53 Matɨꞌɨj antacɨ́j ɨ jájtyij japua, aꞌáa mu mij jaꞌráꞌaj a tɨ aꞌyan tyajaꞌrájtyapuaj tɨjɨn Genesaret, aꞌáa mu yeꞌriáꞌtapej ɨ báarcuj joꞌtɨj jaꞌvaꞌástɨmee ɨ jájtyij.
53 E, terminada a travessia, chegaram à terra em Genezaré, e ali atracaram.
54 Matɨꞌɨj eetacɨ́j ɨ báarcuj jitze, jiyeꞌtzín mu ɨ tyeɨ́tyee jaamuaꞌaj aꞌɨ́jcɨ ɨ Jesús.
54 Logo que desembarcaram, o povo reconheceu a Jesus;
55 Aꞌɨ́j mu jɨn jiyeꞌtzín ootyáhuaachacaꞌ mej mij huaꞌriaꞌtɨxɨj ɨ utáatzij japua ɨ maj tyíꞌcucuiꞌ aꞌájna joꞌtɨj joꞌtyávaacaꞌaj ɨ Jesús.
55 e correndo eles por toda aquela região, começaram a levar nos leitos os que se achavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 Ajta joꞌtɨj naꞌaj tɨ joꞌréꞌnyinyiicaꞌaj, tɨ chájtaꞌnajmee tɨ cɨ́leꞌen naꞌríij tɨ viváajmaꞌaj, aꞌáa mu huojoꞌráatzajyiꞌcaa ɨ cáayej jitze, aj mu mij jahuaviiracaꞌaj tɨ huoꞌtáꞌan maj jaꞌajtamuárɨeꞌen ɨ máancajraꞌan jitze, ajta néijmiꞌi ɨ maj jaꞌajtamuárɨeꞌxɨj aꞌɨ́ɨ mu huarúj.
56 Onde quer, pois, que entrava, fosse nas aldeias, nas cidades ou nos campos, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos a orla do seu manto; e todos os que a tocavam ficavam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.