Lucas 24

Ɨ nyúucarij tɨ jájcua tɨ aꞌɨj́na áꞌxaj ɨ Tavástaraꞌ ɨ Jesús tɨ Cɨríistuꞌ pueꞌeen ajta Salmos (COK) vs BKJ

Sair da comparação
1 Tɨꞌɨj atyojoꞌréꞌnyej aꞌájna xɨcáaraꞌ jitze taꞌnájcaj ɨ itéerij, íiyaꞌ muꞌuj ujóꞌjuꞌ aꞌɨ́ɨmaj ɨ úucaa, matɨꞌɨj mij tyojoꞌtɨɨ ɨ maj tyámuaꞌ tyúꞌruuj ɨ tuꞌpíj tɨ naa tyiꞌtyáarɨeꞌ, matɨꞌɨj mij ujóꞌjuꞌ joꞌmaj jeꞌej yoꞌuuriajcaꞌaj.
1 Ora, no primeiro dia da semana, muito cedo de manhã, elas foram ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado, e algumas outras com elas.
2 Matɨꞌɨj aꞌáa jaꞌráꞌaj, aj mu mij jaaséej tɨpuaꞌaj arí antácun. Ajta aꞌɨ́jna ɨ tyetyéj ɨ maj jeꞌtyájmuaj, puꞌríj antɨ́ꞌriꞌhuacaꞌaj.
2 E elas acharam a pedra do sepulcro revolvida.
3 Matɨꞌɨj utyájrupij, camu cheꞌ jáatyoj ɨ tyéviraꞌ ɨ Jesús.
3 E, elas entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Meentyij móoj aꞌɨ́jcɨ jɨn tyíꞌmuaꞌajcaj jeꞌej tɨ tyiꞌtɨ́j huarɨ́j aꞌɨ́jcɨ jɨmeꞌ ɨ tyéviraꞌ ɨ Jesús, matɨꞌɨj jiyeꞌtzín huaꞌpuaj huataséjre ɨ tyétyacaa aꞌɨ́ɨjma jimi ɨ úucaa, naa mu cuéeinaviꞌ tyíꞌchajcaꞌaj, naa mu tyityetyátatzarisimeꞌej.
4 E aconteceu que, estando elas muito perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois homens com vestes resplandecentes;
5 Tyámuaꞌ mu tyuꞌtátzɨɨn ɨ úucaa, aꞌɨ́j mu jɨn tyítunutaxɨj, majta ecóotutaxɨj, majta aꞌɨ́ɨmaj ɨ tyétyacaa, aꞌyaa mu tyihuoꞌtéꞌexaaj tɨjɨn:
5 e, estando elas com medo, e abaixando as suas faces para o chão, eles lhes disseram: Por que procurais o vivo dentre os mortos?
6 Capu cheꞌ yajáꞌhuaꞌ, jiꞌnye puꞌríj huatájuuriacaꞌ, ¿nyi sequée jamuaꞌreej jeꞌej tɨ tyajamuaatéꞌexaa tɨꞌɨj ooj ajoꞌtyávaacaꞌaj jaꞌmua jamuán aꞌájna a Galileea,
6 Ele não está aqui, mas está ressuscitado; lembrai-vos como ele vos falou, estando ainda na Galileia,
7 yee tɨ aꞌyan tyúuxɨeꞌveꞌ maj tyuꞌtátuireꞌen aꞌɨ́jcɨ ɨ tɨ ajta tyévij jitze huanɨeꞌhuacaꞌ aꞌɨ́ɨjma jimi ɨ maj jeꞌej puaꞌaj tyityeetyúuchaꞌɨj mej mij yóꞌtateexɨꞌɨn? Ajta huéeicaj xɨcáj jitze huatájuurij.
7 dizendo: O Filho do homem deve ser entregue nas mãos dos homens pecadores, e ser crucificado, e ao terceiro dia ressuscitar.
8 Majta aꞌɨ́ɨmaj ɨ úucaa, aj mu joꞌtámuaꞌreeriꞌ jeꞌej tɨ tyihuoꞌtéꞌexaaj aꞌɨ́jna ɨ Jesús.
8 E elas lembraram-se das suas palavras,
9 Aj mu mij iiráacɨj joꞌtɨj jóocun, matɨꞌɨj mij joꞌcɨ́j juchéj, aj mu mij huoꞌtéꞌexaa aꞌɨ́ɨjma ɨ maj tamuáamuataꞌ japuan sɨ́ɨj aráꞌasej, majta ɨ séecan, néijmiꞌi mu huoꞌtéꞌexaa jeꞌej maj tyiꞌtɨ́j tyuꞌséj.
9 e, retornando do sepulcro, contaram todas essas coisas aos onze, e a todos os demais.
10 Aꞌɨ́ɨmaj ɨ úucaa, aꞌɨ́ɨ mu aꞌɨ́ɨn puéꞌeen, ɨ Maríia Magdala tɨ jáꞌmaꞌcan, ajta aꞌɨ́jna ɨ Juana, ajtáhuaꞌaj sɨ́ɨj ɨ Maríia náanajraꞌ tɨ puéꞌeen aꞌɨ́jcɨ ɨ Jacobo, majta séecan ɨ úucaa, aꞌɨ́ɨ mu aꞌyan tyihuoꞌtéꞌexaaj aꞌɨ́ɨjma ɨ Jesús tɨ huaꞌantyíhuoj.
10 Estas eram: Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras mulheres que estavam com elas, que contaram estas coisas aos apóstolos.
11 Majta aꞌɨ́ɨmaj camu huáꞌtzaahuatyaꞌcaꞌaj aꞌɨ́ɨjma ɨ úucaa, jiꞌnye capu jeꞌej huáꞌmiteerastyaꞌcaꞌaj jeꞌej maj tyihuoꞌtéꞌexaaj.
11 E as palavras delas lhes pareciam contos infundados, e eles não acreditavam nelas.
12 Ajta aꞌɨ́jna ɨ Pedro, aꞌɨ́ɨ pu ájchej, tɨꞌquij joꞌtéechajraa joꞌtɨj jóocun, tɨꞌquij utyájrupij. Aj puꞌij cɨ́ɨxurij tyuꞌséj tɨ áan tyajáꞌajcatyii, ajta jeꞌen jóꞌraa jéehua tyiꞌmuaꞌastɨ́j ɨ jutzájtaꞌ jeꞌej tɨ tyiꞌtɨ́j huarɨ́j.
12 Então, Pedro levantando-se, correu para o sepulcro; e, abaixando-se, viu os panos de linho ali postos; e retirou-se, admirando consigo mesmo o que acontecera.
13 Aꞌájna xɨcáaraꞌ jitze, ɨ maj huaꞌpuaj ɨ maj huaꞌ jitze ajtyámaꞌcan aꞌɨ́ɨjma ɨ maj Jesús jamuán huacɨ́j, aꞌáa mu joojúꞌcaꞌaj chájtaꞌ tɨ aꞌyan tyajaꞌrájtyapuaj tɨjɨn Emaús, aꞌáa pu ɨmuáj putyajáꞌrɨcɨj aꞌájna a Jerusalén, aꞌchu tamuáamuataꞌ japuan sɨ́ɨj quiloometroj.
13 E eis que, dois deles foram naquele mesmo dia para uma aldeia chamada Emaús, que distava de Jerusalém sessenta estádios;
14 Néijmiꞌi mu tyuꞌxájtasimeꞌej jeꞌej tɨ tyiꞌtɨ́j huarɨ́j.
14 e iam falando um com o outro sobre todas estas coisas que tinham acontecido.
15 Móocheꞌ mu tyuꞌxáatasimaꞌcaj, tɨꞌɨj Jesús ajtyáxɨɨriacaꞌ aj puꞌij huaꞌ jamuán joꞌmej.
15 E aconteceu que, enquanto eles caminhavam juntos e arrazoavam entre si, o próprio Jesus se aproximou, e ia com eles.
16 Majta aꞌɨ́ɨmaj camu jaamuaꞌaj.
16 Mas os seus olhos estavam impedidos, para que não o conhecessem.
17 Tɨꞌquij Jesús aꞌyan tyihuoꞌtaꞌíhuoꞌriꞌ tɨjɨn:
17 E ele lhes disse: Que tipo de palavras são essas que tendes um com o outro enquanto caminhais, e estais tristes?
18 Ajta sɨ́ɨj tɨ aꞌyan ántyapuaj tɨjɨn Cleofas, aꞌɨ́ɨ pu aꞌyan tyuꞌtanyúj tɨjɨn:
18 E um deles, cujo nome era Cléopas, respondendo, disse-lhe: És tu somente um estrangeiro em Jerusalém, e não soube das coisas que nela têm acontecido nestes dias?
19 Aj puꞌij aꞌyan tyihuoꞌtaꞌíhuoꞌriꞌ tɨjɨn:
19 E ele disse-lhes: Quais coisas? E eles lhe disseram: A respeito de Jesus de Nazaré, que foi um profeta poderoso em feitos e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 Majta aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj tyíꞌijta ɨ tyeyúuj tzajtaꞌ, majta ɨ maj tyíꞌtaꞌijtyeꞌ, aꞌɨ́ɨ mu tyuꞌtátuii ɨ Jesús mej mij tyuꞌtáꞌ maj jaajéꞌcaj, matɨꞌɨj mij yóꞌtateexɨj.
20 e como os principais sacerdotes e os nossos governantes o entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram.
21 Tyajta ityáj, aꞌyaa tu tyeꞌejchóꞌvaꞌcaꞌaj tɨ aꞌɨ́ɨn tɨiꞌrátoonyij ityájma ɨ tyaj Israel jitze ajtyámaꞌcan, puꞌríj huéeicaj xɨcáj tyooméj maj yóꞌtateexɨj.
21 Mas nós esperávamos que fosse ele quem havia de remir Israel; e, todavia, além do mais, já é hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Majta séecan úucaa ɨ maj tajitzé ajtyámaꞌcan, jéehua mu jeꞌej puaꞌaj tyoꞌtaséj, íiyaꞌ muꞌuj ujaꞌtanyéj joꞌmaj yaꞌváꞌnajcaꞌaj aꞌɨ́jcɨ ɨ Jesús.
22 Sim, e também algumas mulheres de nossa companhia nos surpreenderam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 Majta camu jáatyoj ɨ tyéviraꞌ, matɨꞌɨj mij huariáꞌcɨj, aj mu mij taatéꞌexaa tɨjɨn séecan mu huataséjre huaꞌ jimi. Aꞌɨ́ɨ mu aꞌɨ́ɨn puéꞌeenyeꞌej ɨ maj tajapuá tyíꞌhuɨɨreꞌ, majta aꞌyan tyihuoꞌtéꞌexaaj tɨ arí huatájuuriacaꞌ aꞌɨ́jna ɨ Jesús.
23 e, não achando o seu corpo, elas vieram, dizendo que também haviam tido uma visão de anjos que diziam estar ele vivo.
24 Majta séecan ɨ maj tajamuán huacɨ́j, aꞌɨ́ɨ mu majta ujaꞌtanyéj joꞌmaj yaꞌváꞌnajcaꞌaj, aꞌyaa pu tyiꞌéenyeꞌej jeꞌej maj tyuꞌtaxájtacaꞌ aꞌɨ́ɨmaj ɨ úucaa, majta aꞌɨ́ɨmaj camu jaaséj aꞌɨ́jcɨ ɨ Jesús.
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam isto mesmo como as mulheres haviam dito; mas a ele não viram.
25 Ajta ɨ Jesús aꞌyaa pu tyihuoꞌtéꞌexaaj tɨjɨn:
25 Então, ele lhes disse: Ó tolos, e tardos de coração para crerdes em tudo o que os profetas falaram!
26 ¿Nyi sequée jamuaꞌreeriacaꞌaj tɨ aꞌyan tyúuxɨeꞌvaꞌcaꞌaj tɨ anaquéej jajpuéetzij jáꞌraꞌnyij aꞌɨ́jna ɨ tɨ Dios aꞌáan yóꞌojrasij ɨ ɨpuárij japua, tɨꞌij tyuꞌtaꞌíjtaj íiyan ɨ cháanacaj japua, ajta u tajapuá?
26 Não convinha que o Cristo sofresse essas coisas e entrasse na sua glória?
27 Aj puꞌij tyámuaꞌ naa néijmiꞌi tyihuoꞌtéꞌexaaj jeꞌej tɨ tyéꞌyuꞌsiꞌhuacaꞌaj ɨ yuꞌxarij jitze aꞌɨ́jcɨ jɨmeꞌ ɨ Jesús, tɨꞌɨj aꞌɨ́jna tyoꞌyúꞌxacaꞌ ɨ Moisés, ajta matɨꞌɨj tyoꞌyúꞌxacaꞌ aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj Dios jitze maꞌcan tyíꞌxaxaꞌtaꞌaj.
27 E, começando por Moisés e por todos os profetas, explicou-lhes em todas as escrituras as coisas a seu respeito.
28 Matɨꞌɨj meríj avéjriꞌ joojúꞌcaꞌaj aꞌájna chájtaꞌ joꞌmaj jaꞌráꞌiixaj, óocheꞌ pu huamaꞌcaꞌaj aꞌɨ́jna ɨ Jesús, tɨꞌɨj ɨ tɨ mujaꞌyee jóꞌyiꞌij.
28 E, aproximando-se à aldeia para onde iam; ele fez como quem ia para mais longe.
29 Majta aꞌɨ́ɨmaj jéehua mu caꞌnyíjraꞌaj jaatáꞌ tɨ aꞌáa joꞌtyáꞌɨtzeereꞌen, aꞌyaa mu tyaatéꞌexaa tɨjɨn:
29 Mas eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco; porque já é tarde, e já declinou o dia. E ele entrou para permanecer com eles.
30 Tɨꞌɨj Jesús ajtyéeyixɨj huaꞌ jamuán ɨ méesaj jitze, aj puꞌij jatyɨ́ꞌpuj ɨ páan, ajta tyámuaꞌ tyaatáꞌ ɨ Dios, tɨꞌquij jéꞌtaꞌ joꞌtátaaracaꞌ ɨ páan, aj puꞌij huoꞌtɨ́ꞌpuꞌuj.
30 E aconteceu que, estando assentado com eles à mesa, ele tomou o pão e o abençoou, e partiu-o e deu-lhos.
31 Tɨꞌɨj huoꞌtaɨꞌɨpuꞌuj, aj mu mij jaamuaꞌaj, ajta aꞌɨ́jna aꞌhuóopuaꞌrixɨj meeséeracaj.
31 E os seus olhos foram abertos, e eles o reconheceram; e ele desapareceu de diante deles.
32 Matɨꞌɨj mij aꞌyan tyityetyúuꞌihuoꞌriꞌ tɨjɨn:
32 E eles disseram um para o outro: Não ardia nosso coração enquanto ele falava conosco no caminho, e quando ele nos abria as escrituras?
33 Matɨꞌɨj mij ájhuiixɨj, caꞌnácan mu huariáꞌcɨj a Jerusalén, aꞌáa mu huojoꞌtyoj aꞌɨ́ɨjma ɨ maj tamuáamuataꞌ japuan sɨ́ɨj aráꞌasej, majta ɨ séecan ɨ maj huaꞌ jamuán huacɨ́j, néijmiꞌi mu aꞌáa jaꞌtyúusɨɨriaꞌcaꞌaj.
33 E na mesma hora levantaram-se e retornaram para Jerusalém, e encontraram os onze reunidos, e os que estavam com eles,
34 Majta aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj aꞌáa joꞌtyúꞌuucaꞌaj a Jerusalén, aꞌyaa mu tyihuoꞌtéꞌexaaj ɨ maj huaꞌpuaj tɨjɨn:
34 dizendo: De fato o Senhor está ressuscitado, e apareceu a Simão.
35 Majta aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj huaꞌpuaj, aꞌɨ́ɨ mu huoꞌtéꞌexaa jeꞌej tɨ tyiꞌtɨ́j huarɨ́j matɨꞌɨj aꞌáa joojúꞌcaj ɨ juyéj jitze, ajta jeꞌej maj tyaamuaꞌaj tɨꞌɨj jéꞌtaꞌ joꞌtátaaracaꞌ ɨ páan.
35 E eles contaram que coisas tinham acontecido no caminho, e como o reconheceram no partir do pão.
36 Móocheꞌ mu tyiꞌxáatacaj aꞌɨ́jcɨ jɨmeꞌ tɨꞌɨj ɨ Jesús huataséjre huaꞌ jimi, aꞌúu pu jéꞌtaꞌ huatyéechaxɨj, aj puꞌij aꞌyan tyihuoꞌtatyójtyej tɨjɨn:
36 E, enquanto eles falavam isto, o próprio Jesus ficou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Aj mu mij néijmiꞌi tyámuaꞌ tyuꞌtátzɨɨn, jiꞌnye aꞌyaa pu huáꞌseejratyaꞌcaꞌaj, cuxáa nyájcan puéꞌeenyeꞌej.
37 Mas eles, espantados e atemorizados, pensavam estar vendo um espírito.
38 Aꞌyaa pu tyihuoꞌtéꞌexaaj tɨjɨn:
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados? E por que surgem pensamentos em vossos corações?
39 Cásɨꞌ ɨ nyamuácaꞌ jitze, ajta ɨ nyaꞌ ɨ́ɨcaj jitze, nyáaj nu aꞌɨ́ɨn puéꞌeen. Siataꞌaj naꞌajtamuárɨeꞌen siajta naaséj. Sɨ́ɨj tɨ muɨꞌchij, capu aꞌyan tyiꞌtyáhueꞌraꞌ, capu ajta aꞌyan tyiꞌtyájcarij, xuꞌríj nyeséj nyaj tyáhueꞌraꞌ, nyajta tyájcarij.
39 Olhai as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; tocai-me e vede, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Tɨꞌɨj aꞌyan tyihuoꞌtéꞌexaaj, aj puꞌij huoꞌtaséjra ɨ jumuácaꞌ, ajta ɨ juꞌɨ́ɨcaj.
40 E, falando isso, ele mostrou-lhes suas mãos e seus pés.
41 Majta aꞌɨ́ɨmaj, camu jaꞌtzaahuatyaꞌcaꞌaj, jiꞌnye jéehua mu jutyamuaꞌvaꞌcaꞌaj, majta jeꞌej yóꞌsejracaꞌaj, aj puꞌij aꞌyan tyihuoꞌtaꞌíhuoꞌriꞌ tɨjɨn:
41 E, eles ainda não crendo, por causa da alegria e admiração, disse-lhes: Tendes aqui algo de comer?
42 Matɨꞌɨj mij hueꞌej tɨ hueꞌejchiꞌ jaatáꞌ.
42 Então, eles deram-lhe um pedaço de um peixe assado, e um favo de mel.
43 Tɨꞌquij jaꞌancuriáaꞌ, aj puꞌij jáacuaj meeséeracaj aꞌɨ́ɨmaj.
43 E ele tomou-o e comeu diante deles.
44 Aꞌyaa pu tyihuoꞌtéꞌexaaj tɨjɨn:
44 E ele disse-lhes: Estas são as palavras que eu vos falei, estando ainda convosco, que era necessário que se cumprissem todas as coisas que foram escritas a respeito de mim na lei de Moisés, e nos profetas, e nos salmos.
45 Aj puꞌij huoꞌtaꞌ mej mij yoꞌitéej muáꞌraꞌnyij jeꞌej tɨ tyéꞌyuꞌsiꞌ ɨ yuꞌxarij jitze.
45 Então, ele abriu-lhes o entendimento, para que eles pudessem compreender as escrituras,
46 Aꞌyaa pu tyihuoꞌtéꞌexaaj tɨjɨn:
46 e disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo sofresse e ressuscitasse dos mortos no terceiro dia,
47 Majta néijmiꞌi japua ɨ cháanacaj tyihuoꞌtéꞌexaatyeꞌsij nyenyúucaritzeꞌ mej mij seequéj tyúꞌmuaꞌtyij ɨ Dios jimi tɨꞌij aꞌɨ́ɨn tyihuoꞌtúꞌuunyiꞌ. Siajta muaꞌaj aꞌyaa xu huatyóohuisij siaj tyihuoꞌtéꞌexaatyeꞌen iiyeꞌej Jerusalén.
47 e que em seu nome se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Muaꞌaj xu tyihuoꞌtéꞌexaatyeꞌej néijmiꞌi jeꞌej siaj tyiꞌtɨ́j tyuꞌséj.
48 E vós sois testemunhas destas coisas.
49 Nyáaj nu uyoꞌtaꞌítyij jaꞌmua jimi aꞌɨ́jcɨ ɨ tɨ nyavástaraꞌ jɨn tyaꞌtóoratziiriꞌ. Siajta muaꞌaj, siataꞌaj aꞌyan huatyeꞌen iiyeꞌej chájtaꞌ ꞌasta sianaꞌaj quee jaꞌancuriáꞌan aꞌɨ́jcɨ ɨ caꞌnyíjraꞌaj jútyeꞌ tɨ jeꞌcányesij.
49 E eis que, eu envio sobre vós a promessa de meu Pai; mas ficai na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Tɨꞌquij ɨ Jesús huojoꞌvíꞌtɨj aꞌájna a Betania, aj puꞌij ajméjcaꞌtaxɨj, ajta jeꞌen tyámuaꞌ tyihuoꞌtáꞌ ɨ huaꞌ tzajtaꞌ.
50 E ele levou-os para fora, até Betânia, e ele levantando as suas mãos, os abençoou.
51 Tɨꞌɨj ooj huaꞌhuavivíiriacaꞌaj, aj puꞌij ahuojoꞌtyáhuii aꞌɨ́ɨjma tɨꞌquij jútyeꞌ tyíraa.
51 E aconteceu que, enquanto os abençoava, apartou-se deles e foi elevado ao céu.
52 Majta aꞌɨ́ɨmaj mu jaatyánajchacaꞌ, jéehua mu huatóotyamuaꞌvej, matɨꞌɨj mij joꞌcɨ́j a Jerusalén.
52 E eles o adoraram, e retornaram para Jerusalém com grande júbilo;
53 Aꞌnáj tɨnaꞌaj mu ɨ tyeyúuj tzajtaꞌ jeꞌrúꞌuucaꞌaj, metyeꞌtyóotziꞌriaꞌaj ɨ Dios.
53 e estavam continuamente no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.