Lucas 1
Ɨ nyúucarij tɨ jájcua tɨ aꞌɨj́na áꞌxaj ɨ Tavástaraꞌ ɨ Jesús tɨ Cɨríistuꞌ pueꞌeen ajta Salmos (COK) vs BKJ
1 Mueꞌtɨ́j mu meríj aꞌɨ́jcɨ jɨn huatyóohuij maj joꞌsɨɨmuaꞌ tyámuaꞌ naa jeꞌej tɨ tyiꞌtɨ́j ɨ Dios huáruuj ityájma jimi,
1 Porquanto muitos já tentaram compilar um relato e pôr em ordem uma declaração daquelas coisas que certamente são cridas entre nós,
2 aꞌyaa mu mij tyitáaꞌixaaj aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj jujɨꞌɨj jɨn jaaséej tɨꞌɨj uhuatyóochej, ajta jeꞌen aꞌyan tyihuoꞌcɨꞌɨj mej mij aꞌɨ́ɨmaj huoꞌtéꞌexaatyeꞌen ɨ tyeɨ́tyee ɨ nyúucarij ɨ Dios tɨ jimi jeꞌrámaꞌcan.
2 quando eles nos entregaram, os que desde o princípio foram testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Nyáaj nu nyajta nyeríj tyámuaꞌ naa aꞌɨ́jcɨ jɨn tyiꞌhuányamuaꞌtyej, aꞌyaa puꞌij tyinoꞌtámiteeraj tɨ xáꞌpuɨꞌ nyaj tyimuaataꞌítyiꞌreꞌen yuꞌxarij jitze néijmiꞌi jeꞌej tɨ tyiꞌtɨ́j huarɨ́j pej pij muáaj Teófilo jáamuaꞌreej mu paj vaꞌcán jɨn tyiꞌtyéjvee,
3 pareceu-me bem, também a mim, tendo perfeitamente compreendido primeiro todas as coisas, escrevê-las em ordem a ti, ó excelentíssimo Teófilo,
4 pataꞌaj pij tyámuaꞌ naa tyáamuaꞌreej ɨ tɨ aꞌyan tyiꞌjaꞌyájna ɨ maj meríj muaamuáꞌtyej.
4 para que possas conhecer a certeza destas coisas, nas quais tens sido instruído.
5 Aꞌájna ɨmuáj pu ɨ Herodes rey jɨn tyiꞌtyávaacaꞌaj aꞌɨ́ɨjma jimi ɨ maj Israel jitze ajtyámaꞌcan, aꞌáa pu sɨ́ɨj puaaríj jáꞌchajcaꞌaj tɨ aꞌyan ántyapuaacaꞌaj tɨjɨn Zacarías, aꞌɨ́j pu jitze eerámaꞌcantacaꞌaj ɨ Abías. Ajta aꞌɨ́jna ɨ ɨ́ɨraꞌraꞌan aꞌyaa pu ántyapuaacaꞌaj tɨjɨn Isabel, aꞌɨ́j pu jitze eerámaꞌcantacaꞌaj ɨ Aarón.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, havia um certo sacerdote de nome Zacarias, da turma de Abias; e sua esposa era das filhas de Aarão, e o seu nome era Elizabete.
6 Aꞌɨ́ɨ mu huaꞌpuaj tyámuaꞌ tyíꞌtyetyeɨɨtyeristacaꞌaj ɨ Dios jimi, majta néijmiꞌi jɨn jaꞌtzaahuatyaꞌcaꞌaj jeꞌej tɨ tyuꞌtaꞌíjtacaꞌ ɨ tavástaraꞌ.
6 E ambos eram justos diante de Deus, andando sem culpa em todos os mandamentos e ordenanças do Senhor; eram irrepreensíveis.
7 Ajta camu tyiyójmuaꞌcaꞌaj, jiꞌnye capu yoꞌmuaꞌtacariaꞌaj ɨ Isabel, majta meríj huosicaꞌaj aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj huaꞌpuaj.
7 E eles não tinham filho, porque Elizabete era estéril, e ambos eram avançados em idade.
8 Aj puꞌij séej xɨcáaraꞌ jitze tyaꞌráꞌaj tɨꞌɨj aꞌyan tyihuoꞌcɨꞌɨj maj aꞌɨ́ɨmaj tyuꞌtámuꞌvejritaj ɨ Dios jimi ɨ maj Zacarías jimi tyíꞌhuɨɨreꞌ,
8 E aconteceu que, enquanto ele exercia o sacerdócio perante Deus, na ordem da sua turma,
9 aꞌyájna matɨꞌɨj tyeeyíꞌtɨhuaꞌaj aꞌɨ́ɨmaj ɨ puaaríij, aꞌɨ́j pu huacɨꞌɨj ɨ Zacarías tɨꞌij aꞌɨ́ɨn utyájrutyej ɨ tyeyúuj tzajtaꞌ, ajta jeꞌen ɨ́ɨjcua antyíteeraj ɨ tavástaraꞌ jimi.
9 segundo o costume do sacerdócio, coube-lhe por sorte queimar incenso ao entrar no templo do Senhor.
10 Tɨꞌɨj ooj tyatáasimaꞌcaj ɨ ɨ́ɨjcua, néijmiꞌi mu ɨ tyeɨ́tyee apuaꞌquéj joꞌtyuꞌúuj metyényuusimaꞌaj ɨ Dios jimi.
10 E toda a multidão do povo estava orando do lado de fora, à hora do incenso.
11 Aj puꞌij sɨ́ɨj tɨ tajapuá tyíꞌhuɨɨreꞌ huataséjre aꞌɨ́jcɨ jimi ɨ Zacarías, muácaꞌtaꞌ pu pujmuaꞌ joꞌtyávaacaꞌaj aꞌɨ́jcɨ jitze ɨ maj japuan jatéꞌracaa ɨ ɨ́ɨjcua.
11 E ali lhe apareceu um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Tɨꞌɨj jaaséej aꞌɨ́jna ɨ Zacarías, jeꞌej pu tyoꞌtaséj ajta jéehua tyuꞌtátzɨɨn.
12 E quando Zacarias o viu, ficou perturbado, e o medo caiu sobre ele.
13 Ajta aꞌɨ́jna ɨ tɨ tajapuá tyíꞌhuɨɨreꞌ aꞌyaa pu tyaatéꞌexaa tɨjɨn:
13 Mas o anjo lhe disse: Não temas, Zacarias; porque a tua oração foi ouvida, e tua esposa Elizabete te dará um filho, e tu chamarás o seu nome de João.
14 Jéehua paj huatáꞌtyamuaꞌveꞌsij, majta mueꞌtɨ́j ɨ tyeɨ́tyee huatóotyamuaꞌveꞌsij tɨꞌɨj huanɨeꞌhuaj ɨ páꞌrɨꞌɨj,
14 E tu terás alegria e regozijo, e muitos se alegrarão com o seu nascimento.
15 jiꞌnye vaꞌcán pu jɨn tyiꞌtyaváaj jaꞌmej aꞌyóoj ɨ tavástaraꞌ jimi. Capu nahuáj juquéiꞌsij, ajta jitzán séeriaꞌaj jaꞌmej ɨ júuricamaꞌraꞌ ɨ Dios.
15 Porque ele será grande à vista do Senhor, e ele não beberá vinho, nem bebida forte, e ele será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre de sua mãe.
16 Aꞌyaa pu caꞌnyíjraꞌaj tyuꞌtáꞌsij muiꞌcaa ɨ tyeɨ́tyee ɨ maj Israel jitze ajtyámaꞌcan, mej mij tyáꞌantzaahuatyeꞌen ɨ tavástaraꞌ jimi majta ɨ Dios jimi.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor seu Deus.
17 Aꞌɨ́ɨ pu ɨ Juan anaquéej huamaꞌaj jaꞌmej ɨ tavástaraꞌ jimi, aꞌɨ́jna jitze aroocaꞌnyáaj ɨ júuricamaꞌraꞌ ɨ Elías ajta ɨ tɨ jɨn néijmiꞌi putyíꞌuuriajcaꞌaj ɨ Elías, tɨꞌij tyámuaꞌ huóꞌuurej aꞌɨ́ɨjma ɨ huaꞌ huásimuaꞌ ɨ tɨꞌríij mej mij huoꞌtaxɨéꞌveꞌen ɨ juyójmuaꞌ, ajta mej mij ɨ maj quee tyámuaꞌ metyityoomuámuaꞌreꞌ tyihuojoꞌitéej muáꞌraꞌnyij. Tyámuaꞌ puꞌij huáꞌuuren ɨ tyeɨ́tyee mej mij jaataxɨéꞌveꞌen ɨ tavástaraꞌ.
17 E irá adiante dele no espírito e no poder de Elias, para converter os corações dos pais aos filhos, e os desobedientes à prudência dos justos; tornar pronto um povo preparado para o Senhor.
18 Aj puꞌij ɨ Zacarías aꞌyan tyaataꞌíhuoꞌriꞌ aꞌɨ́jcɨ ɨ tɨ tajapuá tyíꞌhuɨɨreꞌ tɨjɨn:
18 E Zacarias disse ao anjo: Como eu saberei isto? Porque eu sou um homem velho, e minha esposa avançada em idade.
19 Ajta aꞌɨ́jna ɨ tɨ tajapuá tyíꞌhuɨɨreꞌ aꞌyaa pu tyaatéꞌexaa tɨjɨn:
19 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Eu sou Gabriel, que permaneço na presença de Deus, e sou enviado para falar-te, e para mostrar-te estas alegres notícias.
20 Ajta ijíij capáj tyáꞌtzaahuatyeꞌ jeꞌej nyaj tyimuaatéꞌexaaj, aꞌɨ́j paj jɨn quee atanyúuvaꞌaj puáꞌmej, capu cheꞌ ɨꞌríitaj jaꞌmej paj tyuꞌtaxáj ꞌasta naꞌaj quee aꞌyan tyúꞌrɨnyij jeꞌej nyaj nyeríj tyimuaatéꞌexaaj.
20 E eis que tu ficarás mudo, e não poderás falar até o dia em que estas coisas se cumprirem, porque tu não creste nas minhas palavras, que se cumprirão ao seu tempo.
21 Majta aꞌɨ́ɨmaj ɨ tyeɨ́tyee, aꞌáa mu puaꞌquéj joꞌtyúꞌuucaꞌaj meechóꞌvaꞌaj aꞌɨ́jcɨ ɨ Zacarías aꞌtzáaj tɨ iiráamej ɨ tyeyúuj tzajtaꞌ, majta aꞌyan tyúuꞌihuoꞌracaꞌaj tyiꞌtɨ́j tɨ jɨn arí huápuɨꞌɨj jáꞌtyeeviꞌcaꞌaj tɨ aꞌúun jeꞌrávaacaꞌaj.
21 E o povo esperava por Zacarias, e admiravam-se que ele demorasse tanto tempo no templo.
22 Ajta tɨꞌɨj iirájraa, capu cheꞌ ɨꞌriitacaꞌaj tɨ tyuꞌtaxáj, aꞌyaa pu jumuácaꞌ jɨn tyihuáꞌixaatyaꞌcaꞌaj, jiꞌnye capu cheꞌ ɨꞌriitacaꞌaj tɨ huatányuunyij, aj mu mij jáamuaꞌreeriꞌ tɨ tyiꞌtɨ́j jimi huataséjre ɨ tyeyúuj tzajtaꞌ.
22 E quando ele saiu, não podia falar com eles, e perceberam que ele havia tido uma visão no templo; porque gesticulava para eles, e permanecia mudo.
23 Tɨꞌɨj antyipuáꞌriacaꞌ ɨ tɨ jɨn tyiꞌtyávaacaꞌaj ɨ tyeyúuj tzajtaꞌ aꞌɨ́jna ɨ Zacarías, aj puꞌij jóꞌraa ɨ juchéj.
23 E aconteceu que, tendo-se completado os dias do seu ministério, ele partiu para a sua própria casa.
24 Tɨꞌquij huatajútzaj aꞌɨ́jna ɨ Isabel, aj puꞌij huatyóoꞌavaatacaꞌ u juchéj, anxɨ́ máxcɨrɨeꞌ pu áꞌtyeej tɨquee iiráyiꞌcaa ɨ juchiꞌtáj, aꞌyaa pu tyíꞌmuaꞌajcaa tɨjɨn:
24 E, depois daqueles dias, sua esposa Elizabete engravidou, e escondeu-se por cinco meses, dizendo:
25 “Tavástaraꞌ pu aꞌyan náaruj, mataꞌaj mij ɨ tyeɨ́tyee quee náꞌxaahuataj.”
25 Assim o Senhor fez comigo nos dias em que ele olhou para mim, para tirar a minha vergonha entre os homens.
26 Tɨꞌɨj aráasej máxcɨrɨeꞌ tyoomáꞌcaj, Dios pu jaataꞌítyacaꞌ aꞌɨ́jcɨ ɨ Gabriel aꞌájna a Nazaret chájtaꞌ aꞌáa tɨ jaꞌajtyámaꞌcan a Galileea,
26 E, no sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 aꞌáa pu jáꞌchajcaꞌaj aꞌɨ́jna ɨ Maríia ɨ tɨ arí tɨ́muaꞌ huatyévicheꞌsij aꞌɨ́jcɨ jamuán ɨ José, aꞌɨ́j tɨ jitze eerámaꞌcan ɨ David, ajta ɨ Maríia capu eexúj aꞌtɨ́j jamuán huiꞌcariaꞌaj.
27 para uma virgem desposada com um homem, cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 Aꞌɨ́jna ɨ tɨ tajapuá tyíꞌhuɨɨreꞌ aꞌúu pu joꞌtyájrupij joꞌtɨj jeꞌrácatyii aꞌɨ́jna ɨ Maríia, tɨꞌquij aꞌyan tyaatatyójtye tɨjɨn:
28 E o anjo se aproximou dela, e disse: Salve, tu que és muito favorecida; o Senhor está contigo; bendita és tu entre as mulheres.
29 Maríia pu jeꞌej tyoꞌtaséj tɨꞌɨj aꞌyan tyaatéꞌexaa, ajta aꞌyan tyúuꞌihuoꞌracaꞌaj jeꞌej tɨ huatóomuaꞌaj ɨ nyúucarij tɨ jɨn jaatatyójtyej.
29 E, vendo-o, ela ficou perturbada com o que ele disse, e pôs-se a pensar que tipo de saudação seria essa.
30 Aꞌɨ́jna ɨ tɨ tajapuá tyíꞌhuɨɨreꞌ aꞌyaa pu tyaatéꞌexaa tɨjɨn:
30 E o anjo lhe disse: Não temas, Maria; porque tu achaste graça diante de Deus.
31 Ijíij paj huatajútzeꞌsij, séej paj tyiyóoj puáꞌmej, aꞌyaa paj jaatámuaꞌtyij tɨjɨn JESÚS.
31 E, eis que em teu ventre conceberás e darás à luz um filho, e lhe darás o nome de Jesus.
32 Aꞌɨ́ɨ pu vaꞌcán jɨn tyiꞌtyaváaj jaꞌmej, aꞌyaa mu jaatámuaꞌsij tɨjɨn Yójraꞌ ɨ Dios ɨ tɨ néijmiꞌi jɨn antyúumuaꞌreej, ajta ɨ Dios tɨ tavástaraꞌ puéꞌeen, aꞌɨ́ɨ pu tyeꞌentyájrutyeꞌej tɨꞌij néijmiꞌi jɨn antyúumuaꞌreeriaj, aꞌyájna tɨꞌɨj ɨ tɨ jɨn tyiꞌtyávaacaꞌaj aꞌɨ́jna ɨ David,
32 Ele será grande, e será chamado Filho do Altíssimo; e o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi, seu pai;
33 aꞌɨ́ɨ puꞌij jusén jɨn tyuꞌtaꞌíjtaj aꞌɨ́ɨjma jimi ɨ maj Jacob jitze eerámaꞌcan. Ajta quee aꞌnáj antyipuaꞌrij ɨ tɨ jɨn tyuꞌtaꞌíjtaj.
33 e ele reinará sobre a casa de Jacó para sempre, e o seu reino não terá fim.
34 Maríia pu aꞌyan tyaataꞌíhuoꞌriꞌ aꞌɨ́jcɨ ɨ tɨ tajapuá tyíꞌhuɨɨreꞌ tɨjɨn:
34 Então, disse Maria ao anjo: Como será isto, visto que eu não conheço homem algum?
35 Ajta aꞌɨ́jna ɨ tɨ tajapuá tyíꞌhuɨɨreꞌ aꞌyaa pu tyaatéꞌexaa tɨjɨn:
35 E, respondendo o anjo, disse-lhe: O Espírito Santo virá sobre ti, e o poder do Altíssimo fará sombra sobre ti; por isso também o santo nascido de ti será chamado Filho de Deus.
36 Ajta aꞌɨ́jna aꞌihuáaraꞌ ɨ Isabel aꞌɨ́ɨ pu ajta tyiyóoj jaꞌmej, tyij ajta arí ucaríj, aꞌɨ́jna ɨ maj aꞌyan tyáꞌxajtacaꞌaj tɨjɨn ɨ tɨquee yoꞌmuaꞌtacaa, puꞌríj aráasej máxcɨrɨeꞌ áꞌtyeej tɨ jutzaꞌ.
36 E, eis que tua prima Elizabete, também concebeu um filho em sua velhice; e este é o sexto mês para ela, que era chamada estéril.
37 Capu tyiꞌtɨ́j muárɨeꞌrij ɨ Dios jimi.
37 Porque com Deus nada será impossível.
38 Aj puꞌij ɨ Maríia aꞌyan tyaatéꞌexaa tɨjɨn:
38 E disse Maria: Eis aqui a serva do Senhor; faça-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo se ausentou.
39 Aꞌájna xɨcáaraꞌ jitze pu ɨ Maríia jiyeꞌtzín joꞌmej aꞌájna joꞌtɨj jaꞌchajtaꞌ jɨríj jitze aꞌáa tɨ jaꞌajtyámaꞌcan a Judea,
39 E Maria se levantou naqueles dias, e foi apressadamente à região montanhosa, para uma cidade de Judá,
40 aj puꞌij aꞌáa jaꞌráꞌaj joꞌtɨj jaꞌchej aꞌɨ́jna ɨ Zacarías, tɨꞌquij jaatatyójtyej aꞌɨ́jcɨ ɨ Isabel, ajta jeꞌen utyájrupij u chiꞌtáj.
40 e entrou na casa de Zacarias, e saudou a Elizabete.
41 Tɨꞌɨj aꞌɨ́jna ɨ Isabel jáanamuajriꞌ tɨ jaatatyójtyej ɨ Maríia, aꞌɨ́ɨ pu ɨ páꞌrɨꞌɨj huatáhuaaxɨj ɨ jucáatzeꞌ, ajta aꞌɨ́jna jimi ɨ Isabel pu huatyáꞌɨtzee ɨ júuricamaꞌraꞌ ɨ Dios.
41 E aconteceu que, quando Elizabete ouviu a saudação de Maria, o bebê saltou no seu ventre, e Elizabete foi cheia com o Espírito Santo;
42 Aj puꞌij Isabel caꞌnyíin jɨn aꞌyan tyaatéꞌexaa aꞌɨ́jcɨ ɨ Maríia tɨjɨn:
42 e ela falou em alta voz, dizendo: Abençoada és tu entre as mulheres, e abençoado é o fruto do teu ventre.
43 ¿Aꞌtanyíj nyaj puéꞌeen nyáaj, tɨꞌij mu joꞌvéꞌmej nyéetzij jimi ɨ náanajraꞌ ɨ nyavástaraꞌ?
43 E por que motivo isso é para mim, que a mãe do meu Senhor venha a mim?
44 Jiꞌnye nyatɨꞌɨj jáanamuajriꞌ ɨ paj naatatyójtyej, aꞌɨ́ɨ pu ɨ nyiyóoj ootáhuaaxɨj ɨ nyajucáa jitze, aꞌɨ́jcɨ jɨmeꞌ tɨ huatóotyamuaꞌvej.
44 Pois, eis que assim que a voz da tua saudação soou aos meus ouvidos, o bebê saltou de alegria no meu ventre.
45 Jéehua paj huatáꞌtyamuaꞌveꞌsij, jiꞌnye muáaj paj tyáꞌantzaahuaj tɨ aꞌyan tyaꞌróoꞌastej jeꞌej tɨ ɨ tavástaraꞌ tyimuaatéꞌexaaj.
45 E abençoada a que creu; porque haverá cumprimento das coisas que foram ditas pelo Senhor.
46 Maríia pu aꞌyan tyuꞌtaxájtacaꞌ tɨjɨn:
46 E Maria disse: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 ajta ɨ nyajúuricamej pu jutyamuaꞌveꞌ ɨ Dios jimi ɨ tɨ nyaj japua huatanyúj.
47 e o meu espírito regozijou-se em Deus meu Salvador.
48 Jiꞌnye ɨ Dios pu nye jitze rányeeriacaꞌ, ɨ nyaj quee jeꞌej tyéejviicueꞌ,
48 Pois ele tem considerado a humildade de sua serva; porquanto, eis que daqui em diante todas as gerações me chamarão de abençoada.
49 jiꞌnye aꞌɨ́jna ɨ tɨ néijmiꞌi jɨn antyúumuaꞌreej, aꞌɨ́ɨ pu nye jimi jéehua huápuɨꞌɨj tyámuaꞌ tyúꞌruuj.
49 Porque aquele que é poderoso me fez grandes coisas; e santo é o seu nome.
50 Dios pu aꞌnáj tɨ naꞌaj huaꞌcuꞌvej,
50 E a sua misericórdia está sobre os que o temem de geração em geração.
51 Aꞌɨ́j pu jɨn tyuꞌmuárɨej ɨ tɨ néijmiꞌi jɨn putyíꞌuurej,
51 Ele mostrou força com o seu braço; ele espalhou os orgulhosos na imaginação de seus corações.
52 ajta tyihuáaꞌriꞌriꞌ ɨ maj jɨn tyityatatyáꞌcaꞌaj vaꞌcán jɨmeꞌ,
52 Ele derrubou os poderosos de seus assentos, e exaltou os humildes.
53 Ajta jéehua tyihuoꞌtáꞌ aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj tajcucaꞌaj,
53 Ele encheu de coisas boas os famintos, e ao rico ele enviou vazio.
54 Aꞌɨ́ɨjma pu huatáhuɨɨ ɨ maj Israel jitze ajtyámaꞌcan, ɨ maj jimi tyíꞌhuɨɨreꞌ,
54 Ele ajudou a seu servo Israel, em lembrança de sua misericórdia;
55 Aꞌyaa pu aamíꞌ tyaꞌtóoratziiracaꞌaj aꞌɨ́ɨjma jimi ɨ tahuásimuaꞌcɨꞌɨj,
55 como ele falou a nossos pais, a Abraão e à sua semente para sempre.
56 Ajta aꞌɨ́jna ɨ Maríia aꞌáa pu joꞌtyáꞌɨtzee aꞌchu huéeicaj máxcɨrɨeꞌ aꞌɨ́jcɨ jamuán ɨ Isabel, aj puꞌij téꞌej huariáꞌraa joꞌtɨj jaꞌchej.
56 E Maria ficou com ela em torno de três meses, e depois voltou para sua própria casa.
57 Tɨꞌɨj tyaꞌráꞌaj aꞌnáj tɨj tyiyóoj jáꞌraꞌnyij ɨ Isabel, tyáatacan pu tyiyóoj jaꞌraa.
57 Ora, completou-se o tempo de Elizabete para o parto; e ela teve um filho.
58 Majta ɨ tyeɨ́tyee ɨ maj avéjriꞌ huacháatɨmaꞌcaa, majta ihuáamuaꞌmuaꞌ, aꞌɨ́ɨ mu curiáꞌcɨxɨj mej mij jaatatyójtyeꞌen matɨꞌɨj jáamuaꞌreeriꞌ tɨ ɨ tavástaraꞌ jéehua jaꞌancuꞌvaxɨj aꞌɨ́jcɨ ɨ Isabel.
58 E os seus vizinhos e parentes ouviram que o Senhor tinha mostrado grande misericórdia sobre ela, e regozijaram-se com ela.
59 Tɨꞌɨj arahuéeicaj xɨcáj tyoomáꞌcaj, aj mu mij ujóꞌjuꞌ mej mij jaꞌantyisíjchej ɨ navíiraꞌ ɨ páꞌrɨꞌɨj, aꞌyaa mu mij tyáꞌxɨeꞌvaꞌcaꞌaj mej mij aꞌyan jaatámuaꞌtyiicheꞌen tɨjɨn Zacarías aꞌyájna tɨꞌɨj ántyapuaj ɨ táatajraꞌ.
59 E aconteceu que, ao oitavo dia, eles vieram circuncidar o menino; e chamaram-no Zacarias, conforme o nome de seu pai.
60 Ajta aꞌɨ́jna ɨ náanajraꞌ aꞌyaa pu tyihuoꞌtéꞌexaaj tɨjɨn:
60 E, respondendo sua mãe, disse: Não! Mas ele será chamado de João.
61 Aꞌyaa mu mij tyaatéꞌexaa tɨjɨn:
61 E disseram-lhe: Não há ninguém na tua parentela que se chame por este nome.
62 Matɨꞌɨj mij jumuácaꞌ jɨn jaataꞌíhuoꞌriꞌ ɨ táatajraꞌ ɨ páꞌrɨꞌɨj, mej mij jáamuaꞌreej jeꞌej tɨ aꞌɨ́ɨn tyáꞌxɨeꞌvaꞌcaꞌaj tɨꞌij aꞌyan ántyapuaj jáꞌraꞌnyij.
62 E eles fizeram sinais ao pai, como ele queria que o chamasse.
63 Ajta aꞌɨ́jna ɨ táatajraꞌ aꞌɨ́ɨ pu táabla huoꞌtáhuaviiriꞌ tɨ jitzán joꞌtyéeyuꞌxaj, aꞌyaa puꞌij tyoꞌtyéyuꞌxacaꞌ tɨjɨn: “Juan pu ántyapuaj jaꞌmej.” Aj mu mij néijmiꞌi jeꞌej tyoꞌtaséj.
63 E, ele pedindo uma tábua de escrever, escreveu, dizendo: O seu nome é João. E todos se maravilharam.
64 Aj puꞌij huatáɨꞌriitariacaꞌ tɨ tyuꞌtaxáj aꞌɨ́jna ɨ Zacarías, tɨꞌquij huatyóochej tɨ tyaatatyójtziꞌreꞌen ɨ Dios.
64 E sua boca foi aberta imediatamente, e soltou-se sua língua; e ele falava, louvando a Deus.
65 Néijmiꞌi mu jeꞌej tyoꞌtaséj ɨ maj avéjriꞌ huacháatɨmaꞌcaa, majta néijmiꞌqueꞌ aꞌyan tyúuꞌixaatyaꞌcaꞌaj jeꞌej tɨ tyiꞌtɨ́j huarɨ́j aꞌájna joꞌtɨj jɨríj joꞌquéetɨmee aꞌáa tɨ jaꞌajtyámaꞌcan a Judea.
65 E veio temor sobre todos os que moravam ao seu redor; e todos estes dizeres foram divulgados ao longo de toda região montanhosa da Judeia.
66 Majta néijmiꞌi ɨ maj aꞌyan tyiꞌnamuajracaꞌaj, aꞌyaa mu tyúuꞌihuoꞌracaꞌaj tɨjɨn:
66 E todos os que ouviam os colocavam no seu coração, dizendo: Que tipo de menino será esse? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Ajta aꞌɨ́jna Zacarías, ɨ tɨ táatajraꞌ puéꞌeen ɨ páꞌrɨꞌɨj, aꞌɨ́j pu jimi huatyáꞌɨtzee ɨ júuricamaꞌraꞌ ɨ Dios, aj puꞌij aꞌyan tyuꞌtaxájtacaꞌ ɨ Dios jitze maꞌcan tɨjɨn:
67 E seu pai Zacarias ficou cheio com o Espírito Santo, e profetizou, dizendo:
68 Cheꞌ tyámuaꞌ eenyeꞌ ɨ tavástaraꞌ, ɨ huaꞌ Dios aꞌɨ́ɨjma ɨ maj Israel jitze ajtyámaꞌcan,
68 Bendito seja o Senhor Deus de Israel, porque tem visitado e redimido o seu povo,
69 Aꞌɨ́ɨ pu uyoꞌtaꞌítyacaꞌ ɨ tɨ vaꞌcán jɨn tyiꞌtyéjvee tɨꞌij tajapuá huatányuunyij,
69 e levantou para nós o chifre de salvação na casa de seu servo Davi,
70 Aꞌɨ́ɨ pu aꞌɨ́ɨn puéꞌeen ɨ tɨ Dios aráꞌtyeej jitzán tyaꞌtóoratziiriꞌ:
70 como ele falou pela boca dos seus santos profetas, desde o princípio do mundo;
71 aꞌɨ́ɨ pu tajapuá huatányuusij aꞌɨ́ɨjma jimi ɨ maj tájchaꞌɨɨreꞌ,
71 para nos salvar dos nossos inimigos e da mão de todos os que nos odeiam,
72 aꞌɨ́ɨ pu huaꞌancuꞌvajxɨ aꞌɨ́ɨjma ɨ tahuásimuaꞌcɨꞌɨj,
72 para realizar a misericórdia prometida a nossos pais, e lembrar-se do seu santo pacto;
73 Aꞌíi pu aꞌɨ́ɨn puéꞌeen ɨ nyúucarij ɨ tɨ jɨn tyaꞌtáratziiriꞌ
73 e do juramento que ele prometeu a nosso pai Abraão,
74 tyej tyij quee tyíꞌtzɨɨnyeꞌej yan tyesejriaꞌaj,
74 de nos conceder que, libertados da mão dos nossos inimigos, possamos servi-lo sem medo,
75 tyámuaꞌ tyeꞌéenyeꞌej tyajta quee tyiꞌtɨ́j jɨn áꞌɨtzeeriaꞌaj,
75 em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 Ajta muéetzij jɨmeꞌ, mu paj nyiyóoj puéꞌeen,
76 E tu, ó menino, serás chamado profeta do Altíssimo; porque tu irás ante a face do Senhor, para preparar os seus caminhos,
77 pajta huoꞌtéꞌexaatyeꞌej ɨ tyeɨ́tyeristyamuaꞌmeꞌen
77 para dar o conhecimento da salvação ao seu povo, pela remissão dos seus pecados,
78 Jiꞌnye aꞌɨ́jna ɨ taj Dios, aꞌɨ́ɨ pu jéehua táꞌcuꞌvej,
78 mediante a terna misericórdia do nosso Deus, pela qual na aurora lá do alto nos visitou;
79 tɨꞌij huoꞌtyátatzaviꞌtyeꞌen aꞌɨ́ɨjma ɨ maj aꞌáa joꞌcháatɨmee
79 para dar luz aos que estão assentados em trevas e na sombra da morte, para guiar os nossos pés no caminho da paz.
80 Ajta aꞌɨ́jna ɨ páꞌrɨꞌɨj aꞌɨ́ɨ pu tyéveꞌsesimaꞌaj, ajta aꞌɨ́j jitze huatyóocaꞌan ɨ júuricamaꞌraꞌ ɨ Dios, aꞌáa pu jáꞌchajcaꞌaj joꞌtɨj quee jáꞌtyiꞌtɨj, ꞌasta naꞌaj quee atyojoꞌréꞌnyej aꞌájna xɨcáaraꞌ tɨ jitzán huatóosejrata aꞌɨ́ɨjma jimi ɨ maj Israel jitze ajtyámaꞌcan.
80 E o menino crescia, e se fortalecia no espírito, e estava nos desertos até ao dia da sua aparição a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.