Lucas 18
Ɨ nyúucarij tɨ jájcua tɨ aꞌɨj́na áꞌxaj ɨ Tavástaraꞌ ɨ Jesús tɨ Cɨríistuꞌ pueꞌeen ajta Salmos (COK) vs BKJ
1 Aj puꞌij Jesús séej nyúucarij jɨn tyihuoꞌtéꞌexaaj mej mij jáamuaꞌreej tɨ aꞌyan tyúuxɨeꞌveꞌ maj aꞌnáj tɨnaꞌaj nyuucaaj, majta quee tyóoxaꞌhuataꞌan.
1 E ele falou-lhes uma parábola com este fim, de que os homens devem sempre orar e nunca desfalecer,
2 Aꞌyaa pu tyihuoꞌtéꞌexaaj tɨjɨn:
2 dizendo: Havia em uma cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava os homens;
3 Meentyij sɨ́ɨj íitɨꞌ aꞌáa jáꞌchajcaꞌaj tɨ antyúusɨɨjtariacaꞌ, aꞌnáj tɨ naꞌaj pu ajoꞌréꞌnyinyiicaꞌaj ɨ juées jimi, aꞌyaa pu tyáꞌhuaviiracaꞌaj tɨ joꞌxáꞌpuɨꞌɨntariꞌtzeꞌen aꞌɨ́jcɨ jɨmeꞌ tɨ aꞌtɨ́j jájchaꞌɨɨreꞌ.
3 e havia naquela cidade uma viúva; e ela veio a ele, dizendo: Vingue-me do meu adversário.
4 Ajta aꞌɨ́jna ɨ juées puꞌríj áꞌtyeeviꞌcaꞌaj tɨquee janamuajracaꞌaj, aj puꞌij aꞌyan tyuꞌmuáꞌaj tɨjɨn: “Jexaa nyuꞌuj, canu jáꞌtyeseꞌ ɨ Dios, capu ajta nye jitze juxɨeꞌveꞌ jeꞌej tɨ tyiꞌtɨ́j huáꞌuurej ɨ tyeɨ́tyee.
4 E por algum tempo ele não quis; mas depois ele disse consigo: Ainda que eu não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 Ajta aꞌmújna mu íitɨꞌ, tɨꞌɨj pu naꞌaj pu yatányinyii, ajta nyaꞌɨtziityeꞌ. Nyáaj nu jáꞌxaꞌpuɨꞌɨntariꞌtzeꞌen aꞌɨ́jcɨ jɨmeꞌ tɨ aꞌtɨ́j jájchaꞌɨɨreꞌ, taꞌaj ij quee cheꞌ yatányinyiicaꞌan naꞌríij quee nyatácuaꞌnaxɨꞌɨj aꞌɨ́jcɨ jɨmeꞌ.”
5 todavia, como esta viúva me incomoda, vou vingá-la, para que ela não continue a vir me cansar.
6 Ajta tavástaraꞌ pu aꞌyan tyihuoꞌtéꞌexaaj tɨjɨn:
6 E disse o Senhor: Ouvi o que diz o injusto juiz.
7 Ajta ɨ siaj jajvástaraꞌ, ¿nyiquee aꞌyan chaꞌtaj naꞌaj huaꞌ japua tyuꞌtányuusij aꞌɨ́ɨjma ɨ tɨ huaꞌantyíhuoj ɨ maj aꞌnáj tɨnaꞌaj jahuaviij tɨ́caꞌ majta tújcaꞌrij tzajtaꞌ? ¿Nyiquij áꞌtyeeren tɨꞌij aꞌyan rɨnyij?
7 E Deus não vingará aos seus próprios eleitos, que clamam a ele dia e noite, já que é longânimo para com eles?
8 Aꞌyaa nu tyajáꞌmuaꞌixaatyeꞌ, Dios pu jaꞌmua japua huatányuusij, capu áꞌtyeeren. Ajta tɨꞌɨj uvéꞌnyej ɨ tɨ ajta tyévij jitze huanɨeꞌhuacaꞌ, ¿nyiquij ooj huaꞌtyoonyij ɨ maj tyáꞌtzaahuatyeꞌ íiyan ɨ cháanacaj japua?
8 Eu vos digo que, ele os vingará rapidamente. Quando, porém, vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 Jesús pu ajtáhuaꞌaj séej nyúucarij jɨn tyihuoꞌtéꞌexaaj aꞌɨ́ɨjma jɨmeꞌ ɨ maj aꞌyan tyuꞌmuáꞌaj ɨ jutzájtaꞌ tɨjɨn tyámuaꞌ mu tyíꞌtyetyeɨtyee, ɨ maj majta huaꞌxaahuaj ɨ juxaꞌaj tyeɨ́tyee, aꞌyaa pu tɨjɨn:
9 E ele falou esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, que eles eram justos, e desprezavam os outros:
10 —Aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj huaꞌpuaj ɨ tyétyecaa aꞌúu mu joꞌtyájrupij ɨ tyeyúuj tzajtaꞌ mej mij huatyényuunyij, sɨ́ɨj pu fariseo puéꞌeen, ajta ɨ sɨ́ɨj, aꞌɨ́ɨ pu puɨ́rɨcɨj ɨ tɨ huáꞌjijvaꞌcaꞌaj ɨ maj tyíꞌtɨꞌɨjcɨcaa.
10 Dois homens subiram ao templo para orar; um fariseu, e o outro publicano.
11 ’Ajta aꞌɨ́jna ɨ fariseo, aꞌɨ́ɨ pu huatyéechaxɨj tɨꞌquij huatyóochej tɨ aꞌyan tyuꞌtyényuunyij tɨjɨn: “Dios, tyámuaꞌ nu tyíꞌmuatyojtziꞌreꞌ muéetzij, jiꞌnye canu aꞌyan een matɨꞌɨj ɨ séecan ɨ tyeɨ́tyee. Aꞌɨ́ɨ mu tyíꞌnahuaꞌraj, majta jeꞌej puaꞌaj tyityeetyúuchaꞌɨj, majta juxanaꞌcɨreꞌ séecan jamuán ɨ úucaa, canu nyajta aꞌyan een tɨꞌɨj aꞌmújna ɨ tɨ huáꞌjijveꞌ aꞌɨ́ɨjma ɨ maj tyíꞌtɨꞌɨjcɨcaa.
11 O fariseu, posto em pé, assim orava consigo mesmo: Ó Deus, eu te agradeço, porque não sou como os outros homens, extorsionários, injustos e adúlteros; nem como este publicano.
12 Huaꞌpuaj nu nye itziꞌvii séej itéerij jɨmeꞌ, nyajta aꞌyan tyiꞌtáꞌcaa séej tamuáamuataꞌ tɨ anxɨtyej jitze maꞌcan ɨ nyaj jamueꞌtɨj.”
12 Eu jejuo duas vezes na semana, dou os dízimos de tudo quanto eu possuo.
13 ’Ajta aꞌɨ́jna ɨ tɨ huáꞌjijveꞌ ɨ maj tyíꞌtɨꞌɨjcɨcaa, aꞌáa pu ɨmuáj aꞌtzúj joꞌtyéechaxɨj, capu ajta óocaꞌnyajcaꞌaj tɨ jútyeꞌ jóꞌnyeerej, sulu antyóotoꞌxaꞌaj ɨ jutavíj jitze ɨ jumuácaꞌ jɨmeꞌ. Aꞌyaa pu tyuꞌtyéenyuj tɨjɨn: “Dios, pataꞌaj náꞌancuꞌvaxɨꞌ nyéetzij, jiꞌnye jeꞌej nu puaꞌaj tyiꞌtyínyechaꞌɨj.”
13 E o publicano, estando em pé de longe, não queria levantar seus olhos ao céu, mas batia sobre o seu peito, dizendo: Ó Deus, tem misericórdia de mim, pecador!
14 Aꞌyaa nu tyajáꞌmuaꞌixaatyeꞌ aꞌɨ́jna ɨ aꞌtɨ́j tɨ huáꞌjijveꞌ ɨ maj tyíꞌtɨꞌɨjcɨcaa, aꞌɨ́ɨ pu xaa jɨꞌréenyaꞌaj huatyáꞌɨtzee ɨ jutzájtaꞌ tɨꞌɨj jóꞌraa ɨ juchéj, ajta ɨ fariseo capu jɨꞌréenyaꞌaj huatyáꞌɨtzee, jiꞌnye tɨpuaꞌaj aꞌtɨ́j óotzaahuatyeꞌej, aꞌɨ́ɨ pu huatóotyeviꞌraꞌastaj. Ajta ɨ tɨquee aꞌyan tyóotzaahuatyeꞌ, aꞌɨ́ɨ pu jéetzeꞌ juxɨeꞌveꞌ ɨ Dios jimi.
14 Eu vos digo que este homem desceu justificado para sua casa, em vez do outro; porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e o que a si mesmo se humilhar será exaltado.
15 Majta séecan ɨ tyeɨ́tyee, tɨꞌríij mu ayeꞌvéꞌviꞌtɨchej ɨ Jesús tɨꞌij huaꞌváꞌmuarɨeꞌxɨꞌɨn tɨꞌij Dios aꞌɨ́jcɨ jɨn tyámuaꞌ tyihuoꞌtáꞌan. Matɨꞌɨj aꞌɨ́ɨmaj huoꞌséj ɨ maj Jesús jamuán huacɨ́j, aj mu mij huaꞌajtyáꞌxɨj ɨ tyeɨ́tyee.
15 E eles traziam-lhe também os bebês, para que ele os tocasse; mas os seus discípulos, vendo isso, os repreendiam.
16 Ajta aꞌɨ́jna ɨ Jesús, aꞌɨ́ɨ pu huoꞌtajé ɨ tɨꞌríij mej mij ajeꞌréꞌnyej jimí, aꞌyaa pu tyuꞌtaxájtacaꞌ tɨjɨn:
16 Jesus, porém, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim as criancinhas, e não as proibais; porque das tais é o reino de Deus.
17 Aꞌyaa nu tyajáꞌmuaꞌixaatyeꞌ, aꞌtɨ́j tɨquee aꞌyan een tɨꞌɨj sɨ́ɨj ɨ páꞌrɨꞌɨj, capu aꞌáa joꞌtyárutyij joꞌtɨj ɨ Dios tyejéꞌijtaj.
17 Verdadeiramente eu vos digo: Qualquer que não receber o reino de Deus como uma criancinha de forma alguma entrará nele.
18 Sɨ́ɨj tɨ tyíꞌijta pu aꞌáa joꞌtyávaacaꞌaj, aꞌyaa pu tyaataꞌíhuoꞌriꞌ aꞌɨ́jcɨ ɨ Jesús tɨjɨn:
18 E um certo governante perguntou-lhe, dizendo: Bom Mestre, o que eu farei para herdar a vida eterna?
19 Jesús pu aꞌyan tyuꞌtanyúj tɨjɨn:
19 E Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 Papuꞌríj jamuaꞌreej jeꞌej tɨ Dios tyuꞌtaꞌíjtacaꞌ yee: “Capáj axanaꞌcɨriaꞌaj; capáj tyíꞌtyacuiꞌcaj; capáj tyíꞌnahuaꞌaj; capáj pajta tyíꞌhueꞌtacareꞌen. Pajta tzáahuatyiꞌraꞌaj tyíchaꞌɨj jimi aꞌ táataj, pajta aꞌ náanaj.”
20 Tu sabes os mandamentos: Não cometerás adultério, não assassinarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.
21 Ajta aꞌɨ́jna ɨ tyamuéej aꞌyaa pu tyaatéꞌexaa tɨjɨn:
21 E ele disse: Tudo isso eu tenho guardado desde a minha juventude.
22 Tɨꞌɨj Jesús jáanamuajriꞌ jeꞌej tɨ tyuꞌtaxájtacaꞌ, aj puꞌij aꞌyan tyaatéꞌexaa tɨjɨn:
22 Ora, Jesus ouvindo estas coisas, lhe disse: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens, e distribua entre os pobres, e tu terás um tesouro no céu; e vem e segue-me.
23 Ajta aꞌɨ́jna ɨ tyamuéej tɨꞌɨj jáanamuajriꞌ jeꞌej tɨ ɨ Jesús tyuꞌtaxájtacaꞌ, tyámuaꞌ pu tyuꞌtóoxaamujri, jiꞌnye jéehua pu tyíꞌijchaꞌɨɨcaꞌaj.
23 E, ao ouvir esta palavra, ele ficou muito triste; porque ele era muito rico.
24 Aj puꞌij Jesús jaꞌráasej, tɨꞌquij aꞌyan tyuꞌtaxájtacaꞌ tɨjɨn:
24 E, vendo Jesus que ele ficara muito triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Aꞌyaa nu tyajáꞌmuaꞌixaatyeꞌ tɨ jéetzeꞌ muárɨeꞌrij tɨ chíjtyaanyiꞌ utyájrutyej u tajapuá Dios tɨ jáꞌsejreꞌ quee tɨ caméeyuj anájrutyej ɨ pɨ́ꞌseꞌej jitze.
25 Porque é mais fácil um camelo passar por um olho de agulha, do que entrar um homem rico no reino de Deus.
26 Majta aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj jáanamuajriꞌ, aꞌyaa mu tyaataꞌíhuoꞌriꞌ tɨjɨn:
26 E os que ouviram isso disseram: Então, quem poderá ser salvo?
27 Jesús pu aꞌyan tyihuoꞌtéꞌexaaj tɨjɨn:
27 E ele disse: As coisas que são impossíveis com homens são possíveis com Deus.
28 Ajta aꞌɨ́jna ɨ Pedro, aꞌyaa pu tyaatéꞌexaa tɨjɨn:
28 Então, disse Pedro: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.
29 Jesús pu aꞌyan tyihuoꞌtéꞌexaaj tɨjɨn:
29 E, ele lhes disse: Verdadeiramente eu vos digo: Não há homem que, tendo deixado casa, ou pais, ou irmãos, ou esposa, ou filhos por causa do reino de Deus,
30 jéehua pu jéetzeꞌ tyaꞌancuriáaꞌsij ijíij tɨ yajooméj aꞌíjcɨ jitze ɨ cháanacaj, ajta aꞌɨ́ɨ pu júurij jaꞌmej tɨꞌɨj naꞌaj jusén jɨmeꞌ.
30 que não receba, nesse tempo presente, muito mais, e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Tɨꞌɨj ij jujɨ́meꞌ huoꞌtajé aꞌɨ́ɨjma ɨ maj tamuáamuataꞌ japuan huaꞌpuaj aráꞌasej, aꞌyaa pu tyihuoꞌtéꞌexaaj tɨjɨn:
31 Então, ele tomando consigo os doze, disse-lhes: Eis que estamos subindo para Jerusalém, e todas as coisas escritas pelos profetas a respeito do Filho do homem serão cumpridas.
32 Aꞌɨ́ɨ mu nyéetzij tyuꞌtátuiireꞌsij aꞌɨ́ɨjma jimi ɨ maj séej chuéj japua jáꞌmaꞌcan, majta aꞌɨ́ɨmaj mu naatyáxaahuataj, majta jeꞌej puaꞌaj tyíꞌnyaxajtan, majta naꞌrátziꞌtziqueꞌmuaxɨꞌɨj.
32 Porque ele será entregue aos gentios, e será escarnecido, humilhado e cuspido;
33 Majta jeꞌen naatyávaxɨꞌɨj, matɨꞌɨj mij nyejeꞌcatan, ajta tɨꞌɨj huéeicaj xɨcáj tyoomáꞌcaj, aj nu nyijta huatájuuritaj.
33 e, eles o açoitarão, e o matarão; e ao terceiro dia ele será ressuscitado.
34 Majta aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj jamuán huacɨ́j, camu yoꞌitéej muáꞌraa jeꞌej tɨ tyiꞌtɨ́j tyuꞌtaxájtacaꞌ camu majta jáamuaꞌreeriꞌ jeꞌej tɨ huatóomuaꞌaj, jiꞌnye camu tyámuaꞌ tyiyoꞌitéej muáꞌraa.
34 E eles não entendiam nenhuma dessas coisas; e esta palavra lhes era encoberta, e eles não entenderam as coisas que foram faladas.
35 Tɨꞌɨj ɨ Jesús arí avéjriꞌ joomáꞌcaj aꞌájna a Jericó, sɨ́ɨj tɨ arácun pu aꞌáa jeꞌtyácatyij ɨ juyéj jitze, túmii tɨ huáꞌhuaviiracaꞌaj.
35 E aconteceu que, chegando ele perto de Jericó, estava um certo homem cego assentado junto do caminho, mendigando.
36 Tɨꞌɨj huóꞌnamuajriꞌ maj jéehua tyeɨ́tyee mu jóꞌcɨꞌcaꞌaj, aj puꞌij tyuꞌtaꞌíhuoꞌ tyiꞌtɨ́j tɨ jeꞌej rɨjcaj.
36 E, ouvindo passar a multidão, ele perguntou o que isto significava.
37 Matɨꞌɨj mij aꞌyan tyaatéꞌexaa tɨjɨn:
37 E disseram-lhe que Jesus de Nazaré estava passando.
38 Tɨꞌquij aꞌyan tyuꞌjíjhuacaꞌ tɨjɨn:
38 E ele gritou, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
39 Majta ɨ maj anáatyaꞌaj muaajúꞌcaꞌaj, aꞌɨ́ɨ mu jajtyáꞌxɨj tɨꞌij quee cheꞌ aveꞌnyuucaꞌan. Ajta aꞌɨ́jna jéetzeꞌ pu caꞌnyíin jɨn tyuꞌtaxájtacaꞌ aꞌyan tɨjɨn:
39 E os que iam à frente repreendiam-no, para que se calasse; mas ele gritava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
40 Aj puꞌij oocháxɨj aꞌɨ́jna ɨ Jesús, ajta huoꞌtaꞌíj maj ayeꞌvéꞌviꞌtɨj jimí, tɨꞌɨj a véjriꞌ ajaꞌváꞌmaꞌcaꞌaj, Jesús pu aꞌyan tyaataꞌíhuoꞌriꞌ tɨjɨn:
40 E Jesus, parando, ordenou que lho trouxessem. E ele chegando perto, perguntou-lhe,
41 —¿Jiꞌnye tyiꞌtɨ́j petyíꞌxɨeꞌveꞌ nyej nyij aꞌyan huárɨnyij ajimi?
41 dizendo: O que queres que eu te faça? E ele disse: Senhor, que eu possa receber a minha visão.
42 Aj puꞌij ɨ Jesús aꞌyan tyaatéꞌexaa tɨjɨn:
42 E Jesus lhe disse: Recebe a visão, a tua fé te salvou.
43 Tɨꞌɨj aꞌyan tyaatéꞌexaa, aj puꞌij ɨ taꞌrácuun atányeeriacaꞌ, ajta jamuán jóꞌraa ɨ Jesús, tyeꞌtyóotziꞌreꞌej ɨ Dios, majta néijmiꞌi ɨ tyeɨ́tyee ɨ maj jaaséej, aꞌɨ́ɨ mu majta tyaatatyójtziꞌrej ɨ Dios.
43 E ele imediatamente recuperou a sua visão, e o foi seguindo, glorificando a Deus; e todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.