Lucas 18

Ɨ nyúucarij tɨ jájcua tɨ aꞌɨj́na áꞌxaj ɨ Tavástaraꞌ ɨ Jesús tɨ Cɨríistuꞌ pueꞌeen ajta Salmos (COK) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Aj puꞌij Jesús séej nyúucarij jɨn tyihuoꞌtéꞌexaaj mej mij jáamuaꞌreej tɨ aꞌyan tyúuxɨeꞌveꞌ maj aꞌnáj tɨnaꞌaj nyuucaaj, majta quee tyóoxaꞌhuataꞌan.
1 Disse-lhes Jesus uma parábola sobre o dever de orar sempre e nunca esmorecer:
2 Aꞌyaa pu tyihuoꞌtéꞌexaaj tɨjɨn:
2 Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava homem algum.
3 Meentyij sɨ́ɨj íitɨꞌ aꞌáa jáꞌchajcaꞌaj tɨ antyúusɨɨjtariacaꞌ, aꞌnáj tɨ naꞌaj pu ajoꞌréꞌnyinyiicaꞌaj ɨ juées jimi, aꞌyaa pu tyáꞌhuaviiracaꞌaj tɨ joꞌxáꞌpuɨꞌɨntariꞌtzeꞌen aꞌɨ́jcɨ jɨmeꞌ tɨ aꞌtɨ́j jájchaꞌɨɨreꞌ.
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma viúva que vinha ter com ele, dizendo: Julga a minha causa contra o meu adversário.
4 Ajta aꞌɨ́jna ɨ juées puꞌríj áꞌtyeeviꞌcaꞌaj tɨquee janamuajracaꞌaj, aj puꞌij aꞌyan tyuꞌmuáꞌaj tɨjɨn: “Jexaa nyuꞌuj, canu jáꞌtyeseꞌ ɨ Dios, capu ajta nye jitze juxɨeꞌveꞌ jeꞌej tɨ tyiꞌtɨ́j huáꞌuurej ɨ tyeɨ́tyee.
4 Ele, por algum tempo, não a quis atender; mas, depois, disse consigo: Bem que eu não temo a Deus, nem respeito a homem algum;
5 Ajta aꞌmújna mu íitɨꞌ, tɨꞌɨj pu naꞌaj pu yatányinyii, ajta nyaꞌɨtziityeꞌ. Nyáaj nu jáꞌxaꞌpuɨꞌɨntariꞌtzeꞌen aꞌɨ́jcɨ jɨmeꞌ tɨ aꞌtɨ́j jájchaꞌɨɨreꞌ, taꞌaj ij quee cheꞌ yatányinyiicaꞌan naꞌríij quee nyatácuaꞌnaxɨꞌɨj aꞌɨ́jcɨ jɨmeꞌ.”
5 todavia, como esta viúva me importuna, julgarei a sua causa, para não suceder que, por fim, venha a molestar-me.
6 Ajta tavástaraꞌ pu aꞌyan tyihuoꞌtéꞌexaaj tɨjɨn:
6 Então, disse o Senhor: Considerai no que diz este juiz iníquo.
7 Ajta ɨ siaj jajvástaraꞌ, ¿nyiquee aꞌyan chaꞌtaj naꞌaj huaꞌ japua tyuꞌtányuusij aꞌɨ́ɨjma ɨ tɨ huaꞌantyíhuoj ɨ maj aꞌnáj tɨnaꞌaj jahuaviij tɨ́caꞌ majta tújcaꞌrij tzajtaꞌ? ¿Nyiquij áꞌtyeeren tɨꞌij aꞌyan rɨnyij?
7 Não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que a ele clamam dia e noite, embora pareça demorado em defendê-los?
8 Aꞌyaa nu tyajáꞌmuaꞌixaatyeꞌ, Dios pu jaꞌmua japua huatányuusij, capu áꞌtyeeren. Ajta tɨꞌɨj uvéꞌnyej ɨ tɨ ajta tyévij jitze huanɨeꞌhuacaꞌ, ¿nyiquij ooj huaꞌtyoonyij ɨ maj tyáꞌtzaahuatyeꞌ íiyan ɨ cháanacaj japua?
8 Digo-vos que, depressa, lhes fará justiça. Contudo, quando vier o Filho do Homem, achará, porventura, fé na terra?
9 Jesús pu ajtáhuaꞌaj séej nyúucarij jɨn tyihuoꞌtéꞌexaaj aꞌɨ́ɨjma jɨmeꞌ ɨ maj aꞌyan tyuꞌmuáꞌaj ɨ jutzájtaꞌ tɨjɨn tyámuaꞌ mu tyíꞌtyetyeɨtyee, ɨ maj majta huaꞌxaahuaj ɨ juxaꞌaj tyeɨ́tyee, aꞌyaa pu tɨjɨn:
9 Propôs também esta parábola a alguns que confiavam em si mesmos, por se considerarem justos, e desprezavam os outros:
10 —Aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj huaꞌpuaj ɨ tyétyecaa aꞌúu mu joꞌtyájrupij ɨ tyeyúuj tzajtaꞌ mej mij huatyényuunyij, sɨ́ɨj pu fariseo puéꞌeen, ajta ɨ sɨ́ɨj, aꞌɨ́ɨ pu puɨ́rɨcɨj ɨ tɨ huáꞌjijvaꞌcaꞌaj ɨ maj tyíꞌtɨꞌɨjcɨcaa.
10 Dois homens subiram ao templo com o propósito de orar: um, fariseu, e o outro, publicano.
11 ’Ajta aꞌɨ́jna ɨ fariseo, aꞌɨ́ɨ pu huatyéechaxɨj tɨꞌquij huatyóochej tɨ aꞌyan tyuꞌtyényuunyij tɨjɨn: “Dios, tyámuaꞌ nu tyíꞌmuatyojtziꞌreꞌ muéetzij, jiꞌnye canu aꞌyan een matɨꞌɨj ɨ séecan ɨ tyeɨ́tyee. Aꞌɨ́ɨ mu tyíꞌnahuaꞌraj, majta jeꞌej puaꞌaj tyityeetyúuchaꞌɨj, majta juxanaꞌcɨreꞌ séecan jamuán ɨ úucaa, canu nyajta aꞌyan een tɨꞌɨj aꞌmújna ɨ tɨ huáꞌjijveꞌ aꞌɨ́ɨjma ɨ maj tyíꞌtɨꞌɨjcɨcaa.
11 O fariseu, posto em pé, orava de si para si mesmo, desta forma: Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros, nem ainda como este publicano;
12 Huaꞌpuaj nu nye itziꞌvii séej itéerij jɨmeꞌ, nyajta aꞌyan tyiꞌtáꞌcaa séej tamuáamuataꞌ tɨ anxɨtyej jitze maꞌcan ɨ nyaj jamueꞌtɨj.”
12 jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo quanto ganho.
13 ’Ajta aꞌɨ́jna ɨ tɨ huáꞌjijveꞌ ɨ maj tyíꞌtɨꞌɨjcɨcaa, aꞌáa pu ɨmuáj aꞌtzúj joꞌtyéechaxɨj, capu ajta óocaꞌnyajcaꞌaj tɨ jútyeꞌ jóꞌnyeerej, sulu antyóotoꞌxaꞌaj ɨ jutavíj jitze ɨ jumuácaꞌ jɨmeꞌ. Aꞌyaa pu tyuꞌtyéenyuj tɨjɨn: “Dios, pataꞌaj náꞌancuꞌvaxɨꞌ nyéetzij, jiꞌnye jeꞌej nu puaꞌaj tyiꞌtyínyechaꞌɨj.”
13 O publicano, estando em pé, longe, não ousava nem ainda levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, sê propício a mim, pecador!
14 Aꞌyaa nu tyajáꞌmuaꞌixaatyeꞌ aꞌɨ́jna ɨ aꞌtɨ́j tɨ huáꞌjijveꞌ ɨ maj tyíꞌtɨꞌɨjcɨcaa, aꞌɨ́ɨ pu xaa jɨꞌréenyaꞌaj huatyáꞌɨtzee ɨ jutzájtaꞌ tɨꞌɨj jóꞌraa ɨ juchéj, ajta ɨ fariseo capu jɨꞌréenyaꞌaj huatyáꞌɨtzee, jiꞌnye tɨpuaꞌaj aꞌtɨ́j óotzaahuatyeꞌej, aꞌɨ́ɨ pu huatóotyeviꞌraꞌastaj. Ajta ɨ tɨquee aꞌyan tyóotzaahuatyeꞌ, aꞌɨ́ɨ pu jéetzeꞌ juxɨeꞌveꞌ ɨ Dios jimi.
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque todo o que se exalta será humilhado; mas o que se humilha será exaltado.
15 Majta séecan ɨ tyeɨ́tyee, tɨꞌríij mu ayeꞌvéꞌviꞌtɨchej ɨ Jesús tɨꞌij huaꞌváꞌmuarɨeꞌxɨꞌɨn tɨꞌij Dios aꞌɨ́jcɨ jɨn tyámuaꞌ tyihuoꞌtáꞌan. Matɨꞌɨj aꞌɨ́ɨmaj huoꞌséj ɨ maj Jesús jamuán huacɨ́j, aj mu mij huaꞌajtyáꞌxɨj ɨ tyeɨ́tyee.
15 Traziam-lhe também as crianças, para que as tocasse; e os discípulos, vendo, os repreendiam.
16 Ajta aꞌɨ́jna ɨ Jesús, aꞌɨ́ɨ pu huoꞌtajé ɨ tɨꞌríij mej mij ajeꞌréꞌnyej jimí, aꞌyaa pu tyuꞌtaxájtacaꞌ tɨjɨn:
16 Jesus, porém, chamando-as para junto de si, ordenou: Deixai vir a mim os pequeninos e não os embaraceis, porque dos tais é o reino de Deus.
17 Aꞌyaa nu tyajáꞌmuaꞌixaatyeꞌ, aꞌtɨ́j tɨquee aꞌyan een tɨꞌɨj sɨ́ɨj ɨ páꞌrɨꞌɨj, capu aꞌáa joꞌtyárutyij joꞌtɨj ɨ Dios tyejéꞌijtaj.
17 Em verdade vos digo: Quem não receber o reino de Deus como uma criança de maneira alguma entrará nele.
18 Sɨ́ɨj tɨ tyíꞌijta pu aꞌáa joꞌtyávaacaꞌaj, aꞌyaa pu tyaataꞌíhuoꞌriꞌ aꞌɨ́jcɨ ɨ Jesús tɨjɨn:
18 Certo homem de posição perguntou-lhe: Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
19 Jesús pu aꞌyan tyuꞌtanyúj tɨjɨn:
19 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 Papuꞌríj jamuaꞌreej jeꞌej tɨ Dios tyuꞌtaꞌíjtacaꞌ yee: “Capáj axanaꞌcɨriaꞌaj; capáj tyíꞌtyacuiꞌcaj; capáj tyíꞌnahuaꞌaj; capáj pajta tyíꞌhueꞌtacareꞌen. Pajta tzáahuatyiꞌraꞌaj tyíchaꞌɨj jimi aꞌ táataj, pajta aꞌ náanaj.”
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás , não matarás , não furtarás , não dirás falso testemunho , honra a teu pai e a tua mãe.
21 Ajta aꞌɨ́jna ɨ tyamuéej aꞌyaa pu tyaatéꞌexaa tɨjɨn:
21 Replicou ele: Tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
22 Tɨꞌɨj Jesús jáanamuajriꞌ jeꞌej tɨ tyuꞌtaxájtacaꞌ, aj puꞌij aꞌyan tyaatéꞌexaa tɨjɨn:
22 Ouvindo-o Jesus, disse-lhe: Uma coisa ainda te falta: vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro nos céus; depois, vem e segue-me.
23 Ajta aꞌɨ́jna ɨ tyamuéej tɨꞌɨj jáanamuajriꞌ jeꞌej tɨ ɨ Jesús tyuꞌtaxájtacaꞌ, tyámuaꞌ pu tyuꞌtóoxaamujri, jiꞌnye jéehua pu tyíꞌijchaꞌɨɨcaꞌaj.
23 Mas, ouvindo ele estas palavras, ficou muito triste, porque era riquíssimo.
24 Aj puꞌij Jesús jaꞌráasej, tɨꞌquij aꞌyan tyuꞌtaxájtacaꞌ tɨjɨn:
24 E Jesus, vendo-o assim triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Aꞌyaa nu tyajáꞌmuaꞌixaatyeꞌ tɨ jéetzeꞌ muárɨeꞌrij tɨ chíjtyaanyiꞌ utyájrutyej u tajapuá Dios tɨ jáꞌsejreꞌ quee tɨ caméeyuj anájrutyej ɨ pɨ́ꞌseꞌej jitze.
25 Porque é mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Majta aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj jáanamuajriꞌ, aꞌyaa mu tyaataꞌíhuoꞌriꞌ tɨjɨn:
26 E os que ouviram disseram: Sendo assim, quem pode ser salvo?
27 Jesús pu aꞌyan tyihuoꞌtéꞌexaaj tɨjɨn:
27 Mas ele respondeu: Os impossíveis dos homens são possíveis para Deus.
28 Ajta aꞌɨ́jna ɨ Pedro, aꞌyaa pu tyaatéꞌexaa tɨjɨn:
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos nossa casa e te seguimos.
29 Jesús pu aꞌyan tyihuoꞌtéꞌexaaj tɨjɨn:
29 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou mulher, ou irmãos, ou pais, ou filhos, por causa do reino de Deus,
30 jéehua pu jéetzeꞌ tyaꞌancuriáaꞌsij ijíij tɨ yajooméj aꞌíjcɨ jitze ɨ cháanacaj, ajta aꞌɨ́ɨ pu júurij jaꞌmej tɨꞌɨj naꞌaj jusén jɨmeꞌ.
30 que não receba, no presente, muitas vezes mais e, no mundo por vir, a vida eterna.
31 Tɨꞌɨj ij jujɨ́meꞌ huoꞌtajé aꞌɨ́ɨjma ɨ maj tamuáamuataꞌ japuan huaꞌpuaj aráꞌasej, aꞌyaa pu tyihuoꞌtéꞌexaaj tɨjɨn:
31 Tomando consigo os doze, disse-lhes Jesus: Eis que subimos para Jerusalém, e vai cumprir-se ali tudo quanto está escrito por intermédio dos profetas, no tocante ao Filho do Homem;
32 Aꞌɨ́ɨ mu nyéetzij tyuꞌtátuiireꞌsij aꞌɨ́ɨjma jimi ɨ maj séej chuéj japua jáꞌmaꞌcan, majta aꞌɨ́ɨmaj mu naatyáxaahuataj, majta jeꞌej puaꞌaj tyíꞌnyaxajtan, majta naꞌrátziꞌtziqueꞌmuaxɨꞌɨj.
32 pois será ele entregue aos gentios, escarnecido, ultrajado e cuspido;
33 Majta jeꞌen naatyávaxɨꞌɨj, matɨꞌɨj mij nyejeꞌcatan, ajta tɨꞌɨj huéeicaj xɨcáj tyoomáꞌcaj, aj nu nyijta huatájuuritaj.
33 e, depois de o açoitarem, tirar-lhe-ão a vida; mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
34 Majta aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj jamuán huacɨ́j, camu yoꞌitéej muáꞌraa jeꞌej tɨ tyiꞌtɨ́j tyuꞌtaxájtacaꞌ camu majta jáamuaꞌreeriꞌ jeꞌej tɨ huatóomuaꞌaj, jiꞌnye camu tyámuaꞌ tyiyoꞌitéej muáꞌraa.
34 Eles, porém, nada compreenderam acerca destas coisas; e o sentido destas palavras era-lhes encoberto, de sorte que não percebiam o que ele dizia.
35 Tɨꞌɨj ɨ Jesús arí avéjriꞌ joomáꞌcaj aꞌájna a Jericó, sɨ́ɨj tɨ arácun pu aꞌáa jeꞌtyácatyij ɨ juyéj jitze, túmii tɨ huáꞌhuaviiracaꞌaj.
35 Aconteceu que, ao aproximar-se ele de Jericó, estava um cego assentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 Tɨꞌɨj huóꞌnamuajriꞌ maj jéehua tyeɨ́tyee mu jóꞌcɨꞌcaꞌaj, aj puꞌij tyuꞌtaꞌíhuoꞌ tyiꞌtɨ́j tɨ jeꞌej rɨjcaj.
36 E, ouvindo o tropel da multidão que passava, perguntou o que era aquilo.
37 Matɨꞌɨj mij aꞌyan tyaatéꞌexaa tɨjɨn:
37 Anunciaram-lhe que passava Jesus, o Nazareno.
38 Tɨꞌquij aꞌyan tyuꞌjíjhuacaꞌ tɨjɨn:
38 Então, ele clamou: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
39 Majta ɨ maj anáatyaꞌaj muaajúꞌcaꞌaj, aꞌɨ́ɨ mu jajtyáꞌxɨj tɨꞌij quee cheꞌ aveꞌnyuucaꞌan. Ajta aꞌɨ́jna jéetzeꞌ pu caꞌnyíin jɨn tyuꞌtaxájtacaꞌ aꞌyan tɨjɨn:
39 E os que iam na frente o repreendiam para que se calasse; ele, porém, cada vez gritava mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 Aj puꞌij oocháxɨj aꞌɨ́jna ɨ Jesús, ajta huoꞌtaꞌíj maj ayeꞌvéꞌviꞌtɨj jimí, tɨꞌɨj a véjriꞌ ajaꞌváꞌmaꞌcaꞌaj, Jesús pu aꞌyan tyaataꞌíhuoꞌriꞌ tɨjɨn:
40 Então, parou Jesus e mandou que lho trouxessem. E, tendo ele chegado, perguntou-lhe:
41 —¿Jiꞌnye tyiꞌtɨ́j petyíꞌxɨeꞌveꞌ nyej nyij aꞌyan huárɨnyij ajimi?
41 Que queres que eu te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu torne a ver.
42 Aj puꞌij ɨ Jesús aꞌyan tyaatéꞌexaa tɨjɨn:
42 Então, Jesus lhe disse: Recupera a tua vista; a tua fé te salvou.
43 Tɨꞌɨj aꞌyan tyaatéꞌexaa, aj puꞌij ɨ taꞌrácuun atányeeriacaꞌ, ajta jamuán jóꞌraa ɨ Jesús, tyeꞌtyóotziꞌreꞌej ɨ Dios, majta néijmiꞌi ɨ tyeɨ́tyee ɨ maj jaaséej, aꞌɨ́ɨ mu majta tyaatatyójtziꞌrej ɨ Dios.
43 Imediatamente, tornou a ver e seguia-o glorificando a Deus. Também todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.