Lucas 16

Ɨ nyúucarij tɨ jájcua tɨ aꞌɨj́na áꞌxaj ɨ Tavástaraꞌ ɨ Jesús tɨ Cɨríistuꞌ pueꞌeen ajta Salmos (COK) vs BKJ

Sair da comparação
1 Jesús pu ajta aꞌyan tyihuoꞌtéꞌexaaj aꞌɨ́ɨjma ɨ maj jamuán huacɨ́j tɨjɨn:
1 E ele dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar desperdiçando os seus bens.
2 Tɨꞌɨj ij ɨ chíjtyaanyiꞌ uyoꞌtachóꞌvej, aꞌyaa pu tyaataꞌíhuoꞌriꞌ tɨjɨn: “¿Tyiꞌtanyí puéꞌeen aꞌíjna ɨ maj jɨn jeꞌej tyíꞌmuaxaj? Pataꞌaj joꞌyúꞌxaj néijmiꞌi aꞌchu paj tyiꞌtɨ́j jɨn antyíaꞌmuaꞌreej nyej nyij jáamuaꞌreej aꞌchu tɨ tyaꞌráꞌasej, jiꞌnye capáj cheꞌ aꞌɨ́jna jɨn antyíaꞌmuaꞌreeriaj puáꞌmej.”
2 E ele, chamando-o, disse-lhe: O que é isso que eu ouço de ti? Entrega a conta da tua mordomia, porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 Ajta aꞌɨ́jna ɨ tɨ jahuɨɨriaꞌcaꞌaj, aꞌyaa pu tyuꞌmuáꞌaj tɨjɨn: “¿Jiꞌquij nyarɨnyij ijíij tɨ ɨ tɨ tyíꞌnyeꞌijtyeꞌ tyináaꞌriꞌraj ɨ nyaj jɨn antyínyamuaꞌree? Ajta nyéetzij capu cheꞌ nyacaꞌnyistiꞌ nyaj tyiꞌtɨ́j huamuárɨeꞌen, nyajta nyényetyeviꞌraꞌ nyej tyiꞌtɨ́j huóotɨveenyij.
3 Então, o mordomo disse consigo: O que eu farei? Pois o meu senhor me tira a mordomia. Cavar eu não posso, de mendigar tenho vergonha.
4 Nuꞌríj jamuaꞌreej jeꞌej nyaj rɨnyij, mej mij tyeɨ́tyee naa nyojoꞌmuaꞌraj aꞌájna ajuchéj nyatɨꞌɨj quee cheꞌ tyíꞌmuarɨeꞌej aꞌyájna.”
4 Eu resolvi o que fazer, quando me tirarem a mordomia, eles possam me receber em suas casas.
5 Tɨꞌɨj ij huoꞌtajé séej ajta séej ɨ maj tyéꞌchaꞌɨɨriaꞌcaꞌaj aꞌɨ́jcɨ ɨ chíjtyaanyiꞌ, aꞌyaa pu tyaataꞌíhuoꞌriꞌ ɨ tɨ anaquéej aveꞌréꞌnyej tɨjɨn: “¿Aꞌchunyéj petyéꞌchaꞌɨɨreꞌ ɨ tɨ tyíꞌnyeꞌijtyeꞌ?”
5 Assim, ele chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto tu deves ao meu senhor?
6 Aj puꞌij aꞌyan tyuꞌtanyúj aꞌɨ́jna ɨ aꞌtɨ́j tɨjɨn: “Anxɨtyej puaꞌmácan ɨ taampu aꞌɨ́jcɨ ɨ aséityij tɨ aseitúunaj jitze maꞌcan.” Ajta aꞌɨ́jna ɨ tɨ antyúumuaꞌreej, aꞌyaa pu tyaatéꞌexaa tɨjɨn: “Yaꞌcuíj ɨ yuꞌxarij tɨ jitzán tyéꞌyuꞌsiꞌ aꞌchu paj tyéꞌchaꞌɨɨreꞌ, huayíixɨꞌɨj jiyeꞌtzín pataꞌaj séej ooyúꞌxaj tɨ aꞌyaa naꞌaj aꞌchu huáꞌpuatyej japuan tamuáamuataꞌ taampu tɨ aráꞌasej.”
6 E ele disse: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua conta e assenta-te rapidamente, e escreve cinquenta.
7 Tɨꞌɨj taꞌij séej aꞌyan tyuꞌtaꞌíhuoꞌriꞌ tɨjɨn: “Arí muáaj, ¿aꞌchunyéj petyéꞌchaꞌɨɨreꞌ?” Ajta aꞌɨ́ɨn, aꞌyaa pu tyaatéꞌexaa tɨjɨn: “Anxɨtyej puaꞌmácan mediidaj ɨ tyeríicuj.” Aꞌyaa pu tyaatéꞌexaa tɨjɨn: “Yaꞌcuíj ɨ yuꞌxarij, pataꞌaj séej ooyúꞌxaj tɨjɨn muáacuatyej paj tyéꞌchaꞌɨɨreꞌ.”
7 Então, ele disse a outro: E tu, quanto deves? E ele disse: Cem medidas de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 Ajta ɨ tɨ tyéꞌijtyeꞌ, aꞌɨ́ɨ pu tyámuaꞌ tyaatáꞌ, jiꞌnye tyámuaꞌ pu tyuꞌmuáꞌaj aꞌɨ́jcɨ jɨmeꞌ jeꞌej tɨ yeꞌej huárɨnyij. Jiꞌnye aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj yan huacháatɨmee ɨ cháanacaj japua, jéetzeꞌ mu jaayíꞌtɨn jeꞌej maj yeꞌej huárɨnyij ɨ séecan jamuán ɨ tyeɨ́tyee mequee aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj yójmuaꞌmuaꞌ puéꞌeen ɨ Dios.
8 E o senhor elogiou o mordomo injusto, porque ele agiu com sabedoria. Porque os filhos deste mundo são mais sábios na sua geração do que os filhos da luz.
9 ’Aꞌyaa nu tyajáꞌmuaꞌixaatyeꞌ, caxu chaꞌ sianaꞌaj jaxɨjtyaꞌaj ɨ túmii iiyeꞌej tɨ maꞌcan cháanacaj japua. Cheꞌ aꞌyan tyajamuaatyáhuɨɨreꞌ siaj sij juꞌ amíincustyamuaꞌ huamuéꞌtɨn mej mij aꞌɨ́ɨmaj naa jamojoꞌmuaꞌraj, ajta tɨꞌɨj quee cheꞌ maꞌ túmiinyij, aj puꞌij Dios jamuaatáꞌsij siaj utyájrutyej aꞌájna joꞌtɨj quee aꞌnáj áꞌvatzɨj ɨ chiꞌij.
9 E eu vos digo: Fazei para si amigos com as riquezas da injustiça, para que, quando estas vos faltarem, eles vos recebam nas habitações eternas.
10 ’Aꞌɨ́jna tɨ xáꞌpuɨꞌ rɨcɨj aꞌɨ́jcɨ jɨmeꞌ tɨ cɨléenyeꞌ jɨn tyiꞌtyéjvee, aꞌɨ́ɨ pu ajta xáꞌpuɨꞌ rɨnyij tɨpuaꞌaj tyiꞌtyaváaj jáꞌraꞌnyij vaꞌcán jɨmeꞌ, ajta aꞌɨ́jna ɨ tɨquee xáꞌpuɨꞌ rɨcɨj aꞌɨ́jcɨ jɨmeꞌ tɨ cɨléenyeꞌ jɨn tyiꞌtyéjvee, capu ajta xáꞌpuɨꞌ rɨnyij tɨpuaꞌaj vaꞌcán jɨn tyiꞌtyaváaj jáꞌraꞌnyij.
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 Aꞌɨ́j pu jɨn, tɨpuaꞌaj sequée tyámuaꞌ tyityeꞌentyúumuaꞌreeriaj aꞌɨ́jcɨ jɨmeꞌ ɨ tɨ aꞌyan tyíꞌsejreꞌ íiyan ɨ cháanacaj japua, ¿aꞌtanyíj ij jaꞌmua jitze tyiꞌcaꞌnyen siaj aꞌɨ́jcɨ jɨmeꞌ antyúumuaꞌreeriaj ɨ tɨ huápuɨꞌɨj tyáꞌnajchij?
11 Pois, se não tiverdes sido fiéis com as riquezas injustas, quem vos confiará as verdadeiras riquezas?
12 Tɨpuaꞌaj sequée tyámuaꞌ tyityetyúuchaꞌɨj aꞌɨ́jcɨ jɨmeꞌ ɨ tɨquee muaꞌajmaj tyajáꞌmuaꞌaꞌrij, ¿aꞌtanyíj ij jamuaatáꞌsij ɨ tɨ muaꞌajmaj tyajáꞌmuaꞌaꞌrij?
12 E se não fostes fiéis naquilo que é de outro homem, quem vos dará o que é vosso?
13 ’Capu ɨꞌríj tɨ aꞌtɨ́j huaꞌpuácaa huáhuɨɨreꞌen ɨ maj tyíꞌijta, tɨpuaꞌaj aꞌyan huárɨnyij, séej pu xánaveꞌej jaꞌmej, ajta ɨ séej pu jéehua xɨeꞌveꞌej jaꞌmej, naꞌríij quee séej pu jáꞌtzaahuatyaꞌaj jaꞌmej, ajta ɨ séej pu huatyáxaahuataj. Capu ij ɨꞌríj siaj ɨ Dios huatyáhuɨɨreꞌen, siajta ɨ túmii.
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores; porque ou há de odiar um e amar o outro, ou se apegará a um e desprezará o outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
14 Majta aꞌɨ́ɨmaj ɨ fariseos, jéehua mu janyacuaꞌtzacaꞌaj ɨ túmii, matɨꞌɨj aꞌyan tyáanamuajriꞌ, jéehua mu jaatyáxaahuatacaꞌ aꞌɨ́jcɨ ɨ Jesús.
14 E também os fariseus, que eram ambiciosos, ouviam todas essas coisas; e zombavam dele.
15 Aꞌyaa pu tyihuoꞌtéꞌexaaj ɨ Jesús tɨjɨn:
15 E ele disse-lhes: Vós sois os que justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece o vosso coração; porque o que entre os homens é elevado perante Deus é abominação.
16 ’Aꞌɨ́jna ɨ Moisés tɨ joꞌyúꞌxacaꞌ, ajta jeꞌej maj tyoꞌyúꞌxacaꞌ ɨ maj tyíꞌxaxaꞌtaꞌaj ɨ Dios jitze maꞌcan, aꞌɨ́ɨ mu tyihuáꞌixaatyaꞌcaꞌaj ɨ tyeɨ́tyee. Ajta tɨꞌɨj ɨ Juan huataséjre, aꞌɨ́j mu huáꞌixaatyeꞌ ɨ nyúucarij ɨ maj jɨn huatóotyamuaꞌveꞌen mej mij jáamuaꞌreej jeꞌej tɨ een joꞌtɨj ɨ Dios tyejéꞌijtaj, majta néijmiꞌi tyíꞌtyeseꞌ maj aꞌáa joꞌtyájrutyej.
16 A lei e os profetas duraram até João; desde este tempo o reino de Deus é pregado, e todo homem esforça para entrar nele.
17 ’Jéetzeꞌ pu quee tyésiꞌ tɨ jaꞌhuóopuaꞌrixɨꞌɨn ɨ tajapuá tɨ séejreꞌ, ajta ɨ cháanacaj. Ajta aꞌɨ́jna ɨ yuꞌxarij Moisés tɨ joꞌyúꞌxacaꞌ, óocheꞌ pu néijmiꞌi jɨn aróoꞌastej.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra, do que faltar um traço da lei.
18 ’Ajtáhuaꞌaj pu séej nyúucarij huoꞌtéꞌexaa aꞌyan tɨjɨn:
18 Todo aquele que repudia sua mulher, e casa com outra comete adultério; e quem casar com a repudiada por seu marido comete adultério.
19 ’Ajtáhuaꞌaj pu aꞌyan tyihuoꞌtéꞌexaaj tɨjɨn:
19 Havia um certo homem rico, que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, alegrando-se diariamente no seu luxo;
20 Ajta aꞌɨ́jna ɨ tɨquee jeꞌej tyéejviicueꞌ, aꞌáa pu jeꞌtyájcaj joꞌtɨj jaꞌpueertaj a tɨ jaꞌchej ɨ chíjtyaanyiꞌ. Aꞌyaa pu ántyapuaacaꞌaj aꞌɨ́jna ɨ aꞌtɨ́j tɨjɨn Lázaro, aꞌɨ́ɨ pu tyíꞌcuiꞌcaꞌaj, néijmiꞌqueꞌ pu cáꞌatzacaꞌaj.
20 e havia um certo mendigo, chamado Lázaro, que foi colocado em seu portão, cheio de feridas,
21 Jaxɨeꞌvaꞌcaꞌaj tɨ jáacuaꞌnyij ɨ cueꞌráj tɨ tyeꞌnyíj tɨ tyaꞌcájvitzej ɨ méesaj japua joꞌtɨj tyajáꞌcuaꞌ ɨ chíjtyaanyiꞌ, majta ɨ tzɨꞌcɨ́ɨj mu ajoꞌréꞌnyinyiicaꞌaj, majta jacányesixɨꞌɨj ɨ tɨ cáꞌatzaj jitze.
21 e desejava ser alimentado com as migalhas que caíam da mesa do rico; além disso cães vinham lamber-lhe as feridas.
22 ’Tɨꞌquij aꞌájna xɨcáaraꞌ tɨꞌɨj jitzán huamuɨ́ꞌ aꞌɨ́jna ɨ Lázaro, aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj tyíꞌhuɨɨreꞌ u tajapuá, aꞌɨ́ɨ mu yoꞌvíꞌtɨj ɨ Abraham jimi joꞌtɨj Dios jáꞌsejreꞌ, ajta aꞌɨ́jna ɨ chíjtyaanyiꞌ, tɨꞌɨj ij ajta huamuɨ́ꞌ, majta jaꞌváꞌnaj.
22 E aconteceu que o mendigo morreu e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e o homem rico também morreu e foi sepultado.
23 Aꞌáa pu joꞌtyáꞌɨtzee joꞌtɨj jáꞌtaa, jéehua pu jajpuéjtzicaꞌaj aꞌɨ́jna ɨ chíjtyaanyiꞌ. Aj puꞌij jaaséej aꞌɨ́jcɨ ɨ Abraham, ajta aꞌɨ́jcɨ ɨ Lázaro tɨ ajoꞌtyávaacaꞌaj ɨ Abraham jamuán.
23 E, no inferno, ele ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão e Lázaro no seu seio.
24 ’Aj puꞌij jaatajé tɨjɨn: “Abraham mu paj nyavástaraꞌ, náꞌancuꞌvaxɨꞌ, pataꞌaj mu yoꞌtaꞌítyej aꞌmújcɨj mu Lázaro tɨꞌij aꞌmúu jaatyáruꞌnyej ɨ juxɨtyéj tɨꞌij naatyácɨmuajrityeꞌen ɨ nyenyanúu jitze, jiꞌnye jéehua nu jajpuéjtzij iiyeꞌej tɨéj tzajtaꞌ.”
24 E, ele gritando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia a Lázaro para que ele possa molhar a ponta de seu dedo na água e refrescar a minha língua, porque eu estou atormentado nesta chama.
25 Ajta aꞌɨ́jna ɨ Abraham, aꞌyaa pu tyuꞌtanyúj tɨjɨn: “Nyiyóoj, ¿nyij pequee jamuaꞌreej jeꞌej paj jéehua tyiꞌhuáꞌtyamuaꞌvej patɨꞌɨj pooj júuricaꞌaj ɨ cháanacaj japua? Ajta aꞌmújna mu Lázaro, jéehua pu jaapuéjtzitariacaꞌ. Ajta ijíij aꞌɨ́ɨ pu jutyamuaꞌveꞌ aꞌyájna, pajta muáaj, ijíij paj jajpuéetzij puáꞌmej.
25 Mas Abraão disse: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo as coisas ruins, mas agora ele é confortado e tu atormentado.
26 Ajta ijíij, aꞌyaa pu een, puꞌríj aꞌyan huóꞌruuj tɨ acacúunyijme, aꞌɨ́j pu jɨn quee ɨꞌríj maj antácɨɨnyej aꞌmúu pujmuaꞌ muaꞌajmaj jimi, capu ajta ɨꞌríj maj aꞌyun pujmuaꞌ eetácɨɨnye ityájma jimi.”
26 E, além destas coisas, está posto um grande abismo entre nós e vós; de modo que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá, passar para cá.
27 ’Tɨꞌɨj ij aꞌyan tyuꞌtanyúj tɨjɨn: “Nyavástaraꞌ, aꞌyaa nu tyíꞌmuahuaviij paj aꞌmújcɨj Lázaro huataꞌíjtyeꞌ tɨ aꞌáa jaꞌtanyéj ɨ táataj tɨ jaꞌchej,
27 Então, ele disse: Eu suplico, pois, ó pai, que tu o envies à casa de meu pai;
28 jiꞌnye anxɨ́vicaa nu tyíꞌihuaamuaꞌ, cheꞌ aꞌmúu tyámuaꞌ tyihuoꞌtéꞌexaatyeꞌen mej mij quee aꞌyun pujmuaꞌ joꞌváꞌcɨꞌcaꞌan joꞌtɨj jaꞌpuejtzij.”
28 porque eu tenho cinco irmãos, para que lhes dê testemunho, para que eles não venham também para este lugar de tormento.
29 Abraham pu aꞌyan tyaatéꞌexaa tɨjɨn: “Aꞌɨ́ɨ pu huatyáꞌɨtzee aꞌɨ́ɨjma jimi aꞌɨ́jna Moisés tɨ joꞌyúꞌxacaꞌ, ajta ɨ maj joꞌyúꞌxacaꞌ aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj Dios jitze maꞌcan tyíꞌxaxaꞌtaꞌaj, micheꞌ aꞌɨ́j huánamuaj.”
29 Disse-lhe Abraão: Eles têm Moisés e os profetas, que os ouçam.
30 Ajta aꞌɨ́jna ɨ chíjtyaanyiꞌ, aꞌyaa pu tyaatéꞌexaa tɨjɨn: “Nyavástaraꞌ, mu paj Abraham puéꞌeen, camu jaꞌtzaahuatyeꞌ aꞌɨ́jcɨ, ajta tɨpuaꞌaj aꞌtɨ́j tɨ arí huamuɨ́ꞌ huataséjreꞌen aꞌɨ́ɨjma jimi, aj mu mij seequéj tyíꞌmuaꞌtyij ɨ Dios jimi.”
30 E ele disse: Não, pai Abraão; mas, se algum dos mortos fosse até eles, eles se arrependeriam.
31 Aj puꞌij aꞌyan tyaatéꞌexaa tɨjɨn: “Tɨpuaꞌaj mequee jáanamuajriꞌ jeꞌej tɨ tyuꞌtaxájtacaꞌ aꞌɨ́jna ɨ Moisés, ajta aꞌɨ́ɨjma ɨ maj Dios jitze maꞌcan tyíꞌxaxaꞌtaꞌaj, camu majta jaꞌantzaahuatyeꞌsij tɨpuaꞌaj sɨ́ɨj huaꞌ jimi huataséjreꞌen ɨ aꞌtɨ́j tɨ arí huamuɨ́ꞌ.”
31 E ele disse-lhe: Se eles não ouvem a Moisés e aos profetas, também não serão convencidos, mesmo se alguém ressuscitar dos mortos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.