João 4

Ɨ nyúucarij tɨ jájcua tɨ aꞌɨj́na áꞌxaj ɨ Tavástaraꞌ ɨ Jesús tɨ Cɨríistuꞌ pueꞌeen ajta Salmos (COK) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Majta aꞌɨ́ɨmaj ɨ fariseos, aꞌyaa mu tyáamuaꞌreeriꞌ tɨjɨn jéetzeꞌ pu huáꞌmueꞌtɨj ɨ tyeɨ́tyee aꞌɨ́jna ɨ Jesús quee aꞌɨ́jna ɨ Juan, ajta jeꞌen huáꞌɨɨracaꞌaj,
1 E, quando o Senhor veio a saber que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João
2 ajta capu aꞌɨ́jna ɨ Jesús huáꞌɨɨracaꞌaj, sulu aꞌɨ́ɨmaj mu ɨ maj jamuán huacɨ́j.
2 (ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos),
3 Ajta tɨꞌɨj ɨ Jesús aꞌyan tyáamuaꞌreeriꞌ, aj puꞌij ujaꞌrájraa a Judea tɨꞌquij ajtáhuaꞌaj aꞌáa joꞌmej a Galileea.
3 deixou a Judeia e foi outra vez para a Galileia.
4 Ajta tɨꞌɨj aꞌáa joꞌmej aꞌyaa pu tyúuxɨeꞌvaꞌcaꞌaj tɨ aꞌáa jéꞌtaꞌ huatyéenyej a Samaaria.
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Aꞌɨ́j pu jɨn aꞌáa jaꞌráꞌaj chájtaꞌ tɨ aꞌyan tyajaꞌrájtyapuaj tɨjɨn Sicar, Samaaria tɨ jaꞌajtyámaꞌcan, aꞌájna véjriꞌ joꞌtɨj jáꞌsejreꞌ aꞌɨ́jna chuéj Jacob tɨ jaatapuéjve ɨ juyój José.
5 Foi, pois, a uma cidade de Samaria, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Aꞌáa pu jáꞌsejriaꞌcaꞌaj joꞌtɨj yeꞌtyáacuj aꞌɨ́jna ɨ Jacob. Ajta ɨ Jesús, aꞌáa pu véjriꞌ joꞌtayíxɨj joꞌtɨj jaꞌtyácun, jiꞌnye puꞌríj cuaꞌnacaꞌaj aꞌɨ́jcɨ jɨmeꞌ tɨ huaméj ɨ juyéj jitze. Aꞌtzáaj pu putyíꞌrɨjcaa tacuaríixpuaj.
6 E estava ali a fonte de Jacó. Jesus, pois, cansado do caminho, assentou-se assim junto da fonte. Era isso quase à hora sexta.
7 Tɨꞌquij sɨ́ɨj íitɨꞌ ajeꞌréꞌnyej Samaaria tɨ jáꞌmaꞌcan, tɨꞌij ahuóojejreꞌen, aj puꞌij Jesús aꞌyan tyatajé tɨjɨn:
7 Veio uma mulher de Samaria tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Majta aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj jamuán huacɨ́j, aꞌáa mu jóꞌjuꞌ a chájtaꞌ mej mij tyiꞌtɨ́j huánanan ɨ maj jáacuaꞌnyij.
8 Porque os seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.
9 Majta aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj Israel jitze ajtyámaꞌcan, camu naa jaꞌhuóomuaꞌrajcaꞌaj aꞌɨ́ɨjma jamuán ɨ maj Samaaria jaꞌchej, aꞌɨ́j pu jɨn ɨ íitɨꞌ aꞌyan tyaatéꞌexaa tɨjɨn:
9 Disse-lhe, pois, a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana (porque os judeus não se comunicam com os samaritanos)?
10 Jesús pu aꞌyan tyuꞌtanyúj tɨjɨn:
10 Jesus respondeu e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Ajta aꞌɨ́jna ɨ íitɨꞌ, aꞌyaa pu tyaatéꞌexaa tɨjɨn:
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Aꞌɨ́jna ɨ tayoꞌpuacɨꞌɨj ɨ Jacob aꞌɨ́ɨ pu taatáꞌ tyaj aꞌyan ooyéꞌen, aꞌɨ́ɨ pu ajta aꞌyan yaꞌcariaꞌaj, majta ɨ yójmuaꞌmuaꞌ, majta ɨ yaꞌmuáamuaꞌmeꞌen. ¿Nyiquij muáaj jéetzeꞌ vaꞌcán jɨn petyiꞌtyéjvee quee aꞌɨ́jna?
12 És tu maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, bebendo ele próprio dele, e os seus filhos, e o seu gado?
13 Jesús pu aꞌyan tyuꞌtanyúj tɨjɨn:
13 Jesus respondeu e disse-lhe: Qualquer que beber desta água tornará a ter sede,
14 ajta aꞌɨ́jna ɨ tɨ jaayéꞌen aꞌɨ́jcɨ ɨ jájtyij nyáaj nyaj jaatáꞌsij, capu cheꞌ aꞌnáj huataíꞌimuꞌuj. Jiꞌnye aꞌɨ́jna ɨ jájtyij nyáaj nyaj jaatáꞌsij, aꞌyaa pu séeriaꞌaj jaꞌmej jimi tɨꞌɨj joꞌtɨj jaꞌajmuɨ́ꞌyej, aꞌɨ́j pu jɨn jusén jɨmeꞌ júurij jaꞌmej.
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, porque a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna.
15 Aj puꞌij ɨ íitɨꞌ aꞌyan tyaatéꞌexaa tɨjɨn:
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede e não venha aqui tirá-la.
16 Jesús pu aꞌyan tyaatéꞌexaa tɨjɨn:
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 Aꞌyaa pu tyuꞌtanyúj ɨ íitɨꞌ tɨjɨn:
17 A mulher respondeu e disse: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido,
18 jiꞌnye muꞌríj anxɨ́vij aráꞌasej ɨ maj muatyéviꞌtɨnyaꞌaj, ajta aꞌɨ́jna ɨ paj jamuán huácaj ijíij, capu muatyéviꞌtɨn. Aꞌyaa pu tyiꞌjaꞌyájna jeꞌej paj tyuꞌtaxájtacaꞌ.
18 porque tiveste cinco maridos e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Tɨꞌɨj aꞌyan tyáanamuajriꞌ aꞌɨ́jna ɨ íitɨꞌ, aꞌyaa pu tyaatéꞌexaa tɨjɨn:
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.
20 Aꞌɨ́ɨmaj ɨ tahuásimuaꞌcɨꞌɨj aꞌɨ́ɨ mu aꞌyan janajchacaꞌaj ɨ Dios aꞌíjcɨ jitze ɨ jɨríj, siajta muaꞌaj, mu siaj Israel jitze ajtyámaꞌcan, aꞌyaa xu tyíꞌxaj tɨ aꞌyan tyúuxɨeꞌveꞌ tyaj aꞌáa yáꞌnaꞌmicheꞌen aꞌájna a Jerusalén.
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde se deve adorar.
21 Jesús pu aꞌyan tyaatéꞌexaa tɨjɨn:
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me que a hora vem em que nem neste monte nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Caxu muaꞌaj jamuaꞌreej tyiꞌtɨ́j siaj naꞌmichej, tyajta ityáj, ityáj tu jamuaꞌreej ɨ tyaj janaꞌmichej, jiꞌnye ɨ tɨ tajapuá huatányuusij, aꞌɨ́ɨmaj pu jitze eerányesij ɨ maj Israel jitze ajtyámaꞌcan.
22 Vós adorais o que não sabeis; nós adoramos o que sabemos porque a salvação vem dos judeus.
23 Ajta puꞌríj atyojoꞌréꞌnyesij, ijíij puꞌríj aꞌáan putyajáꞌrɨcɨj, matɨꞌɨj aꞌɨ́j jitze aroocaꞌnyáaj ɨ júuricamaꞌraꞌ ɨ Dios jaatyánajchij ɨ tavástaraꞌ, aꞌyájna tɨꞌɨj tyihuoꞌtáꞌsij ɨ júuricamaꞌraꞌ ɨ Dios. Jiꞌnye aꞌyaa pu ɨ tavástaraꞌ tyáꞌxɨeꞌveꞌ maj aꞌyan tyeetyáanajchej.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade, porque o Pai procura a tais que assim o adorem.
24 Dios pu júuricamej puéꞌeen, majta aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj janajchej, aꞌyaa pu tyúuxɨeꞌveꞌ maj aꞌɨ́jcɨ jitze aróocaꞌnyej ɨ júuricamaꞌraꞌ ɨ Dios mej mij tzáahuatyiꞌraꞌaj jɨn jaatyáanajche.
24 Deus é Espírito, e importa que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.
25 Ajta aꞌɨ́jna ɨ íitɨꞌ aꞌyaa pu tyaatéꞌexaa tɨjɨn:
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que o Messias (que se chama o Cristo) vem; quando ele vier, nos anunciará tudo.
26 Jesús pu aꞌyan tyaatéꞌexaa tɨjɨn:
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Aj mu mij uvéꞌnyej aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj jamuán huacɨ́j, jeꞌej mu tyityoꞌtóomuajtyacaꞌ matɨꞌɨj jaaséj tɨ ɨ Jesús íitaj jamuán tyiꞌtyáxajtasimaꞌaj. Ajta capu sɨ́ɨj ahuóocaꞌan tɨ jaataꞌíhuoꞌ tyiꞌtɨ́j tɨ huoocaꞌaj ɨ íitɨꞌ, nusu tyiꞌtɨ́j maj tyáxajtasimeꞌej.
27 E nisso vieram os seus discípulos e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher; todavia, nenhum lhe disse: Que perguntas? ou: Por que falas com ela?
28 Ajta aꞌɨ́jna ɨ íitɨꞌ aꞌáa pu yoꞌtáraj aꞌɨ́jcɨ ɨ xáꞌrij, tɨꞌquij aꞌáa joꞌmej a chájtaꞌ, aꞌáa puꞌij aꞌyan tyihuojoꞌtéꞌexaa ɨ tyeɨ́tyee tɨjɨn:
28 Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, e foi à cidade, e disse àqueles homens:
29 —Musioꞌváꞌjuꞌ siataꞌaj jaaséj ɨ aꞌtɨ́j tɨ arí néijmiꞌi naatéꞌexaa jeꞌej nyaj tyiꞌtyínyechaꞌɨj. ¿Nyiquij quee aꞌɨ́ɨn puéꞌeen ɨ Cɨríistuꞌ?
29 Vinde e vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito; porventura, não é este o Cristo?
30 Aj mu mij ɨ tyeɨ́tyee iiráacɨj a chájtaꞌ, matɨꞌɨj mij aꞌáa joꞌréꞌnyej ɨ Jesús jimi.
30 Saíram, pois, da cidade e foram ter com ele.
31 Meentyij móoj aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj jamuán huacɨ́j aꞌyan jéehua tyáꞌhuaviiracaꞌaj tɨjɨn:
31 E, entretanto, os seus discípulos lhe rogaram, dizendo: Rabi, come.
32 Ajta aꞌɨ́jna aꞌyaa pu tyihuoꞌtéꞌexaaj tɨjɨn:
32 Porém ele lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 Majta ɨ maj jamuán huacɨ́j, aꞌɨ́ɨ mu huatyóohuij maj aꞌyan tyiꞌhuóoꞌihuoꞌ séej jamuán majta séej tɨjɨn:
33 Então, os discípulos diziam uns aos outros: Trouxe-lhe, porventura, alguém de comer?
34 Ajta ɨ Jesús aꞌyaa pu tyihuoꞌtéꞌexaaj tɨjɨn:
34 Jesus disse-lhes: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou e realizar a sua obra.
35 Aꞌyaa xu muaꞌaj tyíꞌxaj tɨjɨn: “Óocheꞌ pu muáacuaj máxcɨrɨeꞌ áꞌɨtzeereꞌ siaj sij tyiꞌhuóotzaanyeꞌen”; nyajta nyáaj aꞌyaa nu tyajáꞌmuaꞌixaatyeꞌ siaj jaaséj ɨ tɨ tyíꞌhuastiꞌ, puꞌríj huaxáꞌpuɨꞌ siaj tyuꞌrióotzaanyeꞌen.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Eis que eu vos digo: levantai os vossos olhos e vede as terras, que já estão brancas para a ceifa.
36 Aꞌɨ́jna ɨ tɨ tyíꞌmuarɨeꞌ aꞌɨ́ɨ pu ajta tyúunajchityeꞌen, ajta ɨ tɨ jaariáꞌsɨɨreꞌsij aꞌɨ́j pu jusén jɨmeꞌ júurij jaꞌmej, aj mu mij néijmiꞌi huatóotyamuaꞌveꞌsij aꞌɨ́jna ɨ tɨ tyuꞌhuástej ajta ɨ tɨ tyuꞌriáꞌtzaj.
36 E o que ceifa recebe galardão e ajunta fruto para a vida eterna, para que, assim o que semeia como o que ceifa, ambos se regozijem.
37 Aꞌɨ́j pu jɨn aꞌyan tyiꞌjaꞌyájna jeꞌej tɨ tyéꞌyuꞌsiꞌ ɨ tɨ aꞌyan tɨjɨn: “Séecan mu tyíꞌhuasteꞌ, majta séecan tyuꞌriáꞌtzaanaj.”
37 Porque nisso é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro, o que ceifa.
38 Nyajta nyáaj nu jamuaataꞌítyacaꞌ siaj sij tyuꞌriáꞌtzaanaj joꞌsiaj quee tyojoꞌhuástej, séecan mu tyuꞌmuárɨej, siajta muaꞌaj xu jaꞌancuriáaꞌ ɨ maj jaamuéꞌtɨj aꞌɨ́jcɨ jɨmeꞌ ɨ maj tyuꞌmuárɨej.
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Majta mueꞌtɨ́j ɨ maj Samaaria jáꞌmaꞌcan tyáꞌantzaahuaj ɨ Jesús jimi, aꞌɨ́jcɨ jɨmeꞌ jeꞌej tɨ ɨ íitɨꞌ tyihuoꞌtéꞌexaaj tɨ aꞌyan tɨjɨn: “Néijmiꞌi pu naatéꞌexaa jeꞌej nyaj tyiꞌtɨ́j huáruuj.”
39 E muitos dos samaritanos daquela cidade creram nele, pela palavra da mulher, que testificou: Disse-me tudo quanto tenho feito.
40 Aꞌɨ́j mu jɨn, matɨꞌɨj ajeꞌréꞌnyej aꞌyaa mu tyaatáhuaviiriꞌ aꞌɨ́jcɨ ɨ Jesús tɨ aꞌáa huaꞌ jamuán joꞌtyáꞌɨtzeereꞌen. Aꞌáa puꞌij huaꞌ jamuán joꞌtyáꞌɨtzee huaꞌpuaj xɨcáj,
40 Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.
41 majta jéetzeꞌ mueꞌtɨ́j tyáꞌantzaahuaj matɨꞌɨj jáanamuajriꞌ jeꞌej tɨ ɨ Jesús tyihuóꞌixaaj.
41 E muitos mais creram nele, por causa da sua palavra.
42 Aꞌyaa mu tyaatéꞌexaa aꞌɨ́jcɨ ɨ íitaj tɨjɨn:
42 E diziam à mulher: Já não é pelo que disseste que nós cremos, porque nós mesmos o temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 Tɨꞌɨj mutyojoꞌmaꞌaj huaꞌpuaj xɨcáj, Jesús pu iirájraa aꞌájna a Samaaria, ajta jeꞌen jóꞌraa aꞌájna a Galileea.
43 E, dois dias depois, partiu dali e foi para a Galileia.
44 Jesús pu aꞌyan tyuꞌtaxájtacaꞌ maj quee tyámuaꞌ yóꞌmuaꞌrajcaꞌaj aꞌɨ́jcɨ ɨ tɨ Dios jitze maꞌcan tyíꞌxaj aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj jamuán ajaꞌchej.
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria pátria.
45 Tɨꞌɨj aꞌáa jaꞌráꞌaj a Galileea, néijmiꞌi mu tyámuaꞌ naa tyetyéejej, jiꞌnye aꞌɨ́ɨ mu majta aꞌáa jaꞌtanyájcaꞌaj a Jerusalén matɨꞌɨj tyuꞌyéꞌestej, aꞌɨ́ɨ mu mij jaaséjracaꞌaj jeꞌej tɨ tyiꞌtɨ́j huáruuj ɨ Jesús.
45 Chegando, pois, à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que fizera em Jerusalém no dia da festa; porque também eles tinham ido à festa.
46 Aj puꞌij ɨ Jesús ajtáhuaꞌaj aꞌáa jaꞌráꞌaj aꞌájna a Caná, joꞌtɨj ɨ jájtyij joꞌtyánahuastacaꞌ. Aꞌáa pu sɨ́ɨj joꞌtyávaacaꞌaj ɨ tɨ tyiꞌtɨ́j jɨn tyiꞌtyávaacaꞌaj ɨ rey jimi, aꞌɨ́ɨ pu séej tyiyójcaꞌaj tɨ tyíꞌcuiꞌcaꞌaj aꞌáa pu jóocaꞌtyii aꞌájna a Capernaúm.
46 Segunda vez foi Jesus a Caná da Galileia, onde da água fizera vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Tɨꞌɨj aꞌɨ́ɨn jáamuaꞌreeriꞌ tɨ ɨ Jesús ujaꞌrájraa aꞌájna a Judea, ajta arí aꞌáa jaꞌráꞌajcaa a Galileea, aꞌáa puꞌij joꞌmej aꞌɨ́jcɨ jimi, tɨꞌquij jéehua jaatáhuaviiriꞌ tɨ aꞌáa jóꞌmeꞌen joꞌtɨj jaꞌchej tɨꞌij tyáahuatyeꞌen ɨ yójraꞌ, jiꞌnye puꞌríj huápuɨꞌɨj áꞌmeꞌriajcaꞌaj.
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judeia para a Galileia, foi ter com ele e rogou-lhe que descesse e curasse o seu filho, porque já estava à morte.
48 Jesús pu aꞌyan tyaatéꞌexaa tɨjɨn:
48 Então, Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e milagres, não crereis.
49 Ajta aꞌɨ́jna ɨ tɨ tyiꞌtɨ́j jɨn tyiꞌtyávaacaꞌaj ɨ rey jimi, aꞌyaa pu tyaatéꞌexaa tɨjɨn:
49 Disse-lhe o oficial: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Aj puꞌij ɨ Jesús aꞌyan tyaatéꞌexaa tɨjɨn:
50 Disse-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse e foi-se.
51 Tɨꞌɨj arí avéjriꞌ joomáꞌcaj ɨ juchéj, aꞌɨ́ɨ mu jaꞌantyinájchacaꞌ ɨ maj jahuɨɨreꞌ, matɨꞌɨj aꞌyan tyaatéꞌexaa tɨjɨn:
51 E, descendo ele logo, saíram- lhe ao encontro os seus servos e lhe anunciaram, dizendo: O teu filho vive.
52 Aj puꞌij aꞌyan tyihuoꞌtaꞌíhuoꞌriꞌ aꞌtzáaj tɨ huatyápuaꞌriacaꞌ ɨ tɨ jɨn tyíꞌcuiꞌcaꞌaj, aꞌyaa mu mij tyaatéꞌexaa tɨjɨn:
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora se achara melhor; e disseram-lhe: Ontem, às sete horas, a febre o deixou.
53 Aj puꞌij jáamuaꞌreeriꞌ aꞌɨ́jna ɨ táatajraꞌ tɨ aꞌyan puaꞌaj putyíꞌrɨjcaa tɨꞌɨj ɨ Jesús aꞌyan tyaatéꞌexaa tɨjɨn: “Puꞌríj huarúj aꞌɨ́jna aꞌyóoj”; aj puꞌij aꞌɨ́jna majta néijmiꞌi ɨ maj jamuán ajaꞌchej néijmiꞌi mu tyáꞌantzaahuaj ɨ Jesús jimi.
53 Entendeu, pois, o pai que era aquela hora a mesma em que Jesus lhe disse: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 Aꞌíi pu aꞌɨ́ɨn puéꞌeen ɨ tɨ huaꞌpuaj tɨ huápuɨꞌɨj juxɨeꞌveꞌ ɨ tɨ jɨn ɨ Jesús aꞌyan huarɨ́j aꞌájna a Galileea tɨꞌɨj aꞌáa jaꞌrájraa a Judea.
54 Jesus fez este segundo milagre quando ia da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.