Hebreus 12

Ɨ nyúucarij tɨ jájcua tɨ aꞌɨj́na áꞌxaj ɨ Tavástaraꞌ ɨ Jesús tɨ Cɨríistuꞌ pueꞌeen ajta Salmos (COK) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Aꞌyaa puꞌij, ityáj tu jéehua huaꞌsej ɨ tyeɨ́tyee ɨ maj majta aꞌyan tyáꞌtzaahuatyeꞌ, tyicheꞌ tyuꞌtáxaahuataj aꞌɨ́jna ɨ tɨ tyíꞌtaꞌɨtziityeꞌ, tyajta jaatapuáꞌcɨtaj aꞌɨ́jna ɨ tyaj jɨn jeꞌej puaꞌaj rɨcɨj ɨ Dios jimi, aꞌɨ́jna ɨ tɨ tatyájɨꞌquii, tyajta huatyátacaꞌnyej tyej tyij néijmiꞌi jɨn tyuꞌtyámueꞌtɨn.
1 Portanto, nós também, pois estamos rodeados de tão grande nuvem de testemunhas, deixemos todo embaraço, e o pecado que tão de perto nos rodeia, e corramos com perseverança a carreira que nos está proposta,
2 Tyicheꞌ aꞌɨ́jcɨ jitze rányejnyeꞌrej ɨ Jesús, aꞌɨ́j pu jitze jáꞌmaꞌcan ɨ tyaj jɨn tyáꞌtzaahuatyeꞌ, aꞌɨ́ɨ pu ajta aꞌɨ́ɨn puéꞌeen ɨ tɨ néijmiꞌi tyámuaꞌ tyíꞌuurej. Jesús pu jóꞌviicueꞌriꞌ matɨꞌɨj yóꞌtatej ɨ cúruuj jitze, capu jitzán juxɨéꞌvaꞌcaꞌaj maj aꞌɨ́jna jɨn jaatatyéviꞌraꞌastaj, jiꞌnye aꞌɨ́ɨ pu jamuaꞌreeriacaꞌaj tɨjɨn tɨꞌɨj japuéjtzitaren aj puꞌij téꞌej huatóotyamuaꞌveꞌsij, ajta ujaꞌajcáayixɨj muácaꞌtaꞌ ɨ Dios.
2 fitando os olhos em Jesus, autor e consumador da nossa fé, o qual, pelo gozo que lhe está proposto, suportou a cruz, desprezando a ignomínia, e está assentado à direita do trono de Deus.
3 Aꞌɨ́j pu jɨn, siataꞌaj aꞌɨ́jna jitze tyúꞌmuaꞌtyij jeꞌej tɨ huarɨ́j ɨ Jesús, tɨꞌɨj aꞌɨ́ɨjma jitze maꞌcan jaapuéjtzitariacaꞌ ɨ maj jeꞌej puaꞌaj tyityetyúuchaꞌɨɨcaꞌaj, aꞌɨ́j xu jɨn quee cuaꞌnaj siajta quee tyóoxaꞌhuataꞌan.
3 Considerai, pois aquele que suportou tal contradição dos pecadores contra si mesmo, para que não vos canseis, desfalecendo em vossas almas.
4 Jiꞌnye caxu muaꞌaj seexúj aꞌɨ́jna jɨn huácuij ɨ siaj nyoꞌseꞌ siaj sij jaatyámueꞌtɨn ɨ tɨ jeꞌej puaꞌaj een ɨ Dios jimi.
4 Ainda não resististes até o sangue, combatendo contra o pecado;
5 Siajta muaꞌaj seríj yoꞌhuáꞌxɨj aꞌɨ́jcɨ ɨ nyúucarij ɨ Dios tɨ jamuatáꞌcaa, aꞌyájna tɨꞌɨj huaꞌ táataj tyihuáꞌixaatyeꞌ ɨ juyójmuaꞌ. Aꞌyaa pu tyéꞌyuꞌsiꞌ ɨ yuꞌxarij jitze tɨjɨn:
5 e já vos esquecestes da exortação que vos admoesta como a filhos: Filho meu, não desprezes a correção do Senhor, nem te desanimes quando por ele és repreendido;
6 Jiꞌnye ɨ tavástaraꞌ pu aꞌyan tyéꞌitɨɨ aꞌtɨ́j tɨ xɨeꞌveꞌ,
6 pois o Senhor corrige ao que ama, e açoita a todo o que recebe por filho.
7 Aꞌɨ́j xu jɨn muaꞌaj jajpuéjtzij siaj sij tyámuaꞌ huárɨnyij. Dios pu aꞌyan jáꞌmuaꞌuurej tɨꞌɨj ajta aꞌtɨ́j huáꞌuurej ɨ juyójmuaꞌ. Aꞌtɨ́j tɨnaꞌaj tɨ tyiyójmuaꞌ aꞌyaa pu tyámuaꞌ tyihuáꞌmuaꞌtyej ɨ juyójmuaꞌ.
7 É para disciplina que sofreis; Deus vos trata como a filhos; pois qual é o filho a quem o pai não corrija?
8 Ajta tɨpuaꞌaj Dios quee tyámuaꞌ jáꞌmuaꞌuurej tɨꞌɨj juyójmuaꞌ, caxu sij muaꞌaj jɨꞌréꞌcan jɨmeꞌ yójmuaꞌmuaꞌ puéꞌeen.
8 Mas, se estais sem disciplina, da qual todos se têm tornado participantes, sois então bastardos, e não filhos.
9 Ajta aꞌyájna, tyatɨꞌɨj tyooj tɨꞌriistacaꞌaj, aꞌɨ́ɨmaj ɨ tahuásimuaꞌcɨꞌɨj aꞌɨ́ɨ mu tyitaamuáꞌtyej íiyan cháanacaj japua, tyajta aꞌyan tyihuáꞌastijriaꞌcaꞌaj. Aꞌɨ́j pu jɨn, tyicheꞌ jéetzeꞌ tyámuaꞌ tyaꞌráꞌastijreꞌen aꞌɨ́jcɨ ɨ tavástaraꞌ ɨ tɨ jusén jɨn séejreꞌ, ajta aꞌyan tyitaatáꞌsij tyej tyij jimí júurij táꞌraꞌnyij.
9 Além disto, tivemos nossos pais segundo a carne, para nos corrigirem, e os olhávamos com respeito; não nos sujeitaremos muito mais ao Pai dos espíritos, e viveremos?
10 Tahuásimuaꞌcɨꞌɨj mu tyámuaꞌ tyitaamuáꞌtyej íiyan cháanacaj japua, majta quee áꞌtyeej maj aꞌyan tyíꞌtaꞌitɨɨ jeꞌej tɨ tyihuaꞌránajchicaꞌaj, ajta ɨ Dios, aꞌyaa pu een jɨn tyíꞌtaꞌitɨɨ tɨꞌij tyámuaꞌ táaꞌuuren, tyej tyij aꞌyan éenyeꞌej táꞌraꞌnyij tɨꞌɨj aꞌɨ́jna.
10 Pois aqueles por pouco tempo nos corrigiam como bem lhes parecia, mas este, para nosso proveito, para sermos participantes da sua santidade.
11 Ajta aꞌyan tyiꞌjaꞌyájna tɨquee naa tyúꞌasej tɨpuaꞌaj tyiꞌtɨ́j jɨn tyajpuéjtzij, sulu aꞌyaa pu tyúꞌcuiꞌ, maꞌ ajta aꞌyan tyitatyáhuɨꞌrii tyej tyij taxáahuaj séjreꞌej, tyajta tyámuaꞌ éenyeꞌej.
11 Na verdade, nenhuma correção parece no momento ser motivo de gozo, porém de tristeza; mas depois produz um fruto pacífico de justiça nos que por ele têm sido exercitados.
12 Aꞌɨ́j pu jɨn, siataꞌaj jaajájcuareꞌen ɨ siaj jɨn uhuácacaꞌnyeꞌej ɨ jumuácaꞌ jitze siajta jutunúj jitze,
12 Portanto levantai as mãos cansadas, e os joelhos vacilantes,
13 siajta jáahuoonyij aꞌɨ́jna ɨ juyéj tɨ huatóojeꞌyej, siaj sij tyámuaꞌ huárɨnyij ɨ juꞌɨ́ɨcaj jitze, siataꞌaj sij tyámuaꞌ tyityaajuꞌun ɨ Dios jimi.
13 e fazei veredas direitas para os vossos pés, para que o que é manco não se desvie, antes seja curado.
14 Siataꞌaj tyámuaꞌ eenyeꞌ néijmiꞌcaa jamuán, siajta tyámuaꞌ tyityetyúuchaꞌɨɨj, jiꞌnye tɨpuaꞌaj aꞌtɨ́j quee tyámuaꞌ tyiꞌtyúuchaꞌɨɨj, capu aꞌnáj jaséjran ɨ tavástaraꞌ.
14 Segui a paz com todos, e a santificação, sem a qual ninguém verá o Senhor,
15 Caxu tyiꞌtáꞌcareꞌen tɨ sɨ́ɨj tyiꞌtɨ́j jɨn ootyáꞌɨtzeereꞌen, tɨꞌij aꞌɨ́jna jɨn quee cheꞌ ɨ Dios tyámuaꞌ tyaatáꞌan, nusu tɨ sɨ́ɨj huataséjreꞌen jaꞌmua jimi tɨ seequéj tyoꞌcájmuaꞌrej tɨꞌij aꞌɨ́ɨn jeꞌej puaꞌaj jamuáaꞌuurej siaj sij tyiꞌtɨ́j jɨn ootyáꞌɨtzeereꞌen ɨ Dios jimi.
15 tendo cuidado de que ninguém se prive da graça de Deus, e de que nenhuma raiz de amargura, brotando, vos perturbe, e por ela muitos se contaminem;
16 Cheꞌ quee aꞌtɨ́j juxanaꞌcɨriaꞌaj, nusu jáꞌxaahuataj aꞌɨ́jna ɨ tɨ Dios jaatyájtoo ityájma jimi, jiꞌnye aꞌyaa pu huarɨ́j aꞌɨ́jna ɨ Esaú, aꞌɨ́j pu jɨn quee jaꞌancuriáaꞌ ɨ tɨ jacɨꞌtyíicheꞌen, tɨ ajta áꞌriaꞌraꞌ puéꞌeenyeꞌej, aꞌɨ́jna jɨmeꞌ tɨ huataíꞌcuatacaꞌ.
16 e ninguém seja devasso, ou profano como Esaú, que por uma simples refeição vendeu o seu direito de primogenitura.
17 Siajta aꞌyan tyáꞌmuaꞌreej tɨjɨn tɨꞌɨj jaataxɨéꞌvej tɨ jáacɨꞌtyij aꞌɨ́jna ɨ tɨ jɨn Dios tyámuaꞌ tyeetyátoonyij, aꞌɨ́ɨ pu ɨ táatajraꞌ jaaréꞌityacaꞌ, tyij ajta jéehua huóoyiinyacaꞌ, capu cheꞌ huatáɨꞌriitariacaꞌ tɨ jáahuɨɨreꞌen.
17 Porque bem sabeis que, querendo ele ainda depois herdar a bênção, foi rejeitado; porque não achou lugar de arrependimento, ainda que o buscou diligentemente com lágrimas.
18 Siajta muaꞌaj caxu ajtyáxɨɨriacaꞌ ɨ Dios jimi, matɨꞌɨj aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj Israel jitze ajtyámaꞌcan, ɨ maj aꞌáa jaꞌtanyéj ɨ jɨríj jitze joꞌtɨj jáꞌtaacaꞌaj, ajta ootɨ́caꞌcaꞌaj, majta jéehua viiyacaꞌaj japúutzarij jɨmeꞌ,
18 Pois não tendes chegado ao monte palpável, aceso em fogo, e à escuridão, e às trevas, e à tempestade,
19 caxu siajta jáanamuajriꞌ tɨꞌɨj aꞌtɨ́j ucájijhuacaꞌ ɨ aꞌhuáj tzajtaꞌ, nusu tɨꞌɨj ɨ Dios tyuꞌtaxájtacaꞌ. Aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj jáanamuajriꞌ aꞌyaa mu jéehua tyaatáhuaviiriꞌ tɨquee cheꞌ tyihuáꞌixaatyeꞌej,
19 e ao sonido da trombeta, e à voz das palavras, a qual os que a ouviram rogaram que não se lhes falasse mais;
20 jiꞌnye camu pújooriajvaꞌaj maj aꞌyan huárɨnyij jeꞌej tɨ tyihuoꞌtaꞌíj aꞌyan tɨjɨn: “Aꞌɨ́jna ɨ tɨ japuan ráꞌɨɨcataj ɨ jɨríj, siataꞌaj tyetyéj jɨn jaatyátoꞌsixɨꞌɨn, capu jeꞌej tyij ajta cɨ́ɨtzij puéꞌeen, cheꞌ huámuɨꞌnyij.”
20 porque não podiam suportar o que se lhes mandava: Se até um animal tocar o monte, será apedrejado.
21 Huápuɨꞌɨj pu tzɨ́ɨnyiꞌsiꞌ huaséꞌrihuaꞌaj ɨ maj jaaséej, ajta aꞌɨ́jna ɨ Moisés aꞌyaa pu tyuꞌtaxájtacaꞌ tɨjɨn: “Nyényevivej aꞌɨ́jna jɨmeꞌ nyaj tyíꞌtzɨɨnyeꞌ.”
21 E tão terrível era a visão, que Moisés disse: Estou todo aterrorizado e trêmulo.
22 Siajta muaꞌaj, séej jitze xu ɨ jɨríj aꞌyan tyityeꞌejtyáxɨɨriacaꞌ tɨ aꞌyan tyajaꞌrájtyapuaj tɨjɨn Sión, siajta chájtaꞌnaj jitze joꞌtɨj ɨ Dios tɨ júurij jáꞌsejreꞌ, aꞌɨ́jna ɨ Jerusalén jútyeꞌ tɨ jáꞌsejreꞌ, joꞌmaj majta mueꞌtɨ́j jaꞌtyúusɨɨreꞌ ɨ maj tajapuá tyíꞌhuɨɨreꞌ mej mij tyaatatyójtziꞌreꞌen ɨ Dios,
22 Mas tendes chegado ao Monte Sião, e à cidade do Deus vivo, à Jerusalém celestial, a miríades de anjos;
23 joꞌmaj majta jaꞌtyúusɨɨreꞌ ɨ maj anáatyaꞌaj yójmuaꞌmuaꞌ pueꞌéenyeꞌej muáꞌraa ɨ Dios, ɨ maj majta meríj áꞌyuꞌsiꞌij u tajapuá. Aꞌɨ́j xu jimi ajtyáxɨɨriacaꞌ ɨ Dios, ɨ tɨ néijmiꞌcaa tyíꞌijtyeꞌ, siajta aꞌɨ́ɨjma jimi ɨ huáꞌjuuricamej ɨ tyétyacaa ɨ Dios tɨ tyámuaꞌ huóꞌruuj,
23 à universal assembléia e igreja dos primogênitos inscritos nos céus, e a Deus, o juiz de todos, e aos espíritos dos justos aperfeiçoados;
24 aꞌɨ́j xu jimi ajtyáxɨɨriacaꞌ ɨ Jesús, ɨ tɨ aꞌyan tyuꞌxáꞌpuɨꞌɨntarej aꞌɨ́jna jɨmeꞌ ɨ nyúucarij tɨ jájcuaj, ajta ɨ juxúureꞌ jɨn tyámuaꞌ táaruuj, ɨ tɨ jéetzeꞌ tyámuaꞌ eenyeꞌ séejreꞌ ɨ Dios jimi, quee ɨ Abel xuureꞌ.
24 e a Jesus, o mediador de um novo pacto, e ao sangue da aspersão, que fala melhor do que o de Abel.
25 Aꞌɨ́j xu jɨn tyámuaꞌ sianaꞌaj siaj sij quee jáꞌxaahuataj aꞌɨ́jna ɨ tɨ tyajáꞌmuaꞌixaatyeꞌ. Jiꞌnye aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj quee jáanamuajriꞌ tɨꞌɨj ɨ Dios huoꞌtajé, capu huóꞌhuɨɨ. Aꞌɨ́j pu jɨn quee ɨꞌríj tɨꞌij táahuɨɨreꞌen tɨpuaꞌaj tyeetyáxaahuaj aꞌɨ́jcɨ tɨ aꞌyan tyíꞌtajee ɨ jútyeꞌ tɨ jáꞌsejreꞌ.
25 Vede que não rejeiteis ao que fala; porque, se não escaparam aqueles quando rejeitaram o que sobre a terra os advertia, muito menos escaparemos nós, se nos desviarmos daquele que nos adverte lá dos céus;
26 Aꞌájna ɨmuáj, aꞌɨ́jna ɨ nyúucariaꞌraꞌ ɨ Dios pu jaatóoriaxɨj ɨ cháanacaj tɨꞌɨj tyuꞌtaxájtacaꞌ, ajta ijíij aꞌyaa pu tyíꞌxaj tɨjɨn: “Nyajtáhuaꞌaj nu jaatóoriaxɨꞌɨj ɨ cháanacaj, nyajta néijmiꞌi ɨ tajapuá tɨ tyejéꞌsejreꞌ.”
26 a voz do qual abalou então a terra; mas agora tem ele prometido, dizendo: Ainda uma vez hei de abalar não só a terra, mas também o céu.
27 Aꞌɨ́jna ɨ nyúucarij tɨ jɨmeꞌ yee “nyajtáhuaꞌaj nu jaatóoriaxɨꞌɨj”, aꞌyaa pu huatóomuaꞌaj tɨ tyuꞌtóoraxɨꞌsij ɨ tɨ tyúꞌtaavijhuacaꞌ, aꞌyaa puꞌij tyiꞌtyiáꞌsij aꞌɨ́ɨ puꞌquij tyuꞌtyáꞌtzeereꞌej ɨ tɨquee tyíɨꞌrij tɨ tyuꞌtóoraxɨꞌɨn.
27 Ora, esta palavra-Ainda uma vez-significa a remoção das coisas abaláveis, como coisas criadas, para que permaneçam as coisas inabaláveis.
28 Aꞌɨ́jna ɨ Dios tɨ jɨn tyámuaꞌ tyitatáꞌcaa, capu ɨꞌríj tɨ jaatóoriaxɨꞌɨn, aꞌɨ́j pu jɨn jusén jɨmeꞌ séeriaꞌaj jaꞌmej.
28 Pelo que, recebendo nós um reino que não pode ser abalado, retenhamos a graça, pela qual sirvamos a Deus agradavelmente, com reverência e temor;
29 Jiꞌnye aꞌɨ́jna ɨ Dios ɨ tyaj jitzán ajtyámaꞌcan aꞌyaa pu een tɨꞌɨj ɨ tɨéj tɨ néijmiꞌi tyíꞌtɨeꞌracaa.
29 pois o nosso Deus é um fogo consumidor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.