Atos 4

Ɨ nyúucarij tɨ jájcua tɨ aꞌɨj́na áꞌxaj ɨ Tavástaraꞌ ɨ Jesús tɨ Cɨríistuꞌ pueꞌeen ajta Salmos (COK) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Móocheꞌ mu ɨ Pedro, ajta ɨ Juan tyihuáꞌixaatyaꞌcaꞌaj ɨ tyeɨ́tyee, matɨꞌɨj séecan ajeꞌréꞌnyej joꞌmaj aꞌɨ́ɨmaj joꞌtyúꞌuucaꞌaj. Aꞌɨ́ɨ mu puéꞌeenyeꞌej ɨ maj tyíꞌchaꞌɨj u tyeyúuj tzajtaꞌ, majta aꞌɨ́ɨmaj ɨ Saduceos.
1 E, estando eles falando ao povo, sobrevieram os sacerdotes, e o capitão do templo, e os saduceus,
2 Menyínyuꞌcacucaꞌaj aꞌɨ́ɨjma jimi ɨ Pedro ajta ɨ Juan, aꞌɨ́jcɨ jɨmeꞌ ɨ maj aꞌyan tyihuáꞌmuaꞌtyajcaꞌaj ɨ tyeɨ́tyee, yee majtáhuaꞌaj mu huatájuurij ɨ maj tyáꞌantzaahuatyeꞌsij, jiꞌnye aꞌyaa pu ɨ Dios tyaatájuuritye aꞌɨ́jcɨ ɨ Jesús.
2 doendo-se muito de que ensinassem o povo e anunciassem em Jesus a ressurreição dos mortos.
3 Aj mu mij huoꞌvíviꞌ, matɨꞌɨj mij hueꞌtyáanaj, ajta camu tyihuoꞌíhuoꞌriꞌ jiꞌnye puꞌríj huachúmuaꞌcaꞌaj.
3 E lançaram mão deles e os encerraram na prisão até ao dia seguinte, pois era já tarde.
4 Jéehua mu ɨ tyeɨ́tyee jáanamuajriꞌ ɨ nyúucarij maj jaaxájtacaꞌ, majta tyáꞌantzaahuaj, aꞌɨ́j mu jɨn meríj aꞌyan aráꞌaxcaa aꞌchu anxɨ́ víꞌraꞌaj ɨ maj tyáꞌantzaahuaj.
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra creram, e chegou o número desses homens a quase cinco mil.
5 Yaa ariáꞌpuaꞌaj, aꞌɨ́ɨ mu tyúusɨɨj aꞌájna a Jerusalén aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj antyúumuaꞌreej aꞌájna a chájtaꞌ, majta aꞌɨ́ɨmaj ɨ huáasij, majta ɨ maj tyihuáꞌmuaꞌtyahuaꞌaj ɨ yuꞌxarij jitze.
5 E aconteceu, no dia seguinte, reunirem-se em Jerusalém os seus principais, os anciãos, os escribas,
6 Aꞌáa pu joꞌtyávaacaꞌaj aꞌɨ́jna ɨ Anás ɨ tɨ vaꞌcán jɨn tyiꞌtyéjvee, ajta aꞌɨ́jna ɨ Caifás, ajta ɨ Juan, ajta ɨ Alejandro, majta mueꞌtɨ́j ɨ maj tyeɨ́tyeristyamuaꞌ puéꞌeen aꞌɨ́jcɨ ɨ tɨ vaꞌcán jɨn tyiꞌtyéjvee.
6 e Anás, o sumo sacerdote, e Caifás, e João, e Alexandre, e todos quantos havia da linhagem do sumo sacerdote.
7 Aꞌɨ́ɨ mu mij tyuꞌtaꞌíjtacaꞌ maj ahuajaꞌvéꞌviꞌtɨj aꞌɨ́jcɨ ɨ Pedro majta ɨ Juan, mej mij tyihuoꞌíhuoꞌ. Aj mu mij ajeꞌtaꞌ huoꞌtyáhuii, matɨꞌɨj mij tyihuoꞌíhuoꞌriꞌ aꞌyan tɨjɨn:
7 E, pondo-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em nome de quem fizestes isto?
8 Aj puꞌij ɨ Pedro aꞌɨ́jcɨ jitze aroocaꞌnyáaj ɨ júuricamaꞌraꞌ ɨ Dios, tɨꞌɨj ij aꞌyan tyihuoꞌtéꞌexaaj tɨjɨn:
8 Então, Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Principais do povo e vós, anciãos de Israel,
9 Muaꞌaj xu tyíꞌtaꞌihuoꞌ aꞌɨ́jcɨ jɨmeꞌ ɨ tɨ xáꞌpuɨꞌ ɨ tɨ jaacɨꞌɨj aꞌɨ́jcɨ ɨ tyáataj ɨ tɨquee tyéchavaaj, siataꞌaj sij jáamuaꞌreej jeꞌej tɨ een jɨmeꞌ tyuꞌrúj.
9 visto que hoje somos interrogados acerca do benefício feito a um homem enfermo e do modo como foi curado,
10 Aꞌyaa tu tyajáꞌmuaꞌixaatyeꞌ muaꞌajmaj, tyajta néijmiꞌcaa ɨ siaj aꞌyan huacháatɨmee iiyeꞌej Israel aꞌíjna ɨ tyáatɨꞌ yaa tɨ huatyéjve, aꞌɨ́j pu jɨn arí huarúj aꞌɨ́jcɨ jɨmeꞌ tɨ jaꞌantzaahuaj aꞌɨ́jcɨ ɨ Cɨríistuꞌ Nazaret tɨ jáꞌmaꞌcan, aꞌɨ́jcɨ ɨ siaj yóꞌtatee ɨ cúruuj jitze, Dios tɨ jaatájuurityej.
10 seja conhecido de vós todos e de todo o povo de Israel, que em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, aquele a quem vós crucificastes e a quem Deus ressuscitou dos mortos, em nome desse é que este está são diante de vós.
11 Aꞌɨ́jna ɨ Jesús, aꞌɨ́ɨ pu aꞌɨ́ɨn puéꞌeen ɨ tyetyéj ɨ siaj quee jaataxɨéꞌvej mu siaj chiꞌij taꞌhuacaa, aꞌyaa pu atyojoꞌréꞌnyej tɨ aꞌɨ́ɨn puéꞌeen ɨ tyetyéj tɨ anájcaj tɨ ajta jéetzeꞌ juxɨeꞌveꞌ.
11 Ele é a pedra que foi rejeitada por vós, os edificadores, a qual foi posta por cabeça de esquina.
12 Capu máaj aꞌtɨ́j séejreꞌ tɨꞌij táahuɨɨreꞌen, jiꞌnye néijmiꞌqueꞌ ɨ cháanacaj japua capu máaj séej ujeꞌcáꞌityacaꞌ ɨ Dios, tyej tyij jitzán huatyátahuɨɨreꞌen.
12 E em nenhum outro há salvação, porque também debaixo do céu nenhum outro nome há, dado entre os homens, pelo qual devamos ser salvos.
13 Matɨꞌɨj ɨ maj tyityatatyíj huoꞌséj maj caꞌnyíjraꞌaj jɨn tyihuáꞌixaatyacaꞌaj aꞌɨ́jna ɨ Pedro ajta ɨ Juan, majta jáamuaꞌreeriꞌ maj quee aꞌnáj tyiꞌhuóomuaꞌaj, majta quee tyojóꞌiteecaꞌaj, jeꞌej mu tyityoꞌtóomuajtyacaꞌ, aj mu mij huoꞌmuájtyacaꞌ tɨjɨn aꞌɨ́j mu jamuán huacɨ́ꞌcaꞌaj ɨ Jesús.
13 Então, eles, vendo a ousadia de Pedro e João e informados de que eram homens sem letras e indoutos, se maravilharam; e tinham conhecimento de que eles haviam estado com Jesus.
14 Ajta aꞌɨ́jna ɨ tɨ tyíꞌcuiꞌcaꞌaj huaꞌ jamuán pu ajoꞌtyávaacaꞌaj, aꞌɨ́j mu jɨn quee jeꞌej tyuꞌtaxájtacaꞌ yee capu aꞌyan tyiꞌjaꞌyájna.
14 E, vendo estar com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 Aj mu mij huoꞌtaꞌíj maj iirácɨɨnyej joꞌmaj jóosɨɨriaꞌcaꞌaj aꞌɨ́ɨmaj ɨ juéesij, matɨꞌɨj mij tyiꞌtyuuꞌixáatyaꞌajraa.
15 Todavia, mandando-os sair fora do conselho, conferenciaram entre si,
16 Aꞌyaa mu tɨjɨn:
16 dizendo: Que havemos de fazer a estes homens? Porque a todos os que habitam em Jerusalém é manifesto que por eles foi feito um sinal notório, e não o podemos negar;
17 Ajta tɨꞌij quee jéetzeꞌ majcaꞌhuáyee namuajriaꞌaj ɨ tyeɨ́tyee tzajtaꞌ, tyicheꞌ ijíij huoꞌtányeechej mej mij quee cheꞌ tyihuáꞌixaatyeꞌej ɨ tyeɨ́tyee ɨ nyúucaritzeꞌ ɨ Jesús.
17 mas, para que não se divulgue mais entre o povo, ameacemo-los para que não falem mais nesse nome a homem algum.
18 Aj mu mij huoꞌtajé, majta huoꞌtáꞌijmuejriꞌ mej quee cheꞌ tyihuáꞌixaatyeꞌej majta quee tyihuáꞌmuaꞌtyej ɨ tyeɨ́tyee aꞌɨ́jcɨ jɨmeꞌ ɨ nyúucaritzeꞌ ɨ Jesús.
18 E, chamando-os, disseram-lhes que absolutamente não falassem, nem ensinassem, no nome de Jesus.
19 Ajta aꞌɨ́jna ɨ Pedro ajta ɨ Juan, aꞌyaa mu tyihuoꞌtéꞌexaaj tɨjɨn:
19 Respondendo, porém, Pedro e João, lhes disseram: Julgai vós se é justo, diante de Deus, ouvir-vos antes a vós do que a Deus;
20 Jiꞌnye capu jeꞌej tyíɨꞌrij tyej quee jaxajta aꞌɨ́jcɨ ɨ tyaj tyeríj jaaséej tyajta jáanamuajriꞌ.
20 porque não podemos deixar de falar do que temos visto e ouvido.
21 Majta aꞌɨ́ɨmaj ɨ juéesij, aꞌɨ́ɨ mu huoꞌtáꞌijmuejriꞌ, majta huoꞌtányeechej, matɨꞌɨj mij huoꞌtaꞌ maj iirácɨɨnyej aꞌɨ́jcɨ jɨmeꞌ maj quee jeꞌej tyéꞌejtyooveꞌej jeꞌej maj puéjtzij tyihuoꞌtáꞌan, jiꞌnye néijmiꞌi mu ɨ tyeɨ́tyee tyámuaꞌ tyaꞌtáꞌcariaꞌaj ɨ Dios aꞌɨ́jcɨ jɨmeꞌ jeꞌej tɨ tyiꞌtɨ́j huarɨ́j.
21 Mas eles ainda os ameaçaram mais e, não achando motivo para os castigar, deixaram-nos ir por causa do povo; porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera,
22 Ajta ɨ tyáatɨꞌ ɨ tɨ huarúj nyúucaritzeꞌ ɨ Jesús, aꞌyaa pu tyéejchaꞌɨɨcaꞌaj aꞌchu huáꞌpuatyej nyinyiꞌraꞌaj ajtáhuaꞌaj aꞌtzúj jéetzeꞌ.
22 pois tinha mais de quarenta anos o homem em quem se operara aquele milagre de saúde.
23 Matɨꞌɨj mij huoꞌtátoo aꞌɨ́jcɨ ɨ Pedro majta ɨ Juan, aj mu mij joꞌcɨ́j, matɨꞌɨj mij aꞌáa jaꞌráꞌaj joꞌmaj joꞌtyúꞌuucaꞌaj aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj huaꞌ jitze ajtyámaꞌcan. Aj mu mij huoꞌtéꞌexaa néijmiꞌi jeꞌej maj yeꞌej tyuꞌtaxájtacaꞌ aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj vaꞌcán jɨn tyityatatyíj, majta ɨ huáasij.
23 E, soltos eles, foram para os seus e contaram tudo o que lhes disseram os principais dos sacerdotes e os anciãos.
24 Matɨꞌɨj aꞌɨ́ɨjma huánamuajriꞌ, aj mu mij néijmiꞌi aꞌyan tyaatáhuaviiriꞌ ɨ Dios tɨjɨn:
24 E, ouvindo eles isto, unânimes levantaram a voz a Deus e disseram: Senhor, tu és o que fizeste o céu, e a terra, e o mar, e tudo o que neles há;
25 Muáaj paj tyuꞌtáꞌ tɨ aꞌyan tyuꞌtaxáj aꞌjúuricamej jitze aroocaꞌnyáaj aꞌɨ́jna ɨ David, ɨ tɨ muahuɨɨriaꞌcaꞌaj, aꞌyaa pu tyuꞌtaxájtacaꞌ tɨjɨn:
25 que disseste pela boca de Davi, teu servo: Por que bramaram as gentes, e os povos pensaram coisas vãs?
26 Aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj tyihuáꞌijtyeꞌ ɨ tyeɨ́tyee, majta ɨ maj vaꞌcán jɨn
26 Levantaram-se os reis da terra, e os príncipes se ajuntaram à uma contra o Senhor e contra o seu Ungido.
27 ’Aꞌyaa xaa nyuꞌuj tyiꞌjaꞌyájna, aꞌɨ́jna ɨ Herodes, ajta aꞌɨ́jna ɨ Poncio Piláato, aꞌɨ́ɨ mu tyúusɨɨj iiyeꞌej chájtaꞌ, huaꞌ jamuán ɨ tyeɨ́tyee ɨ maj séej chuéj japua jáꞌmaꞌcan, majta huaꞌ jamuán ɨ maj yéchej iiyeꞌej Israel, múumuaꞌtziityaꞌcaꞌaj jeꞌej maj tyeꞌentyimuéꞌtɨn aꞌɨ́jcɨ ɨ tɨ muahuɨɨreꞌ, aꞌɨ́jcɨ ɨ Jesús, ɨ paj jaꞌantyíhuoj pajta aꞌáan yóꞌojrasij ɨ ɨpuárij japua.
27 Porque, verdadeiramente, contra o teu santo Filho Jesus, que tu ungiste, se ajuntaram, não só Herodes, mas Pôncio Pilatos, com os gentios e os povos de Israel,
28 Aꞌyaa mu huarɨ́j jeꞌej paj muáaj anaquéej tyaaxáꞌpuɨꞌɨntarej tɨꞌij aꞌyan tyúꞌrɨnyij, jeꞌej paj muáaj tyáꞌxɨeꞌvaꞌcaꞌaj.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu conselho tinham anteriormente determinado que se havia de fazer.
29 Ajta ijíij, muáaj paj tavástaraꞌ, cásɨꞌ mu meríj tyíꞌtanyeechej, taatáꞌ ɨ caꞌnyíjraꞌaj tatzájtaꞌ ityájma ɨ tyaj muahuɨɨreꞌ, tyataꞌaj quee tyiꞌtzɨ́ɨnyeꞌej tyetyihuóꞌixaatyeꞌen a jitze maꞌcan.
29 Agora, pois, ó Senhor, olha para as suas ameaças e concede aos teus servos que falem com toda a ousadia a tua palavra,
30 Huataséjrataj ɨ paj jɨn néijmiꞌi putyíꞌuurej, petyihuaꞌhuáatyeꞌej ɨ maj tyíꞌcucuiꞌ, pajta huoꞌtaséjratyeꞌen aꞌɨ́jcɨ ɨ paj jɨn períj huoꞌtaꞌ maj jaayíꞌtɨhuaꞌan aꞌɨ́jcɨ jitze maꞌcan ɨ Jesús ɨ tɨ muahuɨɨreꞌ.
30 enquanto estendes a mão para curar, e para que se façam sinais e prodígios pelo nome do teu santo Filho Jesus.
31 Matɨꞌɨj jaꞌantyipuáꞌrij ɨ maj jɨn tyényuusimeꞌej, aj puꞌij huatóocaꞌtzɨj ɨ chiꞌij joꞌmaj jeꞌrátyaꞌcaꞌaj, ajta huatyáꞌɨtzee huaꞌ tzajtaꞌ aꞌɨ́jna ɨ júuricamaꞌraꞌ ɨ Dios, camu tyíꞌtzɨɨnyeꞌej metyihuáꞌixaatyaꞌcaꞌaj ɨ Dios jitze maꞌcan.
31 E, tendo eles orado, moveu-se o lugar em que estavam reunidos; e todos foram cheios do Espírito Santo e anunciavam com ousadia a palavra de Deus.
32 Néijmiꞌi ɨ maj tyáꞌtzaahuatyeꞌ, ɨ maj muiꞌcaa, juxaꞌaj mu tyíꞌmuaꞌajcaa ajta juxaꞌaj naꞌaj tyihuáꞌmiteerastyaꞌcaꞌaj. Capu aꞌtɨ́j jusɨ́ɨj naꞌaj tyiꞌtyóoꞌarityeꞌ ɨ tyúuaꞌrij, aꞌyaa mu néijmiꞌi tyíaꞌricaꞌaj.
32 E era um o coração e a alma da multidão dos que criam, e ninguém dizia que coisa alguma do que possuía era sua própria, mas todas as coisas lhes eram comuns.
33 Majta aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj tamuáamuataꞌ japuan huaꞌpuaj aráꞌasej, móocheꞌ mu tyihuáꞌixaatyaꞌcaꞌaj aꞌɨ́jcɨ jɨmeꞌ tɨ Dios jaatájuurityej aꞌɨ́jcɨ ɨ Jesús. Dios pu jéehua huáꞌhuɨɨriaꞌcaꞌaj néijmiꞌcaa.
33 E os apóstolos davam, com grande poder, testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Capu aꞌnáj aꞌtɨ́j quee jeꞌej tyéejviicueꞌracaꞌaj, jiꞌnye metyiꞌtoocaꞌaj ɨ tyúuchuej majta ɨ tyúuchiꞌij, ajta ɨ túmii
34 Não havia, pois, entre eles necessitado algum; porque todos os que possuíam herdades ou casas, vendendo-as, traziam o preço do que fora vendido e o depositavam aos pés dos apóstolos.
35 aꞌɨ́ɨjma mu tatuíꞌrihuaꞌaj aꞌɨ́ɨjma ɨ maj tamuáamuataꞌ japuan huaꞌpuaj aráꞌasej, majta aꞌɨ́ɨmaj, aꞌɨ́ɨ mu huoꞌriáaꞌcariaꞌaj ɨ túmii, aꞌchu tɨ séej áꞌɨtziityeꞌ.
35 E repartia-se a cada um, segundo a necessidade que cada um tinha.
36 Aꞌɨ́j pu jɨn aꞌyan tyuꞌrɨ́j aꞌɨ́jcɨ jimi ɨ José, aꞌɨ́jna ɨ tɨ tyíꞌhuɨɨriaꞌcaꞌaj ɨ Leví jimi. Aꞌáa pu jáꞌmaꞌcan joꞌtɨj aꞌyan tyajaꞌrájtyapuaj tɨjɨn Chipre, ɨ maj aꞌyan jaatamuaꞌaj tɨjɨn Bernabé, aꞌɨ́jna ɨ nyúucarij tɨjɨn Bernabé, aꞌyaa pu huatóomuaꞌaj tɨjɨn: Tɨ tyámuaꞌ tyihuaꞌtáꞌcaa aꞌɨ́ɨjma ɨ maj juxaamuɨjrityeꞌ.
36 Então, José, cognominado, pelos apóstolos, Barnabé (que, traduzido, é Filho da Consolação), levita, natural de Chipre,
37 Séej pu chuéj tyíchaꞌɨɨcaꞌaj aꞌɨ́jna ɨ José, aj puꞌij jáatoj, ajta ɨ túmii aꞌɨ́ɨjma pu huatáꞌ ɨ maj tamuáamuataꞌ japuan huaꞌpuaj aráꞌasej.
37 possuindo uma herdade, vendeu-a, e trouxe o preço, e o depositou aos pés dos apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.