2 Coríntios 1
Ɨ nyúucarij tɨ jájcua tɨ aꞌɨj́na áꞌxaj ɨ Tavástaraꞌ ɨ Jesús tɨ Cɨríistuꞌ pueꞌeen ajta Salmos (COK) vs NAA
1 Nyáaj ɨ nyaj Pablo puéꞌeen, nyáaj nu sɨ́ɨj aꞌɨ́ɨn puéꞌeen ɨ nyaj jahuɨɨreꞌ ɨ Cɨríistuꞌ, aꞌɨ́jcɨ jɨmeꞌ tɨ ɨ Dios juxɨéꞌviꞌraꞌ jɨmeꞌ aꞌyan tyinaatáꞌ, aꞌɨ́jna jamuán ɨ taꞌihuáaraꞌ ɨ Timoteo, aꞌyaa tu jáꞌmuatyojtyeꞌ mu siaj jusɨꞌrii ɨ Dios jimi, mu siaj Corinto joꞌcháatɨmee, tyajta néijmiꞌcaa ɨ maj Acaya joꞌcháatɨmee.
1 Paulo, apóstolo de Cristo Jesus pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus que está em Corinto e a todos os santos em toda a Acaia.
2 Cheꞌ ɨ Dios ɨ tyaj jajvástaraꞌ, ajta aꞌɨ́jna ɨ tavástaraꞌ Jesús tɨ ajta Cɨríistuꞌ puéꞌeen, micheꞌ aꞌɨ́ɨn tyámuaꞌ tyajamuaatáꞌan, majta jamuaatyápuaꞌrityeꞌen.
2 Que a graça e a paz de Deus, nosso Pai, e do Senhor Jesus Cristo estejam com vocês.
3 Tyicheꞌ tyámuaꞌ tyaꞌtáꞌcareꞌen ɨ Dios tɨ ajta yoꞌpuáaraꞌan puéꞌeen ɨ tavástaraꞌ Jesús tɨ ajta Cɨríistuꞌ puéꞌeen, aꞌɨ́ɨ pu aꞌɨ́ɨn puéꞌeen ɨ tyaj jajvástaraꞌ ɨ tɨ táꞌcuꞌvej, ajta aꞌɨ́ɨn puéꞌeen ɨ Dios ɨ tɨ aꞌnáj tɨnaꞌaj tyámuaꞌ tyitacájee.
3 Bendito seja o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai de misericórdias e Deus de toda consolação!
4 Aꞌɨ́ɨ pu tyámuaꞌ tyitacájee néijmiꞌi jɨmeꞌ jeꞌej tyaj tyaꞌajpuéjtzij, tyataꞌaj tyij tyajta ityáj tyámuaꞌ tyihuoꞌtyéjeevej aꞌɨ́ɨjma ɨ maj jajpuéjtzij, aꞌyájna tɨꞌɨj aꞌɨ́ɨn tyámuaꞌ tyitaatyéeje ityájma.
4 É ele que nos consola em toda a nossa tribulação, para que, pela consolação que nós mesmos recebemos de Deus, possamos consolar os que estiverem em qualquer espécie de tribulação.
5 Jiꞌnye aꞌyájna tɨꞌɨj ɨ Cɨríistuꞌ tyaapuéjtzitariacaꞌ tajɨ́meꞌ, aꞌyaa tuꞌuj tátyanaꞌaj ityáj tyaꞌajpuéjtzij, aꞌyaa pu chaꞌtánaꞌaj ij Cɨríistuꞌ jimi tyajáꞌmaꞌcan ɨ tyaj jɨn huátatyamuaꞌveꞌen.
5 Porque, assim como transbordam sobre nós os sofrimentos de Cristo, assim também por meio de Cristo transborda o nosso consolo.
6 Tɨpuaꞌaj ityáj tyajpuéjtzij, aꞌyaa pu tyíꞌhuɨɨreꞌ tɨꞌij Dios tyámuaꞌ tyajamuaatyéjeevej, ajta jaꞌmua japua huatányuunyij, ajta tɨpuaꞌaj Dios tyámuaꞌ tyitaatyéjeevej, aꞌyaa pu ajta tyíꞌhuɨɨreꞌ tɨꞌij ajta aꞌɨ́ɨn tyámuaꞌ tyajamuaatyéjeevej, ajta siaj sij tyoꞌtáviicueꞌ ɨ siaj jɨn jajpuéjtzij tyatɨꞌɨj ityáj tyaꞌajpuéjtzij.
6 Se somos atribulados, é para o consolo e a salvação de vocês; se somos consolados, é também para o consolo de vocês. Esse consolo se torna eficaz na medida em que vocês suportam com paciência os mesmos sofrimentos que nós também suportamos.
7 Aꞌyaa tu tyámuaꞌ naa tyiꞌijchóꞌveꞌ jaꞌmua jimi, jiꞌnye aꞌyaa tu tyáꞌmuaꞌreej tɨjɨn aꞌyájna siatɨꞌɨj tyaꞌajpuéjtzij, aꞌyaa pu ajta tyajáꞌmuacɨꞌtyij siaj sij huatóotyamuaꞌveꞌen.
7 A nossa esperança em relação a vocês é sólida, sabendo que, assim como vocês são participantes dos sofrimentos, assim também serão participantes da consolação.
8 Nyeꞌihuáamuaꞌ, aꞌyaa tu tyáꞌxɨeꞌveꞌ siaj jáamuaꞌreej jeꞌej tyej tyaapuéjtzitariacaꞌ tyatɨꞌɨj aꞌáa joꞌtyáꞌcaꞌaj aꞌájna a Asia. Huápuɨꞌɨj tu jajpuéjtzicaꞌaj catu cheꞌ tyéꞌviicueꞌracaꞌaj, aꞌyaa pu tyitáꞌmiteerastyaꞌcaꞌaj cuxáa tyej quee cheꞌ tyoꞌtáviicueꞌraj.
8 Porque não queremos, irmãos, que vocês fiquem sem saber que tipo de tribulação nos sobreveio na província da Ásia. Foi algo acima das nossas forças, a ponto de perdermos a esperança até da própria vida.
9 Aꞌyaa pu taꞌaxcaa cuxáa tyacuiꞌnyij. Aꞌyaa puꞌij tyitaatyáhuɨɨ tyej tyij jáarɨꞌrej tyaj quee tajitzé tyíꞌcaꞌnyej, sulu tyej tyij aꞌɨ́jna jitze arátacaꞌnyej ɨ Dios tɨ huaꞌ juurityeꞌ ɨ maj meríj huácuij.
9 De fato, tivemos em nós mesmos a sentença de morte, para que não confiássemos em nós mesmos, e sim no Deus que ressuscita os mortos,
10 Ajta ɨ Dios pu tɨiꞌrájtoo tɨꞌij quee aꞌyan tyitáacɨꞌtyij tyaj aꞌɨ́j jɨn huáꞌcuiꞌnyij tɨ huápuɨꞌɨj jeꞌej puaꞌaj een. Aꞌɨ́j tu jitze tyíꞌcaꞌnyej tɨ aꞌɨ́ɨn tɨiꞌrátoosij,
10 o qual nos livrou e ainda livrará de tão grande morte. Nele temos esperado que ainda continuará a nos livrar,
11 tɨpuaꞌaj muaꞌaj siataatáhuɨɨreꞌ aꞌyan setyaꞌhuooj tajɨ́meꞌ. Tɨpuaꞌaj mueꞌtɨ́j aꞌyan metyáꞌhuoocaj tajɨ́meꞌ, mueꞌtɨ́j mu majta tyaatatyójtziꞌreꞌej ɨ Dios ɨ tɨ aꞌɨ́ɨn tyámuaꞌ tyitatáꞌcaa.
11 enquanto vocês nos ajudam com orações a nosso favor, para que, por muitos, sejam dadas graças a Deus a nosso respeito, pelo benefício que nos foi concedido por meio da súplica de muitos.
12 Tyiꞌtɨ́j tu jɨn áꞌtatzaahuatyeꞌ, jiꞌnye aꞌɨ́jna ɨ tyaj jɨn maꞌumuámuaꞌreꞌ aꞌyaa pu tyíꞌtaꞌixaatyeꞌ tɨjɨn tyámuaꞌ tu tyiꞌtyítachaꞌɨj tzáahuatyiꞌraꞌaj jɨmeꞌ íiyan cháanacaj japua, tyajta jéetzeꞌ tyámuaꞌ tyiꞌtyítachaꞌɨj jaꞌmua jimi. Catu ityáj aꞌɨ́jna jitze tyíꞌtaꞌitɨɨ jeꞌej maj ɨ tyeɨ́tyee metyityoomuámuaꞌreꞌ, sulu aꞌɨ́j tu jitze tyíꞌcaꞌnyej ɨ tɨ jɨn ɨ Dios tyámuaꞌ tyitatáꞌcaa.
12 Porque a nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência de que com simplicidade e sinceridade de Deus, não com sabedoria humana, mas na graça divina, temos vivido no mundo, especialmente em relação a vocês.
13 Ajta ɨ tyaj tyajáꞌmuayuꞌseꞌej, aꞌɨ́ɨ puꞌuj puéꞌeen ɨ siaj seríj jaayíꞌtɨn siaj joꞌjíjveꞌen, ajta ɨ siaj yoꞌitéej xáꞌraꞌnyij. Aꞌyaa nu tyáꞌxɨeꞌveꞌ siaj néijmiꞌi tyámuaꞌ naa tyojoꞌitéej xáꞌraꞌnyij,
13 Porque nenhuma outra coisa escrevemos para vocês, a não ser aquilo que vocês leem e entendem. E espero que vocês entendam completamente,
14 aꞌyájna siatɨꞌɨj seríj jeꞌcácaa tyíꞌmuaꞌreej aꞌtyán tyaj puéꞌeen, ajta tɨꞌɨj uvéꞌnyej ɨ tavástaraꞌ muaꞌaj xu tajɨ́meꞌ ootzáahuatyeꞌej xáꞌjuꞌun, aꞌyájna tyatɨꞌɨj tyajta ityáj tyaꞌtatzáahuatyeꞌej táꞌjuꞌun jaꞌmua jɨmeꞌ.
14 como também já nos entenderam em parte, que seremos a glória de vocês, assim como vocês também serão a nossa glória no Dia de Jesus, nosso Senhor.
15 Aꞌíj nu jitze tyiꞌcaꞌnyáaj, aꞌyan nyetyuꞌmuaꞌaj nyaj anaquéej aꞌáa jaꞌtanyéj jaꞌmua jimi, nyej nyij huaꞌpuaj jamuáamuaarej,
15 Com esta confiança, eu queria primeiro ir encontrar-me com vocês, para que tivessem um segundo benefício.
16 aꞌyaa nu tyíꞌmuaꞌajcaa nyaj jamuáamuaarej nyatɨꞌɨj aꞌáa jóꞌmeꞌen a Macedonia, ajta nyatɨꞌɨj aꞌáa pu jaꞌajvetyij nyajtáhuaꞌaj nu jáꞌmuamuaaren. Aꞌyaa puꞌij tyíɨꞌrij siaj muaꞌaj naatáhuɨɨreꞌen nyej nyij nyooj huameꞌen aꞌájna a Judea.
16 Queria, ao passar por aí, dirigir-me à Macedônia, e da Macedônia voltar a encontrar-me com vocês, sendo então encaminhado por vocês para a Judeia.
17 ¿Nyiquij nyequee tzáahuatyiꞌraꞌaj jɨn aꞌyan tyuꞌmuáꞌaj? ¿Nyij aꞌyan setyiꞌmuaꞌtzej nyaj aꞌyan tyaꞌtányarasij aꞌyan nyetyiꞌmuaꞌastɨj nyaj aꞌyan rɨnyij, nyajta aꞌyan nyajta tyiꞌmuaꞌastɨ́j nyej quee aꞌyan huárɨnyij?
17 Ora, ao querer isso, será que agi com leviandade? Ou, ao tomar decisões, será que decido segundo a carne, de modo que haja em mim, simultaneamente, o “sim, sim” e o “não, não”?
18 Dios pu aꞌyan tyáꞌmuaꞌreej tyaj quee aꞌyan tyajáꞌmuaꞌixaatyeꞌ yee “jee” tyajta jeꞌen aꞌyan yee “capu” aꞌaj chaꞌtaj tyanaꞌaj.
18 Mas, como Deus é fiel, a nossa palavra, dirigida a vocês, não é “sim e não”.
19 Jiꞌnye aꞌɨ́jna ɨ Cɨríistuꞌ tɨ yójraꞌ puéꞌeen ɨ Dios, aꞌɨ́jna ɨ nyaj jaxaj jaꞌmua jimi nyaj jamuán aꞌɨ́jna ɨ Silvano, ajta ɨ Timoteo, capu aꞌyan tyuꞌtaxájtacaꞌ yee “jee” ajta jeꞌen aꞌyan yee “capu”. Dios pu aꞌyan tyuꞌtaxájtacaꞌ ɨ Cɨríistuꞌ jimi jusén jɨmeꞌ tɨjɨn “jee”,
19 Porque o Filho de Deus, Jesus Cristo, que foi anunciado entre vocês por nós, isto é, por mim, Silvano e Timóteo, não foi “sim e não”; pelo contrário, nele sempre houve o “sim”.
20 jiꞌnye aꞌɨ́j pu jimi ɨ néijmiꞌi aꞌyan atyojoꞌréꞌnyinyii jeꞌej tɨ ɨ Dios tyiꞌtɨ́j jɨn tyaꞌtóoratziiriꞌ. Aꞌɨ́j tu jɨn tyatɨꞌɨjtá tyéꞌtyojtziꞌreꞌej ɨ Dios aꞌyaa tu tyíꞌxaj tɨjɨn: “Cheꞌ aꞌyan tyáꞌraꞌnyij”, aꞌɨ́jna jitze maꞌcan ɨ Cɨríistuꞌ.
20 Porque todas as promessas de Deus têm nele o “sim”. Por isso, também por meio dele se diz o “amém” para glória de Deus, por meio de nós.
21 Ajta ɨ Dios pu aꞌɨ́ɨn puéꞌeen ɨ tɨ tyámuaꞌ tyitájchaꞌɨj ityájma, ajta muaꞌajmaj ɨ Cɨríistuꞌ jimi.
21 Mas aquele que nos confirma juntamente com vocês em Cristo e que nos ungiu é Deus,
22 Aꞌɨ́ɨ pu ityájma huatyóaꞌrij ajta tajimí jaatyájtoo ɨ ju júuricamej tyej tyij jáamuaꞌreej tɨ aꞌɨ́ɨn tyámuaꞌ tyitaatyátoosij.
22 que também pôs o seu selo em nós e nos deu o penhor do Espírito em nosso coração.
23 Ajta tyij nyequee xu aꞌáa jaꞌtanyéj a Corinto, aꞌyájna nyatɨꞌɨj tyíꞌmuaꞌajcaj, Dios pu jamuaꞌreej nyej quee tyíꞌhueꞌej, nyajta aꞌyan tyíꞌxaj tzáahuatyiꞌraꞌaj jɨmeꞌ, nyaj quee aꞌáa jaꞌtanyéj jaꞌmua jimi nyej nyij quee jamuaatamuárɨeꞌristeꞌen.
23 Eu, porém, por minha vida, tomo Deus por testemunha de que foi para poupar vocês que ainda não voltei a Corinto.
24 Catu ityáj aꞌyan tyajáꞌmuaꞌijtyeꞌ siaj sij caꞌnyéjrij jɨn tyáꞌantzaahuatyeꞌen, sulu jaꞌmua jamuán tu tyíꞌmuarɨeꞌ siaj sij aꞌɨ́jna jɨn huatóotyamuaꞌveꞌen, jiꞌnye muaꞌaj xu tyámuaꞌ een ɨ siaj jitzán tyáꞌtzaahuatyeꞌ.
24 Não que tenhamos domínio sobre a fé que vocês têm, mas porque somos cooperadores da alegria de vocês. Porque, pela fé, vocês estão firmes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.