1 Tessalonicenses 2
Dios Chʉ'o Kʉaphʉro (COE) vs NVT
1 Asarepajʉ̃'ʉ, chʉ'ʉ majapãijana. Chʉkʉnapi mʉsanʉkona pa'ichejare sani pa'ijʉ Dios chʉ'ore chʉ'vajʉna asa chẽa Jesure jovosinajejʉ chʉkʉna chʉ'vate'emanesi'e masime mʉsanʉkona.
1 Vocês mesmos sabem, irmãos, que a visita que lhes fizemos não foi inútil.
2 Ũcuachi'a aperʉmʉ chʉkʉna Filipos vʉ'ejoopo sani pa'ijʉ repajoopo pa'inare rʉa cu'ache cutucojñojʉ cu'ache cho'ocojñosi'e asasinaa'me mʉsanʉkona. Jã'ata'ni Diopi cho'okaiʉna Jesucristo'te cuasache kʉachʉ'o chʉ'vavajʉchʉma'ñe mʉsanʉkona pa'icheja sani ũcua chʉ'vasinaa'me chʉkʉna mʉsanʉkonare.
2 Sabem como fomos maltratados e quanto sofremos em Filipos, antes de chegarmos aí. E, no entanto, com confiança em nosso Deus, anunciamos a vocês as boas-novas de Deus, apesar de grande oposição.
3 Reparʉmʉ chʉkʉna vajʉchʉjʉ cu'ache cuasajʉ tĩiñe che'choma'ñe rũhiñe chʉ'vasinaa'me mʉsanʉkonare. Ũcuachi'a te'eʉ'terejẽ'e cacʉ'oche cuasama'ñe chʉ'o ũcuarepare che'chosinaa'me chʉkʉna mʉsanʉkonare.
3 Portanto, como veem, não pregamos com a intenção de enganá-los, nem com motivos impuros, nem com artimanhas.
4 Dios chʉkʉna'te Ũcuaʉ chʉ'ore Jesucristo'te cuasache kʉachʉ'ore pãire chʉ'vajʉ paapʉ chini jo'kasi'kʉa'mʉ. Jã'ata'ni pãipi chʉkʉnani pojoa'jʉ chini chʉ'vamanaa'me chʉkʉna. Mai rekoñoã pa'iche Ñakʉji Diopi pojoa'kʉ chini chʉ'vanaa'me chʉkʉna.
4 Em vez disso, falamos como mensageiros aprovados por Deus, aos quais foram confiadas as boas-novas. Nosso propósito não é agradar as pessoas, mas a Deus, que examina as intenções de nosso coração.
5 Ie masime mʉsanʉkona: Diopi ñakʉna chʉkʉna Jesucristo'te cuasache kʉachʉ'ore chʉ'vajʉ jorejʉ põsena'me kuri kooñu chini chʉ'vamanesinaa'me. Ũcuachi'a pãipi chʉkʉnani chiapʉ chini chʉ'vamanesi'ea'me.
5 Como bem sabem, nunca tentamos conquistá-los com bajulação, e Deus é nossa testemunha de que não agimos motivados pela ganância.
6 Chʉkʉna Jesús saosinajejʉ chʉ̃'ʉre'onata'ni, “Ña kʉkʉjʉ̃'ʉ chʉkʉna'te”, chiijʉ chʉ̃'ʉmanaa'me mʉsanʉkonare, chekʉnare ũcuachi'a.
6 Quanto ao reconhecimento humano, nunca o buscamos de vocês, nem de nenhum outro.
7 Jã'aja'ñe i'kama'ñe pe'kerʉ pa'ijʉ che'chosinaa'me chʉkʉna mʉsanʉkonare. Vĩjachĩire pʉka'ko kuirako jojacheja'che cho'okaijʉ pa'isinaa'me chʉkʉna mʉsanʉkonare.
7 Ainda que, como apóstolos de Cristo, tivéssemos o direito de fazer certas exigências, agimos como crianças entre vocês. Ou melhor, fomos como a mãe que alimenta os filhos e deles cuida.
8 Jã'aja'ñe cho'ojʉ mʉsanʉkonare oinajejʉ re'oja'che pa'ijʉ Dios chʉ'o chʉ'vasinaa'me chʉkʉna. Ũcuachi'a mʉsanʉkonare cuasajʉ che'chesosinajejʉ cheke chʉkʉna'te peore cho'ore'ochetʉ'ka re'oja'che cho'okaisinaa'me chʉkʉna.
8 Nós os amamos tanto que compartilhamos com vocês não apenas as boas-novas de Deus, mas também nossa própria vida.
9 Chʉ'ʉ cuasana, ¿Chʉkʉna cho'osi'e cuasama'ñe mʉsanʉkona? Mʉsanʉkona pa'icheja sani pa'ijʉ Diopi chʉ̃'ʉʉna Jesure cuasache kʉachʉ'o chʉ'varʉmʉ mʉsanʉkonare rʉa oinajejʉ te'eʉ'terejẽ'e karache'te cho'ocuhejʉ ãujẽ'e sẽema'ñe pa'ijʉ umucujñana'me ñami cho'oche cho'ojʉ pa'isinaa'me, chʉkʉna chiimajñarʉãre kooñu chini.
9 Não se lembram, irmãos, de como trabalhamos arduamente entre vocês? Noite e dia nos esforçamos para obter sustento, a fim de não sermos um peso para ninguém enquanto lhes anunciávamos as boas-novas de Deus.
10 Ũcuaja'che chʉkʉna mʉsanʉkonare jmamakarʉjẽ'e cu'ache cho'oma'ñe re'oja'chechi'a cho'osi'e masime. Dios chiichechi'a cho'osinaa'me chʉkʉna. Dios ñakʉ'te mʉsanʉkonare Repaʉ'te cuasanare re'oja'chechi'a cho'okaisinaa'me chʉkʉna.
10 Vocês mesmos são nossas testemunhas, e Deus também é, de que fomos dedicados, honestos e irrepreensíveis com todos vocês, os que creem.
11 — ausente —
11 E sabem que tratamos a cada um como um pai trata seus filhos.
12 — ausente —
12 Aconselhamos, incentivamos e insistimos para que vivam de modo que Deus considere digno, pois ele os chamou para terem parte em seu reino e em sua glória.
13 Dios chʉkʉna'te, “Chʉ'vajaikaijʉ̃'ʉ ie chʉ'o”, chiisi'e chʉkʉnapi sani Repaʉ chʉ'ore chʉ'vajʉna mʉsanʉkonapi asa jachama'ñe pojojʉ, “Ie chʉ'o pãipi cuasajʉ i'kachema'mʉ; Dios chʉ'orepaa'me ie”, chini cuasajʉna, pojojʉ Diore cuhama'ñe, “Re'orepamʉ, Ja'kʉ”, chiinaa'me chʉkʉna. Repaʉ Dios mʉsanʉkonare Jesucristoni cuasajʉ jovo Ũcuaʉ chʉ'o che'chenare pa'iche re'oja'che care'vakaiʉ pa'imʉ cu'ache cho'oche'te jo'kaso re'oja'chere cho'ojʉ paapʉ chini.
13 Portanto, nunca deixamos de agradecer a Deus, pois, quando vocês receberam de nós a mensagem dele, não consideraram nossas palavras meras ideias humanas, mas as aceitaram como palavra de Deus, o que sem dúvida são. E essa mensagem continua a atuar em vocês, os que creem.
14 Mʉsanʉkonapi Dios chʉ'ore asa chẽa Jesucristoni cuasajʉ re'oja'che pa'ijʉna chekʉna mʉsanʉkona pa'icheja cana cu'ache cho'osinaa'me mʉsanʉkonare, Judea cheja cana, judíopãi, aperʉmʉ Jesucristo'te cuasakuanupʉ'te cu'ache cho'osi'eja'che.
14 E então, irmãos, vocês foram perseguidos por seus próprios compatriotas, tornando-se assim imitadores das igrejas de Deus em Cristo Jesus na Judeia, que também sofreram nas mãos de seu próprio povo, os judeus.
15 — ausente —
15 Eles mataram o Senhor Jesus e os profetas, e agora também nos perseguem. Não agradam a Deus e trabalham contra toda a humanidade,
16 — ausente —
16 procurando impedir-nos de anunciar a salvação aos gentios. Com isso, continuam a acumular pecados, mas a ira de Deus finalmente os alcançou.
17 Chʉ'ʉ majapãijana, chʉkʉna eto saocojñosirʉmʉ mʉsanʉkonani jo'e ñaʉakʉna si'arʉmʉ cuasajʉ rʉa oijʉ pa'isinaa'me chʉkʉna. Ñaʉakʉna oijʉ jmamakarʉ pani jo'e si'ache cho'osinaa'me chʉkʉna, mʉsanʉkonani sani ñañu chini. Jã'ata'ni saicu'akʉna saima'ñe pa'ime chʉkʉna, saineenata'ni.
17 Irmãos, depois de um breve tempo separados de vocês, embora nosso coração nunca os tenha deixado, esforçamo-nos por voltar a vê-los, pela grande saudade que sentimos.
18 Chʉ'ʉ Pablo, rʉa jeerʉmʉ sasa chini cho'okʉ pa'isi'kʉa'mʉ. Rʉarepañoã chʉ'ʉ saipi'rarʉmʉchi'a vati ai si'arʉmʉ saiʉ̃sesi'kʉa'mʉ chʉ'ʉre.
18 Queríamos muito visitá-los, e eu, Paulo, tentei não apenas uma vez, mas duas; Satanás, porém, nos impediu.
19 — ausente —
19 Afinal, o que nos dá esperança e alegria? E qual será nossa magnífica recompensa e coroa diante do Senhor Jesus quando ele voltar? Serão vocês!
20 — ausente —
20 Sim, vocês são nosso orgulho e nossa alegria.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.