1 Tessalonicenses 2
Dios Chʉ'o Kʉaphʉro (COE) vs NVI
1 Asarepajʉ̃'ʉ, chʉ'ʉ majapãijana. Chʉkʉnapi mʉsanʉkona pa'ichejare sani pa'ijʉ Dios chʉ'ore chʉ'vajʉna asa chẽa Jesure jovosinajejʉ chʉkʉna chʉ'vate'emanesi'e masime mʉsanʉkona.
1 Irmãos, vocês mesmos sabem que a visita que lhes fizemos não foi inútil.
2 Ũcuachi'a aperʉmʉ chʉkʉna Filipos vʉ'ejoopo sani pa'ijʉ repajoopo pa'inare rʉa cu'ache cutucojñojʉ cu'ache cho'ocojñosi'e asasinaa'me mʉsanʉkona. Jã'ata'ni Diopi cho'okaiʉna Jesucristo'te cuasache kʉachʉ'o chʉ'vavajʉchʉma'ñe mʉsanʉkona pa'icheja sani ũcua chʉ'vasinaa'me chʉkʉna mʉsanʉkonare.
2 Apesar de termos sido maltratados e insultados em Filipos, como vocês sabem, com a ajuda de nosso Deus tivemos coragem de anunciar-lhes o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 Reparʉmʉ chʉkʉna vajʉchʉjʉ cu'ache cuasajʉ tĩiñe che'choma'ñe rũhiñe chʉ'vasinaa'me mʉsanʉkonare. Ũcuachi'a te'eʉ'terejẽ'e cacʉ'oche cuasama'ñe chʉ'o ũcuarepare che'chosinaa'me chʉkʉna mʉsanʉkonare.
3 Pois nossa exortação não tem origem no erro nem em motivos impuros, nem temos intenção de enganá-los;
4 Dios chʉkʉna'te Ũcuaʉ chʉ'ore Jesucristo'te cuasache kʉachʉ'ore pãire chʉ'vajʉ paapʉ chini jo'kasi'kʉa'mʉ. Jã'ata'ni pãipi chʉkʉnani pojoa'jʉ chini chʉ'vamanaa'me chʉkʉna. Mai rekoñoã pa'iche Ñakʉji Diopi pojoa'kʉ chini chʉ'vanaa'me chʉkʉna.
4 pelo contrário, como homens aprovados por Deus, a ponto de nos ter sido confiado por ele o evangelho, não falamos para agradar a pessoas, mas a Deus, que prova os nossos corações.
5 Ie masime mʉsanʉkona: Diopi ñakʉna chʉkʉna Jesucristo'te cuasache kʉachʉ'ore chʉ'vajʉ jorejʉ põsena'me kuri kooñu chini chʉ'vamanesinaa'me. Ũcuachi'a pãipi chʉkʉnani chiapʉ chini chʉ'vamanesi'ea'me.
5 Vocês bem sabem a nossa linguagem nunca foi de bajulação nem de pretexto para ganância; Deus é testemunha.
6 Chʉkʉna Jesús saosinajejʉ chʉ̃'ʉre'onata'ni, “Ña kʉkʉjʉ̃'ʉ chʉkʉna'te”, chiijʉ chʉ̃'ʉmanaa'me mʉsanʉkonare, chekʉnare ũcuachi'a.
6 Nem buscamos reconhecimento humano, quer de vocês quer de outros.
7 Jã'aja'ñe i'kama'ñe pe'kerʉ pa'ijʉ che'chosinaa'me chʉkʉna mʉsanʉkonare. Vĩjachĩire pʉka'ko kuirako jojacheja'che cho'okaijʉ pa'isinaa'me chʉkʉna mʉsanʉkonare.
7 Embora, como apóstolos de Cristo, pudéssemos ter sido um peso, tornamo-nos bondosos entre vocês, como uma mãe que cuida dos próprios filhos.
8 Jã'aja'ñe cho'ojʉ mʉsanʉkonare oinajejʉ re'oja'che pa'ijʉ Dios chʉ'o chʉ'vasinaa'me chʉkʉna. Ũcuachi'a mʉsanʉkonare cuasajʉ che'chesosinajejʉ cheke chʉkʉna'te peore cho'ore'ochetʉ'ka re'oja'che cho'okaisinaa'me chʉkʉna.
8 Sentindo, assim, tanta afeição por vocês, decidimos dar-lhes não somente o evangelho de Deus, mas também a nossa própria vida, porque vocês se tornaram muito amados por nós.
9 Chʉ'ʉ cuasana, ¿Chʉkʉna cho'osi'e cuasama'ñe mʉsanʉkona? Mʉsanʉkona pa'icheja sani pa'ijʉ Diopi chʉ̃'ʉʉna Jesure cuasache kʉachʉ'o chʉ'varʉmʉ mʉsanʉkonare rʉa oinajejʉ te'eʉ'terejẽ'e karache'te cho'ocuhejʉ ãujẽ'e sẽema'ñe pa'ijʉ umucujñana'me ñami cho'oche cho'ojʉ pa'isinaa'me, chʉkʉna chiimajñarʉãre kooñu chini.
9 Irmãos, certamente vocês se lembram do nosso trabalho esgotante e da nossa fadiga; trabalhamos noite e dia para não sermos pesados a ninguém, enquanto lhes pregávamos o evangelho de Deus.
10 Ũcuaja'che chʉkʉna mʉsanʉkonare jmamakarʉjẽ'e cu'ache cho'oma'ñe re'oja'chechi'a cho'osi'e masime. Dios chiichechi'a cho'osinaa'me chʉkʉna. Dios ñakʉ'te mʉsanʉkonare Repaʉ'te cuasanare re'oja'chechi'a cho'okaisinaa'me chʉkʉna.
10 Tanto vocês como Deus são testemunhas de como nos portamos de maneira santa, justa e irrepreensível entre vocês, os que crêem.
11 — ausente —
11 Pois vocês sabem que tratamos cada um como um pai trata seus filhos,
12 — ausente —
12 exortando, consolando e dando testemunho, para que vocês vivam de maneira digna de Deus, que os chamou para o seu Reino e glória.
13 Dios chʉkʉna'te, “Chʉ'vajaikaijʉ̃'ʉ ie chʉ'o”, chiisi'e chʉkʉnapi sani Repaʉ chʉ'ore chʉ'vajʉna mʉsanʉkonapi asa jachama'ñe pojojʉ, “Ie chʉ'o pãipi cuasajʉ i'kachema'mʉ; Dios chʉ'orepaa'me ie”, chini cuasajʉna, pojojʉ Diore cuhama'ñe, “Re'orepamʉ, Ja'kʉ”, chiinaa'me chʉkʉna. Repaʉ Dios mʉsanʉkonare Jesucristoni cuasajʉ jovo Ũcuaʉ chʉ'o che'chenare pa'iche re'oja'che care'vakaiʉ pa'imʉ cu'ache cho'oche'te jo'kaso re'oja'chere cho'ojʉ paapʉ chini.
13 Também agradecemos a Deus sem cessar, pois, ao receberem de nossa parte a palavra de Deus, vocês a aceitaram não como palavra de homens, mas segundo verdadeiramente é, como palavra de Deus, que atua com eficácia em vocês, os que crêem.
14 Mʉsanʉkonapi Dios chʉ'ore asa chẽa Jesucristoni cuasajʉ re'oja'che pa'ijʉna chekʉna mʉsanʉkona pa'icheja cana cu'ache cho'osinaa'me mʉsanʉkonare, Judea cheja cana, judíopãi, aperʉmʉ Jesucristo'te cuasakuanupʉ'te cu'ache cho'osi'eja'che.
14 Porque vocês, irmãos, tornaram-se imitadores das igrejas de Deus em Cristo Jesus que estão na Judéia. Vocês sofreram da parte dos seus próprios conterrâneos as mesmas coisas que aquelas igrejas sofreram da parte dos judeus,
15 — ausente —
15 que mataram o Senhor Jesus e os profetas, e também nos perseguiram. Eles desagradam a Deus e são hostis a todos,
16 — ausente —
16 esforçando-se para nos impedir que falemos aos gentios, e estes sejam salvos. Dessa forma, vão sempre completando a medida dos seus pecados. Sobre eles, finalmente, veio a ira.
17 Chʉ'ʉ majapãijana, chʉkʉna eto saocojñosirʉmʉ mʉsanʉkonani jo'e ñaʉakʉna si'arʉmʉ cuasajʉ rʉa oijʉ pa'isinaa'me chʉkʉna. Ñaʉakʉna oijʉ jmamakarʉ pani jo'e si'ache cho'osinaa'me chʉkʉna, mʉsanʉkonani sani ñañu chini. Jã'ata'ni saicu'akʉna saima'ñe pa'ime chʉkʉna, saineenata'ni.
17 Nós, porém, irmãos, privados da companhia de vocês por breve tempo, em pessoa, mas não no coração, esforçamo-nos ainda mais para vê-los pessoalmente, pela saudade que temos de vocês.
18 Chʉ'ʉ Pablo, rʉa jeerʉmʉ sasa chini cho'okʉ pa'isi'kʉa'mʉ. Rʉarepañoã chʉ'ʉ saipi'rarʉmʉchi'a vati ai si'arʉmʉ saiʉ̃sesi'kʉa'mʉ chʉ'ʉre.
18 Quisemos visitá-los. Eu mesmo, Paulo o quis, e não apenas uma vez, mas duas; Satanás, porém, nos impediu.
19 — ausente —
19 Pois quem é a nossa esperança, alegria ou coroa em que nos gloriamos perante o Senhor Jesus na sua vinda? Não são vocês?
20 — ausente —
20 De fato, vocês são a nossa glória e a nossa alegria.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.