Romanos 14
Jag₁ ʼmɨ́₂ a₂ma₂lɨʼ₅₄ quianʼ₅₄ Diu₄ (CNTNT) vs ARA
1 Chi₂jua'₂ chan₂ dsa₂ 'uan₅₄ të₂le₃ quian'₅₄ a₂'éin₂, qui₁guein₅₄ 'nia'₂, la₁ on₃jua'₅₄ ia₁jaun₂ qui₁tsɨ́n'₂ 'nia'₂ 'a₂ lia'₂ lë́₅ ŋɨ́i'₂.
1 Acolhei ao que é débil na fé, não, porém, para discutir opiniões.
2 Chan₂ i₂lɨn₅₄ i₂'én₂ a₂lé₂ le₃guë́'₃ ca₂le₃jë́₃ juɨ₁'e₂ guë́₃, ton'₂ chan₂ guë'₂ táng₃ i₂lɨn₅₄ i₂'uan₅₄ dsɨ́₅ 'a₂ lia'₂ 'éin₂, i₂guë́'₅ jmá'₃ lia'₂ ca₂ne₅₄ mɨ₂ján'₅.
2 Um crê que de tudo pode comer, mas o débil come legumes;
3 Jaun₂ lë₃ i₂guë́'₅ lia'₂ 'ei₅ ne₄ në́₃, tsá₃ ca₂tɨ́in₂ jmo₃ jua'₅₄ tsá₃ jein₅₄ i₂tɨn₂ dsɨ́₅ guë́'₅ jmá'₃ lia'₂ a₂lɨn₅₄ má₃; ton'₂ ján₃ guë'₂ le₂jaun₂ juɨ₁lia'₂ i₂tsá₃ guë́'₅ le₃jë́₃, tsá₃ lë₁o₁quion₂ 'í₁ ja₁con₂ dsa₂ i₂guë́'₅ le₃jë́₃. Ia₁ ján₃ bá₄ ca₂guéi'₂ Diú₄ quió'₅ dsa₂ 'éi₂.
3 quem come não despreze o que não come; e o que não come não julgue o que come, porque Deus o acolheu.
4 'Ne₂ guë'₂, ¿'ein₂ bá₄ lɨ́ng'₅ jua'₅₄ a₂caun'₅₄ 'í₁ ja₁con₂ dsa₂ i₂jme₂ti₃ ne₄ i₂sián'₂? Ia₁ juɨg₅₄ bá₄ 'éi₂ i₂niog₅ ne₄ con₂ 'í₁ chi₂jua'₂ chén'₅ 'éi₂ rë₂, o₃ të₁tsɨin'₅₄ 'lɨg'₅₄ 'e₂. Jaun₂ të₃tsɨin'₅₄ bá₄ rë₂, ia₁ i₂quɨ'₅₄ jmɨg₄ Te₁gui'₅₄ jmo₃ a₂të₃tsɨn'₅₄ dsa₂ 'éi₂.
4 Quem és tu que julgas o servo alheio? Para o seu próprio senhor está em pé ou cai; mas estará em pé, porque o Senhor é poderoso para o suster.
5 Chan₂ guë'₂ i₂lɨn₅₄ táng₃ i₂jmo₅ dsɨ́₅, 'ŋio₅ guë́₄ quen₅ a₂lɨn₅₄ jmɨg₄ lia'₂ con'₂ guë́₄ jmɨg₄ siá'₂; chan₂ guë'₂ i₂lɨn₅₄ i₂'én₂ jmo₂₃ dsɨ́₅ a₂co₂rë₂ bá₄ ca₂le₃jë́₃ jmɨg₄. Le₂jan₂ le₂jan₂ 'nió'₅ jmo₃ 'ei₅ caun₂ dsɨ́₅ lia'₂ con'₂ lë́₅ dsɨ₂jŋia₅ dsɨ́₅ 'ŋiog₅.
5 Um faz diferença entre dia e dia; outro julga iguais todos os dias. Cada um tenha opinião bem-definida em sua própria mente.
6 Juɨ₁lia'₂ dsa₂ i₂jme₂gó'₃ caun₂ jmɨg₄, le₃quió'₅ Te₁gui'₅₄ bá₄ jme₂gó'₃ jmɨg₄ jaun₂. Le₂në₅ bá₄ juɨ₁lia'₂ dsa₂ i₂guë́'₅ lia'₂ 'ei₅ ne₄ má₃, guë́'₅ le₃quió'₅ Te₁gui'₅₄, ia₁ cuë́'₅ ti₁'mag'₄ Diú₄. Ján₃ bá₄ le₂në₅ quian'₅₄ juɨ₁lia'₂ i₂tsá₃ guë́'₅ lia'₂ 'ei₅ ne₄ má₃, le₃quió'₅ Te₁gui'₅₄ bá₄ tsá₃ guë́'₅; ján₃ bá₄ cuë́'₅ ti₁'mag'₄ Diú₄.
6 Quem distingue entre dia e dia para o Senhor o faz; e quem come para o Senhor come, porque dá graças a Deus; e quem não come para o Senhor não come e dá graças a Deus.
7 Ia₁ 'i₁jan₂ jniog₄ tsá₃ lé₂ le₃chong₂ le₃quián₂ guio₅₄, on₃ guë'₂ lé₂ le₃dsióg₃ le₃quián₂ guio₅₄ në́₃.
7 Porque nenhum de nós vive para si mesmo, nem morre para si.
8 Ia₁ të₁lia'₂ chong₂ jniog₄, chong₂ le₃quió'₅ Te₁gui'₅₄ bá₄, në₁jua'₂ ca₂dsau₃ guë'₂ në́₃, dsióg₃ le₃quió'₅ Te₁gui'₅₄ bá₄ ján₃. Le₂në₅ bá₄, të₁lia'₂ chong₂ o₃ jë₁ma₂dsau₃ 'e₂, lág₅ i₂quián₅ Te₁gui'₅₄ bá₄.
8 Porque, se vivemos, para o Senhor vivemos; se morremos, para o Senhor morremos. Quer, pois, vivamos ou morramos, somos do Senhor.
9 'Uɨg₅₄ jaun₂ ca₂jon₃ Cristo, ton'₂ ca₂jein'₅₄ táng₃: ia₁jaun₂ léin₂ Te₁gui'₅₄ quián₅ dsa₂ i₂ma₂dsan₃, lia'₂ dsa₂ i₂chan₂ në́₃.
9 Foi precisamente para esse fim que Cristo morreu e ressurgiu: para ser Senhor tanto de mortos como de vivos.
10 La₁ 'ne₂ në́₃, ¿'e₂ 'uɨg₅₄ cáun'₂ 'í₁ ja₁con₂ rɨ́ng'₂? ¿O₃ 'e₂ lë₃ jɨng'₅₄ sion₅ rɨ́ng'₂? Ia₁ ca₂le₃jág₃ bá₄ jniog₄ dsi₁no₃ dsɨ₂jme₁jnia₅ ne₄ Diú₄ ia₁jaun₂ con₂ 'éi₂ 'í₁ quián₂.
10 Tu, porém, por que julgas teu irmão? E tu, por que desprezas o teu? Pois todos compareceremos perante o tribunal de Deus.
11 Ia₁ ne₄ Si₂ juá'₂:
11 Como está escrito: Por minha vida, diz o Senhor, diante de mim se dobrará todo joelho, e toda língua dará louvores a Deus.
12 Le₂në₅ bá₄ jaun₂, le₂jau₂ le₂jau₂ bá₄ jniog₄ dsɨ₁jang'₅₄ jág₁ dsau₅ quián₂ ne₄ Diú₄.
12 Assim, pois, cada um de nós dará contas de si mesmo a Deus.
13 Jaun₂ lë₃, tsá₃ ma₃jua'₅₄ qui₁quiong₅₄ jniog₄ 'í₁ le₂jau₂ le₂jau₂ ja₁con₂ rɨn'₅₄. Të₂le₃ jmo₄ 'nia'₂ 'í₁, jmo₄ co₂ŋei'₅₄ tsá₃ 'e₂ jmó'₂ 'i₁caun₂ jua'₅₄ a₂qui₃nió₃ rɨ́ng'₂.
13 Não nos julguemos mais uns aos outros; pelo contrário, tomai o propósito de não pordes tropeço ou escândalo ao vosso irmão.
14 Guion₄ bá₄ jniá₂, 'ei₅ caun₂ dsɨ₃ le₃quió'₅ Te₁gui'₅₄, 'i₁caun₂ tsá₃ cha₂ jua'₅₄ tsá₃ le₁jë́₃ con'₂ lë́₅ 'ŋiog₅. La₁ në₁jua'₂ chan₂ jan₂ jmo₂₃ dsɨ́₅, cha₂ caun₂ a₂tsá₃ le₁jë́₃, le₃quió'₅ 'ŋiog₅ bá₄, tsá₃ le₁jë́₃.
14 Eu sei e estou persuadido, no Senhor Jesus, de que nenhuma coisa é de si mesma impura, salvo para aquele que assim a considera; para esse é impura.
15 Në₁jua'₂ ca₂jén'₃ quɨ'₂ dsɨ́₅ rɨ́ng'₂ o₄quió'₄ a₂quë́'₂ 'ne₂, tsá₃ ma₃jmo'₂ a₂'nióg'₃ rɨ́ng'₂. Tsá₃ jmo₂ jua'₅₄ cuë́'₁ juɨ₅ o₄quió'₄ a₂quë́'₂, a₂dsɨ₂'én₂ jan₂ rɨ́ng'₂, ia₁ ca₂jon₃ Cristo o₄quió'₄ 'éi₂ ján₃.
15 Se, por causa de comida, o teu irmão se entristece, já não andas segundo o amor fraternal. Por causa da tua comida, não faças perecer aquele a favor de quem Cristo morreu.
16 Tsá₃ cuë₂ 'nia'₂ juɨ₅ jua'₅₄ a₂qui₃dsia₃ dsa₂ 'lɨg'₅₄ 'ë₃ juɨ₁lia'₂ a₂jmo'₂ 'au'₂ a₂dse₃.
16 Não seja, pois, vituperado o vosso bem.
17 Ia₁ juɨ₁lia'₂ ja₁gon₂ Diú₄, tsá₃ lɨn₄ quen₅ juɨ₁lia'₂ a₂guë́'₅ dsa₂, a₂qui₂'ɨ́n'₂ dsa₂ në́₃; a₂jaun₂ bá₄ a₂quen₅ guë́₄ lɨn₃: a₂guéi'₂ Diú₄ jniog₄ në₂jag₄ bá₄ a₂tsá₃ 'e₂ dso₄ rag₂, a₂chong₂ jniog₄ tei₄ o₂'ŋió₃ o₂jŋia₃ dsɨ₅ të₂le₃ quian'₅₄ Jme₂dsí₂ Jŋió₅.
17 Porque o reino de Deus não é comida nem bebida, mas justiça, e paz, e alegria no Espírito Santo.
18 Ia₁ juɨ₁lia'₂ i₂jme₂ti₃ ta₁ ne₄ Cristo le₂në₅, jmo₂₃ a₂'ŋio₂ dsɨ́₅ Diú₄, ton'₂ dse₃ 'ag₅ táng₃ dsa₂ mɨ₂güɨ́g₃.
18 Aquele que deste modo serve a Cristo é agradável a Deus e aprovado pelos homens.
19 Le₂në₅ bá₄ jaun₂, caun₂ juɨ₁'niog'₅₄ jniog₄ jmá'₃ lia'₂ a₂cuë₅ juɨ₅ ja₁'ag₃ tei₄, a₂jme₂'o₅₄ dsɨ₃cau₅₄ jniog₄ të₂le₃ juɨ₅ jme₂dsí₂.
19 Assim, pois, seguimos as coisas da paz e também as da edificação de uns para com os outros.
20 Tsá₃ lë₁'én₅ 'ne₂ ta₁ quió'₅ Diú₄ o₄quió'₄ má₃. Dsón'₂ bá₄ jaun₂, a₂le₁jë́₃ ca₂le₃jë́₃ a₂niog₅ guë́'₅ dsa₂. La₁ tsá₃ dse₃ në₁jua'₂ o₄quió'₄ a₂quë́'₂ 'ne₂, tián'₂ dso₄ rɨ́ng'₂.
20 Não destruas a obra de Deus por causa da comida. Todas as coisas, na verdade, são limpas, mas é mau para o homem o comer com escândalo.
21 Ja₂lɨn₃ guë́₄ dse₃ a₂tsá₃ quɨ́g'₂ ŋɨ́₅, on₃ guë'₂ 'ag'₅₄ vino, on₃ guë'₂ jmó'₂ juɨ₁'e₂ guë́₃ a₂lé₂ le₃qui₃nió₃ rɨ́ng'₂.
21 É bom não comer carne, nem beber vinho, nem fazer qualquer outra coisa com que teu irmão venha a tropeçar [ou se ofender ou se enfraquecer].
22 Juɨ₁lia'₂ a₂'én'₂ 'ne₂, a₂'én'₂ 'ne₂ 'ŋiag'₂ bá₄ jaun₂ të₂le₃ ne₄ Diú₄. ¡'E₂ guë́₄ dsen₃ juɨ₁lia'₂ dsa₂ i₂con₂ 'í₁ ja₁con₂ 'ŋiog₅, i₂tsá₃ qui₂dsɨ₂jŋi₅ dsɨ́₅ o₄quió'₄ a₂cuë₂₃ jmɨg₄ 'ŋiog₅!
22 A fé que tens, tem-na para ti mesmo perante Deus. Bem-aventurado é aquele que não se condena naquilo que aprova.
23 La₁ juɨ₁lia'₂ dsa₂ i₂guë́'₅, i₂'ei₅ caun₂-tɨn₃ dsɨ́₅, ma₂gue₃ uɨg₅, ia₁ tsá₃ ca₂guë́'₃ të₂le₃ quian'₅₄ a₂'éin₂. Ia₁ ca₂le₃jë́₃ a₂jmo₅ dsa₂ a₂tsá₃ lë́₅ të₂le₃ quian'₅₄ a₂'éin₂, dso₄ bá₄ jaun₂.
23 Mas aquele que tem dúvidas é condenado se comer, porque o que faz não provém de fé; e tudo o que não provém de fé é pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.